III SA/Łd 1103/12

Dnia 30 lipca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu p o s t a n a w i a : przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. k.p. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 27 lutego 2013 roku, sygn. akt III SA/Łd 1103/12 oddalił skargę A. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu. W dniu 27 lutego 2013 roku pełnomocnik skarżącego adw. J. B. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku i doręczenie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego dniu 27 marca 2013 roku. Pismem z dnia 27 marca 2013 roku A. R. złożył wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu w celu sporządzenia skargi kasacyjnej. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 15 kwietnia 2013 r. skarżący wezwany został do wyjaśnienia, czy wypowiedział dotychczasowe pełnomocnictwo do prowadzenia niniejszej sprawy adw. J.i B. W odpowiedzi na wezwanie, w dniu 25 kwietnia 2013 r. skarżący nadesłał do Sądu pismo, w którym wyjaśnił, ze jego umowa z adwokatem obejmowała jedynie postępowanie przed WSA. Pełnomocnictwo przestało obowiązywać z dniem otrzymania przez pełnomocnika wyroku Sądu I instancji. Do pisma załączył wypełniony formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 3 lipca 2013 roku referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi umorzył postępowanie sądowe w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 18 lipca 2013 roku do akt sprawy wpłynęło zawiadomienie z Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł. z dnia 11 lipca 2013 roku o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu do reprezentowania skarżącego w osobie adwokata J. B.. Również w dniu 18 lipca 2013 roku, ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu – adwokat J. B. złożył do Sadu skargę kasacyjną od wyroku z dnia 27 lutego 2013 roku sygn. akt III SA/Łd 1103/12. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazując na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wyjaśnił, iż o wyznaczeniu go do reprezentowania skarżącego dowiedział się w dniu 16 lipca 2013 r. z korespondencji otrzymanej z Okręgowej Rady Adwokackiej, a zatem już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest merytorycznie uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270.) - zwanej dalej - p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu wykazano brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 27 lutego 2013 roku. Zaznaczyć trzeba, że z akt sprawy wynika, iż skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, określonego w art. 177 § 1 p.p.s.a. Wyznaczony z urzędu pełnomocnik, po otrzymaniu w dniu 16 lipca 2013 roku pisma Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł. z dnia 11 lipca 2013 roku, niezwłocznie sporządził i złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarga kasacyjna wpłynęła do Sądu w dniu 18 lipca 2013 roku, a więc w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu i przed upływem 30 dni od dnia, w którym pełnomocnik otrzymał zawiadomienie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu. Okoliczności powyższe uprawdopodobniają zatem brak winy w uchybieniu terminu i uzasadniają uwzględnienie złożonego wniosku. W tym miejscu należy bowiem przychylić się do stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w postanowieniu z dnia 8 czerwca 2006 roku, sygn. akt I FZ 198/2006, zgodnie z którym w wypadku ustanowienia adwokata w trybie art. 244 ustawy p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jest dzień, w którym adwokat miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. W tej sytuacji, z uwagi na uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. k.p.