III SA/Łd 1087/15

Dnia 14 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Cisowska-Sakrajda . Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Protokolant st. asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2016 roku sprawy ze skarg B. B. na postanowienia Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia oraz nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2013 rok 1) uchyla zaskarżone postanowienia; 2) zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. na rzecz skarżącej – B. B. kwotę 714 (siedemset czternaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...] do Biura Powiatowego ARiMR w [...] wpłynął wniosek B. B. o przyznanie jednolitej płatności obszarowej oraz płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013 wraz z załącznikami graficznymi i deklaracją pakietów rolnośrodowiskowych. Pismem z dnia [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] wezwał stronę w trybie art. 64 § 2 k.p.a. do usunięcia braków formalnych stwierdzonych we wniosku o przyznanie płatności na rok 2013 r. przez podpisanie wszystkich załączonych do wniosku załączników graficznych, wskazanie powierzchni działek rolnych I, N, O w granicach działek ewidencyjnych (sekcja VIII, kolumna 5), zaznaczenia na załącznikach graficznych położenia działek rolnych B1, C1, D1, D2, E1, F1,F2, G1. W dniu [...] B. B. wniosła o przedłużenie do dnia [...] terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności. Pismem z dnia [...] Nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] poinformował stronę o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013. W dniu [...] strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych wniosku i załączników oraz korektę wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej oraz płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013, którym uzupełniła braki formalne wniosku i załączników. Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] odmówił skarżącej przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013. Orzeczenie doręczone zostało B. B. w dniu [...] pod adresem: W., ul. A 14 razem z postanowieniem z dnia [...] o numerze [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich na rok 2013. Odbiór korespondencji pokwitował T. M., legitymujący się pełnomocnictwem notarialnym [...]. W dniu [...] (data nadania w placówce pocztowej) B. B. wniosła zażalenie na postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] Nr [...] z wnioskiem o uchylenie tego rozstrzygnięcia i przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku. Pismem z dnia [...] znak: [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] poinformował stronę o przekazaniu jej zażalenia z dnia [...] na postanowienie Nr [...] do rozpatrzenia według właściwości Dyrektorowi Oddziału Regionalnego ARiMR w [...]. W dniu [...] B. B. złożyła do Kierownika BP ARiMR w [...] zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie wniosku o przyznanie płatności rolnych na rok 2013 i niezałatwienie sprawy w terminie. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] uznał zażalenie na bezczynność za uzasadnione i wyznaczył Kierownikowi Biura Powiatowego ARiMR w [...] dodatkowy termin załatwienia sprawy o przyznanie pomocy finansowej w ramach działania: "Program rolnośrodowiskowy" na dzień 15 września 2014 r. Decyzją z dnia [...] Nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] odmówił B. B. przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013 z uwagi na złożenie kompletnego wniosku o przyznanie płatności po terminie. Od powyższej decyzji B. B. złożyła odwołanie, w którym podnosząc zarzut naruszenia: - art. 64 § 2 w zw. z art. 40 k.p.a. poprzez uznanie, że skierowane do strony wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie płatności zostało jej skutecznie doręczone i że termin do uzupełnienia braków zaczął biec [...], a w konsekwencji pismo skarżącej złożone w dniu [...] złożone zostało po jego upływie; - § 23 rozporządzenia z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013 poprzez uznanie, że w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych wniosku informacje, są brakami formalnymi w rozumieniu tego przepisu (...)" wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie wnioskowanej płatności. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013. Pismem z dnia [...] (data nadania w placówce pocztowej: [...]) pełnomocnik B. B. złożył do Kierownika BP ARiMR w [...] zażalenie, w którym wniósł: 1/ o doręczenie skarżącej postanowienia Kierownika BP ARiMR w [...] z dnia [...] Nr [...]; 2/ o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Kierownika BP ARiMR w [...] z dnia [...]; 3/ zażalenie na postanowienia Kierownika BP ARiMR w [...] z dnia [...] Nr [...] - zarzucając temu postanowieniu naruszenie art. 7 i 77 k.p.a. w zw. z art. 58 § 1 k.p.a. z żądaniem uchylenia zaskarżonego postanowienia i przywrócenia terminu zgodnie z wnioskiem strony. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, iż postanowienie Kierownika BP ARiMR w [...] z dnia [...] Nr [...] nigdy nie zostało skarżącej doręczone, bowiem osoba która odbierała w dniu [...] korespondencję adresowaną do B. B. nie miała świadomości, że w kopercie powinny znajdować sie dwa postanowienia. Wiedzę o takiej sytuacji skarżąca uzyskała dopiero po przejrzeniu przez pełnomocnika akt sprawy II GSK 1425/14, dotyczącej odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej (znak: [...]). Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] odmówił przywrócenia terminu do złożenia przez B. B. zażalenia na postanowienie nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013, wydanego przez Kierownika BP ARiMR w [...] w dniu [...]. Natomiast, postanowieniem Nr [...] (również z datą: [...]) Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez B. B. zażalenia na postanowienie nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013, wydanego przez Kierownika BP ARiMR w [...] w dniu [...]. Jednocześnie, sądowi jest wiadome z urzędu, iż wyrokiem z dnia 29 lipca 2015 r. w spr. o sygn. akt III SA/Łd 139/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę B. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] z dnia [...] nr [...] o utrzymaniu w mocy rozstrzygnięcia organu I instancji w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013. Strona skarżąca wniosła na powyższe rozstrzygnięcie skargę kasacyjną, która nie została jeszcze rozpoznana. W dniu 24 września 2015 r. pełnomocnik skarżącej wniósł do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Łodzi skargi na postanowienia Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] z dnia [...] nr [...] (sygn. akt III SA/Łd 1088/15) oraz nr [...] (sygn. akt III SA/Łd 1087/15). Postanowieniom zarzucono naruszenie: 1/ art. 7, 8 i 9 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania obywateli i niezgodny z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego; 2/ art. 141 § 2 k.p.a. poprzez uznanie, że skarżącej skutecznie doręczono postanowienie [...] o odmowie przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013, a co za tym idzie, iż zaczął biec termin do jego zaskarżenia; 3/ art. 58 § 1 k.p.a. poprzez uznanie, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do złożenia zażalenia, nadto, iż złożyła wniosek o przywrócenie terminu po upływie siedmiodniowego terminu; 4/ art. 134 k.p.a. poprzez jego zastosowanie, w sytuacji gdy nie doszło do uchybienia terminu, a zatem nie można mówić o niedopuszczalności odwołania. Wniesiono o uchylenie zaskarżonych postanowień i orzeczenie o kosztach postępowania według norm przepisanych. W odpowiedziach na powyższe skargi organ wniósł o ich oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonych rozstrzygnięciach. Zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2016 r. sędzia sprawozdawca zwrócił się do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] o złożenie wyjaśnienia, jak zakończyło się postępowanie na skutek wniesionego przez B. B. zażalenia z dnia [...] na postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013. Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu [...] Sąd - na podstawie art. 111 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy dotyczące skarg B. B. na postanowienia Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] z dnia [...] nr [...] (odmowa przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013, wydanego przez Kierownika BP ARiMR w [...] w dniu [...]) oraz nr [...] (stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013, wydanego przez Kierownika BP ARiMR w [...] w dniu [...]), dotychczas prowadzone odpowiednio pod sygnaturami III SA/Łd 1088/15 i III SA/Łd 1087/15 i postanowił prowadzić je pod wspólną sygnaturą III SA/Łd 1087/15. Powołany przepis stanowi, że sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. W rozpoznawanej sprawie skargi ze względu na stronę skarżącą oraz stan faktyczny i istotę spornych zagadnień prawnych, pozostawały ze sobą w związku w rozumieniu ww. przepisu. Uzasadnione było więc połączenie postępowań sądowych, wszczętych odrębnymi skargami, do łącznego ich rozpoznania i rozstrzygnięcia. Sąd nie uwzględnił przy tym wniosku pełnomocnika skarżącej zawartego w skardze na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] z dnia [...] nr [...] o zawieszenie postępowania w tej sprawie do czasu prawomocnego rozpatrzenia skargi na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] z dnia [...] nr [...], uznając, że nie zaistniała przewidziana w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. okoliczność uzasadniająca zawieszenie postępowania sądowego. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu, celowym jest, aby sprawy dotyczące skarg na postanowienia Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] nr [...] i [...] podlegały łącznej ocenie w oparciu o wspólne dla tych spraw kryteria. Pismem procesowym z dnia 14 stycznia 2015 r., złożonym na rozprawie, pełnomocnik organu wyjaśnił, iż zażalenie B. B. z dnia [...] na postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] Nr [...] z wnioskiem o uchylenie tego rozstrzygnięcia i przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku nie zostało przekazane do rozpoznania Dyrektorowi [...] Oddziału Regionalnego ARiMR. Oświadczył, iż w związku z nieprzekazaniem tego zażalenia, do dnia dzisiejszego pozostaje ono nie rozstrzygnięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargi uznać należy za zasadne, aczkolwiek z innych powodów niż podniesione przez stronę w ich uzasadnieniu. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Przeprowadzając taką kontrolę, sąd zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co oznacza, że ma prawo, a jednocześnie obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Z uprawnienia tego Sąd skorzystał w niniejszej sprawie. Kontrola sądowoadministracyjna przeprowadzona w oparciu o powyższe kryteria wykazała, że skargi są zasadne, bowiem zaskarżone postanowienia Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR naruszają prawo w stopniu skutkującym koniecznością ich wyeliminowania z obrotu prawnego. Organ naruszył bowiem przepisy art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej: "k.p.a.", w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem nie wyjaśnił wszystkich elementów stanu faktycznego, które miały w niniejszej sprawie znaczenie dla jej rozstrzygnięcia. Należy przypomnieć, że podstawową zasadą postępowania administracyjnego jest spoczywający na organie administracji publicznej, obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych kroków w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywatela (art. 7 k.p.a.). Właściwe ustalenie stanu faktycznego, warunkujące prawidłowość podejmowanych rozstrzygnięć, wymaga przede wszystkim wyczerpującego zebrania, a następnie rozpatrzenia całości materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.). Organ administracji publicznej zobowiązany jest zatem z urzędu określić, jakie dowody są niezbędne do ustalenia stanu faktycznego, a następnie przeprowadzić je, dopuszczając jako dowód wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem, a następnie rozpatrzyć materiał dowodowy zgodnie z art. 80 k.p.a., oceniając każdorazowo na podstawie całokształtu materiału czy dana okoliczność została udowodniona. Jednocześnie należy zauważyć, że strony są uprawione do przedstawiania dowodów na swoją korzyść, lecz nie mają takiego obowiązku, tym samym ciężar dowodu co do istotnych okoliczności spoczywa w zasadzie na organie prowadzącym postępowanie. Organ prowadzący postępowanie wyjaśniające ma za zadanie dążyć do ustalenia prawdy obiektywnej, która służy prawidłowemu zastosowaniu normy prawa materialnego w rozstrzygnięciu sprawy. W okolicznościach niniejszej sprawy Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR nie wyjaśnił, czy zachodzą podstawy do merytorycznego rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...], którego przedmiotem było: 1/ żądanie przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Kierownika BP ARiMR w [...] z dnia [...]; 2/ wniesienie zażalenia na postanowienie Kierownika BP ARiMR w [...] z dnia [...] Nr [...] z żądaniem uchylenia tego postanowienia i przywrócenia terminu zgodnie z wnioskiem strony. Zarówno organ w zaskarżonych rozstrzygnięciach, jak i pełnomocnik skarżącej we wniosku z dnia [...], pominęli całkowicie okoliczność, iż w aktach administracyjnych sprawy (k. 65 - 69) znajduje się zażalenie B. B. z dnia [...] (data nadania w placówce pocztowej) na postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] Nr [...] z wnioskiem o uchylenie tego rozstrzygnięcia i przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku. Natomiast pismem z dnia 20 sierpnia 2013 r. znak: [...] (k. 72 - 73 akt admin.) Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] poinformował stronę o przekazaniu jej zażalenia z dnia [...] na postanowienie Nr [...] do rozpatrzenia według właściwości Dyrektorowi Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] - potwierdzenie odbioru przesyłki nr: [...]. Powyższe świadczy niewątpliwie, iż postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] Nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013 zostało skarżącej doręczone. Strona nie mogłaby bowiem składać zażalenia na rozstrzygnięcie, którego nie otrzymała. Potwierdzeniem takiego doręczenia jest zresztą znajdujące sie w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki nr [...], z którego wynika, iż przedmiotowe postanowienie doręczone zostało B. B. w dniu [...] pod adresem: W., ul. A 14 razem z postanowieniem z dnia [...] o numerze [...] w sprawie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich na rok 2013. Odbiór korespondencji pokwitował T. M., legitymujący się pełnomocnictwem notarialnym [...] (k. 63 - 64). Jak wynika ponadto z pisma pełnomocnika organu z dnia [...] oraz oświadczenia złożonego na rozprawie, zażalenie B. B. z dnia [...] na postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] Nr [...] faktycznie nie zostało przekazane przez organ I instancji do rozpoznania Dyrektorowi [...] Oddziału Regionalnego ARiMR. W związku z brakiem przekazania tego zażalenia, do dnia dzisiejszego nie zostało ono merytorycznie rozstrzygnięte. W ocenie Sądu, brak było zatem podstaw do rozpoznania kolejnego zażalenia skarżącej z dnia 1 czerwca 2015 r. na postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] Nr [...] o odmowie przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013 i wydania rozstrzygnięcia o uchybieniu terminu do jego wniesienia, skoro w aktach sprawy znajdowało się wcześniejsze zażalenie strony (z dnia 14 sierpnia 2013 r.) na to samo postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] , które niewątpliwie wniesione zostało w ustawowym terminie i winno podlegać merytorycznemu rozpoznaniu. Z oczywistych względów nie zasługiwał również na merytoryczne rozpoznanie wniosek skarżącej z dnia [...] o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Kierownika BP ARiMR w [...] z dnia [...]. Skoro bowiem skarżąca wniosła zażalenie na przedmiotowe postanowienie w terminie, to wniosek o przywrócenie tego terminu był bezprzedmiotowy. W ocenie Sądu organ oparł zatem zaskarżone rozstrzygnięcia jedynie na części zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, nie wyjaśniając jednocześnie przyczyn, z powodu których, innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. Opisane wadliwości, które niewątpliwie miały wpływ na wynik sprawy, powodują konieczność uchylenia podjętych w sprawie postanowień z dnia [...] nr [...] i [...]. Zauważyć przy tym trzeba, że wskazane uchybienia czynią zbędnym dokonanie przez Sąd oceny w zakresie prawidłowości orzeczenia w przedmiocie zażalenia B. B. na postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] Nr [...] oraz wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tego zażalenia. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ uwzględni wyżej przedstawione uwagi i przeprowadzi rzetelne postępowanie wyjaśniające, stosując art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. oraz stosownie do poczynionych ustaleń wyda odpowiednie rozstrzygnięcie odpowiadające wymogom art. 107 § 3 k.p.a., zawierające w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu, których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W pierwszej kolejności organ winien rozpatrzyć zażalenie B. B. z dnia [...] na postanowienie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...] Nr [...] oraz zwrócić się do pełnomocnika skarżącej z pytaniem, czy wobec wniesienia przez stronę w terminie zażalenia na postanowienie Nr [...], podtrzymuje wniosek z dnia [...]. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł, jak w punkcie pierwszym wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Orzeczenie o zwrocie należnych skarżącej kosztów postępowania sądowego uzasadnia przepis art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. b.a.