III SA/Łd 165/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odmówić przywrócenia terminu. K. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. wydaną w przedmiocie wymeldowania. W dniu 12 lutego 2014 r. skarżący na urzędowym formularzu PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 14 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 165/14 referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 26 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 165/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę K. O. z powodu niezachowania terminu do jej wniesienia. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego. Pismem procesowym z dnia 2 kwietnia 2014 r. pełnomocnik skarżącego złożył do akt sprawy opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 165/14. Jednocześnie złożył wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, oświadczając, że nie zostały one uiszczone w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 165/14 referendarz sądowy przyznał adwokatowi P. K. kwotę 120 zł powiększoną o należny podatek VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu K.O.. W dniu 7 kwietnia 2014 r. K. O. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Uzasadniając wskazał, że o odrzuceniu skargi z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia dowiedział się w dniu 4 kwietnia 2014 r., podczas wizyty w sądzie. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik nie kontaktował się z nim w tej sprawie. Uprawdopodobniając brak winy w uchybieniu terminu skarżący wskazał na paraliż i unieruchomienie kończyny dolnej spowodowany zapaleniem stawu kolanowego. Wskazał nadto, że biuro, któremu zlecił przepisanie na komputerze skargi zostało zamknięte z powodu nagłej choroby właściciela. W związku z powyższym nie mógł odebrać pozostawionych dokumentów. Powyższe okoliczności przyczyniły się do jednodniowego uchybienia terminu do wniesienia skargi. Do wniosku strona załączyła skargę na decyzję z dnia [...] r. Zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2014 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez nadesłanie jego 3 odpisów, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu 2 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącego złożył do akt sprawy 3 odpisy wniosku z dnia 7 kwietnia 2014 r. Kolejnym zarządzeniem z dnia 15 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia, w terminie 7 dni braku formalnego wniosku z dnia 7 kwietnia 2014 r. poprzez uprawdopodobnienie braku winy skarżącego w uchybieniu terminu, w szczególności do uprawdopodobnienia powołanej okoliczności wystąpienia nagłej choroby utrudniającej skarżącemu poruszanie się. W odpowiedzi na powyższe, pismem procesowym z dnia 26 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że nie dysponuje żadnymi dodatkowymi dowodami mogącymi uprawdopodobnić brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Wskazał, że nie posiada jakiegokolwiek kontaktu z K. O.. Podniósł także, że w jego ocenie podniesione przez skarżącego w piśmie z dnia 7 kwietnia 2014 r. okoliczności zostały przez skarżącego uprawdopodobnione w należyty sposób. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu skarżący zachował 7 dniowy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z uzasadnienia przedmiotowego wniosku, o odrzuceniu wniesionej skargi skarżący dowidział się w dniu 4 kwietnia 2014 r., podczas wizyty w sądzie, natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożył w dniu 7 kwietnia 2014 r. Jednocześnie skarżący dokonał uchybionej czynności, tj. złożył przedmiotową skargę. Zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił natomiast braku winy w uchybieniu terminu. Uzasadniając wniosek wskazał na paraliż i unieruchomienie kończyny dolnej spowodowany zapaleniem stawu kolanowego. Wskazał nadto, że biuro, któremu zlecił przepisanie na komputerze skargi zostało zamknięte z powodu nagłej choroby właściciela. W związku z powyższym nie mógł odebrać pozostawionych dokumentów . W ocenie Sądu powyższa argumentacja nie wskazuje na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu. Podkreślić należy ponownie, iż przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje ważne interesy. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce, gdy dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu niemożliwej do usunięcia przeszkody, tj. przeszkody nagłej, której nie można było przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku, jakiego w danych okolicznościach można racjonalnie oczekiwać. Uprawdopodobnienie zaistnienia takiej sytuacji należy do strony. Odnosząc się do argumentacji skarżącego związanej z unieruchomieniem kończyny dolnej na skutek zapalenia stawu kolanowego i wynikające z powyższego utrudnienia w poruszaniu się Sąd stwierdził, że wnioskodawca poza powołaniem powyższej okoliczności w złożonym w dniu 7 kwietnia 2014 r. wniosku, w żaden inny sposób nie uprawdopodobnił faktu jej wystąpienia. Nie wykazał także, że dolegliwość ta miała charakter nagły, jak również, że nie mógł się wyręczyć inną osobą w celu dopełnienia czynności w terminie. Podkreślenia w tym miejscu wymaga również, że zarządzeniem z dnia 15 maja 2014 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braku formalnego przedmiotowego wniosku poprzez uprawdopodobnienie braku winy skarżącego w uchybieniu terminu, w szczególności do uprawdopodobnienia powołanej okoliczności wystąpienia nagłej choroby utrudniającej skarżącemu poruszanie się. W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik skarżącego poinformował Sąd, że z uwagi na brak jakiegokolwiek kontaktu ze skarżącym nie dysponuje żadnymi dodatkowymi dowodami mogącymi uprawdopodobnić brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Ponadto z akt sprawy wynika ( pisma procesowe adwokata P. K. z dnia 2 kwietnia 2004 r., k. 45- 49 akt sądowych), że po ustanowieniu pełnomocnika z urzędu skarżący w ogóle nie kontaktował się z wyznaczonym przez Okręgową Radę Adwokacką w Ł. adwokatem. Powyższe w ocenie Sądu świadczy o niedochowaniu przez skarżącego należytej staranności w dbałości o swoje interesy. W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd zgodnie, z którym niedostateczną staranność w prowadzeniu własnych spraw uznaje się za okoliczność faktyczną, która nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2010 r., SA/Sz 1179/99; wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002 r, II SA/Wr 1329/01, www.cbois.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia także nagła choroba właściciela biura, któremu skarżący zlecił przepisanie skargi i związana z tym niemożliwość odbioru dokumentów. Okoliczność ta nie stanowi bowiem okoliczności faktycznej uprawdopodobniającej przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Wskazać należy, że żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wprowadza wymogu składania pism procesowych sporządzonych w formie pisma komputerowego, czy maszynowego. Jeżeli skarżący nie miał możliwości sporządzenia skargi na komputerze, to mógł ją sporządzić odręcznie, co jak można przypuszczać uczynił przed oddaniem skargi do przepisania. Natomiast jeżeli skarżący chciał złożyć skargę w formie pisma komputerowego, to mając świadomość rozpoczęcia biegu 30 dniowego terminu do wniesienia skargi, winien podjąć stosowne czynności mające na celu dochowanie należytej staranności w dbałości o swoje interesy. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż skarżący odbierając zaskarżoną decyzję, zapoznając się z jej treścią i zawartym w niej pouczeniem, co do przysługującego mu prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a następnie decydując się na jej wniesienie, winien się liczyć z tym, że będzie zobowiązany do zachowania ustawowych terminów. Wobec powyższego, skoro okoliczności i argumenty podniesione przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu nie dają podstaw do przyjęcia, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. e.o.