III SA/Łd 215/18
PostanowienieWSA w Łodzi2018-05-24
Skład orzekający: Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na zgodny wniosek stron, gdy wnioskodawca wnosi o zawieszenie do czasu prawomocnego zakończenia innych postępowań sądowych dotyczących podobnych kwestii?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron, jeśli uzna to za celowe i stwierdzi, że wniosek nie zmierza do obejścia prawa. W niniejszej sprawie, wobec zgodnego wniosku skarżącej spółki i organu, Sąd uznał zawieszenie postępowania za dopuszczalne i nieprowadzące do obejścia prawa.Stan faktyczny
Spółka A. S.A. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. T. określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym za czerwiec 2013 r. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej oraz ustawy o podatku akcyzowym. W trakcie postępowania skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia innych postępowań sądowych, do czego przyłączył się organ.Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowoadministracyjne.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 24 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2018 roku na posiedzeniu niejawnym ze skargi A. Spółki Akcyjnej w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za czerwiec 2013 roku p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.
Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł., po rozpoznaniu odwołania A. S.A. w W., na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. 2017 r., poz. 201 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. T. z dnia [...] r. określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za miesiąc czerwiec 2013 r.
W skardze A. S.A. w W. zarzuciła:
1. naruszenie art. 120 Ordynacji podatkowej w zw. z naruszeniem 187 § 1, 197 § 1, 210 § 4 Ordynacji podatkowej polegające na przeprowadzeniu postępowania podatkowego z naruszeniem powyższych przepisów procedury, co doprowadziło do naruszenia zasad legalizmu,
2. naruszenie art. 121 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 180 § 1 oraz art. 187 § 1, 191, 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez rozpatrzenie wszystkich niejasności czy też wątpliwości dotyczących stanu faktycznego na niekorzyść strony, niewyjaśnienie istotnych dla sprawy okoliczności, nie odniesienie się w treści uzasadnienia skarżonej decyzji do wszystkich dowodów zebranych w sprawie,
3. naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 180 § 1 oraz art. 187 § 1, 191, 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w sposób niepełny przejawiające się w nierozpatrzeniu całego materiału dowodowego, niewyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności w sprawie, selektywnego potraktowania zebranego materiału dowodowego, nieodniesienie się w skarżonej decyzji do całego zebranego materiału dowodowego, niepowołania dowodu z opinii biegłego w sytuacji, gdy ocena zebranego materiału dowodowego wymagała wiadomości specjalnych,
4. naruszenie art. 120 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 20 o Służbie Celnej poprzez dokonanie bezprawnej klasyfikacji towaru
5. naruszenie art. 89 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku akcyzowym poprzez uznanie, że przepisy te mają zastosowanie w niniejszej sprawie,
6. naruszenia art. 89 ust. 2c ustawy o podatku akcyzowym poprzez uznanie, że przepisy te nie mają zastosowanie w niniejszej sprawie.
Spółka wniosła o uchylenie decyzji I i II instancji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
W piśmie z dnia 24 kwietnia 2018 r. skarżąca spółka wniosła o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia spraw o sygn. akt III SA/Łd 1036/17 i III SA/Łd 1133/17. Natomiast w piśmie z dnia 11 maja 2018 r. organ przyłączył się do wniosku o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
W myśl przepisu art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
Z powyższego wynika, że podstawową przesłanką do zawieszenia postępowania jest zgodny wniosek wszystkich stron zmierzający do uzyskania orzeczenia sądu o zawieszeniu postępowania. Ponadto określenie "sąd może zawiesić postępowanie" oznacza, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje w przypadkach, gdy uzna to za celowe i stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa.
W niniejszym stanie faktycznym Sąd uznał, iż zawieszenie postępowania na zgodny wniosek wszystkich stron jest dopuszczalne i nie prowadzi do obejścia prawa.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie na podstawie art. 126 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
e.o.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło