III SA/Łd 1180/11

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W ŁODZI – WYDZIAŁ III W SKŁADZIE NASTĘPUJĄCYM: PRZEWODNICZĄCY SĘDZIA NSA JANUSZ FURMANEK PO ROZPOZNANIU W DNIU 28 GRUDNIA 2011 R. NA POSIEDZENIU NIEJAWNYM SPRAWY ZE SKARGI P. A. NA DZIAŁANIE DYREKTORA IZBY CELNEJ W W. W PRZEDMIOCIE POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO PROWADZONEGO NA PODSTAWIE TYTUŁU WYKONAWCZEGO POSTANAWIA: ODRZUCIĆ SKARGĘ. W DNIU 28 CZERWCA 2011 R. P. A. ZŁOŻYŁ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W ŁODZI PISMO ZATYTUŁOWANE "POZEW", W PRZEDMIOCIE WYEGZEKWOWANIA NALEŻNOŚCI PIENIĘŻNYCH OD DYREKTORA IZBY CELNEJ W W. Z POWODU NIEZASADNEGO POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO PROWADZONEGO NA PODSTAWIE TYTUŁU WYKONAWCZEGO. POSTANOWIENIEM Z 17 SIERPNIA 2011R. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W ŁODZI STWIERDZIŁ SWOJĄ NIEWŁAŚCIWOŚĆ ORAZ PRZEKAZAŁ SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE. W DNIU 29 SIERPNIA 2011R. P. A. WNIÓSŁ ZAŻALENIE NA POWYŻSZE POSTANOWIENIE. ORZECZENIU SĄDU I INSTANCJI ZARZUCIŁ NARUSZENIE ART. 13 § 2 W ZW. Z ART. 59 § 1 P.P.S.A. A TAKŻE ART. 287 P.P.S.A. W UZASADNIENIU ZAŻALENIA PODNIÓSŁ, ŻE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W ŁODZI NIEPRAWIDŁOWO PRZYJĄŁ, ŻE SĄDEM WŁAŚCIWYM W SPRAWIE JEST WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE W SYTUACJI GDY PISMO SKARŻĄCEGO, Z UWAGI NA SWOJĄ TREŚĆ ORAZ BRZMIENIE PRZEPISU ART. 27 KODEKSU POSTĘPOWANIA CYWILNEGO, POWINNO ZOSTAĆ PRZEKAZANE WŁAŚCIWEMU SĄDOWI POWSZECHNEMU. PISMO Z 28 CZERWCA 2011R. DOTYCZY ŻĄDANIA NAPRAWIENIA WYRZĄDZONEJ SZKODY MATERIALNEJ I MORALNEJ - A WIĘC KWESTII NALEŻĄCYCH DO WŁAŚCIWOŚCI SĄDÓW POWSZECHNYCH. POSTANOWIENIEM Z DNIA 18 LISTOPADA 2011 R. SYGN. AKT II FZ 674/11 NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY UCHYLIŁ ZASKARŻONE POSTANOWIENIE. SĄD TEN STWIERDZIŁ ,ŻE UWADZE SĄDU I INSTANCJI UMKNĘŁA OKOLICZNOŚĆ, IŻ BRAK KOGNICJI KTÓREGOKOLWIEK Z SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH TAMUJE MOŻLIWOŚĆ ZASTOSOWANIA ART. 59 § 1 P.P.S.A., A W TEJ SPRAWIE P. A. ŻĄDAŁ ZASĄDZENIA NALEŻNOŚCI PIENIĘŻNYCH Z "TYTUŁU NIEZASADNEGO POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO". WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: Skarga nie jest dopuszczalna. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, orzekając w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z wyliczenia spraw podlegających właściwości sądu administracyjnego wynika, że poza kognicją tego sądu pozostaje żądanie wyegzekwowania należności pieniężnych. Przepisy regulujące postępowanie przed sądami administracyjnymi nie przewidują bowiem możliwości wystąpienia do sądu administracyjnego z powództwem dotyczącym roszczeń odszkodowawczych. Na marginesie Sąd wskazuje, że przepisy kodeksu postępowania administracyjnego przewidywały w art. 160 możliwość dochodzenia odszkodowania dla strony, która poniosła szkodę na skutek wydania decyzji z naruszeniem art. 156 § 1 kpa albo stwierdzenia nieważności takiej decyzji. Przepis art. 160 kpa został jednak uchylony z dniem 1 września 2004 r. przez art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 162, poz. 1692 ze zm.). Obecnie do roszczeń odszkodowawczych stosuje się przepisy kodeksu cywilnego, co oznacza, że skarżący swoich roszczeń o odszkodowanie za działanie, jak i bezczynność wymienionych powyżej organów nie może dochodzić przed sądem administracyjnym. Skarga zatem jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. e.o.