III SA/Łd 1063/11

Dnia 22 marca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa –Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej – A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Ł. kwotę 100,00 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego, zaksięgowanego w dniu 14 listopada 2011 roku, pod poz. 4123. W dniu 23 września 2011 roku A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Zarządzeniem z dnia 28 października 2012 roku Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie dokumentu (aktualny odpis z KRS) określającego umocowanie do wniesienia skargi oraz sposób reprezentacji strony skarżącej zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)- [zwanej dalej w skrócie -p.p.s.a.] oraz uiszczenie, stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) wpisu sądowego w kwocie 100,00 zł. Powyższe zarządzenie zostało doręczone w dniu 4 listopada 2011 roku, a jego odbiór własnoręcznym podpisem potwierdziła E. K. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w dniu 10 listopada 2011 roku likwidator Spółki – M. S. przedstawił wypis z elektronicznej wyszukiwarki pomiotów w Krajowym Rejestrze Sądowym według stanu na dzień 7 listopada 2011 roku (k nr 14 akt sądowych), uiszczając jednocześnie wpis sądowy w kwocie 100,00 zł. Zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2011 roku sędzia sprawozdawca wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie oryginału dokumentu (aktualny odpis z KRS) określającego umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, ewentualnie do odpisu tych dokumentów poświadczonych za zgodność z oryginałem, zgodnie z wymogami zawartymi w treści art. 48 § 3 p.p.s.a, wyjaśniając jednocześnie stronie skarżącej, że wypis z elektronicznej wyszukiwarki podmiotów w KRS nie jest dokumentem w rozumieniu art. 29 p.p.s.a. Pouczono stronę skarżącą o treści art. 48 § 3 i art. 29 p.p.s.a. Jednocześnie zarządzeniem z dnia 2 grudnia 2011 roku sędzia sprawozdawca wezwał E. K. do wypowiedzenia się w terminie 7 dni, czy jest upoważniona (umocowana) do odbioru korespondencji kierowanej do "A." Spółki z o.o. w likwidacji z siedzibą w Ł. i ewentualnie przedstawienia dokumentu, z którego wynika powyższe upoważnienie. Powyższe zarządzenia zostały wysłane na adres Spółki tj. Ł., A. 141. Odbiór obu przesyłek w dniu 6 grudnia 2011 roku potwierdziła własnoręcznym podpisem E. K. W piśmie procesowym z dnia 12 grudnia 2011 roku, stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu z dnia 2 grudnia 2011 roku, E. K. oświadczyła, że nie posiada pisemnego upoważnienia (umocowania) do odbioru korespondencji kierowanej do Spółki "A.". Zarządzeniem z dnia 5 stycznia 2012 roku sędzia sprawozdawca wezwał E. K. do wyjaśnienia w terminie 7 dni, dlaczego (na jakiej podstawie) potwierdza własnoręcznym podpisem odbiór kierowanej do "A." Spółki z o.o. w likwidacji z siedzibą w Ł. korespondencji, skoro nie jest osobą upoważnioną do jej odbioru i w jakiej formie (osobiście, telefonicznie) przekazuje korespondencję Spółce (likwidatorowi Spółki). Jednocześnie ponownie wysłano stronie skarżącej wezwanie z dnia 2 grudnia 2011 roku do usunięcia braków formalnych w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie oryginału dokumentu (aktualny odpis z KRS) określającego umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, ewentualnie do odpisu tych dokumentów poświadczonych za zgodność z oryginałem, zgodnie z wymogami zawartymi w treści art. 48 § 3 p.p.s.a, zwracając się do właściwego Naczelnika Urzędu Pocztowego z prośbą o ponowne doręczenie wezwania dla "A." Spółki z o.o. w likwidacji z siedzibą w Ł. na adres; 92-318 Ł., A. 141 informując, że E. K., która własnoręcznym podpisem potwierdza odbiór korespondencji nie jest osobą upoważnioną do odbioru korespondencji kierowanej do "A." Spółki z o.o. w likwidacji z siedzibą w Ł. W piśmie procesowym z dnia 16 stycznia 2012 roku, stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu, E. K. wskazała, że incydentalnie, działając pod wpływem błędu spowodowanego przez doręczyciela potwierdziła własnoręcznym podpisem odbiór korespondencji skierowanej do Spółki "A." , której siedziba mieści się pod tym samym adresem co B. Spółka z o.o. Wskazała, iż wszelką korespondencję skierowaną do Spółki "A." przekazywała niezwłocznie likwidatorowi Spółki – M. S. osobiście w miejscu jego zamieszkania lub w formie elektronicznej. Zarządzeniem z dnia 6 lutego 2012 roku sędzia sprawozdawca ponownie wezwał stronę skarżącą do wykonania wezwania z dnia 2 grudnia 2011 roku, tj. do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie oryginału dokumentu (aktualny odpis z KRS) określającego umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, ewentualnie do odpisu tych dokumentów poświadczonych za zgodność z oryginałem, zgodnie z wymogami zawartymi w treści art. 48 § 3 p.p.s.a. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie wysłano za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Pocztowego Nr 6 Ł., adresując: "M. S. –likwidator "A." Spółki z o.o. w likwidacji, A. 141, 92-318 Ł." zaznaczając, iż przesyłkę należy doręczyć "do rąk własnych". W przypadku natomiast niemożności osobistego doręczenia przesyłki "M. S.- likwidatorowi Spółki "A." w likwidacji, zobowiązano Naczelnika Urzędu Pocztowego do awizowania powyższej przesyłki, informując ponownie, że E. K., która własnoręcznym podpisem potwierdza odbiór kierowanej do Spółki korespondencji nie jest osobą upoważnioną do obioru korespondencji kierowanej do "A." Spółki z o.o. w likwidacji z siedzibą w Ł. W dniu 8 marca 2012 roku do Sądu wróciła dwukrotnie awizowana przesyłka zawierająca powyższe wezwanie z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Przesyłkę awizowano po raz pierwszy w dniu 14 lutego 2012 roku i złożono ją na okres siedmiu dni w placówce pocztowej "Ł. – 6". Przyczynę jej niedoręczenia określono jako "adresata nie zastałem". W dniu 22 lutego 2012 roku przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie w dniu 1 marca 2012 roku odesłano ją nadawcy z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Zarządzeniem z dnia 9 marca 2012 roku sędzia sprawozdawca na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. uznał przesyłkę sądową za doręczoną w dniu 28 lutego 2012 roku. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia upływał w dniu 6 marca 2012 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi rygorem właściwym dla nieuzupełnienia jej braków jest odrzucenie co wynika z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 tego przepisu. Elementy składowe pisma strony, a zatem i skargi zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Z uregulowania zawartego w art. 46 § 1 p.p.s.a. wynika, że każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Według art. 46 § 2 p.p.s.a., gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać nadto oznaczenie miejsca zamieszkania, a w jego braku - adresu do doręczeń lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pismo zaś dalsze - sygnaturę akt. Materia reprezentacji osób prawnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana jest w przepisach art. 28 i art. 29 p.p.s.a. Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepis art. 29 p.p.s.a. nie precyzuje jaki dokument powinien przedłożyć podmiot wymieniony w art. 28 u.p.p.s.a., aby wykazać swoje umocowanie. Na tle powyższych uregulowań w orzecznictwie reprezentowane jest stanowisko, zgodnie z którym wykazanie przez pełnomocnika procesowego umocowania do reprezentowania strony będącej osobą prawną wymaga złożenia nie tylko dokumentu pełnomocnictwa podpisanego przez osoby działające w imieniu tej osoby prawnej, ale także dokumentu potwierdzającego umocowanie tych osób do działania w imieniu osoby prawnej. Jednocześnie w orzecznictwie prezentowany jest pogląd, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w odniesieniu do spółek kapitałowych polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, ONSAiWSA 2005/5/91; postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005 r., sygn. akt II GZ 19/05, Lex nr 424781; wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 2005 r., sygn. akt FSK 1675/04, Lex nr 154837). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że zarządzeniem z dnia 28 października 2012 roku wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie dokumentu (aktualny odpis z KRS) określającego umocowanie do wniesienia skargi oraz sposób reprezentacji strony skarżącej zgodnie z art. 29 p.p.s.a. W odpowiedzi na powyższe wezwanie likwidator Spółki – M. S. przedstawił wypis z elektronicznej wyszukiwarki pomiotów w Krajowym Rejestrze Sądowym według stanu na dzień 7 listopada 2011 roku (k nr 14 akt sądowych). Wydruk z elektronicznej wyszukiwarki podmiotów w Krajowym Rejestrze Sądowym nie spełnia jednak wymogów wykazania umocowania organu osoby prawnej, o którym mowa w art. 29 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem bowiem przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Choć przepis ten nie precyzuje o jaki dokument chodzi, co jest uzasadnione ze względu na wielość podmiotów, które regulacja ta obejmuje i ich form organizacyjnych, uznać należy, że umocowanie takie musi mieć bądź formę dokumentu urzędowego (wyciąg z określonego rejestru, uchwała podjęta przez organ jednostki samorządu terytorialnego) bądź prywatnego (np. wyciąg ze statutu lub regulaminu organizacyjnego danej jednostki). Wydruku z wyszukiwarki podmiotów w Krajowym Rejestrze Sądowym nie można uznać za posiadający walor dokumentu w opisanym wyżej rozumieniu. Nie ulega wątpliwości, że moc dokumentów urzędowych mają wydawane przez Centralną Informację w formie papierowej odpisy, wyciągi i zaświadczenia oraz informacje z Rejestru (por. art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186 ze zm.). Moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację ma pobrany samodzielnie wydruk komputerowy dopiero od dnia 1 stycznia 2012 r. (por. art. 4 ust. 4aa dodany przez art. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 13 maja 2011 r. o zmianie ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. Nr 144, poz. 851), ale jedynie wtedy, gdy będzie posiadał cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze. Pobrany samodzielnie wydruk komputerowy zawierający aktualne informacje o podmiocie umożliwia jego weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze, jeżeli posiada cechy określone § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 grudnia 2011 roku w sprawie ustroju i organizacji Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego oraz trybu i sposobu udzielania informacji z Krajowego Rejestru sądowego i wydawania kopii dokumentów z katalogu, a także struktury udostępnianych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru oraz cech wydruków umożliwiających ich weryfikację z danymi w Rejestrze (Dz. U. Nr 297, poz. 1760). Wobec powyższego należy stwierdzić, że załączony do akt sprawy wydruk komputerowy z wyszukiwarki podmiotów w Krajowym Rejestrze Sądowym z dnia 7 listopada 2011 roku nie był dokumentem potwierdzającym umocowanie osób uprawnionych do reprezentacji A. Spółki z o.o. w likwidacji w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2011 roku i nie może zostać uznany za taki dokument w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 stycznia 2012 roku, z uwagi na fakt, że nie spełnia warunków określonych w § 9 w/w rozporządzenia. Zarządzeniem z dnia 6 lutego 2012 roku sędzia sprawozdawca ponownie wezwał stronę skarżącą do wykonania wezwania z dnia 2 grudnia 2011 roku, tj. do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie oryginału dokumentu (aktualny odpis z KRS) określającego umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, ewentualnie do odpisu tych dokumentów poświadczonych za zgodność z oryginałem, zgodnie z wymogami zawartymi w treści art. 48 § 3 p.p.s.a. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie wysłano za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Pocztowego Nr 6 w Ł., adresując: "M. S. –likwidator "A." Spółki z o.o. w likwidacji, A. 141, 92-318 Ł." zaznaczając, iż przesyłkę należy doręczyć "do rąk własnych". W myśl art. 65 § 1 p.p.s.a., Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Stosownie zaś do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. W dniu 8 marca 2012 roku do Sądu wróciła dwukrotnie awizowana przesyłka zawierająca powyższe wezwanie z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Przesyłkę awizowano po raz pierwszy w dniu 14 lutego 2012 roku i złożono ją na okres siedmiu dni w placówce pocztowej "Ł. – 6". Przyczynę jej niedoręczenia określono jako "adresata nie zastałem". W dniu 22 lutego 2012 roku przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie w dniu 1 marca 2012 roku odesłano ją nadawcy z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Należy podkreślić, że korespondencja skierowana została do Spółki na adres wskazany w skardze. Skoro zatem strona skarżąca nie odebrała przesyłki, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego awiza, tj. z dniem 28 lutego 2012 roku. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do wykonania zarządzenia upływał w dniu 6 marca 2012 roku. W zakreślonym terminie brak formalny skargi w postaci aktualnego odpisu z KRS nie został przez stronę skarżącą uzupełniony. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł w oparciu o treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a.ł.