III SA/Łd 298/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Protokolant asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2010 r. sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej dotyczącej prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie gier na automatach oddala skargę DECYZJĄ Z DNIA [...] ZNAK [...] DYREKTOR IZBY CELNEJ W Ł. UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ WŁASNĄ Z DNIA [...] NR [...] ODMAWIAJĄCĄ "A" SPÓŁCE Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ W N. ZMIANY DECYZJI DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ W Ł. Z DNIA [...] NR [...], NA MOCY KTÓREJ UDZIELONO SPÓŁCE ZEZWOLENIA NA URZĄDZANIE I PROWADZENIE DZIAŁALNOŚCI W ZAKRESIE GIER NA AUTOMATACH O NISKICH WYGRANYCH NA TERENIE WOJEWÓDZTWA ŁÓDZKIEGO NA OKRES SZEŚCIU LAT. WNIOSEK O ZMIANĘ POWYŻSZEJ DECYZJI SPÓŁKA ZŁOŻYŁA W DNIU [...]. DECYZJĘ ODMAWIAJĄCĄ DOKONANIA ZMIANY Z DNIA [...] DYREKTOR IZBY CELNEJ OPARŁ NA PODSTAWIE ART. 207 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 2005 R. NR 8 POZ. 60 Z PÓŹN. ZM.) ORAZ ART. 8, ART. 118, ART. 135 UST. 2 USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009 R. O GRACH HAZARDOWYCH (DZ. U. Z 2009 R. NR 201, POZ. 1540). OD POWYŻSZEJ DECYZJI SKARŻĄCA SPÓŁKA WNIOSŁA ODWOŁANIE, W KTÓRYM WNIOSŁA O JEJ UCHYLENIE W CAŁOŚCI I ORZECZENIE CO DO ISTOTY SPRAWY PRZEZ WYDANIE SPÓŁCE ZEZWOLENIA NA URZĄDZANIE I PROWADZENIE DZIAŁALNOŚCI W ZAKRESIE GIER NA AUTOMATACH O NISKICH WYGRANYCH NA TERENIE WOJEWÓDZTWA [...]. SPÓŁKA ZARZUCIŁA DECYZJI NARUSZENIE ZASAD PRAWA UNII EUROPEJSKIEJ UREGULOWANYCH TRAKTACIE Z LIZBONY ZMIENIAJĄCYM TRAKTAT O UNII EUROPEJSKIEJ I TRAKTAT USTANAWIAJĄCY WSPÓLNOTĘ EUROPEJSKĄ Z DNIA 13 GRUDNIA 2007 R. ZWANY "TRAKTATEM O FUNKCJONOWANIU UNII EUROPEJSKIEJ" (DZ. U. Z 2009 R. NR 203 POZ. 1569) – ART. 34, ART. 49 I ART. 56 – W ZWIĄZKU Z ZASADĄ PIERWSZEŃSTWA PRAWA WSPÓLNOTOWEGO ORAZ ZASADĄ BEZPOŚREDNIEGO STOSOWANIA I BEZPOŚREDNIEJ SKUTECZNOŚCI PRAWA WSPÓLNOTOWEGO ORAZ NARUSZENIE ART. 2, ART. 31 UST. 3 W ZW. Z ART. 22, ART. 2 I ART. 61, ART. 7 W ZW. Z ART. 123 UST. 1 KONSTYTUCJI RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ POPRZEZ NARUSZENIE ZASADY DEMOKRATYCZNEGO PAŃSTWA PRAWNEGO. W UZASADNIENIU ODWOŁANIA SPÓŁKA WSKAZAŁA, ŻE PRZEPISY USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH NARUSZYŁY ZASADY PRAWIDŁOWEJ LEGISLACJI KRAJOWEJ, W SZCZEGÓLNOŚCI Z UWAGI NA BRAK RZECZOWEJ I MERYTORYCZNEJ KONSULTACJI PUBLICZNEJ, NIEZASTOSOWANIE SZCZEGÓLNEJ PROCEDURY W ZAKRESIE NOWELIZACJI KODEKSÓW. UNIEMOŻLIWIŁO TO ZDANIEM SPÓŁKI DLA OCHRONY INTERESU PUBLICZNEGO ZASTOSOWANIE INNYCH SKUTECZNYCH ŚRODKÓW, WYSTARCZAJĄCYCH, W MIEJSCE CAŁKOWITEJ DELEGALIZACJI PRZEDMIOTOWEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ. W UZASADNIENIU DECYZJI Z DNIA [...] DYREKTOR IZBY CELNEJ W Ł. POWOŁAŁ BRZMIENIE ART. 2 UST. 1 PKT 8 ORAZ ART. 238 UST. 1 USTAWY Z DNIA 27 SIERPNIA 2009 R. O SŁUŻBIE CELNEJ ORAZ ART. 144, ART.8, ART. 118 USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH ORAZ ART. 235 A § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ. STWIERDZIŁ, ŻE ZGODNIE Z ART. 135 UST. 2 USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH, W WYNIKU ZMIANY ZEZWOLENIA NIE MOŻE NASTĄPIĆ ZMIANA MIEJSC URZĄDZANIA GRY Z WYJĄTKIEM ZMNIEJSZENIA LICZBY PUNKTÓW GRY NA AUTOMATACH O NISKICH WYGRANYCH. ZATEM ZASTOSOWANIE TRYBU ART. 235 A § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ JEST NIEMOŻLIWE, BOWIEM PRZEPIS ART.135 UST. 2 USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH WPROWADZA ZAKAZ ZMIANY MIEJSC URZĄDZANIA GRY. W ODNIESIENIU DO ZARZUTÓW ZAWARTYCH W ODWOŁANIU WSKAZAŁ, ŻE ZGODNIE Z ART.120 ORDYNACJI PODATKOWEJ ORGANY PODATKOWE DZIAŁAJĄ NA PODSTAWIE PRZEPISÓW PRAWA. ZATEM KAŻDY AKT WŁADCZEJ INGERENCJI PAŃSTWA W SFERĘ PRAWNĄ OBYWATELA POWINIEN BYĆ OPARTY NA KONKRETNYM PRZEPISIE PRAWA. W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE ORGAN I INSTANCJI DZIAŁAŁ NA PODSTAWIE PRZEPISÓW ART. 207 ORDYNACJI PODATKOWEJ ORAZ ART. 8, ART.118, ART.129 UST. 2 USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA O GRACH HAZARDOWYCH TJ. PRAWA POWSZECHNIE OBOWIĄZUJĄCEGO. WYJAŚNIŁ, ŻE ORGANY ADMINISTRACJI RZĄDOWEJ NIE SĄ WŁADNE DO ORZEKANIA O NIEZGODNOŚCI PRAWA WSPÓLNOTOWEGO Z PRAWEM KRAJOWYM. ORZECZENIE O NIEZGODNOŚCI PRZEPISU KRAJOWEGO Z PRAWEM WSPÓLNOTOWYM MOŻE ZAPAŚĆ WYŁĄCZNIE W POSTĘPOWANIU PROWADZONYM PRZED EUROPEJSKIM TRYBUNAŁEM SPRAWIEDLIWOŚCI, W TRYBIE ART. 258 I 259 TFUE (POPRZEDNIO ART. 226 I ART. 227 TRAKTATU USTANAWIAJĄCEGO WSPÓLNOTĘ EUROPEJSKĄ). ODNOŚNIE POWOŁANIA SIĘ PRZEZ SPÓŁKĘ NA WYROK EUROPEJSKIEGO TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI Z DNIA 26 PAŹDZIERNIKA 2006 R. W SPRAWIE O SYGNATURZE C-65/05 ZAUWAŻYŁ, ŻE POWYŻSZA SPRAWA DOTYCZY ZUPEŁNIE INNEGO STANU FAKTYCZNEGO I PRAWNEGO. PRZEDMIOTEM OCENY PRZED ETS NIE BYŁA USTAWA Z DNIA 19 LISTOPADA 2009R. O GRACH HAZARDOWYCH. ODNOŚNIE ZARZUTU NARUSZENIA PRZEZ USTAWĘ Z DNIA 19 LISTOPADA 2009 R. O GRACH HAZARDOWYCH ART. 2, ART. 31 UST. 3 W ZW. Z ART. 22, ART. 2 I ART. 61 KONSTYTUCJI RP POINFORMOWAŁ, ŻE JEDYNYM ORGANEM DO OCENY ZGODNOŚCI USTAWY Z KONSTYTUCJĄ JEST TRYBUNAŁ KONSTYTUCYJNY (ART. 79, ART. 188 KONSTYTUCJI RP), ZAŚ ORGANY ADMINISTRACJI CELNEJ SĄ ORGANAMI WŁADZY WYKONAWCZEJ I SĄ ZOBLIGOWANE DO STOSOWANIA POWSZECHNIE OBOWIĄZUJĄCEGO PRAWA WYNIKAJĄCEGO Z USTAW I ROZPORZĄDZEŃ. NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ SPÓŁKA WNIOSŁA SKARGĘ WNOSZĄC O UCHYLENIE W CAŁOŚCI ZARÓWNO ZASKARŻONEJ DECYZJI JAKI I POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJI. W ZAKRESIE PRAWA EUROPEJSKIEGO ZARZUCIŁA ZASKARŻONEJ DECYZJI NARUSZENIE PRZEPISÓW PROCEDURY, POLEGAJĄCE W SZCZEGÓLNOŚCI NA WYDANIU ORZECZENIA W OPARCIU O AKT PRAWNY (TJ. USTAWĘ O GRACH HAZARDOWYCH), KTÓRY NA TLE PRAWA UNII EUROPEJSKIEJ POWINIEN ZOSTAĆ UZNANY PRZEZ ORGAN ZA NIEOBOWIĄZUJĄCY. ZDANIEM SPÓŁKI SKUTKOWAĆ TO POWINNO ODMOWĄ JEGO ZASTOSOWANIA, PRZEDE WSZYSTKIM Z UWAGI NA DONIOSŁE UCHYBIENIE W PROCEDURZE PRAWOTWÓRCZEJ, BRAK REALIZACJI OBOWIĄZKU NOTYFIKACJI PROJEKTU USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH KOMISJI EUROPEJSKIEJ, WYNIKAJĄCEGO W SZCZEGÓLNOŚCI Z ART. 8 UST. 1 AKAPIT PIERWSZY DYREKTYWY NR 98/34,2) NARUSZENIE FUNDAMENTALNYCH ZASAD PRAWA UNII EUROPEJSKIEJ, UREGULOWANYCH W TRAKTACIE Z LIZBONY ZMIENIAJĄCYM TRAKTAT O UNII EUROPEJSKIEJ I TRAKTACIE USTANAWIAJĄCYM WSPÓLNOTĘ EUROPEJSKĄ Z DNIA 13 GRUDNIA 2007 R., TJ. PRZEPISÓW ART. 34 TFUE (POPRZEDNIO ART. 28 TRAKTATU USTANAWIAJĄCEGO WSPÓLNOTĘ EUROPEJSKĄ DALEJ: TWE), ART. 49 TFUE (POPRZEDNIO ART. 43 TWE) ORAZ ART. 56 TFUE (POPRZEDNIO ART. 49 TWE), W ZWIĄZKU Z ZASADĄ PIERWSZEŃSTWA PRAWA WSPÓLNOTOWEGO ORAZ ZASADĄ BEZPOŚREDNIEGO STOSOWANIA I BEZPOŚREDNIEJ SKUTECZNOŚCI PRAWA WSPÓLNOTOWEGO. W ZAKRESIE PRAWA KRAJOWEGO SPÓŁKA ZARZUCIŁA NARUSZENIE ART. 2 KONSTYTUCJI RP TJ. ZASADY OCHRONY PRAW PODMIOTOWYCH SŁUSZNIE NABYTYCH, NARUSZENIE ART. 31 UST. 3 W ZW. Z ART. 22 KONSTYTUCJI RP TJ. ZASADY PROPORCJONALNOŚCI SENSU STRICTE, NARUSZENIE ART. 2 I ART. 61 KONSTYTUCJI RP TJ. ZASADY ZAUFANIA OBYWATELI DO PAŃSTWA PRAWA ORAZ OBOWIĄZKU INFORMACYJNEGO ORGANÓW WŁADZY PUBLICZNEJ, NARUSZENIE ART. 7 KONSTYTUCJI RP TJ. ZASADY LEGALIZMU W ZW. Z ART.123 UST. 1 KONSTYTUCJI RP, NARUSZENIE ART. 2 KONSTYTUCJI RP TJ. ZASADY PRZYZWOITEJ LEGISLACJI POPRZEZ NARUSZENIE ZASADY DEMOKRATYCZNEGO PAŃSTWA PRAWNEGO, W KTÓREJ MIESZCZĄ SIĘ WSKAZANE WYŻEJ ZASADY SZCZEGÓŁOWE. POWOŁAŁA SZEREG ORZECZEŃ EUROPEJSKIEGO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO. ODNOŚNIE POLSKIEJ USTAWY I ARGUMENTÓW MAJĄCYCH UZASADNIAĆ KONIECZNOŚĆ JEJ NOTYFIKACJI POWOŁAŁA ORZECZENIE KOMISJI PRZECIWKO GRECJI Z DNIA 26 PAŹDZIERNIKA 2006 R. (C-85/05). SPÓŁKA DOSZŁA DO WNIOSKU, IŻ ORGAN CELNY MA NIE TYLKO PRAWO ALE I OBOWIĄZEK ODMÓWIĆ ZASTOSOWANIA AKTU PRAWNEGO SPRZECZNEGO Z PRAWEM UNII EUROPEJSKIEJ. KOMPETENCJA TA PŁYNIE DLA NIEGO WPROST Z OWEGO PRAWA. MA RÓWNIEŻ OBOWIĄZEK BADAĆ PODSTAWĘ PRAWNĄ WYDAWANEGO ORZECZENIA POD KĄTEM JEJ ZGODNOŚCI Z PRAWEM UNII EUROPEJSKIEJ. SPÓŁKA W SKARDZE ZAWARŁA WNIOSEK O SKIEROWANIE PYTANIA PREJUDYCJALNEGO DO EUROPEJSKIEGO TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI. DO SKARGI SPÓŁKA ZAŁĄCZYŁA WYROK ETS W SPRAWIE KOMISJA PRZECIWKO GRECJI Z DNIA 26 PAŹDZIERNIKA 2006 R. ORAZ OPINIE PRAWNE: PROF. DR HAB. P. K. Z DNIA [...], PROF. DR HAB. M. K. Z DNIA [...], DR M. J. Z DNIA [...]. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ DYREKTOR IZBY CELNEJ WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE. WSKAZAŁ, IŻ W JEGO OCENIE PRZEPISY USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH NIE WYMAGAJĄ NOTYFIKACJI KOMISJI EUROPEJSKIEJ, GDYŻ NIE ZAWIERAJĄ PRZEPISÓW TECHNICZNYCH, ZAŚ PRZEPISY USTAWY WYMAGAJĄ DLA PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI W ZAKRESIE GIER NA AUTOMATACH KONCESJI NA PROWADZENIE KASYNA GRY. WYJAŚNIŁ, ŻE NIE JEST UPRAWNIONY DO OCENY, CZY LEGISLACJA USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH ZOSTAŁA PRZEPROWADZONA ZGODNIE Z OBOWIĄZUJĄCYM PRAWEM. ORGANY ADMINISTRACJI RZĄDOWEJ NIE SĄ BOWIEM WŁADNE DO ORZEKANIA O NIEZGODNOŚCI PRAWA WSPÓLNOTOWEGO Z PRAWEM KRAJOWYM. WSKAZAŁ PONADTO, ŻE ROZPOZNAJĄC SPRAWĘ ZOBOWIĄZANY BYŁ DO STOSOWANIA PRAWA POWSZECHNIE OBOWIĄZUJĄCEGO W POLSCE – W TYM USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH, KTÓRA ZAWIERA PRZEPISY SZCZEGÓLNE REGULUJĄCE WYDAWANIE ZEZWOLEŃ NA URZĄDZANIE PROWADZENIE DZIAŁALNOŚCI W ZAKRESIE GIER NA AUTOMATACH O NISKICH WYGRANYCH TERENIE WOJEWÓDZTWA [...] ORAZ ZMIANĘ TYCH ZEZWOLEŃ. ŻADEN ORGAN ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, NIE MOŻE ODMÓWIĆ ZASTOSOWANIA PRZEPISÓW ROZPORZĄDZEŃ NAWET WÓWCZAS, GDY ZOSTAŁY ONE WYDANE Z NARUSZENIEM KONSTYTUCJI RP. NIE DYSPONUJE ON WYSTARCZAJĄCYMI INSTRUMENTAMI PRAWNYMI POZWALAJĄCYMI ODSTĄPIĆ OD WYDANIA DECYZJI NA PODSTAWIE PRZEPISU SPRZECZNEGO Z KONSTYTUCJĄ RP, JEŻELI NADAL FUNKCJONUJE ON W OBROCIE PRAWNYM. WYJAŚNIŁ, ŻE JEDYNYM ORGANEM UPRAWNIONYM DO OCENY ZGODNOŚCI USTAWY Z KONSTYTUCJĄ JEST TRYBUNAŁ KONSTYTUCYJNY (ART. 79, ART. 188 KONSTYTUCJI RP). ORGAN WSKAZAŁ, ŻE WYROK EUROPEJSKIEGO TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI Z DNIA 26 PAŹDZIERNIKA 2006 R. PRZECIWKO REPUBLICE GRECKIEJ C-65/05 NIE DOTYCZY SYTUACJI OPISANYCH W POLSKIEJ USTAWIE O GRACH HAZARDOWYCH. ODNOSZĄC SIĘ DO ZAŁĄCZONYCH DO SKARGI OPINII PRAWNYCH ORGAN POWOŁAŁ BRZMIENIE ART. 106 § 3 ART.133 § 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI. PONADTO STWIERDZIŁ, ŻE ZAŁĄCZONE PRZEZ SKARŻĄCĄ SPÓŁKĘ SĄ OPINIAMI PRAWNYMI, ZAŚ PRZEDMIOTEM DOWODU NIE POWINNO BYĆ PRAWO, BOWIEM ORGAN ADMINISTRACJI JAK I SĄD MA OBOWIĄZEK ZNAĆ PRZEPISY PRAWA OBOWIĄZUJĄCEGO BEZ WZGLĘDU NA TO CZY STRONY NA NIE POWOŁAŁY SIĘ CZY NIE, LUB CZY POWOŁAŁY JE WŁAŚCIWIE. PISMEM Z DNIA [...] ZATYTUŁOWANYM "UZUPEŁNIENIE WNIOSKÓW SKARGI" SKARŻĄCA SPÓŁKA PONOWNIE WNIOSŁA O WYSTĄPIENIE DO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO Z PYTANIEM PRAWNYM CO DO ZGODNOŚCI Z KONSTYTUCJĄ USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009 R. O GRACH HAZARDOWYCH. WSKAZAŁA, ŻE ZAŁĄCZONE DO SKARGI OPINIE PRAWNE SŁUŻĄ WZMOCNIENIU ARGUMENTACJI PRZEDSTAWIONEJ W SKARDZE. PONOWNIE PODKREŚLIŁA, IŻ NIE ZGADZA SIĘ Z ARGUMENTACJĄ ORGANU ZAWARTĄ ZARÓWNO W ZASKARŻONEJ DECYZJI JAK I W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: NA WSTĘPIE WYJAŚNIENIA WYMAGA, IŻ SĄDOWA KONTROLA DZIAŁALNOŚCI ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ OGRANICZA SIĘ DO OCENY ZGODNOŚCI ZASKARŻONEGO AKTU LUB CZYNNOŚCI Z PRAWEM. WYNIKA TO Z ART. 1 USTAWY Z DNIA 25 LIPCA 2002 ROKU PRAWO O USTROJU SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (DZ. U NR 153, POZ.1269 ZE ZMIANAMI). SĄD ADMINISTRACYJNY, KONTROLUJĄC ZGODNOŚĆ ZASKARŻONEGO ROZSTRZYGNIĘCIA Z PRAWEM, ORZEKA NA PODSTAWIE MATERIAŁU SPRAWY ZGROMADZONEGO W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM. OBOWIĄZEK DOKŁADNEGO WYJAŚNIENIA STANU FAKTYCZNEGO ORAZ ZEBRANIA I WYCZERPUJĄCEGO ROZPATRZENIA CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO SPOCZYWA NA ORGANIE ORZEKAJĄCYM, A SĄD ADMINISTRACYJNY NIE MOŻE ZASTĄPIĆ ORGANU ADMINISTRACJI W WYPEŁNIENIU TEGO OBOWIĄZKU, PONIEWAŻ DO JEGO KOMPETENCJI NALEŻY WYŁĄCZNIE KONTROLA LEGALNOŚCI DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ. OZNACZA TO, ŻE SĄD ADMINISTRACYJNY NIE ROZSTRZYGA MERYTORYCZNIE O ZGŁOSZONYCH PRZEZ STRONĘ ŻĄDANIACH, A JEDYNIE W PRZYPADKU STWIERDZENIA, IŻ ZASKARŻONY AKT ZOSTAŁ WYDANY Z NARUSZENIEM PRAWA, O KTÓRYM MOWA W ART. 145 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 ROKU PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U Z 2002 R. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM. – ZWANEJ W DALSZYM CIĄGU UZASADNIENIA JAKO PPSA) UCHYLA GO LUB STWIERDZA JEGO NIEWAŻNOŚĆ. NADTO WSKAZANIA WYMAGA, IŻ SĄD ORZEKA NA PODSTAWIE AKT SPRAWY (ART. 133 § 1 PPSA) NIE BĘDĄC ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ PRAWNĄ (ART. 134 § 1 PPSA). ROZPOZNAJĄC SPRAWĘ W ŚWIETLE POWOŁANYCH WYŻEJ KRYTERIÓW SĄD DOSZEDŁ DO PRZEKONANIA, ŻE SKARGA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, BOWIEM ZASKARŻONA DECYZJA NIE ZOSTAŁA PODJĘTA Z NARUSZENIEM PRAWA, W STOPNIU MOGĄCYM MIEĆ WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. ZGODNIE Z ZASADĄ PRAWORZĄDNOŚCI, USTANOWIONĄ W ART. 7 KONSTYTUCJI RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Z DNIA 2 KWIETNIA 1997R. (DZ. U. 97, NR 78, POZ. 483), JAK RÓWNIEŻ W ART. 6 USTAWY Z DNIA 14 CZERWCA 1960R. KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO (DZ. U. Z 2000R., NR 98, POZ. 1071), ORGANY ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ DZIAŁAJĄ NA PODSTAWIE I W GRANICACH PRAWA. DZIAŁANIE NA PODSTAWIE PRAWA TO DZIAŁANIE NA PODSTAWIE PRZEPISÓW PRAWA OBOWIĄZUJĄCYCH W DNIU WYDAWANIA DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ. ZASADA PRAWORZĄDNOŚCI NAKŁADA ZATEM NA ORGANY ORZEKAJĄCE OBOWIĄZEK USTALENIA MOCY WIĄŻĄCEJ PRZEPISU PRAWA W DNIU WYDANIA DECYZJI. PO USTALENIU MOCY OBOWIĄZUJĄCEJ PRZEPISU PRAWA, ORGANY POWINNY PODJĄĆ CZYNNOŚCI W CELU USTALENIA STANU FAKTYCZNEGO W SPRAWIE, DO KTÓREGO ZASTOSOWANY ZOSTANIE PRZEPIS OBOWIĄZUJĄCY W DNIU ORZEKANIA. Z ZASADY PRAWORZĄDNOŚCI WYNIKA BOWIEM, ŻE ORGANY ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM ZOBOWIĄZANE SĄ STOSOWAĆ PRZEPISY OBOWIĄZUJĄCE W DNIU WYDANIA DECYZJI. OD TEJ REGUŁY MOGĄ ZOSTAĆ WPROWADZONE ODSTĘPSTWA PRZEPISAMI PRZEJŚCIOWYMI (POR. WYROK NSA Z DNIA 16 MAJA 2007R., I OSK 1080/06, LEX NR 342503 I Z DNIA 21 CZERWCA 2006R., I OSK 942/05, LEX NR 265749). W TYM KONTEKŚCIE TRZEBA ZAUWAŻYĆ, ŻE WNIOSEK SKARŻĄCEJ SPÓŁKI O ZMIANĘ DECYZJI Z DNIA [...] ZOSTAŁ PRZEDŁOŻONY NA GRUNCIE NIEOBOWIĄZUJĄCEJ JUŻ USTAWY Z DNIA 29 LIPCA 1992R. O GRACH I ZAKŁADACH WZAJEMNYCH (DZ. U. Z 2004R., NR 4, POZ. 27 Z PÓŹN. ZM.). NATOMIAST ZASKARŻONE ROZSTRZYGNIĘCIE JAK I ROZSTRZYGNIECIE ORGANU I INSTANCJI MIAŁO MIEJSCE JUŻ W CZASIE OBOWIĄZYWANIA USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009 R. O GRACH HAZARDOWYCH (DZ. U. Z 2009 R., NR 201, POZ. 1540), KTÓRA WESZŁA W ŻYCIE W DNIU 1 STYCZNIA 2010 R. PRZEDMIOTEM SKARGI JEST BOWIEM DECYZJA DYREKTORA IZBY CELNEJ Z DNIA [...] UTRZYMUJĄCA W MOCY JEGO DECYZJĘ Z DNIA [...] O ODMOWIE ZMIANY DECYZJI Z DNIA [...], W ZAKRESIE ZMIANY LOKALIZACJI PUNKTÓW, W KTÓRYCH URZĄDZANE SĄ GRY NA AUTOMATACH O NISKICH WYGRANYCH. ZASADNIE ZATEM ORGAN PODEJMOWAŁ DECYZJE W SPRAWIE W OPARCIU O PRZEPISY NOWEJ USTAWY. ART. 118 USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009 R. O GRACH HAZARDOWYCH PRZESĄDZA BOWIEM JEDNOZNACZNIE, ŻE DO POSTĘPOWAŃ WSZCZĘTYCH I NIE ZAKOŃCZONYCH PRZED DNIEM WEJŚCIA W ŻYCIE USTAWY STOSUJE SIĘ PRZEPISY USTAWY, O ILE USTAWA NIE STANOWI INACZEJ. SKORO WIĘC POSTĘPOWANIE W SPRAWIE ZMIANY DECYZJI DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ W Ł. Z DNIA [...] NIE ZOSTAŁO ZAKOŃCZONE PRZED DNIEM WEJŚCIA W ŻYCIE USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH, ORGAN WŁAŚCIWIE PODEJMOWAŁ ROZSTRZYGNIĘCIE NA GRUNCIE NOWEJ USTAWY, BOWIEM PRZEPISY PRZEJŚCIOWE - ART. 118 NOWEJ USTAWY, NAKAZYWAŁY TAKIE DZIAŁANIE WOBEC WSZCZĘTEGO I NIE ZAKOŃCZONEGO POSTĘPOWANIA. W TAKIEJ SYTUACJI, GDZIE PRZEPISY INTERTEMPORALNE BEZ ŻADNYCH WĄTPLIWOŚCI PRZESĄDZIŁY W PRZEDMIOTOWEJ SPRAWIE O ZASTOSOWANIU USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009 R. O GRACH HAZARDOWYCH, ORGAN MIAŁ OBOWIĄZEK ZASTOSOWAĆ TEN AKT PRAWNY, MATERIALIZUJĄC NIEJAKO ZASADĘ PRAWORZĄDNOŚCI, KTÓRA WSKAZUJE KONIECZNOŚĆ ZASTOSOWANIA W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM PRZEPISÓW OBOWIĄZUJĄCYCH W DNIU WYDANIA DECYZJI. JEDYNIE W PRZYPADKU BRAKU PRZEPISÓW INTERTEMPORALNYCH ORGAN ZMUSZONY BYŁBY ROZWAŻYĆ I OCENIĆ JAKĄ USTAWĘ ZASTOSOWAĆ W SPRAWIE. WSKAZAĆ RÓWNIEŻ NALEŻY, ŻE ORGAN ZASADNIE STOSOWAŁ W SPRAWIE PRZEPISY USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. Z 2005 R., NR 8, POZ. 60 ZE ZM.), BOWIEM ZGODNIE Z ART. 8 USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH, DO POSTĘPOWAŃ W SPRAWACH OKREŚLONYCH W USTAWIE STOSUJE SIĘ ODPOWIEDNIO PRZEPISY USTAWY Z 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA, CHYBA ŻE USTAWA STANOWI INACZEJ. WYDANIE ROZSTRZYGNIĘCIA W OPARCIU O PRZEPISY NOWEJ USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009 R. O GRACH HAZARDOWYCH, SPOWODOWAŁO, ŻE PODSTAWĄ MATERIALNOPRAWNĄ ROZSTRZYGNIĘCIA STAŁ SIĘ ART. 135 UST. 2 TEJ USTAWY. STOSOWNIE ZAŚ DO TEJ REGULACJI PRAWNEJ, ZEZWOLENIA, O KTÓRYCH MOWA W ART. 129 UST. 1, MOGĄ BYĆ ZMIENIANE, NA ZASADACH OKREŚLONYCH W USTAWIE DLA ZMIANY KONCESJI I ZEZWOLEŃ UDZIELANYCH PODMIOTOM PROWADZĄCYM DZIAŁALNOŚĆ W ZAKRESIE OKREŚLONYM W ART. 6 UST. 1-3, PRZEZ ORGAN WŁAŚCIWY DO UDZIELENIA ZEZWOLENIA W DNIU POPRZEDZAJĄCYM DZIEŃ WEJŚCIA W ŻYCIE USTAWY, Z ZASTRZEŻENIEM UST. 2 I 3. PRZEPISY ART. 56 I ART. 57 STOSUJE SIĘ ODPOWIEDNIO. CO NAJISTOTNIEJSZE JEDNAK W WYNIKU ZMIANY ZEZWOLENIA NIE MOŻE NASTĄPIĆ ZMIANA MIEJSC URZĄDZANIA GRY, Z WYJĄTKIEM ZMNIEJSZENIA LICZBY PUNKTÓW GRY NA AUTOMATACH O NISKICH WYGRANYCH (UST. 2). NIEWĄTPLIWIE DYSPOZYCJA WSPOMNIANEGO ART. 135 USTAWY JEST JEDNOZNACZNA W SWOIM BRZMIENIU I NIE BUDZI WĄTPLIWOŚCI PRAWIDŁOWOŚĆ JEJ ZASTOSOWANIA NA GRUNCIE PRZEDMIOTOWEJ SPRAWY. ORGAN BOWIEM PODEJMUJĄC SWOJE ROZSTRZYGNIĘCIA W ISTOCIE ODMÓWIŁ MODYFIKACJI ZEZWOLENIA (UDZIELONEGO DECYZJĄ Z DNIA [...]) W ZAKRESIE ZMIANY LOKALIZACJI PUNKTÓW, W KTÓRYCH URZĄDZANE SĄ GRY NA AUTOMATACH O NISKICH WYGRANYCH. PRAWIDŁOWO WIĘC ZASTOSOWAŁ DYSPOZYCJĘ ART. 135 UST. 2 USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009R. O GRACH HAZARDOWYCH. ODNOSZĄC SIĘ NATOMIAST DO ZASTRZEŻEŃ SKARŻĄCEJ SPÓŁKI ODNOŚNIE OBOWIĄZKU NOTYFIKACJI USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009R. O GRACH HAZARDOWYCH, NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE USTAWA O GRACH HAZARDOWYCH NIE ZOSTAŁA DOPUSZCZONA DO PROCESU NOTYFIKACJI PRZEZ KOMISJĘ EUROPEJSKĄ. DAJE TO PODSTAWĘ DO PRZYJĘCIA, ŻE WŁAŚCIWE ORGANY ODPOWIEDZIALNE ZA TEN PROCES STWIERDZIŁY BRAK ZAPISÓW TECHNICZNYCH W PRZEDMIOTOWYM AKCIE PRAWNYM. POTWIERDZONE TO ZOSTAŁO ZRESZTĄ OFICJALNIE W KOMUNIKACIE MINISTERSTWA FINANSÓW, W KTÓRYM STWIERDZONO, ŻE PRZEPISY USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009R. O GRACH HAZARDOWYCH NIE WYMAGAJĄ NOTYFIKACJI KOMISJI EUROPEJSKIEJ, GDYŻ NIE ZAWIERAJĄ PRZEPISÓW TECHNICZNYCH. PRZEZ PRZEPISY TECHNICZNE NALEŻY BOWIEM ROZUMIEĆ M.IN. SPECYFIKACJE TECHNICZNE I INNE WYMAGANIA BĄDŹ ZASADY DOTYCZĄCE USŁUG, KTÓRYCH PRZESTRZEGANIE JEST OBOWIĄZKOWE W PRZYPADKU NP. ŚWIADCZENIA JAKIŚ USŁUG. STWIERDZONO, ŻE REGULACJE TECHNICZNE ZOSTAŁY CELOWO WYŁĄCZONE Z USTAWY O GRACH HAZARDOWYCH DO PROJEKTU JEJ NOWELIZACJI, KTÓRY ZOSTANIE PRZEDSTAWIONY KOMISJI EUROPEJSKIEJ DO ZATWIERDZENIA (ZOB. HTTP://BIZNES.INTERIA.PL/NEWS/KE-NIE-BYLO-POTRZEBY-NOTYFIKACJI-PRZEPISOW-O-HAZARDZIE,1450362). SĄD PODZIELA STANOWISKO MINISTERSTWA FINANSÓW, IŻ NIE ZACHODZIŁA POTRZEBA NOTYFIKACJI USTAWY PONIEWAŻ NIE ZAWIERA ONA NORM TECHNICZNYCH. PONADTO SKŁAD SĄDU ORZEKAJĄCY W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE ZGADZA SIĘ ZE STANOWISKIEM SKARŻĄCEGO ODNOŚNIE KONIECZNOŚCI ZWRÓCENIA SIĘ Z PYTANIEM PRAWNYM W TRYBIE ART. 193 KONSTYTUCJI RP DO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO, CO DO ZGODNOŚCI ART. 135 UST. 2 USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009R. O GRACH HAZARDOWYCH Z ART. 2 KONSTYTUCJI RP. PRZEDE WSZYSTKIM SĄD NIE PODZIELA WĄTPLIWOŚCI W KWESTII NIEKONSTYTUCYJNOŚCI ART. 135 UST. 2 USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009R. O GRACH HAZARDOWYCH. NALEŻY PODNIEŚĆ, ŻE WYRAŻONA W ART. 2 KONSTYTUCJI ZASADA DEMOKRATYCZNEGO PAŃSTWA PRAWNEGO WYTYCZA KIERUNKI ROZWOJU USTROJU PAŃSTWA, STANOWI NAKAZ DLA PARLAMENTU, ALE I CAŁEGO APARATU PAŃSTWOWEGO, BY JEGO DZIAŁALNOŚĆ SŁUŻYŁA REALIZACJI TEJ ZASADY. ZOSTAŁA W NIEJ WYRAŻONA WOLA, ABY PAŃSTWO BYŁO RZĄDZONE PRAWEM, BY PRAWO STAŁO PONAD PAŃSTWEM, BYŁO WYTYCZNĄ DZIAŁANIA DLA NIEGO I DLA SPOŁECZEŃSTWA. WYNIKA STĄD I NAJWYŻSZA RANGA KONSTYTUCJI W SYSTEMIE ŹRÓDEŁ PRAWA, I ROLA USTAWY UCHWALANEJ WSZAK PRZEZ PARLAMENT, JEJ PRIORYTET W TWORZENIU PORZĄDKU PRAWNEGO W PAŃSTWIE. W DEMOKRATYCZNYM PAŃSTWIE PRAWNYM BYT ORGANU PAŃSTWOWEGO OPIERA SIĘ NA PRAWIE, KTÓRE OKREŚLA ZARAZEM KOMPETENCJE TEGO ORGANU I WYZNACZA GRANICE JEGO DZIAŁALNOŚCI. KONSTYTUCJA STWIERDZA, ŻE MA TO BYĆ DEMOKRATYCZNE PAŃSTWO PRAWNE, A WIĘC MA ONO ZABEZPIECZAĆ WPŁYW OBYWATELI NA WŁADZĘ PAŃSTWOWĄ I ICH UDZIAŁ W PODEJMOWANIU DECYZJI PAŃSTWOWYCH. MA TO BYĆ WSZAK DEMOKRATYCZNE PAŃSTWO PRAWNE URZECZYWISTNIAJĄCE ZASADY SPRAWIEDLIWOŚCI SPOŁECZNEJ. KONSEKWENCJE ZATEM JEJ PRZYJĘCIA SĄ WAŻNE DLA ZAGWARANTOWANIA ZASADY PLURALIZMU POLITYCZNEGO (WOLNOŚĆ TWORZENIA PARTII POLITYCZNYCH), SYSTEMU REPREZENTACJI (DEMOKRATYCZNY WYBÓR PRZEDSTAWICIELI SPOŁECZEŃSTWA), FORM DEMOKRACJI BEZPOŚREDNIEJ (RÓŻNE POSTACI REFERENDUM) I ROLI RÓŻNORODNYCH FORM SAMORZĄDU SPOŁECZNEGO Z SAMORZĄDEM TERYTORIALNYM WŁĄCZNIE. (SKRZYDŁO WIESŁAW, KOMENTARZ ZAKAMYCZE 2002, KOMENTARZ DO ART. 2 KONSTYTUCJI RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ). WOBEC TAK ROZUMIANEJ KONSTYTUCYJNEJ ZASADY DEMOKRATYCZNEGO PAŃSTWA PRAWNEGO, TRUDNO WYWIEŚĆ WĄTPLIWOŚĆ ODNOŚNIE NIEZGODNOŚCI Z NIĄ ART. 135 UST. 2 USTAWY Z DNIA 19 LISTOPADA 2009R. O GRACH HAZARDOWYCH. STRONA SKARŻĄCA W KONTEKŚCIE NARUSZEŃ KONSTYTUCJI PRZEZ TĄ REGULACJĘ PRAWNĄ, WSPOMINA RÓWNIEŻ O POGWAŁCENIU ZASADY OCHRONY PRAW NABYTYCH I ZASADY ZAUFANIA DO PAŃSTWA I PRAWA. SĄD NIE PODZIELA WĄTPLIWOŚCI STRONY W KWESTII UCHYBIENIA TYM PODSTAWOWYM ZASADOM PRAWNYM. PRZYJĘCIE W USTAWIE, ŻE W WYNIKU ZMIANY ZEZWOLENIA NIE MOŻE NASTĄPIĆ ZMIANA MIEJSC URZĄDZANIA GRY, Z WYJĄTKIEM ZMNIEJSZENIA LICZBY PUNKTÓW GRY NA AUTOMATACH O NISKICH WYGRANYCH (UST. 2), WYDAJE SIĘ NIE WPŁYWAĆ REALNIE NA NARUSZENIA TYCH ZASAD KONSTYTUCYJNYCH. TEN PRZEPIS NIE ZMIENIA BOWIEM W ŻADEN SPOSÓB UZYSKANEGO PRZEZ PODMIOT ZEZWOLENIA, JAKIE ZOSTAŁO ZATWIERDZONE PIERWOTNĄ DECYZJĄ. SAM FAKT CHĘCI ZMIANY W PÓŹNIEJSZYM OKRESIE MIEJSC URZĄDZANIA GRY ZALEŻY TYLKO OD WOLI PROWADZĄCEGO TAKĄ DZIAŁALNOŚĆ, KTÓRA MOŻE BYĆ DOKONANA NA PODSTAWIE AKTUALNIE OBOWIĄZUJĄCYCH PRZEPISÓW. NIE MOŻNA JEDNAK ZAGWARANTOWAĆ, ŻE TAKIE PRZEPISY SIĘ NIE ZMIENIĄ. ZAPEWNIENIE TEGO TYPU GWARANCJI POWODOWAŁOBY BOWIEM ZNACZNE UTRUDNIENIE DLA USTAWODAWCY W DOKONYWANIU ZMIAN PRAWNYCH. NIE MAMY TUTAJ WIĘC DO CZYNIENIA Z SYTUACJĄ, GDZIE PO OTRZYMANIU STOSOWNEGO ZEZWOLENIA NA URZĄDZENIE I PROWADZENIE DZIAŁALNOŚCI W ZAKRESIE GIER NA AUTOMATACH O NISKICH WYGRANYCH, PODMIOT JEST ARBITRALNIE POZBAWIONY PRAW, KTÓRE UZYSKAŁ DECYZJĄ ZATWIERDZAJĄCA TAKIE ZEZWOLENIE. TO ZAŚ, ŻE W POPRZEDNIEJ USTAWIE OBOWIĄZYWAŁY BARDZIEJ LIBERALNE NORMY W TYM ZAKRESIE NIE MOŻE STANOWIĆ ARGUMENTU PRAWNEGO PRZEMAWIAJĄCEGO ZA NIEKONSTYTUCYJNOŚCIĄ OBECNEJ REGULACJI PRAWNEJ. WYKŁADNIA KWESTIONOWANEGO PRZEZ STRONĘ SKARŻĄCĄ PRZEPISU USTAWY W KONTEKŚCIE WSKAZANYCH NORM KONSTYTUCYJNYCH NIE BUDZI WIĘC WĄTPLIWOŚCI SKŁADU ORZEKAJĄCEGO SĄDU W NINIEJSZEJ SPRAWIE. WARTO W TYM MIEJSCU WSKAZAĆ, ŻE W ORZECZNICTWIE TAK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO (WYROK NSA Z DNIA 28 WRZEŚNIA 2004 R. SYGN. AKT GSK 746/04, LEX NR 162438) JAK I SĄDU NAJWYŻSZEGO (WYROK Z DNIA 24 CZERWCA 2004 R. SYGN. AKT III CK 536/02, LEX NR 172784) NIE BUDZI WĄTPLIWOŚCI, ŻE SĄD NIE MOŻE ODMÓWIĆ ZASTOSOWANIA OBOWIĄZUJĄCEGO PRZEPISU USTAWY, UZNAJĄC GO ZA NIEZGODNY Z KONSTYTUCJĄ. JEŻELI ZAŚ MA PRZEKONANIE CO DO NIEZGODNOŚCI PRZEPISU USTAWY Z KONSTYTUCJĄ LUB MA WĄTPLIWOŚCI W TYM WZGLĘDZIE, TO NA PODSTAWIE ART. 193 KONSTYTUCJI I ART. 3 USTAWY Z DNIA 1 SIERPNIA 1997R. O TRYBUNALE KONSTYTUCYJNYM (DZ. U. 97R., NR 102, POZ. 643) - MA OBOWIĄZEK ZWRÓCIĆ SIĘ DO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO Z ODPOWIEDNIM PYTANIEM PRAWNYM. JEDNAKŻE WYŁĄCZNIE WĄTPLIWOŚCI SĄDU, A NIE SKARŻĄCEGO MOGĄ UZASADNIĆ PRZEDSTAWIENIE TRYBUNAŁOWI KONSTYTUCYJNEMU PYTANIA PRAWNEGO, OD ODPOWIEDZI NA KTÓRE ZALEŻY ROZSTRZYGNIĘCIE SPRAWY SĄDOWOADMINISTRACYJNEJ. Z TREŚCI ART. 3 USTAWY O TRYBUNALE KONSTYTUCYJNYM WYNIKA, ŻE SKARŻĄCY NIE MA UPRAWNIENIA DO SKUTECZNEGO DOMAGANIA SIĘ PRZEDŁOŻENIA PRZEZ SĄD PYTANIA PRAWNEGO TRYBUNAŁOWI KONSTYTUCYJNEMU. W PIŚMIENNICTWIE POZA TYM PODKREŚLA SIĘ, ŻE ART. 193 KONSTYTUCJI I ART. 3 USTAWY O TRYBUNALE KONSTYTUCYJNYM PRZYZNAJĄ SĄDOWI ORZEKAJĄCEMU KOMPETENCJĘ, A TA SAMA PRZEZ SIĘ NIE NAKŁADA NA NIEGO OBOWIĄZKU (CHYBA ŻE MIMO TO INNA NORMA NAKŁADAJĄCA OBOWIĄZEK WYKONANIA KOMPETENCJI). PRZY BRAKU STOSOWNEJ NORMY NAKAZU, O WYKONANIU KOMPETENCJI DECYDUJE OCENA SAMEGO PODMIOTU KOMPETENCJI, A WIĘC WZGLĘDY RACJONALNOŚCI LUB PO PROSTU ZDROWY ROZSĄDEK (A. BATOR, BEZPOŚREDNIE STOSOWANIE KONSTYTUCJI RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, PIP 2006, NR 10, POZ. 96, A. BIEŃ-KACAŁA, GLOSA DO WYROKU TK Z DNIA 28 LISTOPADA 2001 R. SYGN. AKT K 36/01, "KWARTALNIK PRAWA PUBLICZNEGO" 2001, NR 4, S. 237). TYLKO REALNE WĄTPLIWOŚCI PRAWNE DOTYCZĄCE WYKŁADNI KONKRETNEGO PRZEPISU PRAWA STANOWIĄCEGO POZA TYM PODSTAWĘ PRAWNĄ WYROKU MOGĄ BYĆ PRZEDMIOTEM PYTANIA PRAWNEGO SĄDU ORZEKAJĄCEGO SKIEROWANEGO DO TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO (A. BAJOŃCZYK, GLOSA DO POSTANOWIENIA SN Z DNIA 7 CZERWCA 2002 R. SYGN. AKT I KZP 17/02, "PRZEGLĄD SĄDOWY" 2003, NR 1, S. 154). W TYM STANIE RZECZY, NA MOCY ART. 151 USTAWY – PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI SKARGĘ, JAKO BEZZASADNĄ, NALEŻAŁO ODDALIĆ. B.A.