III SA/Łd 251/15
PostanowienieWSA w Łodzi2015-05-07
Skład orzekający: Irena Krzemieniewska, Janusz Furmanek, Janusz Nowacki
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego, w którym podniesiono tożsame zarzuty?Ratio decidendi
Sąd może zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania. W niniejszej sprawie, wobec tożsamości zarzutów podniesionych w skardze do WSA oraz w skardze kasacyjnej od innego wyroku WSA, którego rozstrzygnięcie jest zależne od wyniku postępowania przed NSA, Sąd uznał za uzasadnione zawieszenie postępowania.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego o nieuznaniu zarzutu nieistnienia obowiązku w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżący podniósł zarzuty dotyczące m.in. braku doręczenia decyzji stanowiącej podstawę tytułu wykonawczego oraz nieumorzenia postępowania egzekucyjnego. Sąd administracyjny postanowił zawiesić postępowanie, ponieważ jego rozstrzygnięcie zależało od wyniku innego postępowania sądowoadministracyjnego, w którym podniesiono tożsame zarzuty.Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie sądowoadministracyjne.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Krzemieniewska Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek (spr.) Sędzia NSA Janusz Nowacki Protokolant asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2015 r. sprawy ze E.F. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutu złożonego w sprawie postępowania egzekucyjnego postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.
III SA/Łd 251/15
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 33 i art. 34 § 4 oraz 17 § 1, art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.) [dalej u.p.e.a.] oraz w związku z art. 123 ust. 1 ustawy z dnia 11 października 2013 r. o wzajemnej pomocy przy dochodzeniu podatków, należności celnych i innych należności pieniężnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1289), utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r., którym nie uznano zarzutu złożonego w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 26.08.2013 r. (Nr [...]).
W stanie faktycznym sprawy, na podstawie decyzji z dnia 23.12.2009 r. (Nr [...]) w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności E.F., jako członka zarządu Spółki z o.o "A.", za zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005 r. w kwocie 118.175,30 zł, Naczelnik Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Ł. w dniu 26.08.2013 r. wystawił na E.F. tytuł wykonawczy Nr [...], obejmujący zaległość w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2005 i skierował go do Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. celem realizacji.
Pismem z dnia 10.09.2013 r. pełnomocnik E.F. złożył zarzuty w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego w oparciu o tytuł wykonawczy z dnia 26.08.2013 r. Nr [...]. Podniósł zarzut nieistnienia obowiązku.
Postanowieniem z dnia 18.11.2013 r. Naczelnik Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Ł., działając jako wierzyciel, nie uznał wniesionego zarzutu nieistnienia obowiązku.
Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 22.11.2013 r., który pismem z dnia 25.11.2013 r. złożył na nie zażalenie.
Postanowieniem z dnia 14.05.2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Ł. z dnia 18.11.2013 r. w przedmiocie złożonego zarzutu.
W dniu 28.08.2014 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w T. wydał postanowienie, którym nie uznał zgłoszonych zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...].
Na ww. postanowienie pełnomocnik strony wniósł zażalenie. W uzasadnieniu złożonego środka zaskarżenia powołał zarzut nieistnienia obowiązku.
Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r., utrzymał w mocy postanowienie organu i instancji.
Postanowieniem z dnia 18.11.2013 r. Naczelnik Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Ł., działając jako wierzyciel, nie uznał zarzutu nieistnienia obowiązku, zgłoszonego w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułu wykonawczego, obejmującego zaległość w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2005.
W ww. rozstrzygnięciu Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w Ł. wskazał, że dochodzona od zobowiązanego zaległość podatkowa wynika z decyzji orzekającej o odpowiedzialności E.F., jako członka zarządu Spółki z o.o "A." z dnia 23.12.2009 r., którą doręczono stronie w dniu 14.01.2010 r. w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej. Powyższe postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela zostało utrzymane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. postanowieniem z dnia 14.05.2014 r.
Mając powyższe na uwadze oraz powołując się na wiążący charakter stanowiska wierzyciela w przedmiocie zarzutu nieistnienia obowiązku objętego tytułem wykonawczym Nr [...], Naczelnik Urzędu Skarbowego w T., postanowieniem z dnia 28.08.2014 r. nie uznał ww. zarzutu.
Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. stwierdził, że na etapie rozpatrywania zarzutów zgłoszonych w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, nie można było analizować prawidłowości doręczenia decyzji, ale rozpatrując ww. zarzut należało ocenić czy istnieje formalna podstawa do prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W stwierdzonym stanie faktycznym uczynił to Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w Ł. w postanowieniu z dnia 18.11.2013 r. oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. w postanowieniu z dnia 14.05.2014 r. wskazując, że decyzja stanowiąca podstawę wystawienia przedmiotowego tytułu wykonawczego została doręczona w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej, gdyż przesyłkę zawierającą decyzję z dnia 23.12.2013 r. Naczelnik Łódzkiego Urzędu Skarbowego w Ł. wysłał za pośrednictwem poczty w dniu 24.12.2009 r. za zwrotnym potwierdzeniem odbioru na adres: [...] T., ul. B. [...] m. [...], a z powodu niemożności doręczenia adresatowi, przesyłkę awizowano dwukrotnie w dniu 30.12.2009 r. i w dniu 07.01.2010 r.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pełnomocnik skarżącego zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie:
- art, 6 i art. 8 k.p.a. w zw. z art. 33 § 1 u.p.e.a., poprzez nieuznanie zarzutu nieistnienia egzekwowanego zobowiązania, które nie powstało w związku z brakiem doręczenia decyzji orzekającej o odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania spółki z o.o. oraz pominięcie faktu nieistnienia egzekwowanego obowiązku, którego kwota została określona w wysokości nieprawidłowej, tj. z pominięciem, art. 59 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 1 pkt 3 i pkt 7 ustawy - Ordynacja podatkowa oraz w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18.10.2011 r., sygn. akt SK 2/10,
- art. 6 k.p.a. w zw. z art. 59 § 1 pkt 7 u.p.e.a. w zw. z art. 149 ustawy -Ordynacja podatkowa i art. 15 § 1 u.p.e.a., poprzez nieumorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego bez doręczenia upomnienia,
- art. 6 k.p.a. w zw. z art. 59 § 1 pkt 7 oraz w zw. z art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a., poprzez nieumorzenie postępowania egzekucyjnego zawierającego nieprawdziwe oświadczenie wierzyciela o wymagalności zobowiązania określonego w tytule wykonawczym.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej ustawa p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (por. postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005 r., sygn. akt I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przez Trybunałem Konstytucyjnym).
W niniejszej sprawie Sąd uznał, iż rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi kasacyjnej E.F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 19 września 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 621/14. Sąd zauważył przy tym w szczególności, iż zarzuty w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 621/14 oraz w sprawie niniejszej są tożsame, tym samym za uzasadnione należało uznać spełnienie przesłanki zawieszenia postepowania z uwagi na ustalenie, iż rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postepowania sądowoadministracyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.
bg
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło