III SA/Łd 1135/12

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. W.-G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. W.-G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia zażalenia postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych R.A. III SA/Łd 1135/12 Uzasadnienie Pismem z dnia 27 listopada 2012 r. K. W.-G. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia zażalenia. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 10 stycznia 2013 r. skarżąca złożyła osobiście w siedzibie Sądu formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF". W uzasadnieniu wniosku podniosła, że pogorszyła się jej sytuacja socjalna, materialna i zdrowotna. Mąż jej utracił pracę, obecnie jest zatrudniony i pracuje na ¼ etatu. Wskazała także na inne okoliczności związane z pogorszeniem – w jej ocenie - sytuacji finansowej rodziny. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem oraz niepełnoletnim synem. Skarżąca jest właścicielką w ½ części mieszkania o powierzchni 54,72 m2. Na dochody gospodarstwa domowego, zgodnie z oświadczeniem skarżącej, składają się dochody z tytułu wynagrodzenia w kwocie ok. 500 zł, z tytułu umowy o pracę męża skarżącej (1/4 etatu) w kwocie ok. 1.300 zł oraz świadczenie alimentacyjne na syna skarżącej w kwocie 200 zł. Skarżąca nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Referendarz Sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że łączne dochody gospodarstwa domowego skarżącej zamykają się kwotą 2.000 zł. Z tych dochodów skarżąca pokrywa bieżące koszty utrzymania trzyosobowej rodziny, w tym niepełnoletniego syna. Skarżąca nie ma posiada zgromadzonych środków pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków może wpłynąć na sytuację materialną skarżącej. Mając na uwadze przedstawione argumenty stwierdza się, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. R.A.