III SA/Łd 1125/13

III SA/Łd 1125/13 POSTANOWIENIE Dnia 13 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 czerwca 2013 r., sygn. akt III SA/Łd 24/13 w sprawie ze skargi H. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania postanowił : odrzucić skargę o wznowienie postępowania. k.p. III SA/Łd 1125/13 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2013 r., sygn. akt III SA/Łd 24/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznając za zasadną skargę H. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., wydaną w przedmiocie odmowy wymeldowania E. D.z pobytu stałego w lokalu przy ul. A. w Ł., uchylił zaskarżoną decyzję, oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i orzekł w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu uczestniczce postępowania – E. D.. Postanowieniem z dnia 27 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził, że orzeczenie z dnia 26 czerwca 2013 r., sygn. akt III SA/Łd 24/13 uprawomocniło się w dniu 13 września 2013 r. Pismem procesowym z dnia 21 października 2013 r. pełnomocnik uczestniczki postępowania E. D. – H. R. (matka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 24/13. Uzasadniając wskazała, iż dokumenty córki poświadczające fakt studiowania w Stanach Zjednoczonych zostały dołączone do akt sprawy po wydaniu wyroku. Dokumenty te nie mogły być dostarczone wcześniej z uwagi na obowiązującą procedurę uczelni córki w zakresie wystawiania zaświadczeń, konieczność ich przesłania do Polski oraz konieczność ich przetłumaczenia. Tłumaczenie nadesłanych dokumentów nastąpiło dopiero w dniu 10 września 2013 r. z powodu braków finansowych pełnomocnika. H.R. wskazała nadto, iż ustanowiony z urzędu pełnomocnik córki zignorował powyższe okoliczności, które w ocenie wnioskodawczyni uzasadniały złożenie wniosku o odroczenie rozprawy. Podniosła także, że nie została powiadomiona o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 12 czerwca 2013 r. W dalszej części skargi pełnomocnik E. D. wskazała na swój zły stan zdrowia. Wniosła także o przyznanie E. D. prawa pomocy w zakresie całkowitym. Do skargi H. R. załączyła pełnomocnictwo udzielone jej przez córkę E. D., kserokopię pism E. D. z dnia 28 czerwca 2013 r. kierowanych do Prezydenta Miasta Ł., stanowiących zgłoszenie pobytu – migracji czasowej, oryginały dokumentów wystawionych przez Departament Sprawiedliwości Stanów Zjednoczonych Urzędu ds. Imigracji i Naturalizacji wraz z ich tłumaczeniem przysięgłym oraz kserokopię dokumentacji medycznej H. R.. Postanowieniem z dnia 8 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Łd 1125/13 Referendarz sądowy umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie dotyczącym wniosku E. D. o przyznanie prawa pomocy. Uzasadniając wskazał, iż postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 15 marca 2013 r., sygn. akt III SA/Łd 24/13 E. D. przyznano prawo w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Prawo pomocy przyznane skarżącej w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 24/134 obejmuje również niniejsze postępowanie wszczęte skargą o wznowienie postępowania sądowego. Tym samym wniosek E. D. w tym przedmiocie uznać należało za bezprzedmiotowy. W kolejnych pismach procesowych z dnia 6 listopada 2013 r., 12 listopada 2013 r., 15 listopada 2013 r., 27 listopada 2013 r., 5 grudnia 2013 r. skarżąca oraz jej pełnomocnik - H. R. przedstawiły konflikt rodzinny pomiędzy nimi a rodziną H. D., wskazały na chorobę psychiczną H. D. oraz okoliczności i sposób finansowania studiów skarżącej w Stanach Zjednoczonych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. W myśl art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Można również żądać wznowienia postępowania w przypadku gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. (art. 272 § 1 p.p.s.a.). Skargę o wznowienie w takim przypadku wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (art. 272 § 2 p.p.s.a). Stosownie do treści art. 273 § 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Ponadto w oparciu o art. 273 § 2 i § 3 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, a także w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W takim przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. Przepis art. 277 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, liczonym od dnia , w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Zgodnie z treścią art. 280 § 1 p.p.s.a. po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci. W niniejszej sprawie E. D. wniosła skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 czerwca 2013 r. sygn. akt III SA/Łd 24/13, którym uchylono decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, wydane w przedmiocie odmowy wymeldowania E. D. z pobytu stałego w lokalu przy ul. A. w Ł. Pełnomocnik E. D. – H. R. nie wskazała ustawowych podstaw wznowienia postępowania. Sąd po dokonaniu wstępnej oceny dopuszczalności skargi o wznowienie uznał, iż wniesiona skarga nie spełnia ustawowych warunków do jej wniesienia. Powołane w skardze przez pełnomocnika E. D. okoliczności nie mieszczą się bowiem w katalogu przesłanek wznowienia, o których mowa w art. 271-273 p.p.s.a. Przesłanek wznowienia postępowania nie zawierały również pisma procesowe strony skarżącej z dnia 6 listopada 2013 r., 12 listopada 2013 r., 15 listopada 2013 r., 27 listopada 2013 r., 5 grudnia 2013 r. Ponadto co należy podkreślić przedstawione przez pełnomocnika skarżącej dokumenty oraz przedstawiona argumentacja znajduje się w aktach sprawy o sygn. akt III SA/Łd 24/13, zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 czerwca 2013 r. Na marginesie wskazać należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 26 czerwca 2013 r. uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Powyższe oznacza, iż organy administracji zobowiązane będą do ponownego rozpatrzenia wniosku H. D. z dnia 9 lutego 2012 r. o wymeldowanie E. D. z pobytu stałego w lokalu przy ul. A. w Ł. Tym samym przedstawione przez stronę skarżącą okoliczności w niniejszej sprawie, z uwagi na swój merytoryczny charakter, winny zostać podniesione w toczącym się postępowaniu administracyjnym, w którym organy będą ponownie oceniać zasadność wniosku z dnia 9 lutego 2012 r. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. odrzucił skargę o wznowienie postępowania. e.o.