III SA/Łd 113/14

Dnia 25 marca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M., B. Ś., M. H. i B. P. na uchwałę Rady Miasta Zgierza z dnia 22 października 2013 roku Nr XLI/456/13 w przedmiocie ustalenia bezpłatnych przejazdów autobusowych w dniu 1 listopada 2013 roku p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. a.ł. A. M., B. Ś., M. H. i B. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miasta Zgierza z dnia 22 października 2013 roku, Nr XLI456/13 w przedmiocie ustalenia bezpłatnych przejazdów autobusowych w dniu 1 listopada 2013 roku. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału III WSA w Łodzi z dnia 24 stycznia 2014 roku wezwano A. M. i B. Ś. do uiszczenia wpisów od skargi w kwotach po 300 zł, zaś M. H. i B. P. do wykazania, że wyczerpali tryb określony w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, tj. wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Stosowne wezwania doręczono A. M. i B. Ś. w dniu 30 stycznia 2014 roku, zaś B. P. w dniu 10 lutego 2014 roku. Z adnotacji doręczyciela umieszczonej na przesyłce zawierającej wezwanie skierowane do M. H. wynika z kolei, że wobec niemożności jej doręczenia skarżącemu w dniu 30 stycznia 2014 roku, przesyłkę tę złożono w placówce pocztowej "Z. 1", o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce oddawczej. Wobec niepodjęcia przesyłki w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, w dniu 7 lutego 2014 roku pozostawiono powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru. W dniu 17 lutego 2014 roku dokonano zwrotu przesyłki do sądu. Zarządzeniem z dnia 27 lutego 2014 roku sędzia sprawozdawca na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U z 2012r., poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., uznał przesyłkę sądową skierowaną do M. H. za doręczoną w dniu 13 lutego 2014 roku. W tej sytuacji siedmiodniowy termin do wykonania wezwała upływał w dniu 20 lutego 2014 roku (czwartek). A. M. i B. Ś. nie uiścili wpisów od skargi, zaś M. H. i B. P. nie wykazali, że przed wniesieniem skargi do sądu wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jedn.: Dz.U. z 2013r., poz. 594 z późn. zm.), dalej- u.s.g., warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, jest skierowanie do właściwego organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. ma zastosowanie art. 53 § 2 p.p.s.a., co oznacza, że z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Takie stanowisko przyjęte zostało w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 2 kwietnia 2007 roku, sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA z 2007r., z 3, poz. 60) podziela Naczelny Sąd Administracyjny w obecnym składzie. Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, ustawodawca w żaden sposób nie uzależnił skuteczności wniesienia skargi od udzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Przeciwnie, dopuścił wyraźnie możliwość wniesienia skargi również w sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi. Nie ma również takich regulacji prawnych, które analogicznie do rozwiązań dotyczących zaskarżania decyzji administracyjnych, obligowałyby organ do informowania w każdym przypadku - z urzędu - o sposobie i terminie wnoszenia skargi w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. Warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy jest zatem bezskuteczność wezwania tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które podmiot musi skierować do organu gminy w celu otwarcia sobie drogi do sądu administracyjnego, powinno niewątpliwie poprzedzać wniesienie skargi do sądu. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy bez wyczerpania trybu uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia skutkuje odrzuceniem skargi przez ten sąd (por. postanowienia NSA z dnia 22 czerwca 2007r., II OSK 1738/06 i z 8 stycznia 2013r., II GSK 2020/12). Z analizy akt niniejszej sprawy jednak wynika, iż M. H. i B. P. nie wezwali Rady Miasta Zgierza do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą. Nie odpowiedzieli też na skierowane do nich przez sąd wezwania do wykazania, że wyczerpali tryb określony w art. 101 ust. 1 u.s.g. przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Stosowne wezwania doręczono B. P. w dniu 10 lutego 2014 roku, zaś M. H. w dniu 13 lutego 2014 roku (w czwartek) w trybie zastępczym stosownie do art. 73 § 4 p.p.s.a. Wobec braku w sprawie tego rodzaju wezwań, skarga M. H. i B. P. jako przedwczesna i niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Odrzucenie skargi z powodu niedopełnienia warunku polegającego na wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa nie stoi na przeszkodzie ponownemu zaskarżeniu uchwały przez tę samą osobę, jeśli w późniejszym czasie warunek skutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa zostałby spełniony (por. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 1993r., I SA 892/93, ONSA 1994, nr 4, poz. 159). Natomiast stosownie do art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od skargi pobiera się wpis. Według art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Przesyłki zawierające odpisy zarządzeń o wezwaniu do uiszczenia wpisów sądowych od skargi doręczono A. M. i B. Ś. w dniu 30 stycznia 2014 roku. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisów od skargi rozpoczął zatem swój bieg w dniu 31 stycznia 2014r., a zakończył w dniu 6 lutego 2014 roku (czwartek). Pomimo upływu zakreślonego w zarządzeniach o wezwaniu do uiszczenia wpisów od skargi terminu, skarżący nie uiścili wpisów od skargi. Okoliczność ta stosownie do treści przytoczonego wyżej art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., obliguje sąd do odrzucenia skargi A. M. i B. Ś. Odrzucenie skargi przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd orzekł jak w postanowieniu. a.ł.