III SA/Łd 15/08

PostanowienieWSA w Łodzi2008-03-27

Skład orzekający: Monika Krzyżaniak, Teresa Rutkowska, Janusz Nowacki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy rozstrzygnięcie sprawy o stwierdzenie choroby zawodowej zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym dotyczącego zgodności przepisów Kodeksu pracy i rozporządzenia w sprawie wykazu chorób zawodowych z Konstytucją RP?
Ratio decidendi
Sąd może zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. W niniejszej sprawie, stwierdzenie niezgodności z Konstytucją przepisów stanowiących podstawę zaskarżonej decyzji może uzasadniać uwzględnienie skargi, co uzasadnia zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczy skargi B. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł., która utrzymała w mocy decyzje organu I instancji nie stwierdzające u skarżącego chorób zawodowych. Postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi zostało zawieszone, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy zależało od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, który badał zgodność przepisów dotyczących chorób zawodowych z Konstytucją RP.
Rozstrzygnięcie
Zawieszenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 27 marca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.) Sędzia NSA Janusz Nowacki Protokolant asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2008 roku sprawy ze skargi B. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak; [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a : zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] (Nr [...]) Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł., po rozpatrzeniu odwołania B. P. od decyzji Państwowego Powiatowego inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] (nr [...] znak [...]; [...], znak [...]; Nr[...], znak [...]; Nr [...], znak [...]) nie stwierdzających u B. P. chorób zawodowych: choroby skóry – alergicznego kontaktowego zapalenia skóry (poz. 18 wykazu chorób zawodowych); astmy oskrzelowej (poz. 6 wykazu chorób zawodowych); alergicznego nieżytu nosa (poz. 12 wykazu chorób zawodowych); alergicznego zapalenia spojówek (poz. 25 pkt 1 wykazu chorób zawodowych)- utrzymał w mocy decyzje organu I instancji. Decyzja wydana została na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851 ze zm.), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. W sprawie o sygn. akt III SA/Kr 125/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 6 lutego 2007 r., wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym: "Czy przepisy art. 237 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (tj. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) oraz wykonawczego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115) są zgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP". Sprawa ma sygnaturę P 23/07 i nie została dotychczas rozstrzygnięta przez Trybunał Konstytucyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Powyższe unormowanie dotyczy fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w razie wystąpienia w sprawie kwestii prejudycjalnej tj. sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia w innym postępowaniu może wpływać na wynik niniejszego postępowania. Ocena w tym zakresie pozostawiona została uznaniu sądu. W niniejszej sprawie podstawę prawną zaskarżonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] stanowiły przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115), wydanego na podstawie art. 237 § 1 pkt 2 i 3 Kodeksu pracy, zawierającego delegację ustawową do wydania tego rozporządzenia. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy zatem niewątpliwie od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym. W przypadku bowiem stwierdzenia niezgodności z Konstytucją RP przepisów objętych pytaniem, Sąd będzie mógł uznać, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały na podstawie wadliwych, niekonstytucyjnych przepisów prawnych, co może uzasadniać uwzględnienie skargi. Naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania jest zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podstawą do uchylenia decyzji. Orzeczenie zaś przez Trybunał Konstytucyjny o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją stanowi podstawę wznowienia postępowania administracyjnego w trybie art. 145a k.p.a. Uznanie niekonstytucyjności przepisów objętych pytaniem prawnym może zasadniczo zmienić stan prawny, stanowiący podstawę oceny legalności zaskarżonej decyzji. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w stosunku do poprzednio obowiązującego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 i z 1989 r. Nr 61, poz. 364), rozporządzenie będące przedmiotem pytania prawnego znacznie zaostrzyło kryteria, które muszą być spełnione, aby dane schorzenie mogło być uznane za chorobę zawodową. Z tych wszystkich względów, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu. e.k.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło