III SA/Łd 1117/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012. Nie zgadzając się z tą decyzją, G. P. przesłała skargę opatrzoną datą "25 listopada 2014 r." do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W.. W dniu 2 grudnia 2014 r. skarżąca za pośrednictwem poczty elektronicznej zwróciła się do tego organu o przekazanie skargi zgodnie z właściwością. W dniu 5 grudnia 2014 r. Centrala Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. nadała przesyłkę listową rejestrowaną priorytetową, zawierającą skargę wraz z pismem Dyrektora Departamentu Wewnętrznego Kontroli z dnia 5 grudnia 2014 r. na adres Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł.. W dniu 8 grudnia 2014 r. przesyłka ta została doręczona organowi administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O zachowaniu określonego w powołanym wyżej art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowego terminu decyduje więc data nadania skargi do właściwego organu administracji, za pośrednictwem którego należy ją wnieść do sądu. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie jest przedmiotem skargi oznacza, że w przypadku wniesienia skargi do innego organu, organ ten powinien ją przesłać właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania jej biegu. O zachowaniu ustawowego, trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, decyduje wówczas data nadania tej skargi przez organ niewłaściwy – właściwemu organowi administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis Warszawa 2005 , s. 248, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r., IV SA/GL 647/04 – ONSAiWSA 2005/6/116; postanowienia NSA: z dnia 2 października 2008 r., II OSK 1310/08; z dnia 23 lutego 2010 r., I OSK 240/10; z dnia 24 lutego 2011 r., II OSK 214/11). Zaskarżona decyzja, została wydana przez Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. i została doręczona skarżącej w dniu 3 listopada 2014 r., co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia jej odbioru. Za pośrednictwem tego organu skarżąca powinna była zatem wnieść skargę w terminie, który upływał w dniu 3 grudnia 2014 r. (w środę). Zaskarżona decyzja zawierała również prawidłowe pouczenie o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł.. Tymczasem skarżąca wniosła skargę do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. i dopiero w dniu 5 grudnia 2014 r. organ ten przesłał ją właściwemu organowi administracji celem nadania jej biegu. To zaś oznacza, że skarga ta została wniesiona do sądu za pośrednictwem organu administracji publicznej, którego działanie jest przedmiotem skargi dopiero w dniu 5 grudnia 2014 r., a więc z uchybieniem wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a. terminu do jej wniesienia, który upływał w dniu 3 grudnia 2014 r. Skarga ta jest więc spóźniona. Uchybienie to skutkuje odrzuceniem skargi. Odrzucenie skargi wyłącza możliwość merytorycznego jej rozpoznania. W tym miejscu dodatkowo należy zauważyć, że przepis art. 65 K.p.a. dotyczy przekazania podania – złożonego w sprawie administracyjnej, rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej – pomiędzy organami administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 K.p.a., a zachowanie terminu, o którym mowa w art. 65 § 2 K.p.a. dotyczy zachowania terminów postępowania administracyjnego. Tymczasem postępowanie sądowe, wszczynane wniesieniem skargi do sądu administracyjnego reguluje p.p.s.a. Nadanie skargi pod inny adres aniżeli wskazany w pouczeniu, odbywa się na ryzyko skarżącego i w tej sytuacji ponosi on konsekwencje ewentualnego uchybienia terminu do złożenia skargi. W takiej sytuacji skarżący nie korzystają z ochrony przewidzianej w art. 112 K.p.a., który to przepis stanowi, iż błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia (por. postanowienia NSA z dnia: 15 stycznia 2008 r., II OSK 1916/07 i 2 października 2008 r., II OSK 1310/08). Z powyższych względów sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. zobowiązany był orzec o odrzuceniu skargi jako wniesionej z uchybieniem wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a. terminu. e.o.