III SA/Łd 168/11

Dnia 28 kwietnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. W dniu 8 marca 2011 roku P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Ł. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę z dnia 30 marca 2011 roku Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w Ł. wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na wydanie w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a decyzji nr [...] uchylającej własną decyzję z dnia [...] r. nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w P. T. z dnia [...] r. nr [...] i przyznającej P. K. pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Zarządzeniem z dnia 5 kwietnia 2011 roku Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał skarżącego do wypowiedzenia się w terminie 7 dni, czy wobec wydania przez Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w Ł. w dniu [...] roku decyzji o nr [...] uchylającej zaskarżoną decyzję i przyznającej pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego popiera wniesioną skargę, czy też ją cofa i wnosi o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. W piśmie procesowym z dnia 12 kwietnia 2011 roku, stanowiącym odpowiedź na wezwanie Sądu skarżący oświadczył, że cofa wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Postępowanie w sprawie należało umorzyć. Zgodnie z treścią 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm), [zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a.] organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Powyższy przepis przewiduje instytucję tzw. autokontroli, w ramach której organ administracji publicznej jest uprawniony do weryfikacji własnego działania, która wyłącza konieczność dokonania kontroli zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny. Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Użyte w powołanym powyżej przepisie, w pkt 3, określenie "stało się" oznacza, iż chodzi o przyczyny, które w chwili wniesienia skargi nie istniały, ale wystąpiły dopiero w toku rozpoznawania sprawy. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż po wniesieniu skargi zaistniały okoliczności, uzasadniające stwierdzenie, że rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe. Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że decyzją z dnia [...] roku, nr [...] Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej w Ł. korzystając z uprawnień przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] roku, nr [...] i poprzedzającą ją decyzji Dyrektora Aresztu Śledczego w P. T. z dnia [...] r. nr [...] i przyznał skarżącemu pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego. W piśmie procesowym z dnia z dnia 12 kwietnia 2011 roku skarżący oświadczył natomiast, że cofa wniesioną skargę. Taka sytuacja odpowiada niewątpliwe trzeciej ze wskazanych przesłanek uzasadniających umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2006 r., sygn. akt I OSK 1168/05, wyrok z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05). Należy bowiem podkreślić, iż Sąd rozpatrując sprawę ze skargi na konkretną decyzję, bada jedynie jej zgodność z prawem, natomiast nie dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć, do których wydania doszło po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego. Dlatego w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja została prawomocnie uchylona, Sąd został pozbawiony przedmiotu kontroli, a postępowanie sądowe, dotyczące zaskarżonej decyzji, stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł o umorzeniu postępowania sądowoadministracyyjnego. e.o.