III SA/Łd 199/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.) Protokolant Asystent sędziego Tomasz Porczyński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2017 r. sprawy ze skargi D. M. i A. M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków oddala skargę. III SA/Łd 199/16 UZASADNIENE Decyzją z dnia [...][...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, na podstawie art. 105 § 1 w związku z art. 138 § 1 ust. 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) - dalej: "k.p.a." oraz art. 7b ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r., poz. 520) - dalej; "p.g.k.", orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie umorzenia prowadzonego z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu G., gmina R., polegających na wyeliminowaniu z operatu ewidencyjnego danych wykazanych na podstawie operatu technicznego kerg[...] . Organ wydał ww. rozstrzygnięcie w następującym stanie faktycznym sprawy: Zawiadomieniem z dnia 20 maja 2015 r. Starosta [...] wszczął z urzędu postępowanie administracyjne dotyczące wyeliminowania danych ewidencyjnych, wykazanych na podstawie operatu technicznego kerg [...] dotyczącego podziału działki w miejscowości G. o nr ewid. 129. W dniu 25 maja 2015 r. w Wydziale Geodezji Starostwa stawił się M. M. - pełnomocnik D. M. (współwłaściciela z A. M. działek w miejscowości G. o nr: 176 i 175), który po zapoznaniu się ze zgromadzonymi w sprawie dokumentami złożył deklarację, iż w terminie 2 dni przekaże wyjaśnienia i dołączy dodatkowe materiały, niezbędne do wyjaśnienia prowadzonego postępowania administracyjnego. W dniu 28 maja 2015 r. M. M. przekazał Staroście [...] pismo w którym obszernie przedstawił swój punkt widzenia w prowadzonej przez organ sprawie i załączył 18 kopii dokumentów w tym między innymi: mapy z 26.03.1979 r., dokumentów z teczki [...], dokumentów z teczki [...], dokumentów z teczki [...], Rejestru Pomiarowo - Klasyfikacyjnego Szczegółowego, map ewidencyjnych z ksiąg wieczystych [...] i [...]. Jednocześnie wniósł o: 1/ wyłączenie na podstawie art. 24 § 3 k.p.a. - z prowadzenia przedmiotowej sprawy mgr inż. R. K., który w opinii skarżącego jako b. geodeta powiatowy prowadził sprawę w sposób daleki od obiektywizmu, załączając do akt wybiórczo dokumenty pod z góry założony sposób jej zakończenia; 2/ objęcie wyłącznie przez Starostę [...] nadzoru nad niniejszym postępowaniem i wyłączenie z nadzoru nad nią Vice Starosty – R. Z., który z racji swojej funkcji sprawuje nadzór służbowy nad Wydziałem Geodezji, albowiem pozostaje on w bliskich układach z adw. M. S. - zięciem M. B., nabywcy działki 129/1; 3/ sporządzenie i spowodowanie włączenia do akt KW Nr [...] właściwej mapy do celów prawnych, z wyeliminowaniem bezprawnych danych ewidencyjnych w niniejszym postępowaniu i tym samym bezprawnego utworzenia działki 129/3 z zachowaniem działek 175 i 176 w ich częściach północnych do rzeczki, z wyłączeniem z akt tejże księgi wieczystej zalegającej mapy z dnia 26.03.1976 r. W dniu 1 czerwca 2015 r. do Starostwa Powiatowego wpłynęło pismo z dnia 28 maja 2015 r. informujące o stanowisku S. D. (właściciela działek o nr 129/2 i 129/3 w miejscowości G. - powstałych w wyniku podziału działki nr 129, przeprowadzonego w oparciu o operat kerg [...]), jako strony prowadzonego postępowania dotyczącego wyeliminowania danych ewidencyjnych wykazanych na podstawie operatu technicznego kerg [...]. W piśmie został podkreślony fakt, iż pozostaje on od lat w sporze w zakresie przebiegu granicy pomiędzy należącą do niego działką o nr 129/3 i należącymi do A. i D. M. działkami o nr 176 i 175. Jak wskazał w swoim piśmie S. D., przed sądami powszechnymi toczyły i nadal toczą się sprawy z powództwa A. M. i D. M.: - przeciwko Z. D. i S. D. o uzgodnienie treści księgi wieczystej działki o nr 129/3 z rzeczywistym stanem prawnym - sygn. I C 411/12. Powodowie wnieśli o wykreślenie z księgi wieczystej nr [...] działki o nr 129/3, a następnie dokonanie jej wpisu w dziale I księgi wieczystej nr[...] . Sąd Rejonowy oddalił powództwo A. M. i D. M., a w dniu 29 maja 2014 r. w spr. [...] w Sądzie Okręgowym w P. T. oddalona została apelacja; - przed Sądem Rejonowym w R. o stwierdzenie zasiedzenia przez małż M. działki nr 129/3 ([...]). W toku jest również sprawa o sygn. [...] z powództwa S. D. przeciwko A. i D. M. o wydanie działki nr 129/3. Sprawa jest zawieszona do czasu zakończenia postępowania w sprawie o zasiedzenie przez małż. M. działki nr 129/3. Pismem z dnia 8 czerwca 2015 r. - skierowanym do Sądu Rejonowego w R. - organ I instancji wystąpił o wydanie odpisu wyroku tego sądu w spr. o sygn. akt [...] z dnia 19 grudnia 2013 r. oraz wyroku Sądu Okręgowego w P., sygn. akt [...] z dnia 29 maja 2014 r. W odpowiedzi zostały przekazane Staroście [...] odpisy w/w wyroków sądowych oddalających pozew państwa A. i D. M. przeciwko Z. D. i S. D. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. W dniu 15 czerwca 2015 r. Starosta [...] wydał postanowienie o odmowie wyłączenia R. K. - zastępcy Naczelnika Wydziału Geodezji Starostwa Powiatowego w R. od udziału postępowaniu administracyjnym, dotyczącym wyeliminowania danych ewidencyjnych wykazanych na podstawie operatu technicznego kerg [...] oraz postanowienie o wyłączeniu R. Z. - wicestarosty Powiatu [...] z udziału w prowadzonym postępowaniu. W dniu 22 czerwca 2015 r. M. M. złożył w Starostwie Powiatowym pismo wnoszące dodatkowe uwagi do prowadzonego postępowania i załączył do niego wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 6 grudnia 2011 r. sygn. akt [...] oddalający pozew S. D. przeciwko D. M. i A. M. o wydanie nieruchomości, tj. części działki 129/3. Pismem z dnia 6 października 2015 r. M. M., pełnomocnik D. M., skierował do Wojewody [...] skargę na przewlekłe prowadzenia przez organ I instancji postępowania administracyjnego w sprawie znak:[...]. Po zapoznaniu się z dokumentacją w sprawie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia [...] uznał skargę na przewlekłe prowadzenie przez Starostę [...] postępowania administracyjnego w przedmiocie wyeliminowania danych ewidencyjnych wykazanych na podstawie operatu technicznego kerg [...] za zasadną. Starosta [...] wydał decyzję kończącą prowadzone postępowanie administracyjne znak [...] w dniu 16 października 2015 r. Wskazaną wyżej decyzją organ I instancji umorzył prowadzone z urzędu postępowanie administracyjne polegające na wyeliminowaniu z operatu ewidencyjnego danych wykazanych na podstawie operatu technicznego kerg[...]. W uzasadnieniu podkreślono, iż podczas podziału działki nr 129 zarówno wpisy w dziale I księgi wieczystej nieruchomości dzielonej – Nr[...], jak również sąsiadującej z nią nieruchomości D. i A. M. - Nr [...], były oparte na tej samej mapie, sporządzonej w dniu 26 marca 1976 r. przez Wojewódzkie Biuro Geodezji i Terenów Rolnych w P. Oddział Rejonowy w R. Zatem mając na uwadze przepis zawarty w § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz. U. nr 268, poz. 2663), organ uznał, że obowiązkiem osoby wykonującej czynności podziałowe, było przyjęcie do sporządzenia mapy podziałowej, granic ujawnionych na mapie znajdującej się z zbiorze dokumentów księgi wieczystej. Odnośnie żądań M. M. zawartych w piśmie z dnia 28 maja 2015 r. dotyczących sporządzenia i spowodowania włączenia do akt księgi wieczystej Nr [...] właściwej mapy do celów prawnych z wyeliminowaniem bezprawnych danych ewidencyjnych w niniejszym postępowaniu i tym samym bezprawnego utworzenia działki 129/3 z zachowaniem działek 175 i 176 w ich częściach północnych do rzeczki, z wyłączeniem z akt tejże księgi wieczystej zalegającej tam mapy z dnia 26 marca 1976 r. organ I instancji stwierdził, iż takie żądanie nie może być ani w tym postępowaniu, ani też w żadnym innym spełnione z uwagi na fakt, że tego typu zmiany w księgach wieczystych mogą być dokonywane w oparciu o odpowiednie dokumenty ustalające stan prawny, wyłącznie na wniosek strony. W decyzji zostało również podkreślone, iż wszczęte z wniosku skarżących postępowanie w sprawie uznania przez sąd powszechny, iż prawo własności powodów sięga do południowej granicy rowu, oznaczonego w ewidencji gruntów jako działka nr 137, zarówno wyrokiem Sądu Rejonowego w R. w sprawie sygn. akt [...] z dnia 19 grudnia 2013 r., jak również wyrokiem Sądu Okręgowego w P., sygn. akt [...] z dnia 29 maja 2014 r. zostało rozstrzygnięte na ich niekorzyść. W uzasadnieniu dodatkowo wskazano na fakt, iż obecnie w Sądzie Rejonowym w R., toczy się postępowanie, na wniosek D. M. i A. M., z udziałem S. D. i Z. D., o stwierdzenie zasiedzenia działki nr 129/3, co potwierdza, że D. i A. M. nie legitymują się żadnym dokumentem prawnym, który pozwalałby uznać ich prawo własności do tej działki, a w konsekwencji dającego podstawy do ujawnienia tego prawa w ewidencji gruntów i budynków. Na powyższą decyzję, pismem z dnia 3 listopada 2015 r. zostało złożone przez M. M. - pełnomocnika D. M. oraz A. M. , odwołanie z wnioskiem o jej uchylenie. Wnoszący odwołanie podkreślili, iż zaskarżona decyzja w ogóle nie wspomina o materiałach z teczki AWZ nr[...], w której zalega komplet niekwestionowanych dokumentów, wskazujących jednoznacznie, że działki nr 176 i 175 w ich północnych częściach przylegają do rzeczki - naturalnej granicy, stanowiącej grunt Skarbu Państwa o szerokości 2 metrów, oznaczonej w ewidencji gruntów nr 137. Materiały te znajdują się w aktach niniejszego postępowania i dotyczą uwłaszczenia działki 176, położonej vis'a vis dzielonej działki 129. W ocenie wnoszących odwołanie, zwykła logika nakazywałaby uwzględnić dokumenty tejże teczki, czego się nie czyni, a bierze się pod uwagę anonimowy szkic z teczki AWZ[...], który nie jest dokumentem w rozumieniu przepisów prawa geodezyjnego i kartograficznego, podobnie jak mapa wykonana na jego podstawie - zalegająca w aktach księgi wieczystej[...]. Wnoszący odwołanie podnieśli, że Starosta [...] wskazuje, iż zgodnie z § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości, przyjęto do podziału mapę z akt księgi wieczystej[...], przy ewidentnej przecież niezgodności granic nieruchomości dzielonej z danymi ewidencyjnymi. Celowo, ich zdaniem, pominięto dyspozycję § 7 ust. 2 pkt. 1 tego rozporządzenia, który wskazuje warunki, jakim winien odpowiadać protokół przyjęcia granic, a którym wyłącznie posłużono się przy podziale działki dzielonej. Nie oznaczono tej działki według danych z katastru oraz k.w., a przecież kataster wskazywał inne granice niż księga wieczysta - działka 129 przylegała bezwzględnie do rzeczki w jej części południowej. W tej sytuacji wykonawca - bez ustalenia granic nieruchomości dzielonej - nie miał prawa dzielić działki 129 "na dziko" oraz przenosić także za rzeczkę działkę 130, która dzielona nie była, czemu przeczyły również dokumenty z księgi wieczystej [...], w której była ona zapisana. W odwołaniu wskazano także, iż sam Starosta [...] w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyznaje, iż do czasu podziału działki 129, jej stan ewidencyjny nie był zgodny ze stanem przedstawionym w AWZ, rejestrem gruntów, mapą ewidencyjną oraz księgami wieczystymi [...] i [...], a mimo to, przyjęto do operatu dokumenty - bez zlecenia uprzedniego ustalenia granic nieruchomości dzielonej. Podkreślono, że zarzuca się małżonkom M., że od kilku lat dochodzą swoich praw, nie uwzględniając tego, że to właściciele działek 129 i 130, domagają się przed sądem wydania działek, niesłusznie utworzonych z gruntów będących ich własnością. Wnoszący odwołanie zaznaczyli, że skarżona decyzja w niczym nie koresponduje z ustaleniami protokołu z kontroli doraźnej [...] z 15 października 2014 r. nr GN-I.431.11.2104, z którego jednoznacznie wynika, że wykonawca operatu technicznego kerg[...] w sposób niezgodny z prawem wykreślił nową granicę pomiędzy działką 129 i działką 176 oraz zamienił przebieg granicy działki 175. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] wskazał, iż Starosta [...] prowadził z urzędu postępowanie administracyjne dotyczące wyeliminowania danych ewidencyjnych, wykazanych na podstawie operatu technicznego kerg [...].Na podstawie tej dokumentacji technicznej, zmianą nr 9 z dnia 22 kwietnia 2008 r. w oparciu o dokumentację techniczną przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 1 kwietnia 2008 r. za nr [...], została przeprowadzona zmiana polegająca na ujawnieniu podziału działki nr 129 w obrębie G., na działki nr 129/1, 129/2 i 129/3. [...] stwierdził, że prowadzone postępowanie miało dotyczyć możliwości aktualizacji danych ewidencyjnych wykazanych na podstawie operatu technicznego nr ewidencyjny [...] i było analogiczne z oczekiwaniem skarżącego, którego pełnomocnik w dniu 7 stycznia 2016 r. w siedzibie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po zapoznaniu się z aktami sprawy, złożył pismo informując iż wniosek należy traktować jako wniosek o zmianę w ewidencji gruntów i budynków do działek 175, 176, 129, 130 i 174, w którą "wprowadza" szkic polowy Nr 1 sporządzony przy podziale działki 129, oraz doprowadzenie do stanu jaki istniał do czasu podziału działki 129 w 2008 r. Zdaniem organu odwoławczego, z akt prowadzonego postępowania administracyjnego jednoznacznie wynika, że skarżący kwestionuje niektóre granice swojej nieruchomości uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków. Podkreślił, że granica nieruchomości wyznacza zasięg przysługiwania do niego prawa własności, dlatego spór o tę granicę jest sporem o zasięg prawa własności, którego rozstrzygnięcie nie należy do postępowania ewidencyjnego lecz rozgraniczeniowego w sposób określony w art. 29 i nast. ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Ponadto, zgodnie z treścią § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków informacje dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych są uzyskiwane na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzanej : 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym, 2) w celu podziału nieruchomości, 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków, 7) przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji, 8) w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych lub wyznaczonych punktów granicznych. Organ zaznaczył, że dokonanie aktualizacji ewidencji w zakresie przebiegu granic działki ewidencyjnej o inne niż wymienione w § 36 rozporządzenia źródła danych ewidencyjnych byłoby z nim sprzeczne, a także naruszałoby podstawowe zasady prowadzenia ewidencji i jej istotę, wynikającą z przepisów ustawy. Przedstawione przez skarżącego dowody w sprawie nie stanowią dokumentów w rozumieniu § 36 rozporządzenia, wskazującego enumeratywnie dokumentowe źródła pozwalające na wykazanie w ewidencji gruntów i budynków przebiegu granic ewidencyjnych na podstawie dokumentacji geodezyjnych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Organ ewidencyjny może wpisać do ewidencji gruntów i budynków tylko takie prawo do nieruchomości, które jednoznacznie wynika z dokumentów wymienionych w w/w rozporządzeniu. Dane w ewidencji mogą być zmienione dopiero, gdy wytworzona zostanie nowa dokumentacja źródłowa zmieniająca albo korygująca we właściwym trybie dane zawarte w dokumentacji dotychczasowej. [...] podkreślił, że aktualnie w Sądzie Rejonowym w R., toczy się postępowanie, na wniosek D. M. i A. M., z udziałem S. D. i Z. D., o stwierdzenie zasiedzenia działki nr 129/3. Zgodnie z zapisem art. 36 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne sąd przed którym toczy się sprawa o własność lub o wydanie nieruchomości albo jej części, jest właściwy również do przeprowadzenia rozgraniczenia, jeżeli ustalenie przebiegu granic jest potrzebne do rozstrzygnięcia rozpatrywanej sprawy. W tym przypadku sąd w orzeczeniu zamieszcza również rozstrzygnięcie o rozgraniczeniu nieruchomości. Dodatkowo organ zauważył, że właściciele działek nr 175 i 176 - państwo D. i A. M. nie są stroną przeprowadzonego podziału działki nr 129, co w konsekwencji nie uprawnia ich do kwestionowania poprawności jego przeprowadzenia, a z przekazanych przez Starostwo Powiatowe w R. wypisów z ewidencji gruntów i budynków wynika, że działki o nr 175, 176, 130 i 174 posiadają powierzchnię z dokładnością do ara, która nie uległa zmianie w wyniku podziału działki nr 129. W świetle powyższego organ stwierdził, że dane ewidencyjne tych działek - wynikające z zapisów § 60 ust. 1 w związku z § 61 i 62 rozporządzenia nie zostały zmienione. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi A. i D. M. zarzucili powyższemu rozstrzygnięciu [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego: 1. Naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: a/ art. 92 ust. 1, art. 93 ust. 3, art. 94 ust. 1 pkt. 1 i art. 99 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, bez uznania za niedopuszczalny podziału działki 129 obrębu G., gminy R., albowiem powstałe z jej podziału działki 129/2 i 129/3, nie posiadają wymaganych minimalnych powierzchni po 1,30 ha, zaś ich powierzchni nie można sumować, co bezprawnie uczyniono z uwagi na dziejący je grunt Skarbu Państwa w postaci ciągle płynącej rzeczki, oznaczony odrębnym nr ewid. 137, a nadto do tychże działek nie ustanowiono dostępu do drogi publicznej, jak wskazywała to mapa podziału pierwotnej działki 129; b/ § 36 pkt i § 37 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków przez brak zakwestionowania niewiarygodnej i nieodpowiadającej obowiązującym standardom technicznym dokumentacji dotyczącej przebiegu granic tejże dzielonej działki, bez poprzedzenia ustaleniem jej granic w postępowaniu administracyjnym i ewentualnie sądowym, przy sporządzeniu bezprawnego protokołu z przyjęcia granic bez naszej zgody i wiedzy; c/ § 45 ust. 1 i 3 oraz § 46 ust 1 pkt 2 i 3 powołanego rozporządzenia przez uznanie, iż aktualizacja operatu ewidencyjnego przez zastąpienie danych niezgodnych ze stanem faktycznym, bądź wyeliminowania danych błędnych, nie należy do postępowania ewidencyjnego lecz rozgraniczeniowego, przy pominięciu, że z urzędu lub na wniosek wprowadza się zmiany wynikające m.in. z opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego, a przecież takie dane z bezprawnego podziału tejże działki - bez uprzedniego ustalenia jej granic - bez jakiejkolwiek ich weryfikacji do tegoż zasobu przyjęto, nie uwzględniając jednocześnie § 85 ust. 1 i 2 tegoż rozporządzenia; d/ § 6 ust 1 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości przez brak jednoznacznego stwierdzenia konieczności eliminacji mapy z Kw 14703 na równi z danymi ewidencyjnymi powołanego operatu technicznego, albowiem dokumenty te nie dawały możliwości jednoznacznego określenia przebiegu granic tejże dzielonej działki, podczas gdy powołany przepis - oprócz tejże mapy - nakazywał zbadanie innych dokumentów określających stan prawny tej nieruchomości. e/ § 60 ust. 1 w zw z art. 61 i 62 rozporządzenia wskazanego w pkt 1b niniejszej skargi przez stwierdzenie, iż z przekazanych przez Starostwo [...] wypisów z ewidencji gruntów i budynków wynika, że działki o nr 173, 176, 130 i 174 posiadają powierzchnię z dokładnością do ara i nie zostały zmienione, co świadczy o braku elementarnej odpowiedzialności zarówno organu I jak i II Instancji niniejszego postępowania, nie uwzględniającej absolutnie dokumentacji geodezyjnej, poczynając od jej założenia w 1966 r., poprzez teczki prawomocnie wydanych [...] i [...] oraz dokumentów tegoż Starostwa do czasu podziału działki w 2008 - w tym także akt Kw [...] w odniesieniu do działki 130. 2. Naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 23 k.p.a. przez przyjęcie, iż nie są stroną przeprowadzonego podziału działki 129 i co w konsekwencji nie uprawnia nas do kwestionowania poprawności jego przeprowadzenia, podczas gdy przepis ten stanowi że stroną postępowania jest każdy, czyjego interesu prawnego dotyczy postępowanie lub kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny. Wskazując na powyższe podstawy prawne, wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Postanowieniem z dnia 24 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne do czasu ustalenia następców prawnych zmarłej uczestniczki postępowania, natomiast w dniu 4 listopada 2016 r. postępowanie sądowe zostało podjęte na skutek ustania przyczyny powodującej konieczność jego zawieszenia. Na rozprawie w dniu 30 grudnia 2016 r., na wniosek pełnomocnika skarżącego – D. M. odroczono rozprawę w celu udzielenia stronom i organowi terminu na wypowiedzenie się w zakresie pisma procesowego złożonego przez D. M. oraz w celu załączenia do akt sprawy wyroków sądów powszechnych wydanych w odniesieniu do działki 129/3, jak również postanowienia [...] uznającego zasadność zażalenia na bezczynność Starosty[...]. W dniu 9 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącego D. M. załączył do akt sprawy: skargę z dnia 6.10.2015 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę [...], pismo Wojewody [...] z dnia 9.10.2015 r., postanowienie [...] z 21.12.2015 r. o uznaniu za zasadną skargi z 6.10.2015 r., postanowienie SR w R. w spr. [...] w przedmiocie oddalenia wniosku małż. M. o zasiedzenie nieruchomości oznaczonej numerem 129/3, apelację od postanowienia SR w R. w spr. [...] postanowienie SO w P. sygn. [...] o oddaleniu apelacji, wyrok SO w P. w spr.[...]. [...] ustosunkował się do pisma procesowego skarżącego z dnia 30 grudnia 2016 r., pismem z dnia 19 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, zważył co następuje; Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie sprawy, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż kontrola legalności wydanych w sprawie decyzji o umorzeniu prowadzonego z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie aktualizacji danych w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu G., gmina R. (polegających na wyeliminowaniu z operatu ewidencyjnego danych wykazanych na podstawie operatu technicznego kerg[...]), przeprowadzona według wyżej wskazanych kryteriów, wykazała, że odpowiadają one prawu. Podkreślić należy, że ewidencja gruntów i budynków, jak stanowi art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1629) - dalej; "p.g.k." jest jednolitym dla kraju systemem informacyjnym zapewniającym gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 p.g.k., ewidencję gruntów i budynków prowadzą starostowie, których zadaniem jest, stosownie do § 44 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jedn. Dz. U. z 2016, poz. 1034), utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Z powyższych regulacji wynika jednoznacznie, że w przypadku stwierdzenia, że ewidencja gruntów i budynków stała się nieaktualna organy administracji geodezyjnej i kartograficznej zobowiązane są podjąć działania niezbędne do jej zaktualizowania. W toku postępowania prowadzonego w tym przedmiocie organy geodezyjne kierują się także podstawowymi zasadami postępowania administracyjnego, a więc powinny podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 23, dalej: k.p.a.), zapewnić czynny udział stronom w każdym stadium postępowania (art. 10 k.p.a.) oraz prawidłowo uzasadnić wydane rozstrzygnięcie (art. 107 § 3 k.p.a.). Art. 20 p.g.k. określa rodzaje informacji o gruntach (ust. 1 pkt 1) oraz ich właścicielach (ust. 2), które obejmuje ewidencja gruntów. Informacje te mają charakter przedmiotowy lub podmiotowy. W odniesieniu do gruntów informacje o charakterze przedmiotowym dotyczą ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty (art. 20 ust. 1 pkt 1). Informacje podmiotowe (art. 20 ust. 2 pkt 1) dotyczą wskazania właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - innych podmiotów, w których władaniu lub gospodarowaniu, w rozumieniu przepisów o gospodarowaniu nieruchomościami Skarbu Państwa, znajdują się te nieruchomości. Powyższe informacje o gruntach, budynkach i lokalach (zarówno podmiotowe, jak i przedmiotowe) zawiera tzw. operat ewidencyjny, którego zawartość określa art. 24 ust. 1 p.g.k. Szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji gruntów i wprowadzania w niej zmian reguluje rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Podstawową zasadą prowadzenia ewidencji, jak to już zaznaczono, jest zasada aktualności, tj. utrzymywania operatu w zgodności z aktualnymi dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi (§ 44 pkt 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków). Aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje przez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych (§ 45 ust. 1 ww. rozporządzenia). Zawarte w ewidencji dane mogą być aktualizowane z urzędu lub na wniosek (§ 46 ust. 1 ww. rozporządzenia). Z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z: - prawomocnych orzeczeń sądowych, - aktów notarialnych, - ostatecznych decyzji administracyjnych, - aktów normatywnych, - opracowań geodezyjnych i kartograficznych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian ewidencyjnych, - dokumentacji architektoniczno – budowlanej, gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej, - ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów (§ 46 ust. 1 ww. rozporządzenia). Wprowadzenie zmian danych ewidencyjnych może nastąpić w dwojakim trybie. Albo w trybie czynności materialno - technicznej, w postaci wprowadzenia do bazy danych zmiany na podstawie udokumentowanego zgłoszenia zmiany (art. 22 ust. 2 i 3 p.g.k.), o czym organ tylko zawiadamia (§ 49 ust. 1), albo w drodze decyzji (§ 47 ust. 3 ww. rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym w dniu wszczęcia niniejszego postępowania). Ten drugi tryb ma miejsce wtedy, gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów. Wówczas starosta przeprowadza postępowanie administracyjne, które kończy się aktem administracyjnym - decyzją wprowadzającą zmiany lub odmawiającą wprowadzenia żądanej zmiany. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że podniesione w skardze zarzuty świadczą, w ocenie Sądu, o niezrozumieniu istoty ewidencji. Przypomnieć należy, że rolą ewidencji, jak sama nazwa wskazuje, jest rejestracja istniejącego stanu prawnego gruntu lub budynku. W żadnym razie rolą ewidencji i prowadzących ją organów nie jest rozstrzyganie sporów własnościowych, a więc dotyczących takich kwestii jak to, komu przysługuje prawo własności, jaki jest jego zasięg lub jakie są jego ograniczenia. Błędne jest zatem oczekiwanie skarżących, że w ramach postępowania mającego na celu aktualizację danych ewidencyjnych dojdzie do załatwienia sporu o granice, ponieważ organy ewidencyjne są uprawnione nie do rozstrzygania tego rodzaju kwestii, lecz jedynie do zbadania, czy na podstawie dostępnych dokumentów zasadne jest dokonanie aktualizacji istniejących w ewidencji wpisów. Zgodnie z § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym, 2) w celu podziału nieruchomości, 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków 7) przez Straż Graniczną, jeżeli dokumentacja ta określa przebieg granic państwa z dokładnością odpowiednią dla ewidencji, 8) w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych. Jakkolwiek w wyżej wskazanym przepisie wskazano na dokumentację źródłową, to przepis ten w żaden sposób nie może stanowić podstawy do rozstrzygania sporów, co do przebiegu granic nieruchomości. O tym rozstrzyga się w postępowaniu rozgraniczeniowym (por. m. in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 1347/10; LEX nr 950515). Trafnie wobec tego argumentują orzekające w tej sprawie organy obu instancji, że skoro w rozpatrywanym przypadku, analiza niezwykle obszernych pism procesowych pełnomocnika skarżących - składanych do organów w toku tego postępowania administracyjnego, jak również operatu technicznego sporządzonego w ramach podziału działki nr 129 w obrębie G. – kerg [...], zapisów w ewidencji gruntów i budynków dotyczących nieruchomości 129 zarówno przed jak i po jej podziale, zapisów w ewidencji gruntów i budynków dotyczących nieruchomości nr 175 i 176, zbiorów dokumentów w księgach wieczystych dotyczących działek 129, 129/1, 129/2, 129/3, 175, 176, pism Głównego Geodety Kraju (02.04.2015 r.) i [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (m.in. 27.11.2014 r.) - dotyczących przedmiotowej sprawy, jednoznacznie wskazują, iż istnieje spór, co do przebiegu granic działek skarżących o nr 175 i 176, to kwestii tej organy nie mogą załatwić merytorycznie w ramach kontrolowanego postępowania. Słusznie bowiem organy zwracają uwagę na niezmiernie ważny aspekt – a mianowicie, że postępowanie ewidencyjne nie rozstrzyga i nie może rozstrzygać sporów o prawa do gruntów, lokali, budynków, a więc własności. Organy ewidencyjne są tylko rejestratorem, tych zmian prawnych, które zostały ustalone w innym trybie lub przez inne organy, a mogą tego dokonać wyłącznie w oparciu o decyzje administracyjne, orzeczenia sądowe, akty notarialne, w których zwarte są dane objęte ewidencją gruntów. Rejestr ma więc charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny. Stąd, domaganie się przez pełnomocnika, działającego w imieniu skarżących, przeprowadzenia wyjaśnień prawidłowości przebiegu granicy pomiędzy przedmiotowymi działkami w postępowaniu ewidencyjnym, jest pozbawione wszelkich racji. Zasadnie argumentują organy, że niemożliwym jest w tym stanie rzeczy dokonanie zmiany zapisów w ewidencji gruntów i budynków, które polegałyby na usunięciu wpisów naniesionych w 2008 r. w oparciu o operat techniczny kerg [...], sporządzony w postępowaniu dotyczącym podziału działki 129. Podjęcie przez organy ewidencji takiej zmiany oznaczałoby, że w aktualnym stanie prawnym istnieje niepodzielona działka 129, w sytuacji, gdy dla działek powstałych w wyniku jej podziału - tj. 129/1 oraz 129/2 i 129/3 prowadzone są obecnie odrębne księgi wieczyste. W dniu 9 kwietnia 2008 r. własność działki o nr 129/1, na podstawie aktu notarialnego umowy sprzedaży, w oparciu dane wynikające z zapisów ewidencji gruntów i budynków (dokonane na podstawie operatu technicznego kerg[...]), została bowiem przeniesiona, a w dniu 8 lipca 2008 r. omawiana działka została wpisana do księgi wieczystej nr [...]. Podkreślić również należy, że ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne nie przewiduje możliwości zmiany wpisów w ewidencji poprzez usuwanie przyjętych wcześniej do jej zasobów operatów technicznych. Przepis art. 40 ust. 4 tej ustawy przewiduje jedynie możliwość wyłączenia z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego takich materiałów, które utraciły przydatność użytkową. Zatem, skoro operat techniczny kerg[...], który skarżący uważają za sporządzony niezgodnie z prawem, został w 2008 r. przyjęty do zasobów ewidencji, a na jego podstawie organy dokonały zmian zapisów w ewidencji gruntów i budynków, to obecnie, "korekta" tych zmian, poprzez wprowadzenie innych zapisów w zakresie przebiegu granic nieruchomości o nr 129/3 oraz 175 i 176 możliwa jest jedynie w trybie przepisów zawartych w rozdziale 6 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz art. 153 Kodeksu cywilnego. Podkreślić trzeba, że jak wynika z akt sprawy i załączonych przez stronę skarżącą wyroków sądów powszechnych, państwo A. i D. małż. M. podjęli wcześniej działania zmierzające pośrednio do ustalenia przebiegu granic należących do nich działek o nr 175 i 176. W dniu 18 września 2012 r. wnieśli bowiem do Sądu Rejonowego I Wydział Cywilny w R. pozew przeciwko S. D. i Z. D. o uzgodnienie treści księgi wieczystej Nr [...] z rzeczywistym stanem prawnym poprzez wykreślenie z działu I tejże księgi działki o numerze ewidencyjnym 129/3 o obszarze 0,0159 ha i dokonania jej wpisu w dziale I księgi wieczystej Nr [...] prowadzonej dla nieruchomości skarżących. W dniu 19 grudnia 2013 r. w sprawie sygn. [...] Sąd oddalił powództwo skarżących, natomiast w dnu 29 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w P. w sprawie [...] oddalił wniesioną przez nich apelację. Z kolei, w dniu 17 października 2014 r. A. i D. małż. M. złożyli do Sądu Rejonowego w R. wniosek o stwierdzenie zasiedzenia na ich rzecz własności nieruchomości położonej w G. o nr 129/3 i obszarze 0,0159 ha. Postanowieniem z dnia 4 września 2015 r. Sąd Rejonowy w R. [...] Wydział Cywilny w spr. sygn. [...] oddalił wniosek skarżących, a 29 lutego 2016 r. Sąd Okręgowy w P. w sprawie [...] oddalił wniesioną przez nich apelację (k.174 - 194 akt sądowych). W uzasadnieniu Sąd Okręgowy zaważył, że: "z niespornych prawidłowo poczynionych przez Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych wynika, że sporna działka była przedmiotem umowy nieformalnej zawartej w dniu 06.06.1989 r., a następnie umowa ta została legitymizowana aktem notarialnym sporządzonym w dniu 01.02.1991 r. pomiędzy małżonkami D. a małżonkami -A. Uwadze apelującego uszło, na co zasadnie zwrócił uwagę Sąd I instancji, że dla nabywanych działek oznaczonych numerami w ewidencji gruntów 175 i 176 była założona w Sądzie Rejonowym w R. wcześniej księga wieczysta (założona w dniu 30.04.1979 r.) oznaczona numerem 14 708. W aktach tej księgi wieczystej na stronie drugiej znajduje się mapa, na której została zaznaczona granica działek 175 i 176. Przebieg granicy wskazuje, że działki nabywane nie graniczą z linią zaznaczonego na niej cieku wodnego, albowiem oddzielają sporny pas gruntu. W sprawie niniejszej zostało ustalone, ze nabywcy nie zapoznali się z księgą wieczystą oraz załączonymi tam dokumentami. Wnioskodawcy nie mogą zatem uzasadniać swego posiadania w dobrej wierze zaniechaniem zapoznania się z księgą wieczystą oraz załączonymi do niej dokumentami. Ujawniony w księdze wieczystej stan prawny wyklucza bowiem dobrą wiarę posiadacza (z udziałem stron także toczyło się postępowanie prawomocnie zakończone o uzgodnienie treści księgi wieczystej, w której nie podzielono racji wnioskodawców) - art. 2 ustawy o księgach wieczystych i hipotece. W świetle powyższego na tle poczynionych prawidłowo ustaleń faktycznych zasadnie Sąd I instancji ustalił, że samoistne posiadanie spornej działki 129/3 przez wnioskodawców oraz ich poprzedników było posiadaniem w złej wierze. (...) Skoro poprzednik prawny wnioskodawców objął sporną działkę w samoistne posiadanie będąc w złej wierze w dniu 06.06.1989 r. to termin zasiedzenia wskazany w art. 172 § 2 k.c. upłynął by dopiero z dniem 06.06.2019 r. Ponieważ uczestnik S. D. w dniu 28.06.2010 r. wniósł przeciwko wnioskodawcom powództwo windykacyjne, to na skutek tej czynności prawnej doszło z w/w datą do przerwania biegu zasiedzenia. Gdyby nawet podzielić stanowisko wnioskodawców i uznać, że z dniem 01.02.1991r., doszło do zmiany samoistnego posiadania w złej wierze na posiadanie w dobrej wierze, to termin zasiedzenia stosownie do treści art. 172 § 1 k.c. mógłby dopiero upłynąć z dniem 01.02.2011 r., ale jak wyżej zaznaczono w sprawie doszło do przerwania biegu zasiedzenia z dniem 28.06.2010 r." Sąd Okręgowy stwierdził również, że w sprawie o zasiedzenie zostały przeprowadzone wszystkie dowody zaprezentowane przez strony, a w szczególności dowody z dokumentów tj. dokumentów załączonych do akt księgi wieczystej, dowodów załączonych do akt związkowych. Zdaniem sądu, wnioskodawcy nie mogą powoływać się na dowody, które przedstawiają inny przebieg granicy działek 175 i 176 z granicą spornej działki 129/3, gdyż decydujące znaczenie mają dokumenty załączone do akt księgi wieczystej KW [...] (mapa działek 175 i 176) oraz orzeczenie w sprawie o uzgodnienie treści księgi wieczystej, z których wynika niekorzystny dla wnioskodawców przebieg granicy ze sporną działką. Skoro zatem postępowania prowadzone przez skarżących przed sądami powszechnymi nie potwierdziły, iż granica działek 175 i 176 w ich częściach północnych winna sięgać do cieku wodnego, to nie ma podstaw do tego, aby organy zajmujące się prowadzeniem ewidencji gruntów i budynków w drodze aktualizacji dokonały zmiany w zapisach tej ewidencji zgodnie z żądaniem zgłaszanym w toku postępowania przez pełnomocnika skarżących, czyli, aby doszło do wyeliminowania "bezprawnych danych ewidencyjnych w niniejszym postępowaniu i tym samym bezprawnego utworzenia działki 129/3 z zachowaniem działek 175 i 176 w ich częściach północnych do wspomnianej rzeczki". Czynności prowadzone przez organy w niniejszym postępowaniu, wszczętym z urzędu na skutek pisma Głównego Geodety Kraju i informacji pokontrolnej[...] - zmierzały do ustalenia, czy dane, które zostały wprowadzone do ewidencji gruntów i budynków w roku 2008 na podstawie operatu technicznego kerg [...] (sporządzonego na potrzeby postępowania w przedmiocie podziału działki 129) wymagają aktualizacji. Dokumenty zebrane w toku tego postępowania doprowadziły organy obu instancji do wniosku, że granice nieruchomości podlegającej podziałowi - działka nr 129 w obrębie Grzebień, zrealizowanemu w ramach roboty geodezyjnej kerg [...], zostały przyjęte zgodnie z mapą (opis i mapa), znajdującą się w zbiorze dokumentów księgi wieczystej Nr[...], stanowiącą podstawę do wpisów w dziale I tejże księgi. Mapa ta jest również podstawą do wpisów w dziale I księgi wieczystej Nr[...], prowadzonej obecnie dla nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów numerami działek 175 i 176 w obrębie G., stanowiącej własność D. i A. małż. M. Zarzuty podnoszone przez skarżących w pismach kierowanych do Starosty [...], [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego oraz Głównego Geodety Kraju dotyczyły nieprawidłowości przyjęcia granic podczas podziału działki 129 z uwagi na dokonaną w wyniku tego podziału zmianę zapisów w ewidencji gruntów i budynków w zakresie granic działek 175 i 176, które pozbawione zostały dostępu do strugi wodnej. Stanowisko skarżących oparte jest na tym, że na zakupionej dnia 15 marca 2007 r. w Starostwie Powiatowym w R., mapie, przebieg granic jest zgodny z ich twierdzeniem. Organ podkreślił tymczasem w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż faktem jest, że do czasu wykonania podziału działki nr 129 na matrycy mapy ewidencyjnej znajdującej się w Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, w wyniku zaniedbania, stan granic pomiędzy działkami 129, 130, 175 i 176 był niezgodny ze stanem prawnym przedstawionym w aktach własności ziemi, rejestrem gruntów, mapą ewidencyjną oraz księgami wieczystymi Nr [...] (dz. nr 129) i Nr [...](dz. nr 175 i 176). W 1974 r. podczas wydawania aktów własności ziemi, został wykonany pomiar uzupełniający, między innymi w zakresie działek 129, 130, 175 i 176. Na podstawie tego pomiaru zostały wydane akty własności ziemi oraz został zaktualizowany rejestr gruntów i mapa ewidencji gruntów, natomiast matryca tejże mapy, w wyniku zaniedbania, nie została uaktualniona i do czasu wykonania podziału działki nr 129, granice działek 129, 130, 175 i 176 były przedstawione na niej w wersji pierwotnej, tj. zgodnie z operatem technicznym z założenia ewidencji gruntów z 1964 r. Z zebranych w sprawie dokumentów wynika, iż podczas podziału działki nr 129 zarówno wpisy w dziale I księgi wieczystej nieruchomości dzielonej – Nr[...] , jak również sąsiadującej z nią nieruchomości D. i A. małż. M. – Nr[...], były oparte na tej samej mapie, sporządzonej 26 marca 1976 r. przez Wojewódzkie Biuro Geodezji i Terenów Rolnych w P. Oddział Rejonowy w R. Zatem mając na uwadze przepis zawarty w § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości, organ prawidłowo uznał, że obowiązkiem osoby wykonującej czynności podziałowe, było przyjęcie do sporządzenia mapy podziałowej, granic ujawnionych na mapie znajdującej się w zbiorze dokumentów księgi wieczystej. Nie ma zatem obecnie podstaw prawnych do "wyeliminowania" z ewidencji gruntów i budynków opracowania technicznego kerg [...]- stanowiącego podstawę do podziału nieruchomości 129, jak również do aktualizacji zapisu danych zawartych w operacie, gdyż wydane po roku 2008 orzeczenia sądów powszechnych odnoszące się do żądań skarżących nie potwierdziły ich stanowiska, aby granice działek 175 i 176 winny dochodzić do rzeczki. Prowadzone z urzędu przez organy postępowanie, doprowadziło do ustalenia, że sporządzony w podziale nieruchomości rolnej 129 operat kerg [...]zawiera szereg uchybień technicznych dotyczących głównie sposobu wykonania pomiaru, jednak przyjęcie granic dzielonej nieruchomości zostało dokonane zgodnie ze stanem wykazanym zarówno w prowadzonej dla tej nieruchomości księdze wieczystej nr [...] oraz wykazanym w księdze wieczystej nr [...] - obejmującej nieruchomość skarżących. Błędem wykonawcy prac podziałowych było to, że do operatu technicznego załączył jedynie wydruk odpisu [...] z elektronicznego systemu ksiąg wieczystych oraz kopię szkicu przedmiotowych działek z dokumentacji uwłaszczeniowej, natomiast nie dołączył kopii mapy znajdującej się w zbiorze dokumentów tej księgi. Nie wywarło to jednak negatywnych skutków na wynik prac podziałowych, ponieważ przyjęte do podziału, na podstawie szkicu z dokumentacji uwłaszczeniowej, przedmiotowe granice są takie same jak wykazane na mapie pochodzącej ze zbioru dokumentów księgi wieczystej. Zostały zatem uwzględnione dyspozycje zawarte w § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości (Dz.U.2004.268.2663), które mówią o tym, że do opracowania mapy z projektem podziału nieruchomości przyjęcie stanu nieruchomości podlegającej podziałowi następuje w wyniku badania: - księgi wieczystej nieruchomości podlegającej podziałowi oraz innych dokumentów określających stan prawny nieruchomości - danych wykazanych w ewidencji gruntów i budynków. W przypadku stwierdzenia niezgodności danych pochodzących z księgi wieczystej z dartymi wykazanymi w ewidencji gruntów i budynków - granice nieruchomości podlegającej podziałowi przyjmuje się na podstawie danych wykazanych w dokumentach załączonych do księgi wieczystej. Wobec powyższego, zgodzić się należy z organami obu instancji, że nie ma podstaw do wyłączenia operatu technicznego kerg nr [...] z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w trybie przepisu art. 40 ust. 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz do wyeliminowania z operatu ewidencyjnego danych wykazanych na jego podstawie. W tej sytuacji, nie można postawić orzekającym organom skutecznie zarzutu, że przeprowadziły niniejsze postępowanie z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego – artykułów: 7, 77 § 1, 80 oraz 107 § 3 k.p.a., skoro prawidłowo ustaliły obowiązujące przepisy, ich znaczenie oraz poprawnie je zastosowały, wyjaśniły wszelkie istotne dla treści rozstrzygnięcia okoliczności, prawidłowo oceniły zgromadzony w sposób wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia w tej sprawie materiał dowodowy, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów. Organy wydały też - wobec niemożności rozstrzygania sporu o zasięg prawa własności (tj. przebieg granicy) - prawidłowe rozstrzygnięcie o umorzeniu wszczętego z urzędu postępowania administracyjnego w tej sprawie. Z uwagi właśnie na ten aspekt braku kompetencji do rozstrzygania sporu o przebieg granicy w postępowaniu ewidencyjnym, wszczęte z urzędu postępowania w sprawie aktualizacji danych ewidencyjnych stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 k.p.a., co prowadziło do konieczności jego umorzenia. Zwrócić też należy uwagę, że w chwili obecnej toczy się przed Sądem Rejonowym w R. sprawa z powództwa S. D. przeciwko D. M. i A. M. o wydanie nieruchomości, tj. części działki 129/3. Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2011 r. Sąd Rejonowy w R. w sprawie syg. [...] oddalił powództwo S. D., jednak Sąd Okręgowy w P., po rozpatrzeniu apelacji powoda w dniu 2 kwietnia 2012 r. w spr. [...] uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w R. w spr. [...] i sprawę przekazał temu sądowi do ponownego rozpoznania. Sprawa posiada obecnie sygnaturę [...] i była przez Sąd Rejonowy zawieszona do czasu rozpatrzenia apelacji skarżących w sprawie [...], dotyczącej zasiedzenia nieruchomości 129/3. Pełnomocnik skarżących w swoich pismach niejednokrotnie powołuje się na ustalenia poczynione przez Sąd Rejonowy w R. w sprawie[...], które potwierdzały stanowisko strony, że granice działek 175 i 176 sięgają od strony północnej do rzeczki, jednak skoro wyrok ten został uchylony, to brak jest podstaw do powoływania się na poczynione w nim ustalenia. Zwłaszcza, że jak wynika z uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w P. w spr.[...], powodem uwzględnienia apelacji S. D. była m.in. okoliczność, iż Sąd Rejonowy pominął opinie powołanego w sprawie biegłego i nie odniósł sie do jej wniosków, choć dokonał ustaleń faktycznych zupełnie sprzecznych z jej tezami (k. 201 - 203 akt sądowych). Z opinii biegłego sądowego A. B. z dnia 28 lutego 2011 r. (sporządzonej do sprawy[...]), która znajduje się w aktach administracyjnych wynika tymczasem, że przy ustalaniu przebiegu granic pomiędzy działką nr 129 oraz 175 i 176 należy brać pod uwagę dokumenty ujawnione w aktach[...], które są zgodne ze szkicem uwłaszczeniowym. W ocenie biegłego, przebieg granic wykazany na pierwotnej mapie ewidencyjnej i zarysie pomiarowym nie został zaktualizowany w oparciu o wyniki ustaleń przebiegu granic wykazane na szkicu uwłaszczeniowym, co stanowiło nieprawidłowość. Po wykonaniu ustaleń przebiegów granic wykazanych na szkicu uwłaszczeniowym oraz po wydaniu [...] powinna była nastąpić zmiana treści pierwotnej mapy ewidencyjnej - brak takiej zmiany mógł być wynikiem niedopatrzenia. W świetle ustalonych faktów dot. treści akt [...] (dla działek 175 i 176) biegły uznał, że nie ma podstaw dla podzielenia poglądu małż. M., zgodnie z którym przy ustalaniu granic pomiędzy działką nr 129 a 175 i 176 należy opierać się na treści pierwotnej mapy ewidencyjnej. Biegły podniósł również, iż w roku 2008 nastąpił podział działki nr 129 na działki nr 129/1, 129/2 i 129/3. Dokumenty związane z przeprowadzeniem przedmiotowego podziału zostały zebrane w operacie technicznym przyjętym do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego za numerem[...]. Zdaniem biegłego, z dokumentów w/w operatu nr [...] wynika, iż geodeta wykonujący podział działki nr 129 ustalił prawidłowo przebieg granic zewnętrznych dzielonej działki nr 129, czyli nie tak jak na pierwotnej mapie ewidencyjnej, ale tak jak na szkicu uwłaszczeniowym, czyli tym samym zgodnie z mapą z dnia 26.03.1979 r. wykazaną w aktach[...]. Biegły uznał, że granice zewnętrzne dawnej działki nr 129 zostały prawidłowo ustalone na okoliczność dokonywania podziału tej działki w 2008 r. (operat nr[...]). Wyniki przeprowadzonych przez biegłego niezależnych pomiarów i obliczeń geodezyjnych dotyczących ustalania granic działki nr 129 oraz 175 i 176 okazały się zgodne z wynikami ujawnionymi w operacie nr[...]. Współrzędne punktów granicznych określających przebieg granic działki nr 129/3 wykazane w operacie nr [...] są - w opinii biegłego - aktualnie ujawnione w ewidencji gruntów. Przywołana opinia biegłego sądowego potwierdza zatem ustalenia dokonane przez organy ewidencyjne w ramach niniejszego postępowania. Z powyższych przyczyn skarga nie mogła zatem odnieść zamierzonego skutku. Zarzuty dotyczące nieposiadania przez działki nr 129/1, 129/2 i 129/3 wymaganych minimalnych powierzchni nie odnoszą się do niniejszego postępowania, bowiem przedmiotem kontroli sądu jest decyzja wydana w przedmiocie umorzenia prowadzonego z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu G., gmina R., a nie podział nieruchomości 129. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji wyroku. d.j.