III SA/Łd 287/08

Dnia 12 czerwca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. na uchwałę Rady Miasta Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadną skargi na działania Wydziału Budynków i Lokali Urzędu Miasta Ł. w związku z wynajmem lokali użytkowych p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Uchwałą Nr [...] z dnia [...] Rada Miejska w Ł. działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 w związku z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz w związku z art. 54 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uznała bezzasadną skargę B. D. na uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] w sprawie skargi na działania Wydziału Budynków i Lokali Urzędu Miasta Ł. związane z wynajmem lokali użytkowych Spółce "A.". W uzasadnieniu uchwały, Rada Miejska w Ł. wskazała, że skarga dotyczy uchwały Nr [...] podjętej w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. Zaskarżona uchwała jest w istocie czynnością materialno – techniczną (zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi w rozumieniu art. 238 § 1 k.p.a.), podejmowaną jedynie w formie uchwały przez organ kolegialny jakim jest rada gminy, taką jak i czynności pozostałych organów wymienionych w art. 229 k.p.a. rozstrzygających sprawy z zakresu postępowania skargowego w inny sposób niż w formie uchwały. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych Rada Miejska w Ł. podniosła, że dopuszczalność skargi na uchwałę w sprawie rozpoznania skargi złożonej w trybie art. 227 k.p.a. powodowałaby niczym nie uzasadnioną nierówność podmiotów w stosunku do osób, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały. W piśmie z dnia 28 stycznia 2008 roku skierowanym do Rady Miejskiej w Ł., B. D. zawarła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa spowodowane podjęciem przez Radę Miejską w Ł. uchwały Nr [...]. Uchwałą Nr [...] z dnia [...] Rada Miejska w Ł. działając w oparciu o treść art. 18 ust. 2 pkt 15 w związku z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym uznała wezwania B. D. do usunięcia niezgodności z prawem uchwał Rady Miejskiej w Ł., Nr [...], Nr [...] i Nr [...] ze bezzasadne. W dniu 18 kwietnia 2008 roku B. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...], Nr [...]. Podnosząc zarzut naruszenia prawa tj. art. 6, art. 7, art. 9, art. 12 oraz art. 36 § 1, art. 229 i art. 231 k.p.a., skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej uchwały jako niezgodnej z przepisami prawa. W uzasadnieniu wskazała, że zignorowanie przez Prezydenta Miasta Ł. wnoszonych skarg nie pogłębia jej zaufania do organów samorządowych, a podejmowane akty prawa miejscowego powinny prowadzić do właściwego uregulowania spraw wynikających z wzajemnego stosunku organów samorządowych i strony. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Ł. wniosła o jej odrzucenie. W uzasadnieniu wskazała, że zaskarżona uchwała zawiera stanowisko Rady Miejskiej w Ł. wyrażone w trybie art. 54 § 2 i 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które poprzedza przekazanie do Sądu skargi. Materia zaskarżonej uchwały przesądza natomiast, że nie jest ona uchwałą podlegającą kontroli sądów administracyjnych, ponieważ nie mieści się w katalogu aktów prawnych i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 i art. 4 ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z treści art. 3 § 1 i 2 pkt 1 - 8 powołanej ustawy wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje i postanowienia – pkt 1 i 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie – pkt 3). Ponadto zaskarżalne są inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa – pkt 4, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej – pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej – pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego – pkt 7, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 wskazanego przepisu - pkt 8. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Z treści skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wynika, iż postępowanie przed organem administracji toczyło się w trybie postępowania skargowego przewidzianego w art. 227 i następnych Kodeksu postępowania administracyjnego. Przedmiotem skargi o której mowa w art. 227 k.p.a. może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Należy uznać, iż rozpatrzenie skargi wniesionej do organu w trybie art. 227 k.p.a nie jest objęte zakresem przedmiotowym art. 3 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pogląd powyższy jest zgodny z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, który stoi na stanowisku, iż postępowanie w sprawie skarg i wniosków z Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega kontroli sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lipca 2001 roku, sygn. akt II SAB 213/00, LEX nr 54555). Z kolei w postanowieniu z dnia 12 kwietnia 2001 roku (sygn. akt I SA 2668/00) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 cytowanej ustawy, którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. Uznanie zatem, że w sytuacji gdy załatwienie skargi, o której mówi art. 227 k.p.a., nastąpiło w formie uchwały, na którą służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nie uzasadnioną nierówność prawną podmiotów. Tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informującą o sposobie załatwienia nie służyłaby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi podzielając przedstawione powyżej poglądy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu. a.ł.