III SA/Łd 1125/12

Dnia 13 lutego 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2013 roku sprawy ze skargi Przedszkola Miejskiego nr [...] w Ł. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w zakresie terminu realizacji nakazu sanitarnego oddala skargę. b.a. W dniu 10 czerwca 2010r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. przeprowadził kontrolę sanitarną w bloku żywienia w Przedszkolu Miejskim Nr [...], zlokalizowanym w Ł. przy ul. A. W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono niezgodności z przepisami prawa żywnościowego tj.: - brak wydzielonego i prawidłowo wyposażonego pomieszczenia do porcjowania i wydawania posiłków ( ww. czynności odbywają się w zmywalni naczyń stołowych, co powoduje krzyżowanie się dróg "czystych" i "brudnych") - brak zapewnionych prawidłowych warunków do mycia sprzętu kuchennego (odpowiednio dużego basenu) oraz regału do osuszania i przechowywania czystego sprzętu ( sprzęt kuchenny myty jest w zmywalni naczyń stołowych w małym dwukomorowym zlewozmywaku o powierzchni niewystarczającej do potrzeb) - glazura ścienna w kuchni miejscami popękana, z ubytkami - szafki kuchenne z ubytkami okleiny, nasiąkliwe. Nieprawidłowości te świadczyły o nieprzestrzeganiu wymagań higieniczno-sanitarnych określonych w rozporządzeniu (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. U. UE. L. 2004.139.1). Decyzją z [...] znak: [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. nakazał Przedszkolu Miejskiemu Nr [...] w Ł.: 1. zapewnić prawidłowe warunki do porcjowania i wydawania posiłków poprzez wydzielenie i wyposażenie w niezbędny sprzęt i umywalkę do mycia rąk pomieszczenia połączonego funkcjonalnie z salą jadalną. 2. zapewnić prawidłowe warunki do mycia i osuszania sprzętu kuchennego poprzez wyposażenie kuchni w odpowiedniej wielkości basen oraz regał ociekowy. 3. doprowadzić do właściwego stanu sanitarno-technicznego glazurę ścienną w kuchni oraz szafki kuchenne poprzez uzupełnienie ubytków lub wymianę elementów uszkodzonych i nasiąkliwych. Termin wykonania obowiązków określonych w punktach 1, 2, 3 ustalono na dzień 31 sierpnia 2011r. W dniu 8 września 2011r. Przedszkole Miejskie Nr [...] w Ł. wystąpiło do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. w Ł. z wnioskiem o prolongatę terminu wykonania obowiązków wynikających z decyzji z dnia [...]. znak: [...] z uwagi na brak środków finansowych. Decyzją z dnia [...] znak [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. przedłużył termin wykonania obowiązków określonych w decyzji z dnia [...] do dnia 31 sierpnia 2012r. W dniu 6 września 2012r. strona wystąpiła do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. z kolejnym wnioskiem o prolongatę terminu wykonania obowiązków nałożonych decyzją z dnia [...] do dnia 10 września 2013r. z powodu braku środków finansowych. Do wniosku strona załączyła kserokopie pisma Dyrektora Przedszkola Miejskiego Nr [...] z dnia 17 stycznia 2012r. skierowanego do Departamentu Spraw Społecznych - Wydział Edukacji Urzędu Miasta Ł. zawierającego prośbę o zabezpieczenie środków finansowych koniecznych do doprowadzenia do należytego stanu sanitarno-technicznego pomieszczeń stołówki przedszkolnej, pisma Urzędu Miasta Ł. - Departamentu Spraw Społecznych Wydziału Edukacji z dnia 14 lutego 2012r. oraz pisma Dyrektora Przedszkola Miejskiego Nr [...] z dnia 25 czerwca 2012r. skierowanego do Departamentu Spraw Społecznych — Wydział Edukacji Urzędu Miasta Ł. i pisma Urzędu Miasta Ł. z dnia 29 czerwca 2012r. Decyzją z dnia [...]., znak: [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ł. odmówił zmiany własnej decyzji z dnia [...] znak: [...] nakazującej Przedszkolu Miejskiemu Nr [...] w Ł. 1. zapewnienie prawidłowych warunki do porcjowania i wydawania posiłków poprzez wydzielenie i wyposażenie w niezbędny sprzęt i umywalkę do mycia rąk pomieszczenia połączonego funkcjonalnie z salą jadalną. 2. zapewnienie prawidłowych warunki do mycia i osuszania sprzętu kuchennego poprzez wyposażenie kuchni w odpowiedniej wielkości basen oraz regał ociekowy. 3. doprowadzenie do właściwego stanu sanitarno-technicznego glazury ściennej w kuchni oraz szafki kuchenne poprzez uzupełnienie ubytków lub wymianę elementów uszkodzonych i nasiąkliwych, w części dotyczącej terminu jej wykonania. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, iż wydając przedmiotową decyzję wziął pod uwagę wyniki kontroli sanitarnej przeprowadzonej w dniu 11 września 2012r., która wykazała, iż nadal brak jest zapewnionych odpowiednich warunków do porcjowania i wydawania posiłków oraz do mycia, osuszania i przechowywania sprzętu kuchennego. Glazura ścienna w kuchni jest w dalszym ciągu miejscami popękana, z ubytkami, a szafki kuchenne posiadają ubytki w okleinie, przez co są nasiąkliwe i trudne do utrzymania w czystości. W ocenie organu opisany stan faktyczny utrudnia stosownie dobrej praktyki higienicznej i może być przyczyną zanieczyszczenia żywności. PPIS w Ł. zaznaczył również, iż strona składając w dniu 6 września 2012r. wniosek o prolongatę terminu wykonania obowiązków do dnia 10 września 2013r., nie zagwarantowała dotrzymania ww. terminu. Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie, w którym podniosła, iż pomimo podjętych starań ze strony Dyrektora Przedszkola nie uzyskano zgody ani funduszy na wykonanie decyzji. Wnioskując o zmianę terminu wykonania nałożonych obowiązków do dnia 31 sierpnia 2013 roku strona wskazała, że w interesie społecznym jest doprowadzenie na należytego stanu sanitarno-technicznego pomieszczeń sanitarnych dla dzieci. Decyzją z dnia [...]., znak [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. działając na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tj. Dz. U. z 201 Ir. Nr 212, poz. 1263, ze zm.), art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (tj.Dz. U. z 2010r. Nr 136, poz. 914, ze zm.), art. 3 rozdział II; ust. 1, ust. 2 lit. a, c rozdział 1; ust. 1 lit. b, f, ust. 2 rozdział II; ust. 3 rozdział IX załącznika II do rozporządzenia (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004r. str. 1) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...]., znak: [...]. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, podmioty działające na rynku spożywczym są obowiązane przestrzegać w zakładach wymagań higienicznych określonych w rozporządzeniu (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie higieny środków spożywczych. Rozporządzenie to ustanawia ogólne zasady dla przedsiębiorstw sektora spożywczego w zakresie higieny środków spożywczych. W myśl art. 3 rozdział II ww. rozporządzenia, przedsiębiorstwa sektora spożywczego zapewniają, że na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji żywności odbywających się pod ich kontrolą, spełniane są właściwe wymogi higieny ustanowione w ww. rozporządzeniu. Zgodnie z ust. 1 rozdział I załącznika II do ww. rozporządzenia pomieszczenia żywnościowe muszą być utrzymywane w czystości i zachowane w dobrym stanie i kondycji technicznej. Z ust. 2 lit. a, c rozdział I załącznika II do ww. rozporządzenia wynika, iż wyposażenie, wystrój, konstrukcja, rozmieszczenie i wielkość pomieszczeń żywnościowych: a) pozwala na odpowiednie utrzymanie, czyszczenie i/lub dezynfekcję, zapobieganie lub minimalizowanie dostawania się zanieczyszczeń pochodzących z powietrza oraz zapewnia odpowiednią przestrzeń roboczą pozwalającą na higieniczne przeprowadzanie wszelkich działań, c) umożliwia dobrą praktykę higieny, włącznie z ochroną przed zanieczyszczeniem oraz, w szczególności, ze zwalczaniem szkodników. Zgodnie z ust. 1 lit. b, f rozdział II załącznika II do ww. rozporządzenia, w pomieszczeniach, w których przygotowuje się, poddaje obróbce lub przetwarza środki spożywcze, projekt i wystrój muszą umożliwiać dobrą praktykę higieny żywności, w tym ochronę przed zanieczyszczeniem między działaniami oraz podczas działań. W szczególności: b) powierzchnie ścian muszą być utrzymane w dobrym stanie i muszą być łatwe do czyszczenia oraz tam, gdzie jest to konieczne, do dezynfekcji. Wymaga to stosowania nieprzepuszczalnych, niepochłaniających, zmywalnych oraz nietoksycznych materiałów oraz gładkiej powierzchni aż do wysokości niezbędnej do działania, chyba, że przedsiębiorstwa sektora spożywczego mogą zapewnić właściwe organy, że inne użyte materiały są odpowiednie f) powierzchnie (wraz z powierzchniami wyposażenia) w obszarach, w których pracuje się z żywnością, a w szczególności te pozostające w kontakcie z żywnością muszą być w dobrym stanie i muszą być łatwe do czyszczenia, w miarę potrzeby do dezynfekcji. Wymaga to stosowania gładkich, zmywalnych, odpornych na korozję oraz nietoksycznych materiałów, chyba, że przedsiębiorstwa sektora spożywczego mogą zapewnić właściwe organy, że inne użyte materiały są odpowiednie. Zgodnie z ust. 2 rozdział II załącznika II do ww. rozporządzenia w miarę potrzeby, muszą być stosowane odpowiednie urządzenia do czyszczenia i dezynfekcji narzędzi roboczych oraz wyposażenia. Urządzenia te muszą być skonstruowane z materiałów odpornych na korozję i muszą być łatwe do czyszczenia oraz muszą posiadać odpowiednie doprowadzenie ciepłej i zimnej wody. Z kolei stosownie do treści ust. 3 rozdział IX załącznika II do ww. rozporządzenia, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji, żywność musi być chroniona przed zanieczyszczeniem, które może spowodować, iż stanie się niezdatna do spożycia przez ludzi, szkodliwa dla zdrowia lub zanieczyszczona w taki sposób, że byłoby nierozsądnie oczekiwać, iż zostanie w tym stanie skonsumowana. Opisany w niniejszej sprawie stan pomieszczeń stołówki przedszkolnej utrudnia utrzymanie czystości, stosowanie dobrej praktyki higienicznej i może być przyczyną zanieczyszczenia przygotowywanych potraw. Prowadzenie czynności porcjowania i wydawania posiłków w zmywalni naczyń stołowych powoduje krzyżowanie się dróg "czystych" i "brudnych", co stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa wydawanych posiłków, a tym samym zdrowia konsumentów. Brak prawidłowych warunków do mycia i osuszania sprzętu produkcyjnego może być przyczyną zanieczyszczeń mikrobiologicznych żywności. Organ podkreślił, iż posiłki przygotowywane w ww. bloku żywienia są przeznaczone dla małych dzieci, a więc grupy konsumentów szczególnie wrażliwej. Strona składając kolejny wniosek w dniu 6 września 2012r. o prolongatę terminu wykonania obowiązków do dnia 10 września 2013r., nie zagwarantowała dotrzymania ww. terminu. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi Dyrektor Przedszkola Miejskiego podkreślił, iż "w najbliższej nadarzającej się okazji zostanie rozpoczęty remont pionu żywieniowego. Z uwagi na fakt, że w przedszkolu przebywa setka dzieci, remont zostanie rozpoczęty kiedy liczba dzieci zmniejszy się w okresie letnim (...)". Wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy strona wskazała, że z uwagi na specyfikę pracy placówki, najkorzystniejszym terminem przeprowadzenia remontu pomieszczeń kuchennych jest okres letni, podczas przerwy wakacyjnej. Ponadto rozpoczęcie prac remontowych uzależnione jest również od terminu przyznania na ten cel środków finansowych. W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie pełnomocnik Przedszkola Miejskiego Nr [...] wnosił o uwzględnienie skargi i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 powołanej ustawy). Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270)- zwanej dalej - p.p.s.a., decyzja podlega uchyleniu w całości lub w części, jeżeli sąd stwierdzi: 1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, 2) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, 3) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Zaznaczyć należy, że sąd obowiązany jest wziąć z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, jeśli mogły mieć wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia. Podkreślenia wymaga, że sprawa była rozpoznawana przez organ w trybie art. 155 k.p.a. W związku z powyższym wskazać należy, że w art. 154 k.p.a., jak i w art. 155 k.p.a. ustawodawca przewidział nadzwyczajny sposób wzruszenia decyzji ostatecznej. Przepisy te stanowią jeden z elementów systemu kilku nadzwyczajnych trybów postępowania administracyjnego obejmujących przypadki weryfikacji decyzji dotkniętych wadami kwalifikowanymi lub niekwalifikowanymi oraz decyzji prawidłowych pod względem prawnym. System ten jest oparty na zasadzie niekonkurencyjności, tzn., że poszczególne tryby nadzwyczajne mają na celu usunięcie tylko określonego rodzaju wadliwości i nie mogą być stosowane zamiennie. Naruszenie wyłączności stosowania określonego trybu nadzwyczajnego weryfikacji decyzji stanowi rażące naruszenie prawa, będące podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji. To ogólne założenie stosowania trybów nadzwyczajnych ma pełne zastosowanie również do weryfikacji decyzji prawidłowych, których wzruszenie może nastąpić na podstawie art. 154 albo 155 k.p.a., stosownie do cech samej decyzji i dalszych przesłanek określonych odrębnie w obu wymienionych przepisach (patrz: B. Adamiak , J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" 11 Wydanie str. 590). Stosownie do treści art. 155 k.p.a., decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio. Przepis art. 155 k.p.a. wskazuje przesłanki, od spełnienia których ustawodawca uzależnił możliwość uchylenia lub zmiany ostatecznej decyzji administracyjnej, na mocy której strona nabyła prawo. W orzecznictwie ukształtował się pogląd, że pojęcie "nabycie prawa" należy rozumieć szeroko i obejmuje ono również sytuację, kiedy ostateczna decyzja administracyjna nakłada na stronę obowiązki, a zatem wpływa na jej sytuację prawną. Decyzje takie są bowiem decyzjami, na mocy których pewne osoby nabywają prawo do wykonania tylko obowiązków wskazanych w decyzji, a nie innych. Treścią prawa nabytego jest w takiej sytuacji rozstrzygnięcie o obowiązkach konkretnego podmiotu (por B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" 11 Wydanie str. 603 -604, wyrok NSA z 3.07. 2008 r. II OSK 771/07 , wyrok SN z 12.12.1997 r. III RN / 92/97 – OSNAPiUS 1998, Nr 10, poz. 290, wyrok NSA z 19 .11.2008 r. II OSK 1402/07 ). Decyzja z dnia [...] nakazująca w terminie do 31 sierpnia 2011r. doprowadzić w Przedszkolu Miejskim Nr [...] pomieszczenie kuchenne do należytego stanu sanitarno-technicznego, jest decyzją, na mocy której na to Przedszkole nałożony został określony obowiązek. Wniosek o zmianę określonego w tej decyzji terminu wykonania prac remontowych prawidłowo był rozpatrywany na podstawie art. 155 k.p.a. Z wykładni gramatycznej cytowanego wyżej art. 155 k.p.a. wynika, że organ administracji publicznej może uchylić lub zmienić decyzję ostateczną tylko wtedy, kiedy łącznie spełnione są następujące przesłanki: strona wyraziła zgodę na zmianę lub uchylenie decyzji, przepisy szczególne nie sprzeciwiają się zmianie lub uchyleniu decyzji i za uchyleniem lub zmianą decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Tak sformułowane przesłanki jednoznacznie wskazują, że przedmiotem postępowania określonego w art. 155 k.p.a. nie jest ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją ostateczną w jej całokształcie. Przedmiotem tego postępowania jest tylko stwierdzenie istnienia przesłanek wymienionych w art. 155 k.p.a. Decyzja wydawana na podstawie art. 155 k.p.a. jest decyzją uznaniową. Ponadto, można zmienić lub uchylić decyzję ostateczną na podstawie art. 155 k.p.a. tylko w takich sprawach, w których przepisy prawa materialnego stanowiące podstawę prawną jej wydania, przewidują dla organu administracji pewien luz decyzyjny lub przy wydaniu których organ administracji ma do wyboru pewną gamę rozstrzygnięć, a każde z nich jest zgodne z prawem. Organ dysponując zgodą strony na zmianę decyzji, po ustaleniu, że odpowiednie przepisy prawa materialnego dają mu potencjalnie możliwość zmiany lub uchylenia decyzji ostatecznej, musi następnie rozważyć, czy za zmianą decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. W rozpatrywanej sprawie spełnione były niewątpliwie dwie pierwsze przesłanki z art. 155 k.p.a.: 1/ Przedszkole Miejskie samo wystąpiło z wnioskiem o zmianę decyzji w zakresie terminu realizacji nakazu, a więc tym samym wyraziło zgodę na zmianę decyzji w tym zakresie, 2./ przepis art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (j.t. Dz. U. z 2011 r., nr 212, poz. 1263) ustalenie terminu, w jakim stwierdzone uchybienia zostaną usunięte, pozostawia do określenia przez państwowego inspektora sanitarnego, a zatem przepis ten co do zasady nie sprzeciwia się zmianie decyzji w tym zakresie. Istota problemu w rozpoznawanej sprawie sprowadzała się zatem do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia, czy spełniona była ostatnia przesłanka z art. 155 k.p.a. tj. czy za zmianą decyzji w sposób wnioskowany przez Przedszkole przemawiał interes społeczny lub słuszny interes strony. Istnienie interesu społecznego lub słusznego, a więc kwalifikowanego interesu strony musi być ustalone w konkretnej sprawie i musi uzyskać zindywidualizowaną treść wynikającą ze stanu faktycznego i prawnego sprawy. Oznacza to, że postępowanie administracyjne prowadzone na podstawie art. 155 k.p.a. powinno zmierzać do wyjaśnienia, czy za uwzględnieniem wniosku o zmianę lub uchylenie decyzji przemawia wzgląd na interes społeczny lub słuszny interes strony. Jak wskazuje użyte w trzeciej przesłance słowo "lub", wymienione tam "interesy" mogą ale nie muszą występować łącznie. Ocena, czy i w jakim zakresie przemawiają one za wzruszalnością decyzji należy do obowiązków organu administracyjnego, który winien to ocenić po przeprowadzeniu niezbędnego postępowania administracyjnego. Oceniając, czy w danej sprawie występuje słuszny interes strony przemawiający za zmianą decyzji ostatecznej należy brać pod uwagę nie tylko subiektywne przekonanie strony, lecz należy ustalić i rozważyć wszystkie okoliczności, które pozwalają na dokonanie oceny, że żądanie strony jest słuszne i zasługuje na społeczną akceptację. Zmiana decyzji ostatecznej na podstawie art. 155 k.p.a. nie może prowadzić do wydania decyzji sprzecznej z prawem. Słuszny interes strony w rozumieniu tego przepisu musi znajdować oparcie w obowiązujących przepisach prawa, bowiem wyrażona w art. 6 k.p.a. zasada praworządności zobowiązuje organy do działania na podstawie przepisów prawa. Nie można ocenić jako słusznego interesu strony, jeżeli jest on sprzeczny z jasno brzmiącym przepisem prawa, bądź pozostaje w kolizji z należycie rozważonym interesem społecznym. (por wyrok NSA z dnia 23 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK 553/06 – LEX nr 348253, wyrok NSA z 18 października 2007 r., sygn. akt II OSK 1406/06 – LEX nr 427601, wyrok NSA z 17 września 2010 r. sygn. akt I OSK 428/10 - LEX nr 745237). W rozpatrywanej sprawie organy orzekające w sprawie po przeprowadzeniu w dniu 11 września 2012r. kontroli sanitarnej, ustaliły że stan sanitarno- techniczny bloku żywieniowego (pomieszczeń kuchennych) w Przedszkolu Miejskim Nr [...] w Ł. objętego decyzją z dnia [...] nadal nie spełnia odpowiednich warunków higieniczno-sanitarnych. Stwierdzono, iż nadal brak jest zapewnionych odpowiednich warunków do porcjowania i wydawania posiłków oraz do mycia, osuszania i przechowywania sprzętu kuchennego. Glazura ścienna w kuchni jest w dalszym ciągu miejscami popękana, z ubytkami, a szafki kuchenne posiadają ubytki w okleinie, przez co są nasiąkliwe i trudne do utrzymania w czystości. Stwierdzone nieprawidłowości utrudniają stosowanie dobrej praktyki higienicznej i mogą być przyczyną zanieczyszczenia żywności. Ustaleń tych zawartych w protokole kontroli strona skarżąca nie kwestionowała. Równocześnie w świetle treści pism dotyczących starań Dyrektora Przedszkola o przyznanie środków finansowych na remont pomieszczeń kuchennych, także uwzględnienie wniosku strony i przesunięcie terminu wykonania prac nie gwarantuje przyznania środków na remont w tym zakresie. Warunkiem realizacji robót będzie odpowiednia wysokość środków budżetowych, które zostaną przyznane, ale z akt sprawy nie wynika, czy środki zostały przyznane. Powyższe ustalenia dawały, w ocenie Sądu, podstawy do przyjęcia, że interes społeczny, którym jest przede wszystkim zapewnienie dzieciom uczęszczającym do przedszkola bezpiecznych i higienicznych warunków pobytu w placówce, nie przemawia za kolejną – drugą- zmianą decyzji z dnia [...] w części dotyczącej terminu wykonania prac remontowych pionu żywieniowego. Zmiana decyzji ostatecznej nie może bowiem nigdy prowadzić do naruszenia przepisów prawa materialnego i zastąpienia go elementami oceny o charakterze słusznościowym, do jakich należy "interes społeczny" lub "słuszny interes strony". Tymczasem zaakceptowanie przez organy sanitarne sytuacji, w której przez kolejny rok dzieci będą spożywały posiłki, które przygotowane są w pomieszczeniach, które nie spełniają wymogów higieniczno-sanitarnych (i mogą być przyczyną zanieczyszczenia żywności), pozostawałoby w sprzeczności z przepisami ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (tj. Dz. U. z 2010r. Nr 136, poz. 914, ze zm.) i art. 3 rozdział II; ust. 1, ust. 2 lit. a, c rozdział 1; ust. 1 lit. b, f, ust. 2 rozdział II; ust. 3 rozdział IX załącznika II do Rozporządzenia (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. U. UE. L. 2004.139.1). Zgodnie bowiem z art. 59 ust. 1 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, podmioty działające na rynku spożywczym są obowiązane przestrzegać w zakładach wymagań higienicznych określonych w rozporządzeniu (WE) Nr 852/2004 W myśl art. 3 ww. rozporządzenia, przedsiębiorstwa sektora spożywczego zapewniają, że na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji żywności odbywających się pod ich kontrolą, spełniane są właściwe wymogi higieny ustanowione w ww. rozporządzeniu. Zgodnie z ust. 1 rozdział I załącznika II do ww. rozporządzenia pomieszczenia żywnościowe muszą być utrzymywane w czystości i zachowane w dobrym stanie i kondycji technicznej. Z ust. 2 lit. a, c rozdział I załącznika II do ww. rozporządzenia wynika, iż wyposażenie, wystrój, konstrukcja, rozmieszczenie i wielkość pomieszczeń żywnościowych: a) pozwala na odpowiednie utrzymanie, czyszczenie i/lub dezynfekcję, zapobieganie lub minimalizowanie dostawania się zanieczyszczeń pochodzących z powietrza oraz zapewnia odpowiednią przestrzeń roboczą pozwalającą na higieniczne przeprowadzanie wszelkich działań, c) umożliwia dobrą praktykę higieny, włącznie z ochroną przed zanieczyszczeniem oraz, w szczególności, ze zwalczaniem szkodników. Zgodnie z ust. 1 lit. b, f rozdział II załącznika II do ww. rozporządzenia, w pomieszczeniach, w których przygotowuje się, poddaje obróbce lub przetwarza środki spożywcze, projekt i wystrój muszą umożliwiać dobrą praktykę higieny żywności, w tym ochronę przed zanieczyszczeniem między działaniami oraz podczas działań. W szczególności: b) powierzchnie ścian muszą być utrzymane w dobrym stanie i muszą być łatwe do czyszczenia oraz tam, gdzie jest to konieczne, do dezynfekcji. Wymaga to stosowania nieprzepuszczalnych, niepochłaniających, zmywalnych oraz nietoksycznych materiałów oraz gładkiej powierzchni aż do wysokości niezbędnej do działania, chyba, że przedsiębiorstwa sektora spożywczego mogą zapewnić właściwe organy, że inne użyte materiały są odpowiednie f) powierzchnie (wraz z powierzchniami wyposażenia) w obszarach, w których pracuje się z żywnością, a w szczególności te pozostające w kontakcie z żywnością muszą być w dobrym stanie i muszą być łatwe do czyszczenia, w miarę potrzeby do dezynfekcji. Wymaga to stosowania gładkich, zmywalnych, odpornych na korozję oraz nietoksycznych materiałów, chyba, że przedsiębiorstwa sektora spożywczego mogą zapewnić właściwe organy, że inne użyte materiały są odpowiednie. Zgodnie natomiast z ust. 2 rozdział II załącznika II do ww. rozporządzenia w miarę potrzeby, muszą być stosowane odpowiednie urządzenia do czyszczenia i dezynfekcji narzędzi roboczych oraz wyposażenia. Urządzenia te muszą być skonstruowane z materiałów odpornych na korozję i muszą być łatwe do czyszczenia oraz muszą posiadać odpowiednie doprowadzenie ciepłej i zimnej wody. Z kolei stosownie do treści ust. 3 rozdział IX załącznika II do ww. rozporządzenia, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji, żywność musi być chroniona przed zanieczyszczeniem, które może spowodować, iż stanie się niezdatna do spożycia przez ludzi, szkodliwa dla zdrowia lub zanieczyszczona w taki sposób, że byłoby nierozsądnie oczekiwać, iż zostanie w tym stanie skonsumowana. Wynikający z powyższych przepisów obowiązek zagwarantowania dzieciom bezpiecznych warunków higieniczno-sanitarnych poprzez zapewnienie odpowiednich warunków sanitarnych w bloku żywieniowym, w którym przygotowane są posiłki dla małych dzieci stanowi bezwzględny priorytet, którego nie mogły zrównoważyć argumenty o braku środków finansowych. Argumenty strony skarżącej podnoszone we wniosku o zmianę decyzji, że przedłużenie terminu wykonania prac leży w interesie społecznym, bo będzie podstawą do ubiegania się o środki finansowe na remont, który z uwagi na specyfikę placówki zostanie przeprowadzony w najkorzystniejszym dla rodziców i dzieci okresie letnim, nie mogły być uznane za dostatecznie ważne w zestawieniu z wnioskiem, że istniejący stan higieniczno-sanitarny pomieszczeń kuchenny, pogarszający się od dwóch lat, stwarza zagrożenie dla zdrowia dzieci. Wydłużanie takiego stanu rzeczy jeszcze przez kolejny rok na pewno nie leży więc także w słusznym interesie strony, gdyż pomieszczenia Przedszkola muszą spełniać podstawowe wymogi sanitarno – techniczne. Sąd podzielił zatem stanowisko organów sanitarnych, iż w świetle przesłanek określonych w art. 155 k.p.a. ani interes społeczny, ani słuszny interes strony nie przemawiają za potrzebą zmiany decyzji z dnia 16 czerwca 2010r. Stanowisko swoje organy także wystarczająco uzasadniły. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. Ab/