III SA/Łd 1055/12

Dnia 17 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do dokonywania badań technicznych pojazdów p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 14 listopada 2012 roku J. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów. W treści skargi skarżący sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że cofnięcie uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów spowoduje utratę zatrudnienia, a tym samym jedynego źródła utrzymania. Wskazał, iż wynagrodzenie, jakie uzyskuje wykonując zawód diagnosty stanowi jedyne źródło utrzymania jego rodziny. Na utrzymaniu skarżącego pozostaje bezrobotna żona oraz dwóch synów. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje utratę zatrudnienia i pozbawi jego rodzinę środków finansowych niezbędnych na pokrycie niezbędnych kosztów utrzymania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., nr 270) –[ zwaną dalej w skrócie- p.p.s.a.], wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zauważyć należy, że art. 61 § 3 p.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA dnia 28 września 2011r., sygn. akt I FZ 219/11, postanowienie NSA z dnia z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07). Analizując pod tym względem argumentację zaprezentowaną przez stronę w toku niniejszego postępowania wpadkowego uznać w ocenie Sądu należy, że skarżący nie wykazał, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zaznaczyć, że z rozpatrywanego wniosku wynika, iż niekorzystnych dla siebie następstw wykonania zaskarżonej decyzji skarżący upatruje w utracie zatrudnienia, stanowiącego jedyne źródło utrzymania jego rodziny. Skarżący wskazał, iż na jego utrzymaniu pozostaje bezrobotna żona oraz dwóch synów. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje utratę zatrudnienia i pozbawi jego rodzinę środków finansowych niezbędnych na pokrycie niezbędnych kosztów utrzymania i postawi jego rodzinę w krytycznym położeniu. Argumentując w ten sposób skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów na poparcie swych twierdzeń. W ocenie Sądu brak jest we wniosku konkretnych informacji na temat wysokości dochodów osiąganych przez skarżącego, ponoszonych wydatków (tj. stałych miesięcznych opłat związanych z utrzymaniem czteroosobowej rodziny). Z treści wniosku nie wynika ponadto w jakim wieku są dwaj synowie skarżącego (i jakie ewentualne wydatki ponosi skarżący na ich utrzymanie.) Brak natomiast dokumentu potwierdzającego pozostawanie żony skarżącego bez zatrudnienia nie pozwala na weryfikację twierdzenia skarżącego. Ogólnikowość wniosku we wskazanym zakresie nie pozwala Sądowi na zweryfikowanie, czy w istocie w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a - jak już wskazano wyżej - ciężar wykazania występowania tych przesłanek spoczywa na ubiegającej się o przyznanie ochrony tymczasowej stronie. Stąd też uznać należy, że brak jest w aktach sprawy danych uprawniających do stwierdzenia, że spełnione zostały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazać jednak należy, iż postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności sąd może zmienić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (art. 61 § 4 p.p.s.a.). Podkreślić również raz jeszcze należy, iż w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zaistnienie w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji niezawierający informacji wystarczająco precyzyjnych do stwierdzenia wystąpienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwiało uwzględnienie wniosku skarżącego. Z powyższych względów Sąd uznał, że strona nie wykazała w wystarczającym stopniu istnienia okoliczności uzasadniających obawę wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w postanowieniu. a.ł.