III SA/Łd 1272/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego postanawia: 1. stwierdzić swą niewłaściwość; 2. przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. k.p. W. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. – Dz.U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, że do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W art. 13 § 3 p.p.s.a. ustawodawca umocował jednakże Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej do przekazania w drodze rozporządzenia wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Na tej podstawie Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wydał w dniu 18 kwietnia 2011r. rozporządzenie w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. nr 89, poz. 506 z późn. zm.). Na mocy § 1 tego rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2007r., nr 125, poz. 874, z późn. zm.), zostało przekazane wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Z akt sprawy wynika, że przedsiębiorstwo skarżącego ma siedzibę w S. L. przy ul. L. [...], w powiecie [...], w województwie [...]. Adres ten skarżący wskazał również w skardze i został on wskazany w dowodach rejestracyjnych pojazdu oraz naczepy jako adres ich posiadacza/właściciela, których dotyczyła kontrola przeprowadzona w dniu 14 maja 2013r. skutkująca wydaniem na podstawie art. 92a ustawy o transporcie drogowym zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy sądem właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który zgodnie z § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. nr 72, poz. 652 z późn. zm.) jest właściwy dla obszaru województwa mazowieckiego. Zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., sąd orzekł, jak w postanowieniu. k.p.