III SA/Łd 292/07

Dnia 31 stycznia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Protokolant asystent sędziego Joanna Wegner po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2008 roku sprawy ze skargi D. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokat M. K.– K. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy [...] kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złote obejmującą podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej skarżącej z urzędu i nakazuje wypłacić powyższą kwotę adwokat Mirosławie K.- K. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Decyzją z dnia [...] roku Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. wstrzymał D. K. z dniem [...] roku wypłatę dodatku mieszkaniowego przyznanego na podstawie decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. Nr [...]. Przedmiotową decyzję strona otrzymała w dniu [...] roku. Organ w treści decyzji pouczył stronę o możliwości oraz terminie i sposobie wniesienia odwołania. W dniu 24 [...] roku D. K. wniosła odwołanie od powyższej decyzji, kierując je bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W ocenie organu D.K. uchybiła terminowi do wniesienia odwołania, ponieważ termin ten upłynął w dniu [...]roku. W dniu [...]. D. K. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo zatytułowane "wniosek o przywrócenie Terminu". W uzasadnieniu pisma skarżąca podniosła, iż jako osoba bezrobotna nie ma do czynienia na co dzień z bieżącą datą. Ponadto do czytania i pisania musi pożyczać okulary, a nie zawsze ma taką możliwość, gdyż do dziś nie otrzymała z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej kwoty na ich zakup, o czym SKO poinformowane jest od dawna. Organ II instancji powziął wątpliwość co do istoty żądania i pismem z dnia [...]. wystąpił o wyjaśnienie czy pismo z [...]. jest skargą na postanowienie SKO stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania czy też wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Pismo zawiera pouczenie, że w braku nadesłania wyjaśnień w terminie 7 dni pismo zostanie potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W aktach administracyjnych znajduje się notatka służbowa z dnia [...], z której wynika, że skarżąca w rozmowie telefonicznej wyjaśniła, że jej pismo z [...]. jest w istocie wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a nie skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie SKO stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem z dnia [...]. nr KO [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. odmówiło D. K. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z [...] Na postanowienie z dnia [...] 2005r. D. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wyrokiem z dnia 4 lipca 2006r. w sprawie III SA/Łd 57/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...]. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, iż D. K. nie potwierdziła treści notatki służbowej z [...] i z akt administracyjnych nie wynika, aby została ona zapoznana z jej treścią. Pismo D.K. z dnia [...]. jest skargą skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na postanowienie SKO stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W związku z czym, na podstawie art.145 § 1 pkt.1c.) ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1270 z późn. zm.), Sąd uchylił zaskarżone postanowienie. W odpowiedzi na skargę z dnia [...]roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej oddalenie argumentując jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Nadto organ zaznaczył, że bezspornym jest to, iż termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] roku. Natomiast skarżąca odwołanie wniosła w dniu [...] roku, o czym świadczy data stempla pocztowego na kopercie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga D. K. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p. p. s. a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl zaś art. 145 § 1 p. p. s. a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi: a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach; 3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego postanowienia, czy jest ono zgodne z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Badając legalność zaskarżonego postanowienia sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. W niniejszej sprawie przedmiot skargi stanowiło postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. orzekające o stwierdzeniu uchybienia przez D. K. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. wstrzymującej wypłatę skarżącej dodatku mieszkaniowego. Po myśli art. 129 § 2 k. p. a. termin do wniesienia odwołania wynosi dni 14 od dnia doręczenia stronie decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy z urzędu zobowiązany jest zbadać, czy przedmiotowy termin został zachowany. Organ nie ma przy tym swobody wyboru oceny konsekwencji prawnych stwierdzenia uchybienia terminu. W razie ustalenia, iż termin został przekroczony, zobowiązany jest w oparciu o dyspozycję art. 134 k. p. a. wydać postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Rozpoznanie środka odwoławczego, który został wniesiony z uchybieniem terminu jest niedopuszczalne. Podkreślić należy, iż zignorowanie faktu przekroczenia terminu do wniesienia odwołania jest rażącym naruszeniem.(por. np. wyrok NSA z dnia 30 grudnia 1998 roku, sygn. akt IV SA 2294/96, Lex nr 45698). W rozpoznawanej sprawie decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. D. K. otrzymała osobiście w dniu [...] roku (druk doręczenia - akta administracyjne). Wobec tego termin do wniesienia odwołania upływał w dniu [...]roku, w środę. Natomiast odwołanie skarżąca nadała na poczcie listem poleconym w dniu [...] roku (data stempla na kopercie – akta administracyjne), a więc po upływie terminu do wniesienia środka odwoławczego. Warto zaznaczyć, iż o terminie i sposobie wniesienia odwołania strona była pouczona w decyzji organu I instancji. D. K. w swej skardze nie kwestionuje faktu, iż termin ten został przekroczony, podnosi jednak argumenty dotyczące stanu zdrowia i wynikających stąd kłopotów z liczeniem terminów procesowych. Podnieść należy, iż tego rodzaju okoliczności nie mogą wpłynąć na ocenę faktu bezskutecznego upływu terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy zobligowany jest w sytuacji ustalenia uchybienia terminu, wydać postanowienie stwierdzające tę okoliczność. Nie ma możliwości dokonania swobodnej oceny tej kwestii, w zależności np. od indywidualnej sytuacji strony. Twierdzenia podnoszone w skardze mogłyby ewentualnie być podniesione we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowego odwołania. Z akt administracyjnych wynika, iż D. K. jednak wniosku takiego nie składała. Okoliczność ta zresztą była przedmiotem analizy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w prawomocnie zakończonym postępowaniu w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 57/06. W sprawie tej Sąd uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z [...] nr KO [...] odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z [...]. W uzasadnieniu wymienionego wyroku Sąd uznał, iż pismo D. K. z dnia [...] zatytułowane "wniosek o przywrócenie terminu" jest skargą do sądu administracyjnego na postanowienie SKO w P. z [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Wskazania Sądu wyrażone w wyroku z 4 lipca 2006r. są wiążące w niniejszej sprawie. W związku z czym należało uznać, iż pismo D.K. z dnia [...] skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi jest skargą na postanowienie z [...]. Reasumując Sąd uznał, iż odwołanie D. K. od decyzji organu I instancji zostało złożone po upływie 14-dniowego terminu, o którym mowa w art.129 § 1 kpa. Organ odwoławczy prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze, na podstawie art.151 ustawy z 30 sierpnia 2002r., Sąd oddalił skargę D. K. Wobec tego, iż skarżąca w niniejszym postępowaniu reprezentowana była przez adwokat M. K., ustanowioną z urzędu w ramach instytucji prawa pomocy, Sąd na podstawie art. 250 p. p. s. a. w związku z art. §18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) przyznał adwokat M. K. kwotę 292,80 złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej skarżącej z urzędu, obejmującą podatek od towarów i usług według stawki 22 % i nakazał wypłacić powyższą kwotę wymienionemu adwokatowi z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. T.P.