III SA/Łd 172/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W P na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia: zwrócić na rzecz skarżącej W P z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem nadpłaconego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, zaksięgowaną w dniu 15 listopada 2016 r. pod poz. 5093. Wyrokiem z dnia 29 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W P na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. Od tego wyroku skarżąca złożyła skargę kasacyjną oraz uiściła kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest obciążenie kosztami sądowymi tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o czym stanowi art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 717 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Przedmiotem wniesionej w niniejszej sprawie skargi jest decyzja wydana w trybie stwierdzenia nieważności. Stosownie do treści art. 219 § 1, art. 230 § 1 i 2, art. 233 p.p.s.a. w zw. z § 3 w zw. z § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) wniesiona przez skarżącą skarga kasacyjna podlegała zatem obowiązkowi uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. W sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się wpis stały w wysokości 200 zł. Wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Skarżąca tymczasem uiściła tytułem wpisu od skargi kasacyjnej 200 zł, a więc kwotę o 100 zł wyższą niż ta, którą winna była uiścić. Skoro zaś skarżąca uiściła tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej kwotę 200 zł, w sytuacji gdy zobowiązana była jedynie do wniesienia opłaty w wysokości 100 zł, to tym samym uznać należy, że kwota 100 zł stanowi nadpłatę i zachodzi określona w art. 225 p.p.s.a. podstawa do jej zwrotu na rzecz skarżącej. Przepis art. 225 p.p.s.a. stanowi bowiem, że opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także po pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy wystąpi nadpłata w kwocie kosztów uiszczonych przez stronę w porównaniu z wysokością kwoty należnej. W wypadku, o którym mowa w art. 225 p.p.s.a. sąd ma obowiązek z urzędu zwrócić stronie nadpłaconą kwotę kosztów postępowania. W przepisie tym przesądzono także, iż zwrot ten następuje na koszt strony. Konieczność obciążenia strony kosztami zwrotu nadpłaconej kwoty nie wystąpi, jeśli takich kosztów w konkretnym przypadku nie ma. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 225 p.p.s.a. należało postanowić o zwrocie na rzecz skarżącej kwoty 100 zł. k.p.