III SA/Łd 1150/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędzia NSA Teresa Rutkowska Protokolant asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi H. J. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia [...] sygn. akt III SA/Łd 175/11 w sprawie ze skargi H. J. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne 1. wznawia postępowanie sądowoadministracyjne; 2. uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia [...] sygn. akt III SA/Łd 175/11 i umarza postępowanie sądowoadministracyjne Decyzją z dnia [...]r., nr [...] Komendant Powiatowy Policji w Ł., na podstawie art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005r., Nr 108, poz. 908 ze zm.), skierował H. J. na badanie psychologiczne z powodu przekroczenia liczby 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym. W dniu 16 grudnia 2010r. H. J. złożył odwołanie od powyższej decyzji zarzucając organowi I instancji bezprawność wydania decyzji zarówno pod względem formalnym jak i materialnym. Ponadto oświadczył, iż w dniu [...]r. odbył szkolenie, w trybie art. 130 ust. 3 Prawa o ruchu drogowym, co w jego ocenie spowodowało zmniejszenie posiadanej liczby punktów o 6. Poza tym odwołujący się stwierdził, iż zgodnie z § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 kwietnia 2005r. w sprawie badań psychologicznych kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz wykonujących pracę na stanowisku kierowcy, nie można wydać decyzji o skierowaniu na badania psychologiczne po upływie 30 dni od przekroczenia liczby 24 punktów. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i o umorzenie postępowania, z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w Ł. działając na podstawie art. 127 § 2 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz na podstawie art. 124 ust. 1 pkt. 2 lit. b ustawy - Prawo o ruchu drogowym, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż H. J. w okresie od 30 stycznia 2009r. do 6 sierpnia 2009r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego, w związku z czym przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 powołanej ustawy. Zgodnie natomiast z art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. b Prawa o ruchu drogowym, badaniu psychologicznemu przeprowadzanemu w celu orzeczenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem podlega kierujący pojazdem silnikowym, skierowany w drodze decyzji, przez organ kontroli ruchu drogowego, jeżeli przekroczył liczbę 24 punktów W przypadku ujawnienia takiego faktu, kierujący pojazdem w ciągu 30 dni kierowany jest przez komendanta powiatowego Policji, decyzją wydaną w trybie § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 1 kwietnia 2005r. w sprawie badań psychologicznych kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami oraz wykonujących prace na stanowisku kierowcy, na badania psychologiczne. Następnie organ odwoławczy wyjaśnił, iż wpisowi do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego podlegają na podstawie § 4 ust. l rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego ( Dz.U. nr 236, poz. 1998, z późn. zm.) naruszenia stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu, mandatem karnym albo orzeczeniem dyscyplinarnym. Organ prowadzący ewidencję zobligowany był zatem do naliczenia punktów ostatecznych bowiem wynikały one z prawomocnych wyroków sądowych i mandatów karnych. Organ II instancji uznał, iż bez znaczenia w niniejszej sprawie jest fakt odbycia przez stronę szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 Prawa o ruchu drogowym, gdyż skarżący odbył je w dniu [...]r. tj. już po przekroczeniu liczby 24 punktów, co stanowiło wystarczającą przesłankę do wydania zaskarżonej decyzji. W ocenie organu odwoławczego, na poprawność wydanej decyzji nie ma również wpływu fakt przekroczenia przez organ 30 dniowego terminu, o którym mowa w § 2 ww. rozporządzenia. Jest to termin instrukcyjny, którego przekroczenie nie wpływa na prawną możliwość podjęcia określonej czynności. Skierowanie na badanie psychologiczne nie jest bowiem karą dodatkową, lecz prawnym następstwem faktu przekroczenia 24 punktów w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Skierowanie na badania jest obligatoryjne. Na powyższą decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. H. J. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w której zarzucając naruszenie prawa materialnego tj. art. 130 ust. 3 w zw. z art. 124 ust. 1 pkt 2 lit. b Prawa o ruchu drogowym poprzez jego błędną wykładnię i błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że odbycie szkolenia na podstawie tego przepisu nie zmniejszyło liczby punktów skarżącego, co miało wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisów postępowania tj. art. 6, art. 7, art. 8, art. 11 i art. 138 k.p.a. i § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego. Wniósł o uchylenie decyzji organu I i II instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2011 roku, sygn. akt III SA/Łd 175/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę H. J. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie skierowania na badanie psychologiczne. W dniu 17 października 2011 roku od powyższego wyroku H. J. wniósł skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 3 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi działając na podstawie art. 175 w zw. z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012r., 270) –[zwaną dalej w skrócie - p.p.s.a.] odrzucił skargę kasacyjną. W dniu [...] roku H. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, jaki zapadł w dniu 24 sierpnia 2011 roku w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 175/11. Wskazał jako podstawę skargi o wznowienie postępowania art. 273 § 2 p.p.s.a. Skarżący wniósł o merytoryczne rozpoznanie skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...]r. oraz poprzedzającej ją decyzji Komendanta Powiatowego Policji w Ł. z dnia [...] roku. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że wyrokiem z dnia [...] roku, sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w Ł. II Wydział Karny uznał go za winnego popełnienia wykroczenia z art. 92 § 1 k.k., a nie z art. 92 § 2 k.w. Tymczasem organ prowadzący ewidencję bezprawnie przyznał 8 pkt za czyn z art. 92 § 2 k.w., którego zgodnie z treścią powyższego wyroku nie popełnił. Za wykroczenie z art. 92 § 1 k.w., które popełnił w dniu 18 maja 2009 roku organ mógł przyznać co najwyżej 6 pkt. Wskazał, iż o zaistniałych okolicznościach dowiedział się w dniu [...] roku, z informacji Policji o podstawie wpisu i usunięciu przypisanych punktów. W ocenie skarżącego wykrycie (ujawnienie) powyższych okoliczności faktycznych, które nie zostały ujawnione w poprzednim postępowaniu stanowi podstawę do wznowienia postępowania w niniejszej sprawie. W istocie bowiem, jak podniósł skarżący nigdy nie przekroczył 24 pkt za naruszenie przepisów ruchu drogowego, a liczba posiadanych przez niego punktów karnych zarówno w dacie wystąpienia przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, jak i w dacie orzekania przez organy administracji obu instancji wynosiła 0. Ponadto skarżący wskazał, iż zgodnie z treścią art. 130 ust. 2 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, wszystkie posiadane przez niego punkty podlegały usunięciu, ponieważ ostatnie naruszenie przepisów miało miejsce w dniu 6 sierpnia 2009 roku, a zatem w dniu 6 sierpnia 2010 roku, wszystkie przypisane punkty podlegały wykreśleniu. W dacie odbytego szkolenia tj. w dniu [...] roku, nie posiadał już zatem żadnych punktów. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Ł. na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wskazując, iż decyzją z dnia [...]r., nr Rd-II-5380/58/10/DK Komendant Wojewódzki Policji w Ł. na podstawie art. 156 § 1 pkt 7, art. 157 § 2 i art. 158 § 1 k.p.a. stwierdził nieważność decyzji Komendanta Powiatowego Policji w Ł. z dnia [...]r., nr [...] o skierowaniu H. J. na badanie psychologiczne. Decyzją z dnia [...]r., nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w Ł. uchylił własną decyzję z dnia [...]r. nr [...]. W piśmie procesowym z dnia 30 kwietnia 2012r. skarżący oświadczył, iż pomimo wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwych decyzji popiera wniesioną skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. Na rozprawie w dniu 14 czerwca 2012r. pełnomocnik organu wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania. Oświadczył, iż decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...]r. została doręczona skarżącemu w dniu 6 kwietnia 2012r. i nie wniósł on nią skargi. Decyzja ta jest ostateczna. Podniósł także, iż decyzją z dnia [...]r. Komendant Wojewódzki Policji w Ł. uchylił własną decyzję z dnia [...]r. i decyzja ta jest również ostateczna. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest zasadna. Zgodnie z treścią art.273 ust.2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1270 z późn. zm.) można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Przede wszystkim wyjaśnienia wymaga kwestia czy spełnione zostały przesłanki formalnoprawne wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Skarżący jako podstawę wznowienia wskazał nową okoliczność faktyczną jaką było ujawnienie faktu, iż Komendant Wojewódzki Policji w Ł. w ewidencji punktów karnych błędnie wskazał ilość punktów przypisanych H. J. za wykroczenie drogowe jakiego dopuścił się on w dniu 18 maja 2009r. Początkowo do ewidencji punktów wpisano skarżącemu 8 punktów tymczasowych za czyn z art.92 § 2 Kodeksu wykroczeń. Wyrokiem z dnia [...]r. w spr. [...] Sąd Rejonowy w Ł. zmienił jednak kwalifikację czynu i skazał H. J. za wykroczenie z art.92 § 1 kw za co przewidziane jest 6 punktów. Po otrzymaniu wyroku karnego funkcjonariusz Policji prowadzący ewidencję nie zauważył jednak tej zmiany i zamienił 8 punktów tymczasowych na punkty ostateczne. Nastąpiło to wskutek przeoczenia policjanta. Konsekwencją przypisania skarżącemu 8 punktów zamiast 6 było to, iż uznano, że posiadał on 26 punktów karnych. W związku z czym w dniu [...]r. Komendanta Powiatowy policji w Ł. ostateczną decyzją skierował H. J. na badanie psychologiczne. Okoliczności w jakich doszło do omyłkowego wpisu 8-iu punktów zamiast 6-iu w ewidencji punktów karnych zostały szczegółowo opisane w piśmie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z [...]r. (k.6). W piśmie tym przeproszono skarżącego za zaistniałą sytuację. Nie ulega wątpliwości, iż fakt omyłkowego wpisu ilości punktów w ewidencji jest nową i istotną okolicznością w sprawie. Okoliczność ta istniała przed wydaniem wyroku. Omyłkowego wpisu dokonano bowiem przed dniem [...]r. zaś wyrok w sprawie III SA/Łd 175/11 został wydany w dniu 24 sierpnia 2011r. Okoliczność ta została wykryta po zakończeniu postępowania w sprawie III SA/Łd 175/11. Jak wynika z treści skargi o wznowienie, okoliczność ta została wykryta w czasie ustnej rozmowy skarżącego w Komendzie Powiatowej Policji w Ł. w dniu [...]r. H. J. chciał bowiem uzyskać informację o liczbie swoich punktów otrzymanych za wykroczenie z 18 maja 2009r. Po wyjaśnieniu tej kwestii okazało się, że w ewidencji nieprawidłowo wpisano 8 zamiast 6 punktów. Wykrycie tej okoliczności miało zatem miejsce po wydaniu wyroku w sprawie III SA/Łd 175/11. W przekonaniu sądu nowa okoliczność faktyczna miałaby wpływ na wynik sprawy III SA/Łd 175/11. Należy zaznaczyć, iż skierowanie na badanie psychologiczne dotyczy kierowcy, który przekroczył 24 punkty karne. Nie dotyczy natomiast kierowcy , który posiada 24 punkty. W sytuacji gdyby w ewidencji prawidłowo wpisano skarżącemu ilość punktów za wykroczenie z 18 maja 2009r. tzn. 6 zamiast 8-iu, to H. J. nie zostałby skierowany na badanie psychologiczne. Nadto w dniu [...]r. skarżący odbył szkolenie co skutkuje zmniejszeniem ilości punktów o 6. H. J. posiadałby zatem 18 punktów i nie zostałby skierowany na badanie. Faktem jest, iż sąd administracyjny w zasadzie nie prowadzi postępowania dowodowego. Może jedynie przeprowadzić uzupełniający dowód z dokumentu (art.106 § 3 p.p.s.a.). W przypadku gdyby w sprawie III SA/Łd 175/11 wykryto nową okoliczność jaką stanowi pomyłka w ilości punktów wpisanych skarżącemu za wykroczenie z 18 maja 2009r. to istniałaby podstawa do wznowienia postępowania administracyjnego określona w art.145 § 1 pkt.5 kpa. W takim przypadku, zgodnie z treścią art.145 § 1 pkt.1b.) p.p.s.a., zaskarżona decyzja podlega uchyleniu przez sąd administracyjny. Można zatem uznać, iż nowa okoliczność faktyczna gdyby była znana sądowi w sprawie III SA/Łd 175/11, miałaby wpływ na wynik sprawy. W ocenie sądu skarżący nie mógł skorzystać z nowej okoliczności faktycznej w poprzednim postępowaniu gdyż jej nie znał. Okoliczność ta nie wynikała z akt postępowania administracyjnego. H. J. dowiedział się o pomyłce we wpisie do ewidencji punktów gdy sam zaczął sprawdzać na Policji prawidłowość wpisanych mu punktów. Dopiero w dniu [...]r. uzyskał informację o pomyłce. Wcześniej ta okoliczność nie była mu znana. Skarżący zachował również trzymiesięczny termin do złożenia skargi o wznowienie. O podstawie wznowienia dowiedział się bowiem w ustnej rozmowie z funkcjonariuszem Policji w KPP w Ł. w dniu [...]r. zaś skarga o wznowienie została złożona w dniu [...]r. Zachowany zatem został termin, o którym mowa w art.277 p.p.s.a. W przekonaniu sądu spełnione zatem zostały przesłanki formalnoprawne do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Badając sprawę merytorycznie sądu uznał, iż postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe co uzasadniało umorzenie postępowania. Zaskarżona decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z [...]r. została bowiem usunięta z obrotu prawnego. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego decyzję z dnia [...]r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w Ł. uchylił własną decyzją z [...]r. (k.35). Została ona doręczona skarżącemu w dniu 6 kwietnia 2012r. (k.50) i nie wniesiono na nią skargi. Oznacza to, iż decyzji z [...]r. nie ma w obrocie prawnym. Mimo to H. J. nadal popierał swoją skargę o wznowienie (k.41). W sytuacji gdy decyzji z [...]r. nie ma w obrocie prawnym to przestał istnieć przedmiot postępowania sądowo administracyjnego do którego odnosił się wyrok w sprawie III SA/Łd 175/11. Przesądza to o bezprzedmiotowości postępowania sądowego w rozumieniu art.161 § 1 pkt.3 p.p.s.a. co oznacza konieczność jego umorzenia. Reasumując sąd uznał, iż spełnione zostały przesłanki formalnoprawne do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego lecz postępowanie stało się bezprzedmiotowe z uwagi na usunięcie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.. Mając to na uwadze sąd wznowił postępowanie sądowe i na podstawie art.282 § 2 i art.161 § 1 pkt.3 p.p.s.a uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 24 sierpnia 2011r. i umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. A. B.