III SA/Łd 1055/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.W. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić przywrócenia terminu. U.K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 1055/14 odrzucił skargę A.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]., nr [...], z uwagi na nieuiszczenie w zakreślonym terminie wpisu od wniesionej skargi. Wnioskiem z dnia 26 stycznia 2015 r. skarżący wystąpił o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Uzasadniając strona wskazała, że przesyłka pocztowa zawierająca odpis zarządzenia do uiszczenia wpisu sądowego została odebrana przez jego konkubinę, która zapomniała mu jej oddać. Ponadto skarżący oświadczył, że w dacie doręczenia w/w przesyłki przebywał za granicą. Zakwestionował także skuteczność doręczenia przesyłki. Zdaniem strony skarżącej przesyłka powinna być awizowana. Wraz z wniesieniem wniosku skarżący uiścił kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu skarżący zachował 7 dniowy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. Jak wynika bowiem z zestawienia daty otrzymania postanowienia z dnia 15 stycznia 2015 r. o odrzuceniu skargi oraz daty wniesienia przedmiotowego wniosku, o odrzuceniu wniesionej skargi skarżący dowidział się w dniu 26 stycznia 2015 r. Jednocześnie skarżący dokonał uchybionej czynności, tj. uiścił należną kwotę wpisu sądowego. Zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił natomiast braku winy w uchybieniu terminu. Uzasadniając wniosek wskazał na fakt przebywania poza granicami kraju oraz nieprzekazanie mu wezwania przez konkubinę. W ocenie Sądu powyższa argumentacja nie wskazuje na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu. Podkreślić należy ponownie, iż przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje ważne interesy. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce, gdy dopełnienie czynności było niewykonalne z powodu niemożliwej do usunięcia przeszkody, tj. przeszkody nagłej, której nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku, jakiego w danych okolicznościach można racjonalnie oczekiwać. Uprawdopodobnienie zaistnienia takiej sytuacji należy do strony. Odnosząc się do argumentacji skarżącego związanej z przyczyną uchybienia terminu, tj. jego przebywania poza granicami kraju oraz brakiem informacji o nadesłanej przesyłce pocztowej zawierającej odpis zarządzenia, Sąd stwierdził, że wnioskodawca poza powołaniem powyższych okoliczności w złożonym w dniu 26 stycznia 2015 r. wniosku, w żaden inny sposób nie uprawdopodobnił faktu ich wystąpienia. Nie ulega wątpliwości, iż wnosząc skargę do sądu skarżący winien się liczyć z tym, że jego działanie spowoduje z kolei podjęcie czynności przez sąd. Przewidywanie takiej sekwencji zdarzeń nie wymaga szczególnej znajomości prawa, gdyż wynika z charakteryzującego przeciętnego obywatela doświadczenia życiowego, nie odbiega też, co do zasady od trybu procedowania innych organów. Fakt, że skarżący bezpośrednio po złożeniu skargi opuścił terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie podejmując żadnych środków zabezpieczających go przed negatywnymi skutkami nieobecności (np. powiadomieniem sądu o zamiarze, czy też konieczności wyjazdu, ustanowieniem pełnomocnika), świadczy w ocenie Sądu o niedochowaniu przez skarżącego należytej staranności w dbałości o swoje interesy. W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd zgodnie, z którym niedostateczną staranność w prowadzeniu własnych spraw uznaje się za okoliczność faktyczną, która nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2010 r., SA/Sz 1179/99; wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002 r, II SA/Wr 1329/01, www.cbois.nsa.gov.pl). Natomiast co do zarzutu nieprawidłowego doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego wskazać należy, że ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 9 akt sądowych) wynika, że przesyłka pocztowa zawierająca odpis zarządzenia z dnia 10 grudnia 2014 r, z uwagi na nieobecność adresata, została pozostawiona w UP A.1, w dniu 17 grudnia 2014 r. O powyższym fakcie pozostawiono zawiadomienie w skrzynce oddawczej adresata. Zarzut braku awizacji przesyłki jest zatem bezzasadny. Następnie w dniu 17 grudnia 2014 r. przesyłka została podjęta przez M.S. (zgodnie z wyjaśnieniami skarżącego, jego konkubinę). Kwestionując skuteczność powyższego doręczenia skarżący nie wykazał, że M.S. nie dysponowała pełnomocnictwem do odbioru korespondencji. Należy także zaznaczyć, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została zaadresowana na adres do korespondencji, wskazany przez stronę w skardze. Wobec powyższego, skoro okoliczności i argumenty podniesione przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. U.K.