III SA/Łd 1115/14

Dnia 19 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi Z. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. a.ł. W dniu 8 grudnia 2014r. Z. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu. Na rozprawie, która odbyła się w dniu 4 marca 2015r. pełnomocnik skarżącego złożył do akt sprawy ponownie zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z dnia 27 listopada 2014r. skierowane do Urzędu Skarbowego w A. wraz z tłumaczeniem na język niemiecki i potwierdzeniem odbioru powyższego pisma. Wniósł o zawieszenie postępowania sądowego do czasu zakończenia postępowania przed niemieckim organem podatkowym. Oświadczył, że do chwili obecnej nie posiada żadnej informacji o tym postępowaniu. Jednocześnie zgłosił ustnie do protokołu rozprawy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik organu administracji przychylił się do wniosku pełnomocnika skarżącego o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. Zgłoszony na rozprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pozostawił do uznania sądu. Postanowieniem z dnia 4 marca 2015r. wydanym na rozprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. zawiesił postępowanie sąodwoadministracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 127 § 3 p.p.s.a., podczas zawieszenia sąd nie podejmuje żadnych czynności z wyjątkiem tych, które mają na celu podjęcie postępowania albo wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Czynności podejmowane przez strony, a nie dotyczące tych przedmiotów, wywołują skutki dopiero od dnia podjęcia postępowania. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Zauważyć należy, że art. 61 § 3 p.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym mieć na uwadze, że skoro ustawa przyznaje stronie prawo do wystąpienia do sądu z takim wnioskiem, uzależniając możliwość udzielenia stronie ochrony tymczasowej od wystąpienia choć jednej z dwóch wskazanych w powołanym przepisie przesłanek, to obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA dnia 28 września 2011r., sygn. akt I FZ 219/11, postanowienie NSA z dnia z 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać należy, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie uzasadnił bowiem, dlaczego w jego ocenie w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy bowiem samo zgłoszenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Wniosek powinien być uzasadniony. Uzasadnienie wniosku natomiast winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku, jak w przypadku rozpoznawanej sprawy uniemożliwia natomiast jego merytoryczną ocenę (por. niepublik. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 kwietnia 2004 roku, sygn. akt OZ 22/04; z dnia 30 kwietnia 2004 roku, sygn. akt OZ 30/04; z dnia 22 grudnia 2004 roku, sygn. akt OZ 871/04; z dnia 1 czerwca 2004 roku, sygn. akt OZ 105/04; z dnia 20 lipca 2004 roku, sygn. akt OZ 214/04, B. Dauter [w:] B.Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Zakamycze 2005, str.16). Należy przy tym także podkreślić, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. Z powyższych względów, z uwagi na niewykazanie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. a.ł.