III SA/Łd 133/22

Dnia 17 marca 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędzia WSA Paweł Dańczak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2022 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę. Postanowieniem z [...] znak: [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł., działając na podstawie art. 134, art. 141 § 2, art. 144 art. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.), art. 17 § 1, art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2020 r., poz. 1427 ze zm., dalej: u.p.e.a.) oraz art. 15zzzzzn2 ust.1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywoływanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842 ze zm.), stwierdził uchybienie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Dyrektora I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. z [...] nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zgłoszonych zarzutów na postępowanie egzekucyjne, prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...]. W sprawie ustalono następujące okoliczności faktyczne i prawne. W toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec P.B. m.in. na podstawie tytułów wykonawczych z 13 sierpnia 2018 r. o numerach od [...] do [...] Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. skierował do Ax. Spółka Akcyjna zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego z 16 sierpnia 2018 r. o numerach: [...], [...], [...]. Ww. zawiadomienia wraz z odpisami przedmiotowych tytułów wykonawczych zostały doręczone P.B. 31 sierpnia 2018 r. Następnie 19 stycznia 2021 r. organ egzekucyjny skierował zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego o numerach: [...], [...], [...] do Powszechnej Kasy Oszczędności Bx. Powyższe zawiadomienia doręczono P.B. 27 stycznia 2021 r. 12 lutego 2021 r. do Dyrektora I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. wpłynęło pismo P.B. z 9 lutego 2021 r., zatytułowane "Sprzeciw od decyzji zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego". Po uzupełnieniu przez stronę braków formalnych powyższego pisma organ egzekucyjny 31 marca 2021 r. wezwał P.B. do sprecyzowania treści przedmiotowego pisma poprzez wskazanie, czy ww. pismo stanowi: • sprzeciw, którego podstawą jest art. 27f u.p.e.a., który przysługuje małżonkowi zobowiązanego w zakresie odpowiedzialności majątkiem wspólnym, • czy zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego zgodnie z art. 33 § 2 pkt 6 u.p.e.a. Pismem z 26 kwietnia 2021 r. P.B. wskazał, że jego żądanie stanowi zarzut w sprawie postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem z [...] nr [...] Dyrektor I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zgłoszonych zarzutów na postępowanie egzekucyjne, prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...]. Ww. postanowienie zostało doręczone P.B. 31 maja 2021 r. 23 czerwca 2021 r. do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. wpłynęło przekazane przez Dyrektora I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. - zażalenie P.B. (opatrzone datą 7 czerwca 2021 r., złożone bezpośrednio w Kancelarii I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. 11 czerwca 2021 r.) na ww. rozstrzygnięcie organu egzekucyjnego. Zawiadomieniem z 8 lipca 2021 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. poinformował P.B., że zażalenie z 7 czerwca 2021 r., złożone 11 czerwca 2021 r. (data wpływu do Kancelarii ZUS I Oddział w Ł.) zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu do jego złożenia i wyznaczył termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia ww. zażalenia. Powyższe zawiadomienie zostało doręczone P.B. 21 lipca 2021 r. 18 sierpnia 2021 r. P.B. złożył do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. pismo zatytułowane "wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia - wniosek o nadesłanie wskazanych dokumentów". W treści pisma wnioskodawca wniósł o rozpatrzenie zażalenia na postanowienie organu egzekucyjnego nr [...], nadesłanie odpisów lub wyznaczenie terminu do wglądu w akta sprawy - dokumentów potwierdzających uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, zwolnienie z egzekucji oraz o zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...]. W uzasadnieniu ww. pisma P.B. wskazał, że wobec braku nadesłania przez organ dokumentów, które stwierdzają faktyczne powstanie uchybienia terminu do złożenia zażalenia, nie może w sposób merytoryczny oraz faktyczny odnieść się do terminów wpływu dokumentów wskazanych w zawiadomieniu z 8 lipca 2021 r. Wnioskodawca zakwestionował również zasadność oraz prawidłowość podstawy prawnej, na mocy której wydane zostało zawiadomienie o uchybieniu terminu do złożenia odwołania. Ponadto podniósł, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. nie wskazał, czy wniesione zażalenie z 7 czerwca 2021 r. zostało złożone w I Oddziale ZUS, za pośrednictwem Poczty Polskiej, czy w inny sposób. W ocenie wnioskodawcy organ podatkowy powinien przestrzegać przepisów prawa i informować w sposób szczegółowy stronę postępowania o terminach składania skarg, zażaleń oraz innych wniosków, przysługujących stronie postępowania administracyjnego. Zawiadomieniem z 1 września 2021 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. przekazał do Dyrektora I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. - jako organu właściwego do jego rozpatrzenia - pismo P.B. z 18 sierpnia 2021 r., w części, która dotyczy wniosku o zwolnienie z egzekucji oraz wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Wskazanym na wstępie postanowieniem z [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. stwierdził uchybienie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Dyrektora I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. z [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone P.B. 31 maja 2021 r., o czym świadczy data i podpis zamieszczone na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. Zatem termin do złożenia zażalenia rozpoczął swój bieg 1 czerwca 2021 r. - tj. od dnia następnego po dniu, w którym nastąpiło skuteczne doręczenie stronie ww. postanowienia. Natomiast ostatnim dniem do złożenia środka zaskarżenia był 7 czerwca 2021 r. Tymczasem zażalenie na postanowienie Dyrektora I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. z [...] zostało wniesione 11 czerwca 2021 r. bezpośrednio do Kancelarii I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. Świadczy o tym umieszczona na zażaleniu data pieczęci ww. Kancelarii, która potwierdza wpływ dokumentu. Złożenie w tej dacie przedmiotowego zażalenia bezpośrednio w siedzibie organu egzekucyjnego, zostało również zweryfikowane w oparciu o informacje zawarte w piśmie Dyrektora I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. z 5 lipca 2021 r. nr [...], uzyskane w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego. W ocenie organu zażaleniowego zatem bezspornie zażalenie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. Zawiadomieniem z 8 lipca 2021 r. stronie wyznaczony został termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowego zażalenia. W odpowiedzi na powyższe zawiadomienie, pismem z 18 sierpnia 2021 r. strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Dyrektora I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. z [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zgłoszonych zarzutów na postępowanie egzekucyjne. Po rozpatrzeniu powyższego wniosku, postanowieniem z 17 listopada 2021 r. organ odmówił P.B. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na ww. postanowienie organu egzekucyjnego. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. podkreślił, że ustalenie przez organ odwoławczy, że zażalenie wniesiono po upływie ustawowego terminu, nakłada na ten organ obowiązek stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. W tej sytuacji, zażalenie opatrzone datą 7 czerwca 2021 r., złożone do Kancelarii I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. 11 czerwca 2021 r. na ww. postanowienie Dyrektora I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. Z [...], nie podlega merytorycznemu rozpatrzeniu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi P.B. wniósł o jego zmianę oraz przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego poprzez błędną interpretację w odniesieniu do prowadzenia postępowania egzekucyjnego przez ZUS I Oddział w Ł. oraz naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez prowadzenie postępowania egzekucyjnego w oparciu o błędną interpretację przepisów w postępowaniu administracyjnym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Przeprowadzona przez Sąd w rozpoznawanej sprawie kontrola we wskazanym wyżej zakresie nie wykazała, by zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów w stopniu obligującym do wyeliminowania go z obrotu prawnego. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania wydane w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...]. Stosownie do art. 18 u.p.e.a. w postępowaniu egzekucyjnym miały odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania lub uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Na mocy odesłania zawartego w art. 144 k.p.a. przepis ten ma również zastosowanie do zażaleń na postanowienia. Regulacja ustanowiona w art. 134 k.p.a. wyznacza zakres postępowania organu odwoławczego, określanego mianem wstępnego, rozpoczynającego działania organu wyższego stopnia od badania zaistnienia formalnych przesłanek dopuszczalności środka zaskarżenia. Na tym etapie postępowania organ odwoławczy jest obowiązany ocenić, czy dany środek zaskarżenia jest dopuszczalny i czy został wniesiony w terminie. Dopiero jeżeli czynności postępowania wstępnego ujawnią brak wystąpienia formalnych przesłanek odwołania (zażalenia), to obowiązkiem organu jest wydanie rozstrzygnięcia kończącego ostatecznie postępowanie w sprawie. Art. 134 k.p.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że jego zastosowanie nie jest uzależnione od uznania administracyjnego. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej wystąpienia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpoznania odwołania, lecz ma obowiązek stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Każde, nawet nieznaczne przekroczenie terminu zobowiązuje organ odwoławczy do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie (por. wyroki WSA: w Olsztynie z 1 września 2016 r. sygn. akt II SA/Ol 807/16, w Poznaniu z 10 sierpnia 2016 r. sygn. akt III SA/Po 265/16 i z 20 lipca 2016 r. sygn. akt III SA/Po 134/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem ww.orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). W niniejszej sprawie strona wniosła zażalenie na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów zgłoszonych na postępowanie egzekucyjne wydane na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. w związku z art. 18 i art. 27 § 1 u.p.e.a. Stosownie do art. 61a § 2 k.p.a. na powyższe postanowienie stronie przysługiwało zażalenie. Zgodnie z treścią art. 141 § 2 k.p.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na podstawie art. 134 k.p.a. powinno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego co do tego, czy wnoszący zażalenie przekroczył termin określony w art. 141 § 2 k.p.a. Koniecznym jest zbadanie prawidłowości doręczenia stronie kwestionowanego rozstrzygnięcia oraz ustalenie daty złożenia środka zaskarżenia. Zasadą jest, że doręczenie pisma osobom fizycznym następuje do rąk adresata w mieszkaniu lub miejscu pracy albo na adres do korespondencji wskazany w bazie adresów elektronicznych, o czym stanowi art. 42 § 1 k.p.a. Pisma mogą być doręczane również w lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej (art. 42 § 1 k.p.a). W razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie (art. 42 § 3 k.p.a.). W przypadku nieobecności adresata, pismo doręcza się za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi (art. 43 § 1 zd. 1 k.p.a.). W myśl art. 57 § 1 powołanej ustawy, jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Stosownie do art. 57 § 5 k.p.a., termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało: 1) wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu administracji publicznej, a nadawca otrzymał urzędowe poświadczenie odbioru; 2) nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej albo państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym; 3) złożone w polskim urzędzie konsulamym; 4) złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej; 5) złożone przez członka załogi statku morskiego kapitanowi statku; 6) złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego. Ze znajdującego się w aktach niniejszej sprawy dowodu doręczenia postanowienia Dyrektora I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. z [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów zgłoszonych na postępowanie egzekucyjne wynika, że skarżący odebrał przesyłkę zawierającą przedmiotowe postanowienie osobiście w dniu 31 maja 2021 r. pod adresem zamieszkania wskazanym w toku postępowania. Powyższa okoliczność nie była przez skarżącego kwestionowana. Oznacza to, że termin do wniesienia zażalenia rozpoczął swój bieg 1 czerwca 2021 r. i upływał w dniu 7 czerwca 2021 r. Natomiast skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Dyrektora I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. z [...] dopiero w dniu 11 czerwca 2021 r., składając je bezpośrednio Kancelarii I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. Powyższe wynika z daty pieczęci ww. Kancelarii umieszczonej na zażaleniu. Ponadto wpływ dokumentu zażalenia bezpośrednio do siedziby organu egzekucyjnego w dniu 11 czerwca 2021 r. został ustalony w oparciu o informacje zawarte w piśmie Dyrektora I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. z 5 lipca 2021 r. nr [...], uzyskane w wyniku przeprowadzonego przez organ II instancji postępowania wyjaśniającego. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że wybór sposobu wniesienia środka zaskarżenia należy do strony. Może ona je złożyć bezpośrednio w urzędzie, uzyskując potwierdzenie daty złożenia pisma przez prezentatę na jego odpisie, ale może też nadać pismo zawierające zażalenie w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego lub wysłać je w formie dokumentu elektronicznego do organu administracji publicznej. Zasadą jest, że podmiot, który nadał pismo powinien dysponować dowodem nadania pisma, bowiem to na nim spoczywa ciężar dowodu w tej kwestii, a także z jego sytuacją prawną wiąże się ryzyko braku możliwości udowodnienia daty nadania pisma (por. G. Łaszczyca, C. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, t. I., Warszawa 2010, s. 496). W toku postępowania skarżący kwestionował wprawdzie ustalenia organu w zakresie sposobu i daty złożenia zażalenia na postanowienie organu egzekucyjnego z [...], jednakże nie złożył żadnego przeciwdowodu, który by podważył ustalenia organu w tym zakresie, w szczególności nie przedłożył żadnego dowodu nadania zażalenia przesyłką pocztową lub elektroniczną. Uwzględniając powyższe, zdaniem Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy organ II instancji należycie przeprowadził postępowanie zmierzające do ustalenia zachowania terminu do wniesienia zażalenia, czyniąc zadość wymogom wskazanym w art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., a w konsekwencji tych ustaleń prawidłowo zastosował art. 134 k.p.a. jako konsekwencję uchybienia przez P.B. terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Dyrektora I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym. Uchybienie terminu jest bowiem okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 k.p.a. Wbrew twierdzeniom skarżącego postanowienie Dyrektora I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. z [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów zgłoszonych na postępowanie egzekucyjne zawierało prawidłowe pouczenie o przysługującym prawie wniesienia zażalenia do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. za pośrednictwem Dyrektora I Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Ł. w terminie 7 dni od daty doręczenia. Należy również zwrócić uwagę, że przesłankę wydania w trybie art. 134 k.p.a. postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia stanowi ustalenie nie tylko faktu złożenia zażalenia po upływie okresu siedmiu dni od daty doręczenia stronie postanowienia organu administracji, ale również ustalenie braku prośby o przywrócenie uchybionego terminu bądź wydania postanowienia odmawiającego przywrócenia tego terminu. W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W przedmiocie przywrócenia terminu toczyło się odrębne postępowanie zakończone wydaniem postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z 17 listopada 2021 r. odmawiającego przywrócenia wnioskowanego terminu, bowiem skarżący w swoim wniosku nie podał przyczyn, z powodu których ów termin nie został zachowany, nie wykazując tym samym braku winy w niedochowaniu terminu. Skarga P.B. na to postanowienie została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Łodzi z 17 marca 2022 r. w sprawie sygn. akt III SA/Łd 132/22. Zaznaczenia wymaga również fakt, że skarżący w skardze w odniesieniu do zaskarżonego postanowienia sformułował zarzuty naruszenia przepisów postępowania administracyjnego oraz prawa materialnego przez ich błędną wykładnię. Nie powołał się przy tym na żadne konkretne przepisy ani nie uzasadnił powołanych zarzutów. Sąd nie dopatrzył się jednak w kontrolowanym postanowieniu żadnych naruszeń przepisów obowiązującego prawa. Postępowanie poprzedzające wydanie zaskarżonego postanowienia przeprowadzone zostało z poszanowaniem zasad, o których mowa art. 7, art. 77, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. Przed wydaniem rozstrzygnięcia organ wyczerpująco zebrał, a następnie rozpatrzył całość materiału dowodowego, dokonując analizy wszelkich istotnych okoliczności faktycznych występujących w sprawie. Do ustalonego stanu faktycznego organ zastosował prawidłową normę prawa procesowego celem podjęcia rozstrzygnięcia, zaś swoje stanowisko przedstawił w uzasadnieniu odpowiadającym wymogom art. 107 § 3 k.p.a. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę należało oddalić. d.cz.