III SA/Łd 100/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Sędzia NSA Teresa Rutkowska Protokolant Tomasz Porczyński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia koncesji na wydobycie kruszywa oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S.utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy N.z dnia [...] o odmowie uzgodnienia koncesji na wydobycie kruszywa naturalnego ze złoża G., zlokalizowanego w miejscowości G. gmina N., w obrębie działki nr ew.[...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśniono, że pismem z dnia [...]. podpisanym z upoważnienia Starosty K. wystąpiono do Wójta Gminy N. w trybie art. 15 ust. 5 oraz art. 105a ustawy z dnia 4 lutego 1994r. - Prawo geologiczne i górnicze (tj. Dz.U. z 2005r., Nr 228, poz.1947 ze zm.) o uzgodnienie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego koncesji na wydobycie kruszywa naturalnego ze złoża G., zlokalizowanego w miejscowości G. gmina N., w obrębie działki nr ew.[...] o którą to koncesję wystąpiła do Starosty K. - Grupa Producentów Rolnych Ziarna Zbóż "K" Sp. z o.o. z siedzibą Ł., gmina D. Wójt Gminy N.postanowieniem z dnia [...]odmówił uzgodnienia ww. koncesji. Postanowienie wydano na podstawie art. 16 ust. 5 oraz art. 105a ustawy - Prawo geologiczne i górnicze oraz uchwały nr XVII/96/2004 Rady Gminy w Nowych Ostrowach z dnia 8 czerwca 2004r.w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy N. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji wskazał, że w wyniku analizy dokumentów ustalono, iż obszar na działce nr ew.[...], położonej w obrębie G., na którym planowana jest inwestycja w części (około 80% wnioskowanej powierzchni) położony jest na terenach rolnych, oznaczonych w ww. planie miejscowym symbolem RP. Organ I instancji stwierdził, że na działce o nr ew. [...] o całkowitej powierzchni 2,46 ha, obszar, na którym planowana jest eksploatacja kruszywa o powierzchni 0,84 ha w większości znajduje się na terenach oznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego jako tereny rolne - RP, powierzchnia gruntów rolnych około 0,83 ha, w pozostałej części obszar ten leży na terenach oznaczonych w planie miejscowym jako tereny górnicze - eksploatacji powierzchniowej PE - powierzchnia około 0,09 ha. Odnosząc się do wydanego zaświadczenia nr [...]., z którego wynika, że zgodnie z ww. planem miejscowym działki nr ew. [...] znajdują się na terenach: "zabudowy zagrodowej, terenach rolnych i terenach górniczych - eksploatacji powierzchniowej", organ I instancji wyjaśnił, że wskazane zaświadczenie stanowi jedynie ogólną informację o terenie, odnoszącą się do całej działki nr [...], dla której w planie miejscowym określono różne przeznaczenie w zależności od konkretnej jej części, zaś obszar przewidziany do eksploatacji przez wnioskującą o ww. koncesję na wydobycie kruszywa Spółkę w przeważającej części przeznaczony jest pod tereny rolne. Zażalenie na wskazane postanowienie wniosła Grupa Producentów Rolnych Ziarna Zbóż "K." Sp. z o.o. podnosząc, iż występując do Gminy o wydanie zaświadczenia o przeznaczeniu gruntów na tereny górnicze - eksploatacji powierzchniowej realizowała swoje uprawnienie do potwierdzenia w trybie zaświadczenia stanu faktycznego wynikającego z rejestru i ewidencji znajdujących się w posiadaniu Urzędu Gminy. Zdaniem Spółki wydanie zaświadczenia potwierdzającego powyżej opisany stan faktyczny nie mogło mieć charakteru jedynie ogólnej informacji o terenie i sprzeczne jest z istotą zaświadczenia zdefiniowaną w art. 217 i 218 k.p.a. W związku z tym zarzuciła, że postanowienie z dnia [...]. nie spełnia ani zaleceń organu II instancji ani też nie odpowiada prawu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S.wskazało, że wymóg uzyskania od właściwego starosty koncesji na wydobywanie kopalin pospolitych wynika z art. 16 ust.2a ustawy z dnia 4 lutego 1994r. - Prawo geologiczne i górnicze. Do akt sprawy organ I instancji załączył m.in. kopię mapy ewidencyjnej z zaznaczonym na niej obszarem fragmentu działki oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...], opisanym jako obszar "lokalizacji kruszywa naturalnego Grodno IV" oraz opisany i potwierdzony wypis i wyrys z obowiązującego, wymienionego wcześniej planu miejscowego, obejmującego wskazany obszar. W piśmie z dnia [...]skierowanym do Kolegium, organ I instancji wyjaśnił, że na wskazanej wyżej mapie ewidencyjnej kolorem czerwonym został oznaczony obszar, dla którego Grupa Producentów Rolnych Ziarna Zbóż "K." wystąpiła o wydanie koncesji na wydobycie kruszywa. Natomiast na mapie która stanowi wyrys z rysunku ww. planu miejscowego naniesiony został w przybliżeniu obszar przewidziany do wydobycia kruszywa, wskazany przez ubiegającego się o uzyskanie koncesji. Kluczowe znaczenie dla podjęcia rozstrzygnięcia w przedmiocie uzgodnienia ma zatem ustalenie, czy działalność zamierzona na wskazanym przez wnioskodawcę terenie jest zgodna z przeznaczeniem terenu określonym w planie miejscowym, czy też narusza przeznaczenie przedmiotowego terenu określone w tym planie. Z porównania opisanej wcześniej mapy ewidencyjnej z wyrysem z rysunku obowiązującego ww. planu miejscowego wynika, iż tylko niewielka część obszaru na działce nr [...], wskazanego przez ubiegającą się o koncesję Spółkę przeznaczona jest pod tereny górnicze - eksploatacji powierzchniowej (symbol w tekście planu - PE). Pozostała przeważająca część przedmiotowego obszaru należy do określonej w planie strefy funkcjonalnej o symbolu RP, określonej jako tereny rolne. Z załączonego do akt sprawy wypisu z tekstu ww. planu miejscowego wynika, że ustalenia dla tej strefy nie przewidują prowadzenia na niej działalności polegającej na wydobywaniu kopalin pospolitych. Planowana przez Spółkę działalność wydobywcza na całości wskazanego przez nią obszaru jest niezgodna z ustaleniami obowiązującego planu miejscowego. Skoro zatem uzgodnienie koncesji następuje na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, oczywistym jest wniosek, iż dla uzgodnienia wskazanej koncesji konieczne jest, aby działalność planowana na całym obszarze wskazanym przez wnioskodawcę odpowiadała i była zgodna z przeznaczeniem terenu określonym w planie miejscowym. Organ uzgadniający koncesję, podobnie jak organ wydający koncesję związane są wnioskiem strony w zakresie obszaru wskazanego przez występującego o udzielenie koncesji. Ze wskazanych względów w rozpatrywanej sprawie uzgodnienie, o które wystąpił Starosta K. w piśmie z dnia [...] nie mogło nastąpić, gdyż byłoby ono sprzeczne z ustaleniami wymienianego planu miejscowego, który to plan jest przepisem prawa miejscowego powszechnie obowiązującym, wiążącym na terenie jego działania zarówno stosujące go organy administracji publicznej, jak i ogół obywateli. W odniesieniu do zarzutów zawartych w zażaleniu organ wskazał, iż zgodnie z art.16 ust. 5 ww. ustawy, uzgodnienie koncesji na wydobywanie kopalin następuje na podstawie planu miejscowego, a nie na podstawie zaświadczenia wydanego przez organ w zakresie informacji o przeznaczeniu terenu w tym planie. Kwestionowane przez stronę zaświadczenie z dnia [...]. informuje, zgodnie z wnioskiem o jego wydanie, jakie przeznaczenie w ww. planie miejscowym posiadają działki nr [...]. Nie świadczy ono w żadnym razie, iż cały obszar wszystkich wymienionych w nim działek posiada jednocześnie wszystkie rodzaje przeznaczenia w nim określone. Z informacji uzyskanych z Urzędu Gminy w N.wynika, iż wniosek o wydanie informacji o terenie na ww. działki nie wskazywał, jakim celom ma ona służyć, oraz której konkretnie części działki nr [...] ma dotyczyć. Zaświadczenie jest zatem zgodne z wnioskiem zainteresowanej oraz z ustaleniami planu miejscowego. Natomiast w celu uzyskania wiedzy o szczegółowym przeznaczeniu terenu w planie miejscowym, zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.Nr 80, poz.717 ze zm.), każdy ma prawo wglądu do studium lub do planu miejscowego oraz otrzymania z nich wypisów i wyrysów. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi strona skarżąca zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie prawa i wnosiła o uchylenie powyższych postanowień w całości. W uzasadnieniu Spółka podała, że działka o numerze ewidencyjnym [...] została przez nią zakupiona od Agencji Skarbu Państwa celem prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na pozyskiwaniu kruszywa, oraz że uiściła należny z tego tytułu podatek od towarów i usług (VAT). Okoliczność, iż zgodnie z ogłoszeniem o sprzedaży przedmiotowa nieruchomość była związana z pozyskiwaniem kruszywa, jak również bezpośrednie sąsiedztwo działki z dużą żwirownią wskazywały w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości na brak jakichkolwiek przeciwwskazań do ubiegania się o stosowne koncesje. Strona skarżąca podniosła, że koszty uzyskania koncesji i rozpoznania złoża stanowiły dla Spółki znaczne obciążenie finansowe. Skarżąca podała, że uzyskała pozytywne opinie w zakresie poszukiwania i rozpoznawania kopalin. W celu wyeliminowania ryzyka związanego z inwestycją uzyskała zaświadczenie potwierdzającego przeznaczenie górnicze - eksploatacji powierzchniowej przedmiotowego terenu. Zgodnie z art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a. i art. 218 § 1 k.p.a. zaświadczenie to posiada walor dokumentu mającego znaczenie dowodowe, potwierdzającego stan faktyczny wynikający z prowadzonych przez Urząd Gminy Nowe Ostrowy rejestrów i ewidencji. Zdaniem skarżącej twierdzenie organu, iż dokument ten stanowi tylko ogólną informację oraz w żadnym razie nie wskazuje na przeznaczenie działki nr [...] nie znajduje żadnego uzasadnienia. Złoże "G." zostało udokumentowane w miejscowości G.. § 5 ust. 7 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wskazuje, iż jest to "obszar występowania złóż kopalin - udokumentowany obszar złoża surowców naturalnych G.". W sąsiedztwie działki o nr ewidencyjnym [...] znajduje sie żwirownia. Zlokalizowana na jej terenie "odkrywka" znajduje się w bliskiej odległości od przedmiotowej działki. Organ I instancji nie dokonał niezbędnych w tych okolicznościach oględzin. Spółka podała, że w przedmiotowej sprawie nie wyjaśniono wszystkich okoliczności sprawy i w konsekwencji wydano rozstrzygniecie nie uwzględniające słusznego interesu strony w zakresie w jakim nie kolidował on z interesem społecznym. Wyrys z planu zagospodarowania przestrzennego jest nieprecyzyjny, gdyż nie sposób prawidłowo, przy braku jednostek długości, określić wielkość spornych obszarów oraz właściwy przebieg granic. Na podstawie tak niedokładnego dokumentu wskazanie, iż planowana inwestycja "w około 80%" znajduje się na gruntach rolnych nie może zasługiwać na uwzględnienie. Spółka nie neguje, że na terenie nieruchomości, na której położone jest złoże znajdują się grunty rolnicze. Rozpoznanie i udokumentowane złoże to powierzchnia wynosząca jedynie 0,90 ha. Zdaniem skarżącej postępowanie przed organem pierwszej instancji naruszyło zasadę jawności, prawdy obiektywnej i czynnego udziału strony postępowania, albowiem strona nie została poinformowana o fakcie zgromadzenia przez organ pierwszej instancji materiału wystarczającego do wydania postanowienia, co uniemożliwiło jej zajęcie stanowiska w sprawie oraz zgłoszenie ewentualnych wniosków dowodowych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wnosiło o jej oddalenie. Powtórzyło argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Ponadto wskazało, że wprawdzie przedmiotowy obszar, na którym Spółka planuje wydobywanie kopalin został na wypisie z rysunku planu zaznaczony orientacyjnie na podstawie wyznaczenia tego obszaru na mapie ewidencyjnej załączonej do wniosku o wydanie koncesji, jednakże biorąc pod uwagę układ charakterystycznych elementów terenu na obu mapach oraz pomimo różnic ich skali, należy stwierdzić, iż daje to możliwość bezspornego ustalenia przeznaczenia przedmiotowego terenu w planie miejscowym, bez konieczności powoływania biegłego dla ustalenia wskazanej okoliczności. Również oględziny terenu nie wniosłyby do sprawy nowych okoliczności. Natomiast fakt funkcjonowania na sąsiednich działkach żwirowni i odkrywki, na terenie przeznaczonym na tę działalność w planie miejscowym, nie wnosi istotnych elementów do sprawy zakończonej zaskarżonym postanowieniem. Udokumentowane w 2009r. złoże na działce skarżących nie zostało dotychczas wprowadzone do ustaleń ww. planu miejscowego z 2004r. i dopiero z chwilą jego objęcia ustaleniami planu miejscowego, uzgodnienie koncesji na wydobywanie kopalin na przedmiotowym obszarze może być pozytywne. Natomiast niepoinformowanie strony o zgromadzeniu wystarczającego materiału do wydania postanowienia nie miało w niniejszej sprawie wpływu na sposób rozpatrzenia sprawy, bowiem jedyną czynnością przed wydaniem zaskarżonego postanowienia było dołączenie przez organ I instancji do akt sprawy wypisu i wyrysu z planu miejscowego. Zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym każdy ma prawo wglądu do planu miejscowego oraz otrzymania z nich wypisów i wyrysów. Z uprawnienia tego można korzystać w każdym czasie. W głosie do protokołu pełnomocnik strony skarżącej zarzucił organom administracji naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 10 k.p.a., które winno, jego zdaniem, niezależnie od innych uchybień spowodować uchylenie zaskarżonych postanowień. Ponadto zarzucił naruszenie art. 7 k.p.a. oraz podniósł, że uchwała nr XVII96/2004 Rady Gminy w Nowych Ostrowach z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Nowe Ostrowy, stanowiąca podstawę do wydania zaskarżonych postanowień, nie spełnia wymogów, gdyż nieodpowiednia jest skala planu, dla szeregu terenów przeznaczonych pod zabudową nie określono wcale lub tylko częściowo wskaźników kształtowania zabudowy, dla szeregu terenów nie ma określonych zasad i warunków podziału terenów na działki budowlane oraz nie określono linii zabudowy dla terenów przeznaczonych pod zabudowę i w związku z tym zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności uchwały. Przedmiotem uzgodnienia koncesji na wydobycie kruszywa złoża "G." zlokalizowanego w miejscowości G. gmina N.jest powierzchnia w obrębie 0,9 ha działki nr [‘...]w stosunku do ogólnej powierzchni działki 2,46 ha. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 cyt. ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art. 145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie : 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach, 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego postanowienia, czy jest ono zgodne z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W niniejszej sprawie podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2005 r. Nr 228, poz. 1947 ze zm.). Stosownie do treści art. 15 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy koncesji wymaga działalność gospodarcza w zakresie wydobywania kopalin ze złóż. Koncesji na poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin pospolitych, jeżeli jednocześnie spełnione są odpowiednio następujące wymagania: 1) obszar zamierzonej działalności nie przekroczy powierzchni 2 ha, 2) wydobycie kopaliny w roku kalendarzowym nie przekroczy 20000 m3, 3) działalność będzie prowadzona bez użycia materiałów wybuchowych – udziela starosta (art. 16 ust. 2 a tej ustawy). Udzielenie koncesji na działalność, o której mowa w ust. 2 a, wymaga uzgodnienia z właściwym organem nadzoru górniczego oraz zaopiniowania przez właściwego marszałka województwa (art. 16 ust. 3 pkt 6 ustawy). Zgodnie z art. 16 ust. 5 powołanej ustawy udzielenie koncesji na działalność, o której mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2 i 3, z wyjątkiem takiej działalności wykonywanej w granicach obszarów morskich Rzeczypospolitej Polskiej, wymaga uzgodnienia z właściwym wójtem, burmistrzem albo prezydentem miasta. Uzgodnienie następuje na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Z wyżej przytoczonych przepisów wynika, że postępowanie w przedmiocie udzielenia koncesji na wydobywanie kopalin ze złóż prowadzone jest na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, oraz że wydanie koncesji wymaga współdziałania starosty z organem nadzoru górniczego, marszałkiem województwa oraz właściwym wójtem, burmistrzem lub prezydentem miasta. Współdziałanie to uregulowane jest w art. 106 k.p.a. i dotyczy takich przypadków, w których występuje prawny obowiązek wspólnego działania organów administracji publicznej, wynikający z konkretnej normy, a także z ogólnej zasady prawa administracyjnego formującej obowiązek współdziałania tych organów. Zgodnie z § 1 art. 106 k.p.a., jeżeli przepis prawa uzależnia wydanie decyzji od zajęcia stanowiska przez inny organ (wyrażenia opinii lub zgody albo wyrażenia stanowiska w innej formie), decyzję wydaje się po zajęciu stanowiska przez ten organ. Stosownie do treści art. 106 § 5 k.p.a. zajęcie stanowiska przez ten organ następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie. Organ współdziałający uczestniczy jedynie w czynnościach postępowania administracyjnego, biorąc udział w załatwieniu sprawy przez wyrażenie stanowiska, w zakresie swej właściwości. Nie jest więc organem prowadzącym postępowanie w samodzielnej, odrębnej sprawie administracyjnej. Postępowanie przed organem współdziałającym ma w istocie swojej charakter pomocniczy stadium postępowania w sprawie załatwianej przez inny organ, w niniejszej sprawie przez Starostę Bełchatowskiego w drodze decyzji administracyjnej. Najluźniejszą formą współdziałania organów administracji publicznej jest współdziałanie polegające na zasięgnięciu opinii. Współdziałanie takie polega na tym, że jeden z organów jest zobowiązany przed podjęciem decyzji do zasięgnięcia opinii innego organu. Organ zobowiązany do zasięgnięcia opinii nie jest prawnie związany stanowiskiem organu opiniującego. Współdziałanie, którego istotą jest wyrażenie opinii, zbliżone jest do konsultacji, czy też doradztwa. Inną formą współdziałania organów administracji publicznej są działania określone w przepisach prawnych jako " w porozumieniu", " po porozumieniu’" w uzgodnieniu", "po uzgodnieniu" lub wymagające uzgodnienia. "Porozumienie" i "uzgodnienie" są to bez wątpienia w języku potocznym i prawniczym zwroty w swej treści bardziej stanowcze i jednoznaczne niż "opiniowanie", zakładają bowiem jednolitość stanowiska i zgodność poglądów zainteresowanych podmiotów w danej sprawie (por. uchwała NSA z dnia 15 lutego 1999 r. OPK 14/98 ONSA 1999/3/80). Z przepisu art. 16 ust. 5 ustawy – Prawo geologiczne i górnicze wynika, że organ udzielający koncesji na działalność obowiązany jest współdziałać z wójtem (burmistrzem czy prezydentem) przy wydaniu decyzji w trybie określonym w przepisach art. 106 k.p.a. Materialnoprawnymi podstawami współdziałania jest odwołanie się do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. W niniejszej sprawie organem współdziałającym na podstawie art. 16 ust. 5 ustawy Prawo geologiczne i górnicze jest Wójt Gminy N.. Nie ulega wątpliwości, że miał tutaj zastosowanie art. 106 k.p.a., a więc organ współdziałający zobowiązany był do zajęcia stanowiska w określonym zakresie (uzgodnienia) i przekazania go we właściwej formie organowi decydującemu. W tej sprawie o negatywnym stanowisku organu współdziałającego zadecydowało ustalenie, że dla terenu objętego planowanym wydobyciem kopaliny jak wynika z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą nr XVII96/2004 Rady Gminy w Nowych Ostrowach z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Nowe Ostrowy Dz.Urz. Województwa Łódzkiego nr 209, poz. 1853, działka nr [...], położona w miejscowości G., gmina N. oznaczona jest w znacznej części symbolem RP. Zgodnie § 4 ust. 2 z wskazanego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, na terenach oznaczonych odpowiednimi symbolami, ustala się przeznaczenie podstawowe, a w uzasadnionych przypadkach określa się przeznaczenie dopuszczalne oraz warunki jego dopuszczenia. W myśl § 24 powyższego tekstu planu zagospodarowania przestrzennego, dla strefy funkcjonalnej - RP - tereny rolne ustala się: 1. W stosunku do istniejącej zabudowy zagrodowej i innej, związanej z produkcją rolniczą i działalnością nieuciążliwą ustala się możliwość dokonywania remontów i wymiany obiektów budowlanych, ich uzupełniania i przebudowy, a także zmianę sposobu użytkowania istniejących budynków lub wykorzystania terenu na cele rolnicze, mieszkaniowe lub usług podstawowych. 2. Dopuszcza się: 1) realizację pojedynczych nowych zagród lub budynków gospodarczych związanych z posiadaniem i prowadzeniem gospodarstwa rolnego lub specjalistycznej produkcji rolniczej. Warunkiem dopuszczenia jest posiadanie własnego dojazdu do drogi publicznej; 2) adaptację tradycyjnej zabudowy na cele obsługi ruchu turystycznego oraz rekreacji indywidualnej; 3) lokalizację urządzeń sportu i rekreacji; 4) lokalizację sieci i urządzeń infrastruktury technicznej; 5) lokalizację tras i urządzeń komunikacyjnych w sytuacji braku możliwości ich trasowania lub lokalizacji poza obszarem RP; 6) zadrzewienia, zakrzewienia. Z powyższego wynika, iż w strefie oznaczonej symbolem RP, w zakresie podstawowego jak i dopuszczalnego przeznaczenia terenu nie ma możliwości prowadzenia działalności polegającej na wydobywaniu kopalin. Preferencje dopuszczalne zostały szczegółowo określone, a zatem ich rozszerzenie byłoby sprzeczne z prawem. Stosownie do treści § 23 tekstu planu - dla strefy funkcjonalnej - PE - tereny eksploatacji powierzchniowej ustala się: 1. Możliwość lokalizacji obiektów i urządzeń związanych z prowadzeniem eksploatacji kopalin pod warunkiem, że nie naruszy to równowagi środowiska. 2. Zakaz wprowadzania obiektów kubaturowych innych niż w ust. 1. 3. Konieczność oceny geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych na etapie projektu budowlanego. Zapisy zawarte w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wskazują, że wyznaczone obszary i elementy liniowe należy traktować jako wyraz zasad, które powinny pozostać nienaruszone. Z mocy ustaw regulujących problematykę zagospodarowania przestrzennego, organy gminy zostały upoważnione do ingerencji w prawo własności innych podmiotów, w celu ustalenia przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenów położonych na obszarze gminy. Realizując powyższe uprawnienie, rada gminy działa w granicach przysługującego jej uznania. Jest to tzw. władztwo planistyczne gminy, rozumiane jako prawo legalnej ingerencji w sferę wykonywania prawa własności, w ramach którego uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ustala dopuszczalne sposoby i warunki zagospodarowania nieruchomości. Zaznaczyć należy, że w myśl art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.) - plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego, a zatem zawiera normy powszechnie obowiązujące na obszarze, którego dotyczy. Zapisami planu miejscowego są związane wszystkie osoby fizyczne, organy gminy i inne organy administracji publicznej. Dopóki uchwała rady gminy, na mocy której przyjęto miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, nie zostanie wzruszona w sposób przewidziany prawem, istnieje domniemanie jej legalności. Działka nr [...], której właścicielem jest Grupa Producentów Rolnych Ziarna Zbóż "K." Spółka z o.o. z siedzibą w miejscowości Ł., gmina D., obejmuje powierzchnię 2,46 ha. Przy czym jak wskazuje strona skarżąca powierzchnia wydobycia kruszywa na powyżej działce obejmuje obszar 0,9 ha tej działki. Obszar przeznaczony do wydobycia na mapach załączonych do akt sprawy (k. 10 i 11) oraz na załączniku graficznym do planu zagospodarowania przestrzennego gminy N. został oznaczony kolorem czerwonym. Bez znaczenia pozostaje to, iż powyższe mapy zostały wykonane w różnej skali. Nie budzi bowiem wątpliwości, że zaznaczony na nich obszar wydobycia kruszywa w przeważającej części oznaczony jest symbolem RP – tereny rolne, których przeznaczenie podstawowe i dodatkowe nie przewidują eksploatacji kruszywa. Niewielka tylko część obszaru stanowiącego przedmiot uzgodnienia koncesji na wydobycie kruszywa stanowi teren PE – teren eksploatacji powierzchniowej. Powyższy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy N. wskazuje, że okoliczności brane pod uwagę przez organ współdziałający – Wójta Gminy N.przy wydaniu postanowienia o odmowie uzgodnienia koncesji na wydobywanie kopaliny w miejscowości G., gmina N. odpowiadały rzeczywistemu stanowi rzeczy i miały wpływ na kształt stanowiska tego organu, stwierdzającego, że wydobywanie kopaliny na tym obszarze jest niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Odnosząc się do zarzutu pełnomocnika strony skarżącej dotyczącego tego, że uchwała nr XVII96/2004 Rady Gminy w Nowych Ostrowach z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Nowe Ostrowy, stanowiąca podstawę do wydania zaskarżonych postanowień, nie spełnia szeregu wymogów i w związku z tym zachodzą przesłanki do stwierdzenia jej nieważności, wskazać należy, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, jest z mocy art. 14 ust. 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, aktem prawa miejscowego i jako taki zawiera ustalenia powszechnie wiążące na obszarze, na którym obowiązuje. Zasadność rozwiązań planu miejscowego nie może być przedmiotem oceny w postępowaniu prowadzonym przez organy administracji w sprawie uzgodnienia koncesji na wydobywanie kopaliny. W ramach niniejszego postępowania nie może być dokonana ocena prawidłowości postępowania organów gminy w ramach procedury uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) uchwała w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może być przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, wniesionej przez każdy podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej. Wówczas przedmiotem oceny sądu administracyjnego jest nie tylko treść planu zagospodarowania przestrzennego oraz jego załączników, ale także procedura sporządzenia i uchwalenia planu. Z akt administracyjnych, ani ze skargi nie wynika by skarżąca Spółka składała skargę sądową na uchwałę nr XVII96/2004 Rady Gminy w Nowych Ostrowach z dnia 8 czerwca 2004r. Również Wojewoda Ł.nie stwierdził nieważności przedmiotowej uchwały, a jest on organem uprawnionym do kontroli zgodności z prawem uchwał lub zarządzeń organów gminy jako organ nadzoru oraz władny jest stwierdzić ich nieważność w terminie 30 dni od dnia doręczenia owych aktów, na mocy art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Sąd nie podzielił także zarzutów skargi dotyczących naruszenia prawa procesowego, a w szczególności art. 7 k.p.a., tj. niekompletności materiału dowodowego oraz braku ustaleń, co do szczegółowego wyjaśnienia obszaru na jakim "K." Spółka z o.o. planuje wydobywanie kopalin. Zdaniem Sądu, uwierzytelniona kopia rysunku planu znajdująca się w aktach sprawy dawała podstawę do ustalenia obszaru na jakim Spółka planowała wydobywanie kopaliny. Jedynie te zapisy rysunku planu i jego oznaczenia graficzne miały znaczenie z punktu widzenia rozpatrywanej sprawy. W świetle zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego nie budzi wątpliwości Sądu, iż organy administracji prawidłowo ustaliły rzeczywisty i obowiązujący tekst miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy N. Także brak jest podstaw do przyjęcia, iż w sprawie doszło do naruszenia art. 10 k.p.a., skoro w treści wydawanych w toku niniejszego postępowania postanowień zostało dokładnie wskazane miejsce publikacji uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Nowe Ostrowy (postanowienie SKO z dnia [...] - k. 17 akta administracyjne). Ponadto uwzględnić należy art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2007 r. Nr 68, poz.449), który stanowi, że: "Urząd gminy prowadzi zbiór przepisów gminnych dostępny do powszechnego wglądu w jego siedzibie". Z powyższych względów brak jest również podstaw do przyjęcia, iż w sprawie doszło do naruszenia art. 10 k.p.a. Sąd rozpoznając przedmiotową sprawę nie stwierdził więc takiego naruszenia przepisów prawa materialnego, które miałoby wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych wszystkich względów, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę. t.p.