III SA/Łd 127/25

Dnia 22 maja 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Dębowska, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat (spr.), Sędzia WSA Paweł Dańczak, Sekretarz sądowy Marta Duda, Protokolant, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2025 roku sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 2 grudnia 2024 roku nr 458/2024 w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 oddala skargę. Decyzją z 2 grudnia 2024 r. nr 458/2024 Dyrektor Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łodzi, działając na podstawie art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.), dalej: "k.p.a.", art. 17, art. 25, art. 26, art. 30, art. 31, art. 60 ust. 1, art. 65 ust. 1 i 2, art. 66 ust. 1, art. 100 ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023 – 2027 (Dz. U. poz. 412 ze zm.): dalej: "ustawa o Planie Strategicznym", § 2 pkt 8, § 3 ust 1, § 4 ust. 1 pkt 1, § 8 ust 1 i 2 § 11 ust. 1 – 8, § 15, § 21, § 26 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2023 r. w sprawie szczegółowych warunków i szczegółowego trybu przyznawania i wypłaty pomocy finansowej w ramach schematów na rzecz dobrostanu zwierząt w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023 – 2027 (Dz. U. poz. 797 ze zm.), dalej: "rozporządzenie dobrostanowe", art. 72 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116 z dnia 2 grudnia 2021 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylenia rozporządzenia (UE) nr 13 06/2013 (Dz. Urz. UE. L. 43 5 z 06.12.2021, str. 187), dalej: "rozporządzenie nr 2021/2116", po rozpatrzeniu odwołania A.K., utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łowiczu z 10 czerwca 2024 r. nr 0083 – 2024 – 006897 w sprawie przyznania płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia na 2023 rok w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023 – 2027. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny. W dniu 23 czerwca 2023 r. A.K. za pośrednictwem aplikacji eWniosekPlus złożyła wniosek o przyznanie płatności na rok 2023. We wniosku ubiegała się o przyznanie płatności: Podstawowego wsparcia dochodów (PWD), Płatności redystrybucyjnej (RED), Płatności do bydła, Płatności do krów, Płatności w ramach Schematów na rzecz klimatu, środowiska i dobrostanu zwierząt (ekoschematów): Dobrostan krów mamek – wypas, Dobrostan krów mamek – ściółka, Dobrostan krów mamek – wybieg. W dniu 14 lipca 2023 r. A.K. złożyła za pośrednictwem aplikacji eWniosekPlus zmianę do wniosku o przyznanie płatności na rok 2023, w której wnioskowała o przyznanie płatności: Podstawowego wsparcia dochodów (PWD), Płatności redystrybucyjnej (RED), Płatności do bydła, Płatności do krów, Płatności w ramach Schematów na rzecz klimatu, środowiska i dobrostanu zwierząt (ekoschematów): Ekoschemat – retencjonowanie wody na trwałych użytkach zielonych, Dobrostan krów mamek – zwiększona powierzchnia bytowa o co najmniej 20%, Dobrostan opasów – zwiększona powierzchnia bytowa o co najmniej 20%, Dobrostan opasów – wypas, Dobrostan opasów – ściółka, Dobrostan opasów – wybieg. W dniu 17 lipca 2023 r. A.K. złożyła za pośrednictwem aplikacji eWniosekPlus kolejną zmianę do wniosku o przyznanie płatności na rok 2023, na mocy której wycofała z płatności w ramach Schematów na rzecz klimatu, środowiska i dobrostanu zwierząt (ekoschematów): Dobrostan krów mamek – zwiększona powierzchnia bytowa o co najmniej 20%, Dobrostan opasów – zwiększona powierzchnia bytowa o co najmniej 20%. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łowiczu decyzją z 10 czerwca 2024 r. nr 0083 – 2024 – 006897 umorzył: 1. postępowanie w sprawie przyznania płatności w ramach Schematów na rzecz klimatu, środowiska i dobrostanu zwierząt – ekoschemat Dobrostan zwierząt w części dotyczącej wycofanych wariantów praktyk: Dobrostan krów mamek – zwiększona powierzchnia bytowa o co najmniej 20% w dniu 17.07.2023 r. Dobrostan opasów – zwiększona powierzchnia bytowa o co najmniej 20% w dniu 17.07.2023 r. 2. postępowanie w sprawie wsparcia dochodów związanego z produkcją do bydła w części dotyczącej zwierząt wycofanych w dniu 17.07.2023 r. oraz przyznał następujące płatności: 1. Podstawowe wsparcie dochodów – 2023 w wysokości 93 085,46 zł, 2. Płatność redystrybucyjna – 2023 w wysokości 5 428,80 zł, 3. Płatność do bydła – 2023 w wysokości 6 182,28 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 686,92 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia, 4. Płatność do krów – 2023 w wysokości 7 909,38 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 878,82 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia, 5. Retencjonowanie wody na trwałych użytkach zielonych – 2023 w wysokości 8 254,29 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 917,14 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia, 6. Dobrostan krów mamek – wypas – 2023 w wysokości 4 836,00 zł, 7. Dobrostan krów mamek – ściółka – 2023 w wysokości 2 845,44 zł, 8. Dobrostan krów mamek – wybieg – 2023 w wysokości 4 742,40 zł, 9. Dobrostan opasów – wypas – 2023 w wysokości 1 625,92 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 180,66 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia, 10. Dobrostan opasów – ściółka – 2023 w wysokości 229,98 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 25,55 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia, 11. Dobrostan opasów – wybieg – 2023 w wysokości 715,48 zł, wynikającej z pomniejszenia płatności o kwotę w wysokości 79,50 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i niezgodności oraz zastosowane z tego tytułu zmniejszenia. Strona, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła odwołanie od powyższej decyzji, kwestionując ustalenia organu I instancji w zakresie odmowy przyznania płatności w ramach ekoschematu Dobrostan opasów – wypas – 2023, Dobrostan opasów – ściółka – 2023, Dobrostan opasów – wybieg – 2023, zarzucając naruszenie: 1. przepisów postępowania, co miało wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 40 § 2 k.p.a. poprzez doręczenie decyzji do rąk strony z pominięciem pełnomocnika; b) art. 80 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie w wyczerpujący sposób całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, co przejawiało się w błędnym uznaniu, że nie wszystkie opasy kwalifikują się do płatności i to mimo, iż w okresie referencyjnym wszystkie zadeklarowane do płatności opasy były wypasane zgodnie z wymogami ponad 120 dni; 2. przepisów prawa materialnego, tj. § 30 ust. 2 i § 26 ust. 1 rozporządzenia dobrostanowego poprzez błędne ustalenia okresu wypasania poszczególnych sztuk opasów w okresie referencyjnym, a w konsekwencji zaniżenie ilości opasów, za które należą się rolnikowi następujące płatności: dobrostan opasów – wypas – 2023; dobrostan opasów – ściółka – 2023; dobrostan opasów – wybieg – 2023. W oparciu o powyższe zarzuty pełnomocnik strony wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji w zaskarżonym zakresie oraz rozstrzygnięcie co do istoty sprawy poprzez zwiększenie płatności dobrostan opasów – wypas – 2023, dobrostan opasów – ściółka – 2023 i dobrostan opasów – wybieg – 2023 i przyznanie jej w pełnej wysokości, zgodnie z wnioskiem rolnika. Powołaną na wstępie decyzją Dyrektor Łódzkiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Łodzi utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał, że płatność do ekoschematu – Dobrostan zwierząt, zgodnie z art. 36 ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (Dz. U. poz. 412) jest przyznawana, jeżeli rolnik realizuje praktyki podwyższające poziom dobrostanu zwierząt gatunków: Świnia, bydło domowe, owca domowa, koza domowa, koń domowy, kura lub indyk, których jest posiadaczem, co potwierdzają informacje zawarte w komputerowej bazie danych prowadzonej na podstawie ustawy z dnia 4 listopada 2022 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Płatności dobrostanowe są przyznawane do liczby punktów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 70 ust. 2 pkt 7, uzyskanych przez rolnika za realizację praktyk, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do zwierząt gatunków Świnia oraz bydło domowe, które spełniają warunki przyznania tych płatności określone w przepisach wydanych na podstawie art. 70 ust. 1. Za objęte wnioskiem o przyznanie płatności dobrostanowych uznaje się zgodnie z art. 65 ust. 4 lit. f rozporządzenia 2021/2116 zwierzęta spełniające warunki przyznania tych płatności, co potwierdzają informacje zawarte w komputerowej bazie danych prowadzonej na podstawie ustawy z dnia 4 listopada 2022 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Zgodnie z rozporządzeniem dobrostanowym płatność do ekoschematu Dobrostan zwierząt przysługuje rolnikowi, jeżeli: - posiada, z wyłączeniem praktyk dodatkowych, takich jak: zapewnienie wypasu, zapewnienie wybiegu, utrzymanie na ściółce, późniejsze odsądzanie cieląt, w ramach Dobrostanu krów mlecznych, Dobrostanu krów mamek, Dobrostanu opasów oraz rolników realizujących dobrostan zwierząt zgodnie z systemem rolnictwa ekologicznego, Plan poprawy dobrostanu zwierząt, który został sporządzony w roku złożenia wniosku o przyznanie płatności dobrostanowej, przy udziale doradcy rolniczego. - posiada, na dzień złożenia wniosku o przyznanie płatności dobrostanowej w ramach Dobrostanu krów mamek, co najmniej jedną krowę mamkę - w odniesieniu do której określił mięsny typ użytkowy, a w przypadku krowy typu użytkowego kombinowanego – mięsny kierunek jej użytkowania (obejmuje również cielęta, jałówki i opasy o masie ciała do 300 kg), w terminie przed upływem: • 25 dni od dnia, w którym upływa termin składania wniosków o przyznanie płatności dobrostanowej; • 7 dni od dnia objęcia krowy wymogami wariantu Dobrostan krów mamek – w przypadku krowy objętej wymogami tego wariantu w okresie przestrzegania wymogów w ramach tego wariantu. - utrzymuje co najmniej przez 120 dni przynajmniej jedną sztukę bydła przeznaczonego do opasu w wieku od ukończenia 4 miesiąca życia do ukończenia 18 miesiąca życia – w przypadku opasów, które nie pochodzą od krów mamek objętych wariantami Dobrostan krów mamek, lub o masie ciała powyżej 300 kg do ukończenia 18 miesiąca życia – w przypadku opasów, które pochodzą od krów mamek objętych wariantami Dobrostan krów mamek, przy czym przyjmuje się, że opasy te osiągają masę ciała 300 kg w wieku 8 miesięcy. – w odniesieniu, do którego rolnik określił przeznaczenie do opasu w terminie 5 luty 2024 r. lub przed upływem 7 dni od dnia objęcia bydła wymogami wariantu Dobrostan opasów – w przypadku bydła objętego wymogami tego wariantu w okresie przestrzegania wymogów w ramach tego wariantu. Organ wskazał, że w ramach Ekoschematu Dobrostan zwierząt zadeklarowano następujące warianty/praktyki: 1. Dobrostan krów mamek – wypas 2. Dobrostan krów mamek – ściółka 3. Dobrostan krów mamek – wybieg 4. Dobrostan opasów – wypas 5. Dobrostan opasów – ściółka 6. Dobrostan opasów – wybieg. Strona zaskarżyła decyzję w części dotyczącej przyznania płatności ze realizację praktyk: Dobrostan opasów – wypas, Dobrostan opasów – ściółka, Dobrostan opasów – wybieg. W zakresie zakwestionowanej płatności do wariantu Dobrostan opasów – wypas Dyrektor Łódzkiego Oddziału ARiMR wyjaśnił, że zgodnie z § 30 ust. 2 rozporządzenia dobrostanowego w przypadku gdy dane zwierzę jest uwzględnione przy ustalaniu liczby punktów za realizację praktyk podwyższających poziom dobrostanu zwierząt, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 3 lit. a, pkt 4 lit. e lub pkt 5 lit. e, przysługujących więcej niż jednemu rolnikowi, a okres wypasania tych zwierząt zgodnie z wymogami, o których mowa w ust. 11 pkt 1, ust. 20 pkt 1 i ust. 26 pkt 1 załącznika nr 2 do rozporządzenia, przekracza 120 dni w okresie pastwiskowym, to liczba tych punktów przysługuje do tych zwierząt za pierwsze 120 dni ich wypasania zgodnie z danym wymogiem. Organ I instancji ustalił w oparciu o dane zawarte w systemie IRZplus, że liczba stwierdzonych zwierząt w ramach Dobrostan opasów – wypas wynosi 5,99 szt. w oparciu o następujące wyliczenie: liczba zwierząt = suma LDP/120, gdzie LDP – liczba dni przebywania wyznaczana dla każdej sztuki na podstawie bazy IRZ, jeśli przebywanie jest większe niż 120 dni, system dla danej sztuki wyznaczy wartość 120 dni. Stąd 120 + 120 + 120 + 92 + 90 + 89 + 88/120 = 719/120 = 5,99 szt. Stawka płatności w ramach Dobrostan opasów – wypas została określona rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 kwietnia 2024 r. w sprawie stawek płatności w ramach schematów na rzecz dobrostanu zwierząt za 2023 r.(Dz. U. z 2024 r. poz. 645) i wynosi 301,60 zł. W związku z powyższym płatność wynosi 1 806,58 zł (5,99 szt x 301,60 zł). Organ zauważył następnie, że strona w odwołaniu zaznaczyła 3 sporne jej zdaniem sztuki opasów. Przy zwierzęciu nr id PL005494877664 skarżąca zamieściła komentarz: opas wybył 28.12.2023 r., a zatem od 14 lipca 2023 r. minęło ponad 5 miesięcy. Te same uwagi podniosła w odniesieniu do zwierzęcia nr id PL005494877732. Ponadto strona podniosła, że zwierzę nr id PL005494877855 wybyło 23.01.2024 r., a zatem od 14 lipca 2023 r. minęło ponad 6 miesięcy. W zakresie powyższych sztuk opasów strona podniosła, że organ błędnie ustalił okres ich przebywania stwierdzając, iż okres ten nie trwał 120 dni. Odnosząc się do zarzutu błędnego ustalenia okresu wypasania poszczególnych sztuk opasów w okresie referencyjnym organ wyjaśnił, że stosownie do treści § 15 ust. 1 rozporządzenia dobrostanowego w przypadku wariantu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 6 (Dobrostan opasów), płatność dobrostanową przyznaje się, jeżeli rolnik utrzymuje co najmniej przez 120 dni przynajmniej jedną sztukę bydła przeznaczonego do opasu w wieku od ukończenia 4. miesiąca życia do ukończenia 18. miesiąca życia – w przypadku opasów, które nie pochodzą od krów mamek objętych wariantami, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 4 lub 5, lub o masie ciała powyżej 300 kg do ukończenia 18. miesiąca życia – w przypadku opasów, które pochodzą od krów mamek objętych wariantami, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 4 lub 5, przy czym przyjmuje się, że opasy te osiągają masę ciała 300 kg w wieku 8 miesięcy. Zgodnie z definicja zawartą w § 2 pkt 4 rozporządzenia dobrostanowego krowa mamka to samica bydła domowego (Bos taurus) typu użytkowego mięsnego lub typu użytkowego kombinowanego o mięsnym kierunku jej użytkowania, mająca powyżej 24 miesięcy życia. Natomiast według § 2 ust. 2 rozporządzenia dobrostanowego do obliczania wieku zwierząt stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące obliczania terminów, z tym, że termin upływa z początkiem ostatniego dnia. Sztuka bydła L.p. 1 w tabeli "Lista zwierząt – Opasy" o numerze PL0056494877664, zakwestionowana przez stronę, urodzona była 08.04.2022 r. Zatem opasem jest w okresie od 8 do 18 miesiąca życia, a więc od 08.12.2022 r. do 08.10.2023 r., zaś okres referencyjny wniosku to 14.07.2023 r. – 14.03.2024 r. Organ I instancji prawidłowo zatem ustalił, że zwierzę o nr identyfikacyjnym PL005494877664 pochodzące od krowy mamki o numerze id PL005280674675 objętej wariantem Dobrostan krów mamek – w siedzibie wnioskodawcy było opasem kwalifikującym się do płatności w okresie: 14.07.2023 r. (początek okresu referencyjnego – data złożenia wniosku o płatność dobrostan zwierząt) – 08.10. 2023 r. (data ukończenia przez zwierzę wieku 18 miesięcy), czyli 86 dni zgodnie z danymi w decyzji. Wobec tego warunek utrzymania zwierzęcia w gospodarstwie strony przez 120 dni nie został spełniony. Sztuka bydła L.p. 4 w tabeli "Lista zwierząt – Opasy" o numerze PL005494877732, zakwestionowana przez stronę, urodzona była 14.04.2022 r. Zatem opasem była w okresie od 8 do 18 miesiąca życia, a więc od 14.12.2022 r. do 14.10.2023 r., zaś okres referencyjny wniosku to 14.07.2023 r. – 14.03.2024 r. Organ I instancji prawidłowo zatem ustalił, że zwierzę o nr identyfikacyjnym PL005494877732, pochodzące od krowy mamki o nr PL005299051221 urodzonej 14.03.2011 r. objętej wariantem Dobrostan krów mamek – w siedzibie wnioskodawcy było opasem kwalifikującym się do płatności w okresie: od 14.07.2023 r. (początek okresu referencyjnego – data złożenia wniosku o płatność dobrostan zwierząt) do 14.10.2023 r. (data ukończenia przez zwierzę wieku 18 miesięcy), czyli 92 dni zgodnie z danymi w decyzji. Wobec tego warunek utrzymania zwierzęcia w gospodarstwie strony przez 120 dni nie został spełniony. Sztuka bydła L.p. 11 w tabeli "Lista zwierząt – Opasy" o numerze PL005494877855, zakwestionowana przez stronę, urodzona była 14.04.2023 r. Skoro opasem była w okresie od 8 do 18 miesiąca życia, a więc od 14.12.2023 r. do 14.10.2024 r., zaś okres referencyjny wniosku obejmował 14.07.2023 r. – 14.03. 2024 r. to ww., zwierzę stało się opasem w trakcie trwania okresu referencyjnego a data początkowa okresu, który kwalifikowałby zwierzę do płatności jest data uzyskania 8 miesiąca życia, a nie data złożenia wniosku. Organ I instancji prawidłowo zatem ustalił, że zwierzę o nr identyfikacyjnym PL005494877855 pochodzące od krowy mamki o nr PL005519734743 urodzonej 14.08.2019 r. objętej wariantem Dobrostan krów mamek – w siedzibie wnioskodawcy było opasem kwalifikującym się do płatności w okresie: od 14.12.2023 r. (ukończenie 8 miesiąca życia) do 23.03.2024 r., czyli 41 dni, ponieważ 23 stycznia 2024 r. zwierzę zostało sprzedane. Wobec tego warunek utrzymania zwierzęcia w gospodarstwie strony przez 120 dni nie został spełniony Ponadto organ odwoławczy stwiertdził, że kwoty przyznane za płatności dobrostanowe w ramach Dobrostanu opasów zostały zasadnie pomniejszone ze względu na złożenie wniosku po wyznaczonym terminie. W tym zakresie organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 60 ust. 1 i 5 ustawy o Planie Strategicznym w związku z § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 maja 2023 r. w sprawie określenia dłuższego terminu składania wniosków o przyznanie pomocy finansowej w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023 – 2027 oraz zgłaszania zmian do tych wniosków w 2023 r. (Dz. U. poz. 907) w roku 2023 wnioski o przyznanie płatności składa się w terminie do dnia 30 czerwca, a z zastosowaniem kary, o której mowa w art. 60 ust. 1 zdanie drugie ustawy – do 25 lipca. Wniosek o przyznanie płatności do ekoschematu – retencjonowanie wody na trwałych użytkach zielonych został złożony w dniu 14 – 07 – 2023 r., co stanowi przekroczenie terminu na składanie wniosków o 10 dni roboczych. Na podstawie art. 60 ust. 1 ustawy o Planie Strategicznym z wyjątkiem przypadków siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w art 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/2116, złożenie wniosku pomocowego po wyznaczonym terminie prowadzi do zmniejszenia o 1% za każdy dzień roboczy kwoty płatności, do której uprawniony byłby rolnik, gdyby wniosek został złożony w terminie. W związku z powyższym 1 806,58 zł – początkowa kwota płatności x 10 % (10 dni roboczych x 1 %) = 180,66 zł, zaś 1806,58 zł – 180,66 zł =1 625,92 zł. W tym miejscu organ odwoławczy zwrócił uwagę na omyłkę pisarską w zaskarżonej decyzji, polegającą na podaniu oczywiście błędnej kwoty pomniejszenia zamiast 180,66 zł – 108,66 zł, wskazując jednocześnie, że kwota obliczonej płatności jest prawidłowa, tj. zgodna z pomniejszeniem o 180,66 zł. Odnosząc się do płatności do wariantu Dobrostan opasów – ściółka organ wskazał, że liczba zwierząt objętych wnioskiem o przyznanie płatności dobrostanowej w ramach wskazanego wariantu wynosi 5,21 szt., zaś liczba stwierdzonych zwierząt w ramach Dobrostan opasów – ściółka wynosi 2,73 szt. w oparciu o § 26 rozporządzenia dobrostanowego. Liczba krów określona została przy przyjęciu, że początek okresu referencyjnego to 2023 – 07 – 14, koniec okresu referencyjnego to 2024 – 03 – 14, liczba dni okresu referencyjnego 245. Średnia liczba zwierząt w okresie referencyjnym wynosi 1276 (86 + 88 + 89 + 92 4 – 106 + 141 + 141 + 141 + 106 + 245 + 41)/245 = 5,208 ≈ 5,21 szt. Zwierzęta wykluczone z powodu przebywania u kontrolowanego producenta przez okres krótszy niż 120 dni to 7 szt. (wykazane w tabeli "Liczba zwierząt – Opasy" jako niekwalifikowane). Liczba dni przebywania w okresie referencyjnym zwierząt wykluczonych: 608 dni. Łączna liczba dni przebywania zwierząt poprawnych w okresie referencyjnym: 1276 – 608 = 668 dni. Stwierdzona średnia liczba zwierząt w okresie referencyjnym wynosi 2,73 szt. (suma dni przebywania zwierząt poprawnych w okresie referencyjnym – 668/liczba dni okresu referencyjnego – 245). Zatem ilość zwierząt zatwierdzona do tej płatności wynosi 2,73 szt. Stawka płatności w ramach Dobrostan opasów – ściółka została określona rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 kwietnia 2024 r. w sprawie stawek płatności w ramach schematów na rzecz dobrostanu zwierząt za 2023 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 645) i wynosi 93,60 zł. Stąd 2,73 szt. x 93,60 zł = 255,53 zł, przy czym z uwagi na 10 % pomniejszenia ze względu na złożenie wniosku po terminie (25,55 zł) płatność wynosi 229,98 zł (255,53 zł – 25,55 zł). W zakresie kwestionowanej płatności w ramach wariantu Dobrostan opasów – wybieg organ II instancji wyjaśnił, że liczba zwierząt objętych wnioskiem o przyznanie płatności dobrostanowej w ramach Dobrostan opasów – wybieg wynosi 5,21 szt., zaś liczba stwierdzonych zwierząt w ramach Dobrostan opasów – wybieg wynosi 2,73 szt. Stawka płatności w ramach Dobrostan opasów – wybieg została określona rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 kwietnia 2024 r. w sprawie stawek płatności w ramach schematów na rzecz dobrostanu zwierząt za 2023 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 645) i wynosi 291,20 zł. Stad 2,73 szt. x 291,20 zł = 794,98 zł, przy czym z uwagi na 10 % pomniejszenia ze względu na złożenie wniosku po terminie (79,50 zł) płatność wynosi 715,48 zł (794,98 zł – 79,50 zł). Odnosząc się do zarzutu doręczenia decyzji organu I instancji z 10 czerwca 2024 r. stronie z pominięciem pełnomocnika, organ odwoławczy wskazał, że z akt sprawy wynika, że przedmiotowa decyzja została doręczona za zwrotnym potwierdzeniem jej odbioru 24.06.2024 r., na adres wskazany jako adres pełnomocnika strony. Wszystkie dokumenty sporządzone przez Biuro Powiatowe zawierają adres doręczenia pełnomocnika strony. Ponadto, wobec zgłoszonego w odwołaniu żądania wzięcia czynnego udziału w postępowaniu, organ odwoławczy pismem z 17.10.2024 r. zawiadomił stronę o uprawnieniach przysługujących jej na podstawie art. 10 k.p.a. W dniu 12.11.2024 r. pełnomocnik strony zapoznał się z aktami przedmiotowej sprawy, składając stosowne oświadczenie. Podsumowując Dyrektor Łódzkiego Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził, że postępowanie w sprawie przyznania płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023 – 2027 zostało przeprowadzone przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Łowiczu w sposób prawidłowy, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa materialnego oraz procesowego. Wniosek o przyznanie płatności wiąże organ, który decydując o przyznaniu pomocy, musi odnieść się do danych w nim zawartych i te dane poddać kontroli administracyjnej. Organ I instancji dokonał prawidłowych ustaleń w sprawie przyznania płatności dobrostanowej. W sprawie nie znajduje zastosowania art. 59 ust. 5 lit. a rozporządzenia nr 2021/2116, gdyż w aktach sprawy brak jest dokumentów potwierdzających wystąpienie w gospodarstwie strony przypadków siły wyższej wymienionych w art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 2021/2116. W analizowanym stanie faktycznym nie zaistniały także przesłanki wymienione w art. 59 ust. 5 lit b i c rozporządzenia nr 2021/2116. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję organu II instancji reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika A.K. podniosła zarzuty naruszenia: 1. przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) art. 138 § pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 25 ust. 1 ustawy o Planie Strategicznym – poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na utrzymaniu w mocy decyzji wadliwej, obarczonej szeregiem nieprawidłowości, uniemożliwiającej skarżącej uzyskanie płatności w pełnej wysokości, jak również brakiem pełnego ponownego rozpoznania sprawy; b) art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 5 i art. 66 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o Planie Strategicznym – poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na przeprowadzeniu postępowania przez organ w sposób niepełny, braku oceny całokształtu materiału dowodowego, w szczególności w zakresie rzeczywistego wieku opasów i czasu wypasania u skarżącej, co doprowadziło do niezasadnego wydania rozstrzygnięcia ograniczającego kwoty płatności na rzecz skarżącej; c) art. 62 ust. 1 ustawy o Planie Strategicznym – poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na zaaprobowaniu błędnego stanowiska organu I instancji co do braku poinformowania skarżącej o nieprawidłowościach wniosku i skutkach ich nieusunięcia; nieuznanie kwestii braku wezwania skarżącej za istotną, co doprowadziło do utrzymania w mocy decyzji organu I instancji, mimo zaistnienia istotnej wadliwości podczas postępowania przed organem I instancji; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, co miało wpływ na wynik sprawy, tj.: a) § 30 ust. 1 w zw. z § 26 ust. 1 w zw. z § 2 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia dobrostanowego – poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że opasy wykluczone przez organ z płatności nie kwalifikowały się do przedmiotowej płatności, mimo iż w okresie objętym wnioskiem pozostawały zwierzętami poniżej 18 miesięcy życia, jak również były wypasane u skarżącej przez co najmniej 120 dni, co doprowadziło do niezasadnego wydania rozstrzygnięcia ograniczającego kwoty płatności na rzecz skarżącej. W oparciu o powyższe zarzuty pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji w zakresie zaskarżonym odwołaniem, tj. płatności w ramach Dobrostanu opasów – wypas, Dobrostanu opasów – ściółka oraz Dobrostanu opasów – wybieg. Ponadto wniósł o zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Łódzkiego Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie, uznając bezzasadność zarzutów skargi i podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz.1267) i art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 Prawo o ustroju sądów administracyjnych). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Przeprowadzona przez sąd w rozpoznawanej sprawie kontrola według wyżej wskazanych kryteriów wykazała, że zaskarżona decyzja Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łodzi z 2 grudnia 2024 r. utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji i Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łowiczu z 10 czerwca 2024 r. w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego na 2023 rok w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023 – 2027 odpowiada prawu. Przedmiot sporu w niniejszej sprawie stanowi kwestia legalności przyznania skarżącej płatności dobrostanowej w ramach wariantu Dobrostan opasów na 2023 rok za realizację praktyk: wypas, ściółka oraz wybieg w pomniejszonej wysokości. Zdaniem organu administracji rozpoznającego sprawę w odniesieniu do skarżącej zaistniały nieprawidłowości skutkujące zmniejszeniem wnioskowanych płatności. Wnioskodawczyni podnosiła natomiast, że organ dokonał błędnych ustaleń faktycznych oraz wadliwej oceny materiału dowodowego, w szczególności co do rzeczywistego wieku opasów i czasu ich wypasania, co doprowadziło do błędnego przyjęcia, że nie wszystkie objęte wnioskiem opasy kwalifikują się do płatności. W ocenie skarżącej organ winien przyznać jej płatność dobrostanową w ramach zakwestionowanych praktyk wariantu Dobrostan opasów w wysokości zgodnej ze złożonym wnioskiem. W myśl art. 20 pkt 1 ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023 – 2027 (Dz. U. poz. 412) w drodze decyzji jest przyznawana pomoc w ramach płatności bezpośrednich, w tym do płatności w ramach schematów na rzecz klimatu, środowiska i dobrostanu zwierząt, o których mowa w art. 16 ust. 2 lit. d rozporządzenia 2021/2115, zwanych dalej "płatnościami w ramach ekoschematów" (lit.e). Płatności do ekoschematu – Dobrostan zwierząt, zgodnie z art. 36 ust. 1 tej ustawy są przyznawane, jeżeli rolnik realizuje praktyki podwyższające poziom dobrostanu zwierząt gatunków: świnia (Sus scrofa), bydło domowe (Bos taurus), owca domowa (Ovis aries), koza domowa (Capra hircus), koń domowy (Equus caballus), kura (Gallus gallus) lub indyk (Meleagris gallopavo), których jest posiadaczem, co potwierdzają informacje zawarte w komputerowej bazie danych prowadzonej na podstawie ustawy z dnia 4 listopada 2022 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Płatności dobrostanowe są przyznawane do liczby punktów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 70 ust. 2 pkt 7, uzyskanych przez rolnika za realizację praktyk, o których mowa w ust. 1, w odniesieniu do zwierząt gatunków świnia oraz bydło domowe, które spełniają warunki przyznania tych płatności określone w przepisach wydanych na podstawie art. 70 ust. 1. Natomiast w przypadku zwierząt gatunków: owca domowa, koza domowa, koń domowy, kura lub indyk – w odniesieniu do których są realizowane praktyki, o których mowa w ust. 1 oraz które spełniają warunki przyznania tych płatności określone w przepisach wydanych na podstawie art. 70 ust. 1 (art. 36 ust. 2 ustawy o Planie Strategicznym). Stosownie do art. 36 ust. 3 ww. ustawy za objęte wnioskiem o przyznanie płatności dobrostanowych uznaje się, zgodnie z art. 65 ust. 4 lit. f rozporządzenia 2021/2116, zwierzęta spełniające warunki przyznania tych płatności, co potwierdzają informacje zawarte w komputerowej bazie danych prowadzonej na podstawie ustawy z dnia 4 listopada 2022 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Szczegółowe warunki przyznawania płatności w ramach ekoschematu dobrostan zwierząt zawiera rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 kwietnia 2023 r. w sprawie szczegółowych warunków i szczegółowego trybu przyznawania i wypłaty pomocy finansowej w ramach schematów na rzecz dobrostanu zwierząt w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (Dz. U. poz. 797 ze zm.), dalej: "rozporządzenie dobrostanowe". Stosownie do § 3 ust. 1 rozporządzenia dobrostanowego, płatność dobrostanową przyznaje się rolnikowi za realizację poszczególnych praktyk podwyższających poziom dobrostanu zwierząt w ramach wymienionych w przepisie wariantów, w tym w pkt 6 Wariantu Dobrostan opasów. Jak wynika z § 3 ust. 2 rozporządzenia dobrostanowego, realizacja praktyk podwyższających poziom dobrostanu zwierząt polega na przestrzeganiu wymogów określonych w art. 31 ust. 5 rozporządzenia 2021/2115, w tym wymogów wykraczających poza określone w załączniku nr 1 do rozporządzenia odpowiednie minimalne wymogi dotyczące dobrostanu zwierząt i inne odpowiednie obowiązkowe wymogi, o których mowa w art. 31 ust. 5 lit. b rozporządzenia 2021/2115. Z § 3 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia dobrostanowego wynika, iż w przypadku Wariantu Dobrostan opasów są realizowane następujące praktyki podwyższające poziom dobrostanu zwierząt: – zwiększona co najmniej o 20% powierzchnia bytowa w pomieszczeniach lub w budynkach (lit. a), – zwiększona co najmniej o 50% powierzchnią bytowa w pomieszczeniach lub w budynkach (lit. b), – utrzymywanie na ściółce (lit.c), – zapewnienie wybiegu (lit.d), – zapewnienie wypasu (lit. e). Zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia dobrostanowego, rolnik przestrzega wymogów w ramach wariantów, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 5, 8 – 10 i 12, oraz w ramach praktyk podwyższających poziom dobrostanu zwierząt, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 1, 2, pkt 3 lit. b – f, pkt 4 lit. a – d oraz pkt 5 lit. a – d – od dnia, w którym złożył wniosek o przyznanie płatności dobrostanowej, do dnia 14 marca kolejnego roku, a w przypadku gdy rolnik złożył wniosek o przyznanie płatności dobrostanowej w poprzednim roku i w danym roku – od dnia 15 marca danego roku do dnia 14 marca kolejnego roku. Ponadto rolnik przestrzega wymogów w ramach praktyk podwyższających poziom dobrostanu zwierząt, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 3 lit. a, pkt 4 lit. e oraz pkt 5 lit. e – co najmniej przez 120 dni w okresie pastwiskowym (§ 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia dobrostanowego). W przypadku wariantu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 6, płatność dobrostanową przyznaje się, jeżeli rolnik utrzymuje co najmniej przez 120 dni przynajmniej jedną sztukę bydła przeznaczonego do opasu w wieku od ukończenia 4. miesiąca życia do ukończenia 18. miesiąca życia – w przypadku opasów, które nie pochodzą od krów mamek objętych wariantami, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 4 lub 5, lub o masie ciała powyżej 300 kg do ukończenia 18. miesiąca życia – w przypadku opasów, które pochodzą od krów mamek objętych wariantami, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 4 lub 5, przy czym przyjmuje się, że opasy te osiągają masę ciała 300 kg w wieku 8 miesięcy (§ 15 ust. 1 rozporządzenia dobrostanowego). W przypadku wariantu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 6, płatność dobrostanowa przysługuje do opasa, w odniesieniu do którego rolnik określił przeznaczenie do opasu w terminie przed upływem: 1) 25 dni od dnia, w którym upływa termin składania wniosków o przyznanie płatności dobrostanowej; 2) 7 dni od dnia objęcia bydła wymogami wariantu, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 6 – w przypadku bydła objętego wymogami tego wariantu w okresie przestrzegania wymogów w ramach tego wariantu (§ 15 ust. 2 rozporządzenia dobrostanowego). Jak wynika z akt sprawy w ramach Ekoschematu Dobrostan zwierząt skarżąca w ostatecznym wniosku o przyznanie płatności zadeklarowała następujące praktyki: Dobrostan opasów – wypas, Dobrostan opasów – ściółka, Dobrostan opasów – wybieg. W tym zakresie strona zakwestionowała decyzję organu I instancji, podnosząc, że organ z naruszeniem § 30 ust. 2 i § 26 ust. 1 rozporządzenia dobrostanowego dokonał błędnego ustalenia okresu wypasania poszczególnych sztuk opasów, co w konsekwencji doprowadziło do zaniżenia ilości opasów, za które należą się rolnikowi płatności. W zaskarżonej decyzji organ II instancji prawidłowo wskazał zwierzęta objęte wnioskiem strony, które były kwalifikowalne oraz niekwalifikowalne do płatności w ramach wariantu Dobrostan opasów. W tym zakresie trafnie odwołał się do regulacji zawartej w cyt. wyżej § 15 ust. 1 rozporządzenia dobrostanowego określającej w jakim okresie życia i przez jaki okres zwierzęta musza być utrzymane przez rolnika, by kwalifikowały się do płatności dobrostanowej. Informacje o kwalifikowalności poszczególnych zwierząt przedstawił w stosownej tabeli zawierającej informacje o dacie przybycia i wybycia zwierzęta ze stada, dacie jego urodzenia, liczbie dni przebywania, w tym przebywania w okresie wypasu, typie i kierunku użytkowania zwierzęcia. Należy podkreślić, że stosownie do § 34 rozporządzenia dobrostanowego okres, w jakim rolnik utrzymuje zwierzęta, i liczbę zwierząt utrzymywanych w tym okresie ustala się na podstawie informacji zawartych w komputerowej bazie danych. W niniejszej sprawie, organ dokonał ustaleń w powyższym zakresie na podstawie danych pozyskanych z systemu informatycznego IACS – zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli unijnych dopłat bezpośrednich w Polsce oraz systemu IRZplus, tj. systemu identyfikacji i rejestracji zwierząt, co w pełni zasługuje na aprobatę. W ocenie sądu dane przedstawione w ww. tabeli jednoznacznie wskazują, że w przypadku sztuk bydła o numerach ID: PL005494877664, PL005494877695, PL005494877701, PL005494877732, PL005494877756, PL005494877824 oraz PL005494877855 w okresie referencyjnym od 14 lipca 2023 r. do 14 marca 2024 r. nie został spełniony warunek ich utrzymania w gospodarstwie strony przez 120 dni, wynikający z treści § 15 ust. 1 rozporządzenia dobrostanowego. W konsekwencji słusznie wyżej wymienione sztuki bydła nie zostały uwzględnione do wnioskowanych płatności w ramach wariantu Dobrostan opasów, praktyka: wypas, ściółka, wybieg. Zauważyć również należy, że w odwołaniu od decyzji organu I instancji strona kwestionowała kwalifikację zwierząt o numerach ID: PL005494877664, PL005494877732, PL005494877855. W tym zakresie organ II instancji szczegółowo odniósł się do zarzutów strony i prawidłowo wyjaśnił przyczyny braku możliwości uwzględnienia tych zwierząt do płatności dobrostanowej. Uwzględniając regulację zawartą w cyt. wyżej § 15 ust. 1 rozporządzenia dobrostanowego należało bowiem uznać, że sztuka bydła wymieniona w L.p. 1 w tabeli "Lista zwierząt – Opasy" o numerze PL0056494877664, zakwestionowana przez stronę, urodzona 08.04.2022 r., była opasem jest w okresie od 8 do 18 miesiąca życia, a więc od 08. 12.2022 r. do 08.10.2023 r. Wymienione zwierzę o nr identyfikacyjnym PL005494877664 pochodzące od krowy mamki o numerze id PL005280674675 objętej wariantem Dobrostan krów mamek – w siedzibie wnioskodawcy było opasem kwalifikującym się do płatności w okresie: 14.07.2023 r., tj. od początku okresu referencyjnego do 08.10.2023 r., tj. daty ukończenia przez zwierzę wieku 18 miesięcy. Warunek utrzymania zwierzęcia w gospodarstwie strony przez 120 dni nie został zatem spełniony, ponieważ zwierzę kwalifikowało się do przedmiotowej płatności przez 86 dni, co prawidłowo wyjaśnił stronie organ II instancji. Na akceptację zasługują również ustalenia organu odnośnie sztuki bydła oznaczonej L.p. 4 w tabeli "Lista zwierząt – Opasy" o numerze PL005494877732, zakwestionowanej w odwołaniu przez stronę. Wskazane zwierzę urodzone 14. 04.2022 r., było opasem w okresie od 8 do 18 miesiąca życia, a więc od 14.12.2022 r. do 14.10.2023 r. Zatem zwierzę o nr identyfikacyjnym PL005494877732, pochodzące od krowy mamki o nr PL005299051221 objętej wariantem Dobrostan krów mamek – w siedzibie wnioskodawcy było opasem kwalifikującym się do płatności w okresie: od 14.07.2023 r., tj. od początku okresu referencyjnego do 14. 10.2023 r., tj. daty ukończenia przez zwierzę wieku 18 miesięcy. Wobec tego warunek utrzymania zwierzęcia w gospodarstwie strony przez 120 dni nie został spełniony, ponieważ zwierzę kwalifikowało się do przedmiotowej płatności przez 92 dni, co prawidłowo stwierdził organ II instancji w zaskarżonej decyzji. Prawidłowo również organ II instancji stwierdził, że sztuka bydła wymieniona w L.p. 11 w tabeli "Lista zwierząt – Opasy" o numerze PL005494877855, zakwestionowana przez stronę, urodzona 14.04.2023 r., była opasem jest w okresie od 8 do 18 miesiąca życia, a więc od 14.12.2023 r. do 14.10.2024 r. Organ prawidłowo ustalił, że zwierzę o nr identyfikacyjnym PL005494877855 pochodzące od krowy mamki o nr PL005519734743 objętej wariantem Dobrostan krów mamek – w siedzibie wnioskodawcy było opasem kwalifikującym się do płatności w okresie: od 14.12.2023 r., tj. od ukończenia 8 miesiąca życia do 23.01.2024 r., tj. daty sprzedaży zwierzęcia. Wobec tego warunek utrzymania zwierzęcia w gospodarstwie strony przez 120 dni nie został spełniony, bowiem okres ten wyniósł 41 dni. Powołany przez stronę argument, że opasy niezakwalifikowane do wnioskowanej płatności w okresie objętym wnioskiem pozostawały zwierzętami poniżej 18 miesiąca życia i były wypasane przez co najmniej 120 dni nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z § 2 pkt 10 rozporządzenia dobrostanowego opas to samiec lub samica bydła domowego (Bos taurus), mające poniżej 18 miesięcy życia, przeznaczone do opasu i utrzymywane z przeznaczeniem do produkcji mięsa. Podkreślić jednak należy, że do płatności dobrostanowej kwalifikują się wyłącznie zwierzęta, które spełniają wymogi zawarte w cyt. wyżej § 15 ust. 1 rozporządzenia dobrostanowego. W świetle tej regulacji w przypadku zwierząt pochodzących od krów mamek objętych wariantami Dobrostan krów mamek, zwierzęta te mogą zostać uznane za bydło opasowe dopiero od osiągniecia 8 miesiąca życia, w którym uzyskały odpowiednią masę ciała, czyli 300 kg. Natomiast w przypadku opasów, które nie pochodzą od krów mamek objętych wariantami Dobrostan krów mamek datą początkową, w której zwierzęta te mogą zostać uznane za bydło opasowe jest ukończenie 4 miesiąca życia. Formułując zarzuty w postępowaniu przed organami administracji, jak i w skardze do sądu administracyjnego strona zdaje nie dostrzegać powyższych wymogów wynikających wprost z treści § 15 ust. 1 rozporządzenia dobrostanowego. Wątpliwości sądu nie budzi również sposób wyliczenia przysługującej stronie płatności w ramach wariantu Dobrostan opasów. Z akt sprawy wynika, że dokonując stosownych obliczeń organ uwzględnił regulację zawartą w § 26 ust. 1 i 2 pkt 2 lit. f i g rozporządzenia dobrostanowego. Stosownie do powołanych przepisów płatność dobrostanową w ramach wariantów, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1 – 6, przyznaje się za realizację praktyk podwyższających poziom dobrostanu zwierząt, a jej wysokość ustala się na podstawie liczby punktów, która w odniesieniu do każdej z tych praktyk została określona w załączniku nr 4 do rozporządzenia. Podstawą ustalenia liczby punktów uzyskanych przez rolnika za realizację praktyk podwyższających poziom dobrostanu zwierząt, o których mowa w § 3 ust. 2: pkt 5 lit. a – d, jest średnia liczba opasów spełniających warunki, o których mowa w § 15, utrzymywanych przez rolnika zgodnie z wymogami w ramach tych praktyk co najmniej przez 120 dni w okresie ustalonym na podstawie § 4 ust. 1 pkt 1; pkt 5 lit. e, jest liczba opasów spełniających warunki, o których mowa w § 15, utrzymywanych przez rolnika co najmniej przez 120 dni w okresie ustalonym na podstawie § 4 ust. 1 pkt 1 i wypasanych zgodnie z wymogami, o których mowa w ust. 26 pkt 1 i 2 załącznika nr 2 do rozporządzenia, w okresie ustalonym na podstawie § 4 ust. 1 pkt 5. Ponadto w przypadku płatności do wariantu Dobrostan opasów – wypas organ słusznie uwzględnił również unormowanie zawarte w § 30 ust. 2 rozporządzenia dobrostanowego, zgodnie z którym w przypadku gdy dane zwierzę jest uwzględnione przy ustalaniu liczby punktów za realizację praktyk podwyższających poziom dobrostanu zwierząt, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 3 lit. a, pkt 4 lit. e lub pkt 5 lit. e, przysługujących więcej niż jednemu rolnikowi, a okres wypasania tych zwierząt zgodnie z wymogami, o których mowa w ust. 11 pkt 1, ust. 20 pkt 1 i ust. 26 pkt 1 załącznika nr 2 do rozporządzenia, przekracza 120 dni w okresie pastwiskowym, to liczba tych punktów przysługuje do tych zwierząt za pierwsze 120 dni ich wypasania zgodnie z danym wymogiem. W oparciu o wyżej powołane przepisy organ II instancji prawidłowo wskazał na średnią liczbę zwierząt stwierdzonych w gospodarstwie strony w okresie referencyjnym, która w przypadku wariantu Dobrostan opasów ściółka oraz wariantu Dobrostan opasów wybieg wyniosła 2,73 sztuki. W przypadku wariantu Dobrostan opasów – wypas liczba stwierdzonych zwierząt wyniosła 5,99 sztuki. W celu obliczenia płatności organ zastosował odpowiednie stawki wynikające z rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 kwietnia 2024 r. w sprawie stawek płatności w ramach schematów na rzecz dobrostanu zwierząt za 2023 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 645) w powiązaniu z punktacją za realizację praktyk podwyższających poziom dobrostanu zwierząt wskazaną w załączniku nr 4 do rozporządzenia dobrostanowego. Stawki te wyniosły 301,60 zł (Dobrostan opasów – wypas), 93,60 zł (Dobrostan opasów – ściółka) oraz 291,20 zł (Dobrostan opasów – wybieg). Ponadto za uzasadnione sąd uznał pomniejszenie kwot przyznanych płatności w ramach wariantu Dobrostan opasów ze względu na złożenie wniosku po wyznaczonym terminie. Zgodnie bowiem z art. 60 ust. 1 i 5 ustawy o Planie Strategicznym w związku z § 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 maja 2023 r. w sprawie określenia dłuższego terminu składania wniosków o przyznanie pomocy finansowej w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023 – 2027 oraz zgłaszania zmian do tych wniosków w 2023 r. (Dz. U. poz. 907) w roku 2023 wnioski o przyznanie pomocy, o której mowa w art. 20 pkt 1 – 4 tej ustawy składa się w terminie do 30 czerwca, a z zastosowaniem kary, o której mowa w art. 60 ust. 1 zdanie drugie ustawy o Planie Strategicznym – do 25 lipca. Wniosek o przyznanie płatności do ekoschematu – retencjonowanie wody na trwałych użytkach zielonych został złożony przez stronę 14 lipca 2023 r., a zatem z przekroczeniem terminu na składanie wniosków o 10 dni roboczych. W związku z powyższym organ zasadnie zastosował art. 60 ust. 1 ustawy o Planie Strategicznym, zgodnie z którym złożenie wniosku pomocowego po wyznaczonym terminie prowadzi do zmniejszenia o 1% za każdy dzień roboczy kwoty płatności, do której uprawniony byłby rolnik, gdyby wniosek został złożony w terminie. W związku z powyższym niezasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia § 30 ust. 1 w zw. z § 26 ust. 1 w zw. z § 2 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia dobrostanowego. Wbrew twierdzeniu strony organ dokonał poprawnej wykładni powyższych przepisów przyjmując, że część wnioskowanych zwierząt nie kwalifikuje się do płatności w ramach wariantu Dobrostan opasów oraz dokonując prawidłowego wyliczenia kwoty przysługującej stronie płatności. Sąd nie dopatrzył się przy tym żadnych wadliwości zaskarżonej decyzji, które mogłyby mieć wpływ wynik sprawy. W zakresie zwierząt wykluczonych z płatności skarżąca nie spełniła warunków przyznania płatności dobrostanowej, co uniemożliwiło jej uzyskanie płatności do wszystkich wnioskowanych zwierząt. W konsekwencji również zarzuty naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 25 ust.1 ustawy o Planie Strategicznym należało uznać za bezzasadne. Nie można się również zgodzić z zarzutem skargi dotyczącym naruszenia art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 5 i art. 66 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o Planie Strategicznym poprzez przeprowadzenie postępowania przez organ w sposób niepełny i brak oceny całokształtu materiału dowodowego. Zgodnie z treścią art. 66 ust. 1 ustawy o Planie Strategicznym, w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisów art. 79a oraz art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Nadto, zgodnie z art. 66 ust. 2 ustawy o Planie Strategicznym strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek. Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Natomiast stosownie do art. 5 ustawy o Planie Strategicznym z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, zwanej dalej "Kodeksem postępowania administracyjnego", chyba że niniejsza ustawa stanowi inaczej. Z powyżej przytoczonych przepisów wynika, że w postępowaniach w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich Kodeks postępowania administracyjnego jest stosowany w ograniczonym zakresie. W postępowaniach tych ustawodawca uczynił wyjątek od tzw. zasady prawdy materialnej wyrażonej w art. 7 k.p.a., a rozwijanej w dalszych przepisach m.in. art. 77 k.p.a., zgodnie z którą organy administracji publicznej, w toku postępowania podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. W przypadku postępowań z wniosków o przyznanie płatności, obowiązek ten został ograniczony jedynie do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Organy administracji publicznej nie mają zaś obowiązku działania z urzędu w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego tak jak tego wymaga art. 7 k.p.a. Wprowadzone istotne odstępstwa od ogólnych zasad przewidzianych w k.p.a. wskazują na obowiązek aktywnego uczestnictwa w postępowaniu przez wnioskodawcę, w tym obowiązek przedstawiania dowodów celem wykazania podnoszonych przez siebie okoliczności. Ciężar dowodu co do okoliczności mających znaczenie dla płatności ciąży bowiem na stronie składającej wniosek. W zarzutach skargi strona podnosi kwestie nieprawidłowej oceny materiału dowodowego oraz błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia. W ocenie skarżącej organ nie dokonał właściwej analizy stanu faktycznego, w szczególności w zakresie czasu przebywania zwierząt w gospodarstwie skarżącej, ich wieku oraz czasu wypasania. Podkreślenia wymaga, że w rozpatrywanej sprawie obowiązek udowodnienia spełnienia warunków w zakresie przyznania płatności dobrostanowej spoczywał na skarżącej jako wnioskodawcy. Skoro skarżąca zadeklarowała do płatności dobrostanowej określone zwierzęta, to organ uprawniony był jedynie do oceny kwalifikowalności tych zwierząt w oparciu o informacje zawarte w prowadzonych bazach danych dotyczących identyfikowania i rejestracji zwierząt w powiązaniu z przepisami określającymi warunki kwalifikowalności zwierząt do płatności dobrostanowej. Jak już wyżej wskazano zgodnie z treścią § 34 rozporządzenia dobrostanowego okres, w jakim rolnik utrzymuje zwierzęta, i liczbę zwierząt utrzymywanych w tym okresie ustala się na podstawie informacji zawartych w komputerowej bazie danych. Z ww. baz danych organ pozyskał również istotne dla przyznania płatności informacje o dacie urodzenia, przybycia i wybycia zwierząt ze stada oraz liczby dni przebywania zwierząt w okresie wypasu. Wyniki ustaleń w zakresie kwalifikowalności poszczególnych zwierząt organ przedstawił w formie tabeli, dodatkowo wyjaśniając stronie przyczyny braku spełnienia warunków przyznania płatności w przypadku zwierząt zakwestionowanych w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Zdaniem sądu organ dokonał prawidłowej oceny materiału dowodowego w kontekście przepisów mających zastosowanie w sprawie. Ocena ta nie narusza wyrażonej w art. 80 k.p.a. zasady swobodnej oceny dowodów. Na pełną aprobatę zasługują wnioski organu dotyczące braku kwalifikowalności części zwierząt do przyznania wnioskowanej płatności oraz wyliczenie kwot należnych płatności, co zostało już szczegółowo omówione we wcześniejszej części uzasadnienia. Wbrew zarzutom skargi postępowanie poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji przeprowadzone zostało z poszanowaniem zasady wskazanej w art. 8 § 1 k.p.a., w myśl której organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia zgodnie z ww. zasadą organ wyjaśnił stronie szczegółowo przesłanki, jakimi kierował się wydając zaskarżoną decyzję, przedstawiając podstawy faktyczne i prawne, które stanowiły podstawę podjętego rozstrzygnięcia. Podkreślić należy, że zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa nie wymaga od organów skutecznego przekonania strony o tym, że adresowana do niej decyzja jest słuszna i zgodna z prawem. Realizacja tej zasady sprowadza się do wyjaśnienia, że skierowana do strony decyzja wynika z racjonalnych przesłanek i jest oparta o przepisy obowiązującego prawa. Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 62 ust. 1 ustawy o Planie Strategicznym poprzez brak poinformowania skarżącej o nieprawidłowościach wniosku i skutkach ich nieusunięcia. W ocenie skarżącej skoro organ uznał, że nie wszystkie opasy będą kwalifikować się do płatności, to winien poinformować o tym fakcie skarżącą, która pozostawała w przekonaniu, że wniosek wypełniła prawidłowo. Zgodnie z art. 62 ust. 1 ustawy o Planie Strategicznym w przypadku gdy wniosek o przyznanie pomocy, o której mowa w art. 20 pkt 1 – 4, nie czyni zadość wymaganiom innym niż wskazane w art. 64 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, kierownik biura powiatowego Agencji niezwłocznie po otrzymaniu tego wniosku informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy o stwierdzonych brakach oraz o skutkach ich nieusunięcia w terminie, w jakim można dokonać zmiany wniosku o przyznanie tej pomocy, chyba że ten termin upłynął. Przepisu art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Z treści powołanego przepisu wynika, że organ niezwłoczne informuje rolnika o stwierdzonych brakach wniosku oraz o skutkach ich nieusunięcia w terminie. W niniejszej sprawie wniosek o przyznanie płatności nie był dotknięty brakami, do których usunięcia organ zobowiązany byłby wezwać stronę na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy o Planie Strategicznym. Wniosek złożony przez stronę wraz z załącznikami zawierał jednoznaczne wskazanie płatności, których przyznania domagała się strona. Z treści złożonych przez nią dokumentów jednoznacznie wynikało, do jakich zwierząt strona wnioskuje o przyznanie płatności dobrostanowej. Wniosek skarżącej wraz ze złożonymi doń załącznikami, w tym stosownymi oświadczeniami, był kompletny i nie naruszał wymogów formalnych ustalonych w powszechnie obowiązujących przepisach. Skoro tak to to prawidłowo organ nadał mu dalszy bieg, nie wzywając strony do jego uzupełnienia w trybie art. 62 ust.1 ustawy o Planie Strategicznym. Należy podkreślić, że wypełnienie wniosku o płatności musi każdorazowo wiązać się ze starannym działaniem, bowiem skutki błędów popełnionych we wniosku o płatność oraz innych składanych dokumentach obciążają wnioskodawcę i to również w przypadku, gdy przy ich sporządzaniu (wypełnianiu) wnioskodawca korzystał z pomocy osób trzecich. Producent rolny, występujący jako beneficjent pomocy finansowej, traktowany jest bowiem jako profesjonalista, od którego oczekiwać należy szczególnej troski i staranności w zakresie ochrony własnych praw, ale przede wszystkim w zakresie realizacji przyjętych na siebie zobowiązań. W przypadku stosunków o charakterze zawodowym, a za taką uznać należy działalność rolniczą o charakterze zawodowym, konieczna jest staranność na poziomie wyższym od przeciętnej. Ryzyko związane z błędnym wypełnieniem wniosku obciąża samego wnioskodawcę (por. wyrok NSA z 14 lipca 2015 r., sygn. akt II GSK 1481/14). Z powyższych względów uznając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. sąd skargę oddalił. bg