III SA/Łd 249/18

Dnia 12 lipca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2021 roku na posiedzeniu niejawnym ze skargi [...] Spółki Akcyjnej w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za listopad 2013 roku postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. R.T. Decyzją z [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...], utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z [...] w przedmiocie określenia [...] S.A. w [...] zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za listopad 2013 r. [...] S.A. w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na powyższą decyzję. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W piśmie z 24 kwietnia 2018 r. skarżąca spółka wniosła o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia spraw o sygn. akt III SA/Łd 1036/17 i III SA/Łd 1133/17. Natomiast w piśmie z 11 maja 2018 r. organ przyłączył się do wniosku o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. Postanowieniem z [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne na zgodny wniosek stron. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie podlega umorzeniu. Zgodnie z treścią art. 126 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Natomiast art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd umarza zawieszone postępowanie jeżeli wniosek o podjęcie postępowania zawieszonego na zgodny wniosek stron albo z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu. Stosownie do art. 131 p.p.s.a. postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Z art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że sąd ma obowiązek umorzyć postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron (art. 126 p.p.s.a.), jeśli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu. W razie wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania na posiedzeniu niejawnym okres trzech lat liczy się od daty jego podpisania (art. 164 p.p.s.a.), natomiast w przypadku wydania postanowienia na rozprawie okres ten liczy się od daty ogłoszenia postanowienia (art. 144 w zw. z art. 166 p.p.s.a.). Umorzenie postępowania w tych przypadkach jest konsekwencją braku działania stron przez okres co najmniej trzech lat. Zgłoszenie wniosku o podjęcie postępowania po upływie tego terminu jest bezskuteczne i nie stoi na przeszkodzie wydaniu postanowienia o umorzeniu postępowania, które ma charakter deklaratoryjny, gdyż stwierdza jedynie fakt, że z upływem trzech lat od daty zawieszenia postępowanie uległo umorzeniu (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 130, wyd. VII oraz H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 254). W niniejszej sprawie żadna ze stron nie zgłosiła wniosku o podjęcie postępowania przed upływem okresu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania. Termin trzech lat liczony od daty wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania upłynął natomiast w dniu 24 maja 2021 r. Spełnione zostały zatem określone w art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przesłanki zobowiązujące sąd do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Z powyższych względów sąd na podstawie art. 130 § 1 pkt 1 i art. 131 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne. R.T.