III SA/Łd 254/05

Dnia 29 marca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek (spr.),, Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Protokolant Asystent sędziego Agata Brolik - Appel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2006 roku sprawy ze skargi M. J. z domu P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w . z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie wprowadzenia zmian do operatu ewidencji gruntów oddala skargę Postanowieniem z dnia [...], znak [...], Starosta Powiatu K. odmówił zawieszenia postępowania w sprawie wprowadzenia zmiany do operatu ewidencji gruntów, dla obrębu geodezyjnego B., gm. K., polegającej na wykreśleniu M. P., wpisanej jako użytkownik działki nr 25. W następstwie rozpatrzenia zażalenia M. P. na powyższe postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego postanowieniem z dnia [...], znak [...] uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez Z. B., działającego w imieniu Pani H. B., do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi, a następnie – wyrokiem z dnia 11 sierpnia 2004 r., sygn. akt 3II SA/Łd 1194/02, uchylone. W uzasadnieniu wyroku Sąd podniósł, iż wydanie postanowienia w trybie art. 138 § 2 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. może nastąpić wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Sytuacja taka mogłaby zaistnieć, gdyby organ I instancji w ogóle nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego lub przeprowadził je z rażącym naruszeniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Stwierdził przy tym, iż w zaskarżonym postanowieniu nie wykazano, by zachodziła potrzeba uzupełnienia postępowania wyjaśniającego i w jakim zakresie. Podniósł także, iż organ II instancji nie wziął pod uwagę faktu, iż postępowanie zostało wszczęte w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów, ale w postaci wykreślenia z ewidencji gruntów M. P. jako użytkownika przedmiotowej działki. Zgodnie zaś z art. 97 § 4 k.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W tej sytuacji nie można uznać, iż zagadnieniem wstępnym było ustalenie właściciela działki, bowiem M. P. nie wnosiła o dokonanie zmian w ewidencji w postaci wpisania jej jako właściciela działki. Z tych przyczyn Sąd nie podzielił poglądu organ odwoławczego, iż odmowa zawieszenia postępowania mogłaby narazić M. P. na trudności związane z udokumentowaniem faktu rzeczywistego władania gruntem, gdyż okoliczność tę badać będzie sąd powszechny, a organy administracji winny ustalać okoliczności sprawy na potrzeby własnego postępowania, a nie postępowania toczącego się przed sądem powszechnym. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł., po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego i analizie zgromadzonych materiałów realizując wskazania wyrażone w powyższym wyroku, postanowieniem z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Starosty Powiatu K. z dnia [...], znak: [...] o odmowie zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu postanowienia organ ten stwierdził, iż postępowanie o zasiedzenie przedmiotowej nieruchomości, toczące się przed Sądem Rejonowym w K., jest odrębne od postępowania w sprawie zmian zapisów w rejestrach ewidencyjnych. Zgodnie bowiem z § 46 ust. 2, rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r., w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454) aktualizacja danych zawartych w ewidencji gruntów jest dokonywana na wniosek zainteresowanych podmiotów lub z urzędu, przez organ prowadzący ewidencję. Zmiany są wprowadzane po ich uprzednim udokumentowaniu i mogą wynikać m.in. z prawomocnych orzeczeń sądowych. Oznacza to zatem, iż treść wpisu, jaka zostanie ujawniona w ewidencji gruntów, będzie zgodna z rozstrzygnięciem jakie zapadnie w powyższej sprawie. W oparciu o powyższe ustalenia organ odwoławczy przyjął, iż nie zachodzą przesłanki wymienione w art. 97 l § 4 k.p.a., uzasadniające zawieszenie postępowania i na tej podstawie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Nie zgadzając się z powyższym postanowieniem, M. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. W skardze tej podniosła zarzut popełnienia przez organy administracji błędu w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść postanowienia, a wyrażający się w uznaniu, że występują w sprawie okoliczności uzasadniające utrzymanie w mocy postanowienia organu I instancji. Stwierdziła, iż w jej ocenie okoliczności te nie występują, bowiem sprawa o zasiedzenie do dnia dzisiejszego nie została zakończona. Na tej podstawie wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Starosty Powiatu K. z dnia [...], znak: [...] o odmowie zawieszenia postępowania i zwieszenie postępowania w tej sprawie. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Tym niemniej w pierwszym rzędzie wyjaśnić przyjdzie, iż zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest z punktu widzenia kryterium legalności. W ramach owej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy do końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano prawo materialne. Uwzględnienie skargi skutkujące uchyleniem zaskarżonej decyzji może nastąpić zaś tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy /art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej - p.p.s.a./. W przypadku zaś braku występowania powyższych naruszeń prawa oraz przepisów postępowania Sąd, stosownie do art. 151 p.p.s.a., nie uwzględniwszy skargi – oddala ją. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji stwierdził, iż zaskarżone postanowienie nie narusza obowiązującego prawa. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia stanowił przepis art. 138 § 1 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a. Ten rodzaj rozstrzygnięcia organ podejmuje wówczas, gdy w pełni podziela i uznaje za prawidłowe stanowisko organu I instancji. W niniejszej sprawie stanowisko organu I instancji znajdowało zaś oparcie w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Z kolei jak wynika z treści § 46 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r., w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454), aktualizacja danych zawartych w ewidencji gruntów jest dokonywana na wniosek zainteresowanych podmiotów lub z urzędu, przez organ prowadzący ewidencję. Zmiany są wprowadzane po ich uprzednim udokumentowaniu i mogą wynikać m.in. z prawomocnych orzeczeń sądowych. W kontekście przywołanych powyżej przepisów stwierdzić należy, iż organ odwoławczy trafnie przyjął, że postępowanie o zasiedzenie przedmiotowej nieruchomości, toczące się przed Sądem Rejonowym w K. z wniosku skarżącej, nie stanowi okoliczności uzasadniającej zawieszenia postępowania administracyjnego w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Zagadnienie prawne (ustalenie właściciela działki) rozstrzygane bowiem w tym postępowaniu przez Sąd Rejonowy nie stanowi zagadnienia wstępnego, od którego należałoby uzależniać rozpatrzenie sprawy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów poprzez wykreślenie M. K. P. z rejestru ewidencji gruntów i budynków, zwłaszcza w sytuacji gdy skarżąca nie wnosiła o dokonanie zmian w rejestrze ewidencji w postaci wpisania jej jako właściciela działki. Wszakże wynik postępowania sądowego o zasiedzenie przyjmujący postać ustalenia właściciela działki nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., zwłaszcza w sytuacji, gdy skarżąca nie wnosiła o dokonanie zmian w ewidencji w postaci wpisania jej jako właściciela działki. Podkreślić przy tym należy, iż aktualizacja wpisów w ewidencji gruntów dokonywana jest na wniosek zainteresowanych podmiotów lub z urzędu, po ich uprzednim udokumentowaniu m.in. poprzez przedłożenie prawomocnego orzeczenia sądowego. Ewentualna zmiana wpisu, jaka zostanie ujawniona w ewidencji gruntów, będzie więc zgodna z rozstrzygnięciem, które zapadnie w sprawie rozstrzyganej w postępowaniu przed Sądem Rejonowym w K.. Zważywszy zatem, iż okoliczności faktyczne sprawy wprowadzenia zmiany do operatu ewidencji gruntów nie uzasadniały zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., w ocenie Sądu, organ odwoławczy prawidłowo utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji o odmowie zawieszenia postępowania, wskazując przy tym, iż organ ten nie rozstrzygnął jeszcze sprawy pod względem merytorycznych, a zatem skarżąca nie została jeszcze wykreślona z rejestrów ewidencyjnych. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznając, iż zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w wyroku.