III SA/Łd 330/14

Dnia 25 kwietnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na pismo Urzędu Miasta[...] z dnia [...] roku znak;[...] w przedmiocie ustalenia powierzchni terenu, który z tytułu użytkowania podlega obowiązkowym opłatą p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. k.p. W dniu 19 marca 2014 roku (data wpływu skargi do organu) E. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na pismo Urzędu Miasta[...] z dnia[...]r., znak [...] w przedmiocie ustalenia powierzchni terenu, który z tytułu użytkowania podlega obowiązkowym opłatą. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miast[...] wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej p.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 3 p.p.s.a. kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych wyznacza katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność. Katalog ten rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują kontrolę tego sądu w sprawach nieprzewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada w pierwszej kolejności jej dopuszczalność. Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest pismo Urzędu Miasta [...] z dnia [...]r., znak [...]. W swej treści zaskarżone pismo zawiera jedynie stanowisko organu, który w nawiązaniu do wcześniejszej korespondencji wyjaśnił skarżącemu, że do czasu ustanowienia służebności drogi koniecznej (nabycia działki, bądź zawarcia umowy dzierżawy) korzysta z działki stanowiącej własność Gminy[...] bez tytułu prawnego, co uprawnia organ do zastosowania art. 225 Kodeksu cywilnego. Zaskarżone pismo Urzędu Miasta[...] nie jest decyzją, ani postanowieniem, wymienionym w art. 3 § 2 pkt 1-2 p.p.s.a., na które przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. Powyższe pismo nie ma również charakteru ani aktu ani czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zaskarżone pismo nie zawiera bowiem władczego rozstrzygnięcia, które decydowałoby o sytuacji prawnej skarżącego, nie nakłada też na niego żadnych konkretnych obowiązków ani nie przyznaje uprawnień, które wynikałyby z przepisów prawa. W istocie pismo to zawiera jedynie stanowisko organu, który pisemnie poinformował skarżącego o stanie faktycznym i prawnym sprawy. Nie stanowi zatem ono przejawu działalności administracji publicznej określonej w art. 3 p.p.s.a., i wobec powyższego nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Na marginesie powyższych rozważań wskazać jedynie należy, że wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości to świadczenie o charakterze cywilnoprawnym wzajemnym, należnym właścicielowi (Skarbowi Państwa) i stanowi swoistego rodzaju ekwiwalent za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie. Prawidłowość natomiast czynności właściwych organów, podejmowanych w sprawach dotyczących ustalania, (czy też aktualizowania opłaty z tytułu użytkowania nieruchomości gruntowej) poddana została ocenie sądów powszechnych, a nie sądów administracyjnych. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., sąd skargę odrzucił jako niedopuszczalną. k.p.