III SA/Łd 1053/14

Dnia 6 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T B, J B i P B na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł z dnia [...] nr[...] w przedmiocie zwrotu podania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości p o s t a n a w i a: odrzucić skargę P B. W dniu 9 grudnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga T B, J B i P B na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu podania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga P B jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. O "interesie prawnym" w rozumieniu cytowanego przepisu mówimy wtedy, gdy ma on oparcie w przepisach prawa, najczęściej będą to przepisy prawa materialnego. Od wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnione jest uprawnienie do złożenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 24 listopada 2004 r., OSK 919/04 (OSP 2005, z. 11, poz. 128) ocenił, że istotę interesu prawnego należy upatrywać w jego związku z konkretną normą prawną (A. Kabat w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2005, s 199 - 130). Istnienie, przywołanej powyżej, legitymacji skargowej, w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. podlega badaniu przez sąd administracyjny. W sytuacji jej braku u skarżącego, w przypadku gdy skargę wnosi podmiot który nie mieści się w żadnej kategorii podmiotów określonych w art. 50 § 1 p.p.s.a.a, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. z powodu braku interesu prawnego do wniesienia skargi (podobnie: T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo - administracyjne, Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 129). Dokonując powyższej oceny należy mieć na uwadze art. 30 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010r. nr 193, poz. 1287 ze zm.) zgodnie, z którym wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) przeprowadzają rozgraniczenie nieruchomości z urzędu lub na wniosek strony. Potrzeba rozgraniczenia powstaje wówczas, gdy z właścicielami nieruchomości sąsiednich powstał spór co do prawidłowego przebiegu poszczególnych granic, albo gdy nie zostały wytyczone i utrwalone granice nowo utworzonej nieruchomości. Zakres tego sporu, a tym samym przedmiot rozstrzygnięcia w postępowaniu rozgraniczeniowym, określany jest treścią żądania zawartego we wniosku o wszczęcie postępowania. Stosownie natomiast do art. 33 ust. 1. wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości, jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu granicy nastąpiło na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron. Jak wynika z akt sprawy stronami przedmiotowego postępowania dotyczącego zwrotu podania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości są właściciele nieruchomości: J B i T B oraz Z B i F B. W świetle przepisów dotyczących rozgraniczenia nieruchomości P B nie może zostać uznany za stronę niniejszego postępowania, a tym samym nie posiada on interesu prawnego do wniesienia skargi. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 orzekł o odrzuceniu skargi P B. k.p.