III SA/Łd 1189/15

Dnia 26 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych skargi w sprawie ze skargi K M na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o rejestracji pojazdu i odmowie rejestracji pojazdu postanawia: oddalić wniosek. K M wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o rejestracji pojazdu i odmowie rejestracji pojazdu. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 listopada 2015 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenie kwoty 200 zł tytułem wpisu sądowego od skargi oraz braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 1 egzemplarza skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczono skarżącemu w dniu 17 grudnia 2015 r. W dniu 8 stycznia 2016 r. (data stempla pocztowego na kopercie) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków, wskazując, że w związku z błędem polegającym na zaadresowaniu przesyłki do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł wnosi o przywrócenie terminu do złożenia wyjaśnień. Do wniosku załączył pismo z dnia 22 grudnia 2015 r., w którym zwrócił się do Sądu o wskazanie, czy powinien uiścić wpis sądowy od skargi, bowiem przez organem toczy się postępowanie o sprostowanie zaskarżonej decyzji i najprawdopodobniej zakończy się na korzyść skarżącego. Ponadto skarżący załączył egzemplarz skargi oraz dowód nadania z dnia 22 grudnia 2015 r., w którym błędnie wpisano adres Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 270 t.j. ze zm.) - dalej: "p.p.s.a", przywrócenie terminu przez sąd następuje, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z wnioskiem o przywrócenie terminu strona występuje w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Wskazać również należy, że jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie da się jednoznacznie ustalić, czy termin wynikający z treści art. 87 § 1 p.p.s.a. został zachowany, należy rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu merytorycznie (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. R. Hausera, Wyd. C. H. Beck Warszawa 2011, str. 420). Wobec wątpliwości, co do daty ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia formularza, Sąd postanowił rozpoznać wniosek merytorycznie. Rozważenia wymagało zatem, czy strona skarżąca uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi nastąpiło bez jej winy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226; postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Jak podkreśla się w orzecznictwie (np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy czym przy ocenie winy lub jej braku, należy wziąć pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez nią działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (postanowienie SN z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, Lex nr 50679). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi. Niemożność terminowego usunięcia braków skargi z powodu omyłki w adresie Sądu, do którego skarżący skierował dokumenty, nie może stanowić okoliczności wyłączającej winę strony. Zdaniem Sądu omyłka była wynikiem niedbalstwa strony, które jako jedna z postaci winy nie uzasadnia przywrócenia terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej. Skarżący stosując się do zarządzeń z dnia 30 listopada 2015 r. miał obiektywną możliwość dokonania uchybionej czynności w terminie, ale wskutek braku zachowania należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw uchybił tej powinności. Ponadto zauważyć należy, że skarżący został pouczony o sposobie i skutkach niewykonania zarządzeń. W tej sytuacji zaniedbania strony nie można kwalifikować jako braku winy będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu. Jednocześnie podkreślić trzeba, że skarżący składając wniosek o przywrócenie terminu uzupełnił jedynie brak formalny skargi, natomiast nie uiścił wpisu sądowego skargi. W zarządzeniu Przewodniczącego wzywającym do uiszczenia wpisu od skargi pouczono skarżącego, że jego niewykonanie spowoduje odrzucenie skargi. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. k.p.