III SA/Łd 1046/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.Z. na uchwałę Stowarzyszenia Ax. w U. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu po ponownej weryfikacji oceny operacji postanawia 1. pozostawić skargę bez rozpatrzenia; 2. zwrócić na rzecz skarżącego K.Z. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. kwotę 200,00 (dwieście) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 17 listopada 2017 r. pod poz. 5315. D.Cz. K.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na uchwałę Stowarzyszenia Ax. w U. z dnia [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu po ponownej weryfikacji oceny operacji. Zarządzeniem z dnia 9 listopada 2017 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia przez poświadczenie złożonej ze skargą dokumentacji za zgodność z oryginałem bądź nadesłanie wymienionej dokumentacji w oryginale. Wezwanie do usunięcia powyższego braku formalnego skargi doręczono skarżącemu w dniu 16 listopada 2017 r. W odpowiedzi na to wezwanie w dniu 21 listopada 2017 r. skarżący złożył w oryginale pierwszą stronę wniosku o przyznanie pomocy, uchwałę nr II/24/17 Rady Stowarzyszenia Ax. z dnia 6 lipca 2017 r., wynik głosowania w sprawie wyboru operacji, listę operacji wybranych, protest z dnia 20 lipca 2017 r., informację Zarządu Województwa Ł. z dnia 6 października 2017 r., informację o wyniku oceny operacji po ponownym rozpatrzeniu protestu przez Radę Stowarzyszenia Ax. z dnia 24 października 2017 r. oraz zaskarżoną uchwałę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1460, ze zm.), zwanej dalej ustawą wdrożeniową, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Zgodnie z art. 61 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, kompletna dokumentacja, o której mowa w ust. 2, obejmuje wniosek o dofinansowanie projektu (pkt 1), informację o wynikach oceny projektu (pkt 2), wniesiony protest (pkt 3) i informację o wyniku rozpatrzenia protestu, bądź o negatywnej ponownej ocenie projektu, bądź o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia (pkt 4) – wraz z ewentualnymi załącznikami. Kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii (art. 61 ust. 4 ustawy wdrożeniowej). Stosownie do art. 61 ust. 6 ustawy wdrożeniowej, wniesienie skargi bez kompletnej dokumentacji, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia, z zastrzeżeniem ust. 7. W myśl art. 61 ust 7 zdanie 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. W rozpoznawanej sprawie skarżący został wezwany do poświadczenia złożonej ze skargą dokumentacji za zgodność z oryginałem bądź nadesłania wymienionej dokumentacji w oryginale. Przepis art. 61 ust. 4 ustawy wdrożeniowej, stanowiący, że kompletna dokumentacja jest wnoszona przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii, nie precyzuje, co należy rozumieć pod pojęciem uwierzytelnionej kopii. Przepisy tej ustawy nie określają zatem, w jaki sposób uwierzytelnienie kopii ma być dokonane. W tym zakresie odwołać się więc należy do przepisów regulujących postępowanie przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 64 ustawy wdrożeniowej, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Należy zatem wskazać, że zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. W wezwaniu pouczono skarżącego o treści powołanych wyżej art. 61 ust. 3 i 4 ustawy wdrożeniowej oraz art. 48 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi nadesłał wprawdzie plik dokumentów stanowiących oryginały, lecz wniosek o przyznanie pomocy nie był kompletny, gdyż skarżący przysłał tylko jego pierwszą stronę. Z treści tego dokumentu natomiast wynika, że dokument stanowiący wniosek zawierał stron 27. Znajdujące się w aktach sprawy niepoświadczone za zgodność z oryginałem w sposób określony w art. 48 § 3 p.p.s.a. kserokopie wniosku o przyznanie pomocy również świadczą o tym, że wniosek ten był dokumentem zawierającym więcej niż 1 stronę. Tym samym należało uznać, że brak skargi nie został przez skarżącego prawidłowo uzupełniony, a w konsekwencji wymóg wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją (art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej) nie został spełniony. Wniesienie skargi bez kompletnej dokumentacji powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (art. 61 ust. 6 pkt 2 ustawy wdrożeniowej). Zawarty w piśmie skarżącego z dnia 21 listopada 2017 r. wniosek o zwrócenie się do organu administracji o dostarczenie złożonego przez niego oryginału wniosku nie mógł zostać uwzględniony. Z brzmienia powołanego wyżej art. art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej wprost wynika, że obowiązek złożenia kompletnej dokumentacji w sprawie obciąża skarżącego a nie organ administracji. Ustawodawca w sposób wyraźny określił wymogi, jakim musi odpowiadać ta dokumentacja (art. 61 ust. 3 i 4 ustawy wdrożeniowej). Tak więc obowiązkiem skarżącego było staranne przygotowanie tej dokumentacji. Jeżeli skarżący nie dysponował oryginałem kompletnego wniosku, gdyż ten znajdował się w organie, to mógł złożyć odpis tego dokumentu poświadczony za zgodność z oryginałem w sposób określony w art. 48 § 3 p.p.s.a., o czym został pouczony w wezwaniu z dnia 13 listopada 2017 r. Nadto wskazać należy, że sądy administracyjne orzekają na podstawie procedury, w obrębie której toczy się postępowanie, wykorzystując instrumenty będące w ich dyspozycji oraz przysługujące im kompetencje. Ustawodawca nie przewidział prawnych możliwości uzupełniania braków formalnych żadnych pism procesowych stron przez sąd. Nie jest rolą sądu zastępowanie strony w dokonywaniu czynności procesowych leżących w jej interesie i stanowiących jej ustawowy obowiązek (por. np. uchwałę NSA z 18 grudnia 2013 r., I OPS 13/13; postanowienie NSA z 26 lutego 2015 r., II FZ 63/15). Z tych względów sąd pozostawił skargę bez rozpatrzenia na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 2 ustawy wdrożeniowej. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi sąd orzekł z urzędu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 64 ustawy wdrożeniowej. D.Cz.