III SA/Łd 13/10

Dnia 12 lutego 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...]roku nr [...] w przedmiocie nakazu dostosowania sposobu reprezentacji i reklamy w internecie do warunków ustawy p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. D.T. W dniu 11 stycznia 2010 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie nakazu dostosowania sposobu reprezentacji i reklamy w internecie do warunków ustawy. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca wskazała, że organy administracji wyznaczyły jako termin wykonania decyzji okres do dnia 15 listopada 2009 roku, tymczasem decyzję doręczono w dniu 2 listopada 2009 roku. Wobec wadliwego sporządzenia rozstrzygnięcia strona skarżąca nie jest w stanie wykonać przedmiotowej decyzji. W ocenie Spółki jedynym sposobem byłoby całkowite unieruchomienie strony internetowej, co z kolei wiązałoby się z nieodwracalnymi skutkami w zakresie negatywnego wpływu na wizerunek Spółki oraz samego produktu. To z kolei mogłoby przyczynić się do powstania po stronie Spółki szkody w postaci utraconych korzyści, zwianych z ewentualnym zmniejszeniem poziomu sprzedaży produktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Wydanie postanowienia w przedmiocie wstrzymania nie może także nastąpić z urzędu. Dla uzyskania tego rodzaju orzeczenia konieczne jest, by strona złożyła stosowny wniosek oraz wskazała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – art. 61 § 3 ustawy. Stwierdzić należy, iż przepis nie wymaga od skarżącego udowodnienia wystąpienia przesłanek w nim wymienionych, jednakże obciąża go obowiązkiem uprawdopodobnienia tych okoliczności. Owo uprawdopodobnienie zaś poparte być musi wskazaniem konkretnych elementów sytuacji faktycznej, przemawiających za uwzględnieniem wniosku. W szczególności nie będą wystarczające same twierdzenia strony w tym zakresie. Sąd podziela pogląd, wyrażony w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku o sygn. akt II OZ 155/05 (OwSS 2005/3/72), iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności tylko częściowo jest oparty na zasadzie skargowości. Niemniej jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu i w konsekwencji - do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Sąd, będąc właściwym do rozpoznania skargi, nie może działać mając na uwadze wyłącznie interesy jednej ze stron, albowiem mogłoby to rodzić zarzut braku bezstronności, naruszenia równowagi procesowej stron. Złożony w sprawie niniejszej wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ strona skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności uzasadniających konieczność wstrzymania zaskarżonego rozstrzygnięcia. W szczególności nie podała, w czym miałoby się wyrażać poniesienie znacznej szkody lub też na czym miałyby polegać trudne do odwrócenia skutki. Wskazane lakonicznie w petitum wniosku powody przemawiające w ocenie strony za orzeczeniem o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu nie korespondują z przesłankami warunkującymi wydaniem żądanej treści postanowienia. Zwrócić należy przy tym uwagę na fakt, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a w szczególności nie zależy od dostrzeżenia przez Sąd w decyzji wady kwalifikowanej (w postaci rażącego naruszenia prawa). Jest wprost przeciwnie – rozpoznanie wniosku abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest przecież na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. Przeprowadzenie oceny zaskarżonego aktu na obecnym etapie sprawy byłoby zabiegiem niedopuszczalnym w świetle dyspozycji art. 133 § 1 ustawy. Dodatkowo zauważyć należy, że strona skarżąca nie poparła twierdzenia o ryzyku utraconych korzyści żadnym dowodem, na przykład w postaci przedłożenia rozliczenia ewentualnego spadku sprzedaży. Z uwagi na niewykazanie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił odmówić wstrzymania wykonania decyzji. D.T.