III SA/Łd 1022/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w osobie: Sędziego NSA – Janusza Furmanka po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na protokół wznowienia granic Biura Usług Geodezyjnych w P. w przedmiocie wniosku o unieważnienie protokołu wznowienia granic postanawia odrzucić skargę R.A. III SA/Łd 1022/12 Uzasadnienie W dniu 23 listopada 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo P. K. z dnia 19 listopada 2012 r. zatytułowane "Wniosek", w którym wnosił o "unieważnienie protokołu wznowienia granic z dnia 23 kwietnia 2009 r." sporządzonego przez Biuro Usług Geodezyjnych A. s.c. A. D., W. C. w P. oraz "nakazanie usunięcia graniczników betonowych", jak wyjaśnił skarżący, umiejscowionych na nieruchomości będącej jego własnością, a wstawionych przez pracowników wskazanego Biura Usług Geodezyjnych. Podnosił w związku z tym, iż czynności wznowienia granic zostały wykonane niezgodnie z postanowieniami art. 39 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.). Z treści skargi wynika, że skarżący kwestionuje czynności faktyczne dokonane w związku z przeprowadzonym przez Biuro Usług Geodezyjnych wznowieniem znaków granicznych na spornych działkach i sporządzony w związku z tym protokół rozgraniczenia nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej ustawa p.p.s.a]. Z treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 - 8 tej ustawy wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje administracyjne – pkt 1, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie - pkt 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3). Ponadto zaskarżalne są inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych spawach -pkt 4a, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a wskazanego przepisu - pkt 8. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają też przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest "unieważnienie protokołu wznowienia granic z dnia 23 kwietnia 2009 r." sporządzonego przez Biuro Usług Geodezyjnych A. s.c. A. D., W. C. w P. oraz "nakazanie usunięcia graniczników betonowych", jak wyjaśnił skarżący, umiejscowionych na nieruchomości będącej jego własnością, a wstawionych przez pracowników wskazanego Biura Usług Geodezyjnych. Przy czym, zdaniem skarżącego, opisane działania wykonane zostały niezgodnie z postanowieniami art. 39 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) i zarzut naruszenia tego przepisu stawia skarżący w swojej skardze. W związku z takim określeniem przez skarżącego przedmiotu skargi w pierwszej kolejności należało odpowiedzieć na pytanie, czy możliwe jest zaskarżenie do sądu administracyjnego tego typu czynności. Nie budzi wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie nie mamy do czynienia ani z decyzją ani z postanowieniem (art. 3 § 2 pkt 1, pkt 2, pkt 3 ustawy p.p.s.a). W ocenie Sądu, nie jest to także skarga na inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W doktrynie prawa administracyjnego wskazane w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. formy działania administracji charakteryzuje się jako niemające charakteru decyzji lub postanowienia, podejmowane w sprawach indywidualnych, o charakterze publicznoprawnym (a tylko w tym zakresie działalność administracji publicznej została poddana sądowej kontroli) oraz dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (podobnie J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2004, s. 22; por. też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 1996 roku, sygn. akt I SA 1326/96, nie publikowane). W konsekwencji, jedynie możność przypisania wszystkich powyższych cech działaniu (lub bezczynności) organu administracji, skutkować będzie otwarciem drogi do wniesienia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W badanym przypadku zaskarżony podmiot – Biuro Usług Geodezyjnych A. s.c. A. D., W. C. w P. nie ustalało, nie stwierdzało, czy też nie potwierdzało jakiegokolwiek uprawnienia (obowiązku) strony wynikającego z przepisu prawa. Czynności jakie zostały w tym zakresie przez zaskarżony podmiot podjęte, były jedynie technicznymi czynnościami z zakresu procedury geodezyjnej (wznowienie znaków granicznych oraz sporządzenie protokołu rozgraniczenia granic). Wyjaśnić w związku z tym należy, że istotą wznowienia znaków granicznych jest ich fizyczne odtworzenie, a więc przywrócenie stanu, jaki istniał przed ich przesunięciem, uszkodzeniem lub zniszczeniem. Tak pojmowanego przez ustawodawcę wznowienia znaków granicznych nie dokonuje się w postępowaniu administracyjnym, lecz w wyniku czynności materialno-technicznej podmiotu uprawnionego do wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych – na zlecenie, a więc i na koszt zainteresowanych osób. W razie istnienia sporu co do położenia znaków przed ich przesunięciem, uszkodzeniem lub zniszczeniem, spór taki nie jest rozstrzygany w postępowaniu administracyjnym lecz sądowym. Taka właśnie sytuacja – jak wskazano powyżej – występuje w rozpoznawanej sprawie. Powoływany przez skarżącego w petitum skargi i podnoszony w uzasadnieniu zarzut naruszenia art. 39 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne nie może znaleźć uzasadnienia. Przepis ten dotyczy właśnie wznowienia przesuniętych, uszkodzonych lub zniszczonych znaków granicznych a podejmowane w ramach tego przepisu czynności, unormowane w ustępach od 1 do 5 - jak wskazano powyżej - nie stanowią postępowania administracyjnego ani sądowego. Wznowienie znaków granicznych w trybie art. 39 stanowi jedynie techniczną procedurę geodezyjną, która nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Wobec tego zarzut naruszenia tego przepisu nie jest zasadny, albowiem skoro w analizowanym przypadku mamy do czynienia z czynnościami technicznymi z zakresu procedury geodezyjnej, to prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie przysługuje (por. w tym zakresie m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 206/11). W konsekwencji Sąd uznał, iż kwestia wznowienia znaków granicznych oraz sporządzenia protokołu rozgraniczenia granic nie jest czynnością z zakresu administracji publicznej, a tym samym nie przysługuje prawo do złożenia na takie działanie skargi do sądu administracyjnego i jako takie nie podlegają te czynności kontroli sądowoadministracynej Reasumując, w świetle omówionego stanu prawnego należało uznać, że zaskarżona działalność Biura Usług Geodezyjnych w P. nie jest aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. W konsekwencji, przedmiot niniejszej sprawy, jak i powyższa skarga nie mieszczą się w katalogu określonym w art. 3 § 2 tej ustawy. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji o charakterze merytorycznym. Z tych wszystkich względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. R.A.