III SA/Łd 214/06

PostanowienieWSA w Łodzi2007-11-28

Skład orzekający: Leszek Foryś

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, uzasadniając przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, ponieważ skarżący nie wykazał, że jego sytuacja materialna uległa zmianie od czasu poprzednich, prawomocnych odmów przyznania prawa pomocy. Skarżący nie przedstawił żadnych nowych okoliczności uzasadniających zmianę stanowiska sądu w kwestii jego zdolności do ponoszenia kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Skarżący P.Ż. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody o wymeldowaniu. Skarżący wykazał dochody z emerytury i dodatków oraz prawo do połowy mieszkania. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym. Wcześniej sąd dwukrotnie odmówił przyznania prawa pomocy, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na jedną z tych odmów.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono P.Ż. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Referendarz sądowy Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.Ż. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P.Ż. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a odmówić P.Ż. przyznania prawa pomocy. LF III SA/Łd 214/06 Uzasadnienie P.Ż. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie go od kosztów sądowych, w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 964,96 zł netto, dodatku pielęgnacyjnego w kwocie 153,19 zł, dodatku kombatanckiego w wysokości 153,19 zł, dodatku kompensacyjnego w wysokości 22,98 zł. Otrzymuje również ryczałt energetyczny w kwocie 104,77 zł. Jedynym wykazanym we wniosku majtkiem skarżącego jest prawo do połowy mieszkania o powierzchni 49,7 m². W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podał, że niskie dochody, wiek oraz stan zdrowia nie pozwalają mu na opłacenie kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez nią, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżący uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada on majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. W tej sytuacji Sąd uznał, iż wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie wykazał bowiem, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Należy zwrócić bowiem uwagę, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, postanowieniami z dnia 24 lipca 2006 r. oraz z dnia 30 sierpnia 2006 r., odmówił już w niniejszej sprawie skarżącemu prawa pomocy, w tym zwolnienia od kosztów sądowych. Co więcej, postanowieniem z dnia 14 grudnia 2006 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu I instancji z dnia 30 sierpnia 2006 r. Składając kolejny wniosek, po uprawomocnieniu się ww. postanowień, skarżący nie wykazał w żaden sposób, by zmieniły się okoliczności, leżące u podstaw poprzednich rozstrzygnięć w przedmiocie prawa pomocy, a w szczególności, że jego sytuacja bytowa uległa pogorszeniu. Jego dochody, wykazane we wniosku, nie uległy zmniejszeniu, zmianie nie uległ również jego stan zdrowotny, ani możliwości płatnicze. Dlatego też, w ocenie Sądu, brak jakichkolwiek okoliczności świadczących o zmianie stanu majątkowego strony przesądza o braku podstaw do zmiany stanowiska zaprezentowanego w postanowieniach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2006r. oraz z dnia 30 sierpnia 2006 r., sygn. akt III SA/Łd 214/06, a także w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2006 r., sygn. akt II OZ 1386/06. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. LF

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło