III SA/Łd 175/15

Dnia 6 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D W o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D W na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do maja 2012 roku postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. D W wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do maja 2012 r. Postanowieniem z dnia 2 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.), zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne do czasu udzielenia odpowiedzi na pytanie prejudycjalne skierowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie I SA/Wr 562/14. W dniu 2 listopada 2015 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona powołała się na swoją trudną sytuację materialną i wskazała, że zmuszona była wystąpić z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, tym bardziej nie jest w stanie pokryć zobowiązania w podatku akcyzowym. Ponadto fakt zawieszenia postępowania z uwagi na pytanie prejudycjalne rozciąga w czasie możliwość obrony jej praw, w szczególności możliwość kwestionowania zobowiązania wynikającego ze spornych decyzji. Skarżąca wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadziłoby do pogorszenia jej sytuacji finansowej, skutkującym obniżeniem poziomu egzystencji strony oraz jej rodziny poniżej minimum socjalnego, a konsekwencji spowodowałoby nieodwracalne skutki, które nie będą mogły zostać wynagrodzone nawet przez późniejszy zwrot świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (§ 3). Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04 (niepublikowane) stwierdzając, że chodzi o taką szkodę, zarówno majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Nadto jak wynika z analizy orzecznictwa sądów administracyjnych warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 s. 166 -168). W niniejszej sprawie strona skarżąca uzasadniając złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała, że jej wykonanie naraziłoby stronę na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, bowiem spowodowałoby pogorszenie jej sytuacji finansowej, skutkujące obniżeniem poziomu egzystencji strony oraz jej rodziny poniżej minimum socjalnego, a konsekwencji spowodowałoby nieodwracalne skutki, które nie będą mogły zostać wynagrodzone nawet przez późniejszy zwrot świadczenia. Skarżąca wskazała na brak środków finansowych na pokrycie zobowiązania określonego zaskarżoną decyzją. W ocenie Sądu, przedstawiona przez stronę skarżącą argumentacja jest wystarczająca do uznania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Biorąc pod uwagę to, że określona w zaskarżonej decyzji kwota zobowiązania w podatku akcyzowym – 111.905,00 zł jest znaczna, wykonanie zaskarżonej decyzji, przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, może wyrządzić stronie skarżącej szkodę. Zatem spełniona została ustawowa przesłanka do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dodatkowo zauważyć należy, że merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi zostało rozciągnięte w czasie w związku z zawieszeniem postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. k.p.