III SA/Łd 212/10

Dnia 25 maja 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Sędzia WSA Ewa Alberciak Protokolant Asystent sędziego Dominika Trella po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2010 roku sprawy ze skargi B. L. reprezentowanego przez przedstawicieli ustawowych E. L.-L. i M. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 134 w związku z art. 104 § 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania B. L. reprezentowanego przez przedstawicieli ustawowych E. L.-L. i M. L. od pisma Rady Pedagogicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w J. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zmniejszenia kary dla ucznia klasy VIa B. L. o część dotyczącą zawieszenia prawa do udziału w imprezach i uroczystościach w szkole i poza szkołą na okres 3 miesięcy, stwierdziło niedopuszczalność odwołania. W toku postępowania administracyjnego ustalono, że w dniu 22 [...] Dyrektor Szkoły Podstawowej w J. na podstawie § 31 pkt 3 i pkt 4 podpunkt b i c Statutu Szkoły udzielił nagany dyrektora szkoły uczniowi klasy VIa B. L. oraz zawiesił prawo do udziału w imprezach i uroczystościach w szkole i poza szkołą na okres trzech miesięcy. Przedstawiciele ustawowi B. L. złożyli "odwołanie" od powyższego pisma do Rady Pedagogicznej Szkoły Podstawowej w J. w którym wnieśli o uchylenie kary i przeprowadzenie rzetelnego postępowania wyjaśniającego. Po rozpoznaniu powyższego Rada Pedagogiczna Szkoły Podstawowej w J. w piśmie z dnia [...] na podstawie § 31 ust. 7 Statutu Szkoły zmniejszyła wymierzoną karę o część dotyczącą zawieszenia prawa do udziału w imprezach i uroczystościach w szkole i poza szkołą na okres trzech miesięcy. W piśmie z dnia 23 grudnia 2009 r. skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł "odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu" do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł.. W ocenie strony skarżącej naruszono przepis art. 7,8,9,10,32 ust. 2, 61 § 3, 73, 75 § 1, art. 78, art. 79, art. 107 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie lub niewłaściwe zastosowanie. Skarżący wniósł o uchylenie powyższej decyzji z dnia [...] Rady Pedagogicznej i poprzedzającej ja decyzji Dyrektora Szkoły Podstawowej w J. z dnia [...]. Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. stwierdziło niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z treścią art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy odwołanie tylko do jednej instancji. W ocenie organu administracji w sprawie nie została wydana żadna decyzja administracyjna, do której rozpatrzenia właściwe byłoby Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Zdaniem Kolegium Rada Pedagogiczna nie może być uznana za organ administracji w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych, a co najwyżej za organ jednostki pomocniczej w rozumieniu art. 39 ust. 4 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Organ administracji wskazał, że zgodnie z treścią art. 31 ust. 1 pkt 5 ustawy o systemie oświaty z dnia 7 września 1991 r. to kurator oświaty jest organem wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a. w stosunku do dyrektorów szkół w sprawach z zakresu obowiązku szkolnego i obowiązki nauki oraz w sprawach skreślenia z listy uczniów. Przepis ten odpowiednio stosuje się do rady pedagogicznej, której przewodniczącym jest dyrektor szkoły. W skardze z dnia 11 marca 2010 r. B. L. reprezentowany przez przedstawicieli ustawowych wniósł o uchylenie powyższego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania, wskazując na naruszenie art. 104 i art. 107 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie wskazanych przepisów wobec uznania, że pismo z dnia [...] Rady Pedagogicznej Szkoły Podstawowej w J. nie stanowi decyzji administracyjnej, podczas gdy zawiera władcze rozstrzygnięcie w indywidualnej sprawie o charakterze administracyjnym. Strona skarżąca podniosła także zarzut naruszenia art. 31 ust. 1 pkt 5 ustawy o systemie oświaty oraz art. 1 ust. 1 o samorządowych kolegiach odwoławczych poprzez uznanie, że organem wyższego stopnia jest kurator oświaty, podczas gdy odwołanie nie zostało złożone od decyzji dyrektora szkoły, a nadto sprawa dotyczyła nałożenia kary dyscyplinarnej, a w konsekwencji nie należała do rodzaju spraw wymienionych w art. 37 ust. 1 pkt 5b ustawy. W ocenie strony skarżącej zaskarżony akt nie stanowi czynności cywilnoprawnej. Nie wywiera żadnych skutków w sferze cywilnoprawnej, nie jest również rozstrzygnięciem o charakterze karnym. Przyjęcie, że pismo nie ma charakteru administracyjnego prowadziłoby do wniosku, że nie posiada żadnego znaczenia prawnego. W odpowiedzi na skargę z dnia 14 kwietnia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art. 145 § 1 p. p. s. a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi: a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy 2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach 3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, że Sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia oceniając, czy jest ono zgodne z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W myśl art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną . W przedmiotowej sprawie Sąd badając legalność wydanego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. postanowienia nie stwierdził naruszenia przepisów prawa. Rozstrzygnięcie jest prawidłowe, choć z uzasadnieniem tego rozstrzygnięcia nie można się zgodzić. Zgodnie z art. 134 kpa organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł odwołanie od pisma Rady Pedagogicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w J. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zmniejszenia kary dla ucznia klasy VIa B. L. o część dotyczącą zawieszenia prawa do udziału w imprezach i uroczystościach w szkole i poza szkołą na okres 3 miesięcy. Pełnomocnik skarżącego twierdził. iż pismo to jest decyzją administracyjną od której przysługuje odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Ze stanowiskiem takim nie sposób się zgodzić . Trzeba przede wszystkim wyjaśnić, że dziecko w wieku w którym podlega obowiązkowi szkolnemu pozostaje zarówno pod opieką rodzicielską ( wykonywaną przez rodziców bądź opiekunów) jak i pod zakładową pieczą wychowawczą wykonywaną przez szkołę. Pewne punkty styczne tych dwóch różnych uprawnień do wychowania - przez rodziców i przez szkołę - wynikają z istnienia tego samego podmiotowego odniesienia ( uczeń – dziecko) i w zasadzie z tych samych podstawowych celów wychowania jakimi są: ochrona osoby ucznia-dziecka, dbanie o jego rozwój, zapewnienie mu samodzielności życiowej przez przygotowanie do pracy dla społeczeństwa. Władztwa te - rodziców i szkoły mają równorzędną ustawową podstawę prawną. ustanawiają się wobec siebie na zasadach pewnej autonomii i niezależności, ale nie wbrew prawu. Prawnie się również nie wyłączają. Rodzice opierają swoja władzę rodzicielską na przepisach regulujących treść władzy rodzicielskiej, dla szkoły jest to ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Z ustawy tej wynika, iż organami władzy szkoły są dyrektor szkoły i rada pedagogiczna. Organom tym przysługuje specjalny rodzaj władzy ( uprawnień ) wobec korzystających z działalności szkoły tj. wobec uczniów ( zwanych w doktrynie użytkownikami ). Uprawnienia te nazywa się władztwem zakładowym. Jest ono konsekwencją prawnego uregulowania stosunku użytkownika zakładu wobec zakładu i jego organów. To uregulowanie stosunków użytkownika z zakładem staje się dla szkoły jej charakterystyczną prawną formą działania. W tych ramach mieści się również całość tzw. władztwa pedagogicznego szkoły, w tym dyrektora i rady pedagogicznej wobec ucznia. W myśl przepisu art. 40 ust. 1 ustawy o systemie oświaty – rada pedagogiczna jest kolegialnym organem szkoły w realizacji jej statutowych zadań dotyczących kształcenia, wychowania i opieki . Kompetencje statutowe rady wymienione zostały w art. 41 tej ustawy. Zgodnie z art. 43 tej ustawy rada pedagogiczna podejmuje uchwały zwykłą większością głosów w obecności co najmniej polowy jej członków. Ustawodawca nie przewidział dla rady pedagogicznej formy wyrażania władztwa w postaci decyzji administracyjnej. Rada pedagogiczna jest organem zakładu publicznego i jej uchwały nie są zaskarżalne do organu wyższego stopnia pozostającego poza strukturą zakładu. Uchwały takie mają bowiem charakter wewnętrznego aktu zakładowego ( por. wyrok NSA z dnia 14 września 2005 r sygn. akt IOSK 105/05). W przedmiotowej sprawie Rada Pedagogiczna odpowiedziała pismem z dnia [...] na " odwołanie" skarżącego. Nie ma przy tym znaczenia, czy pismo takie jest jedynie pismem Rady Pedagogicznej, czy też podjętą przez ten organ uchwałą ( na co wskazywałyby podpisy wszystkich członków Rady pod pismem ). Jak wynika z powyższego obie te formy nie są decyzją administracyjną, a mają charakter wewnętrznego aktu zakładowego i nie są zaskarżalne do organu wyższego stopnia pozostającego poza strukturą zakładu . Prawidłowo zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. stwierdziło niedopuszczalność odwołania od pisma Rady Pedagogicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w J. z dnia [...]. Zarzuty i twierdzenia strony skarżącej uznać należy zatem za niezasadne. Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o art. 151 p.p.s.a. skarg oddalił . A. B.