III SA/Łd 1084/15

PostanowienieWSA w Łodzi2016-04-14

Skład orzekający: Monika Krzyżaniak, Teresa Rutkowska, Janusz Nowacki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, jako przepis techniczny w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE, podlegał obowiązkowi notyfikacji Komisji Europejskiej, a jego brak może stanowić podstawę do uchylenia decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej?
Ratio decidendi
Sąd zawiesił postępowanie, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od wyniku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, który rozpatrywał zagadnienie prawne dotyczące charakteru technicznego i obowiązku notyfikacji przepisów ustawy o grach hazardowych. Uchwała NSA będzie miała kluczowe znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej decyzji.
Stan faktyczny
Skarżący P.M. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 252.000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów ustawy o grach hazardowych, w tym brak notyfikacji przez Komisję Europejską przepisów technicznych, co miało czynić je niezgodnymi z prawem UE i nieskutecznymi w polskim porządku prawnym. Skarżący kwestionował również możliwość przypisania mu odpowiedzialności za delikt administracyjny.
Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowoadministracyjne z urzędu do czasu wydania uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 14 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.) . Sędzia NSA Janusz Nowacki Protokolant starszy asystent sędziego Dominika Trella po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2016 roku sprawy ze skargi P. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 o.p. (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 t.j.) oraz art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612 t.j.), po rozpoznaniu odwołania P M od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P z dnia [...] r. nr [...] orzekającej o wymierzeniu kary pieniężnej w łącznej wysokości 252.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Z akt sprawy wynika, że skarżący wydzierżawił w lokalach położonych na terenie województwa [...] część powierzchni z przeznaczeniem na zainstalowanie zarobkowych bezobsługowych automatów do gier. W skardze P M zarzucił naruszenie: 1. art. 89 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 6 ust. 1 i art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych poprzez ich błędne zastosowanie pomimo, że przepisy te mają charakter "techniczny" w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego w związku z czym powinny być notyfikowane zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym, w konsekwencji brak notyfikacji przez Komisję Europejską przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych powoduje, że regulacja ta jest niezgodna z prawem unijnym, nie może zatem być skutecznie stosowana w polskim porządku prawnym; 2. art. 6 ust. 4 w zw. z art. 89 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych poprzez wymierzenie sankcji administracyjnej skarżącemu za delikt w sytuacji, gdy ustawa określająca warunki urządzania i zasady prowadzenia działalności gier hazardowych nie wskazuje go jako podmiotu uprawnionego do uzyskania koncesji na prowadzenie kasyna gry, w konsekwencji skarżący jako podmiot nie wymieniony w art. 6 ust. 4 u.g.h. nie może być zobowiązany do uiszczeni kary administracyjnej za urządzenia gier na automatach poza kasynem gry. 3. art. 122 w zw. z art. 187 § 1 o.p. poprzez zaniechanie przez organ II instancji podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w sprawie, pomimo, że ten obowiązek spoczywa na organach. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji I i II instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowe podlegało zawieszeniu z urzędu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Warunkiem koniecznym zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na wskazanej podstawie jest sytuacja, gdy w postępowaniu wyłoniło się zagadnienie prawne (prejudykat) pozostające w związku przyczynowym z wynikiem rozpoznawanej sprawy i mające wpływ na jego treść, którego sąd nie jest w stanie rozstrzygnąć we własnym zakresie, jako że rozstrzyga o nim inny organ lub sąd. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że wnioskiem z dnia 8 marca 2016 r. znak BO-4660-5/16 Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, na podstawie art. 36 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następujące zagadnienie prawne: 1. Czy art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612 ze zm.) jest przepisem technicznym w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 204, s. 37 ze zm.), którego projekt powinien być przekazany Komisji Europejskiej zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy i czy wobec niewykonania tego obowiązku, przepis ten mógł być podstawą wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie niektórych przepisów ustawy o grach hazardowych? 2. Czy dla rekonstrukcji znamion deliktu administracyjnego opisanego w art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612 ze zm.) oraz stosowalności tego przepisu w sprawach o nałożenie kary pieniężnej, ma znaczenie techniczny – w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielenia informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 204, s. 37, ze zm.) – charakter art. 14 ust. 1 tej ustawy oraz nieprzekazanie projektu tego przepisu Komisji Europejskiej zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy? 3. Czy urządzający gry na automatach poza kasynem gry, bez koncesji i wymaganej rejestracji automatu, podlega karze pieniężnej, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612 ze zm.) czy też karze pieniężnej przewidzianej w art. 89 ust. 1 pkt 2 tej ustawy? Wniosek ten został zarejestrowany pod sygn. akt II GPS 1/16. W przedstawionej sytuacji uzasadnione jest zawieszenie z urzędu niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego ze skargi na decyzję o wymierzeniu kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry - do czasu wydania uchwały wyjaśniającej wskazane we wniosku Prezesa NSA wątpliwości interpretacyjne. Treść uchwały będzie bowiem miała zasadnicze znaczenie dla oceny spornego zagadnienia występującego w niniejszej sprawie, dotyczącego możliwości stosowania jako podstawy prawnej wymierzenia kary pieniężnej przepisów nienotyfikowanych Komisji Europejskiej, co do których istnieją wątpliwości o ich technicznym charakterze. Tym samym, treść uchwały będzie miała istotne znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej w sprawie niniejszej decyzji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o zawieszeniu z urzędu niniejszego postępowania do czasu podjęcia przez NSA uchwały w przedmiocie zagadnienia przedstawionego we wniosku Prezesa NSA. k.p.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło