III SA/Łd 345/15

Dnia 19 października 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z dnia [...]. Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] o wymierzeniu "A." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Z uzasadnienia decyzji wynika, że w dniu 15 października 2010r. Naczelnik Urzędu Celnego w P. przeprowadził w lokalu Bar [...] w B. kontrolę w zakresie urządzania i prowadzenia gier na automatach. W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że w lokalu znajduje się jedno urządzenie o wyglądzie zewnętrznym i budowie identycznej jak automat do gier hazardowych. Urządzenie nie posiadało poświadczenia rejestracji, było włączone do sieci i mogło być używane do przeprowadzenia gier. W związku z podejrzeniem, że w kontrolowanym lokalu urządzane są gry na automatach z naruszeniem przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz.U. nr 201, poz. 1540 ze zm.) Naczelnik Urzędu Celnego w P. postanowieniem z dnia [...] wszczął z urzędu postępowanie w sprawie. Postanowieniem z dnia [...] dopuścił jako dowód w niniejszym postepowaniu opinię z dnia 27 grudnia 2012r. sporządzoną przez biegłego sądowego z zakresu informatyki i telekomunikacji Sądu Okręgowego w Cz. R. R. dotyczącą przedmiotowego urządzenia. W opinii stwierdzono, że urządzenie typu [...] o nr fabrycznym HFP [...] spełnia kryteria automatu do gier o niskich wygranych. Jako podstawę prawną decyzji o wymierzeniu spółce kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry organy celne wskazały m.in. art. 2 ust. 3, 4 i 5, art. 6 ust. 1, art. 8 i art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych. Zgodnie z art. 6 ust. 1 cyt. ustawy, działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach może być prowadzona na podstawie udzielonej koncesji na prowadzenie kasyna gry. Stosownie natomiast do treści art. 89 ust. 1 ustawy, karze pieniężnej podlega: 1) urządzający gry hazardowe bez koncesji lub zezwolenia, bez dokonania zgłoszenia, lub bez wymaganej rejestracji automatu lub urządzenia do gry; 2) urządzający gry na automatach poza kasynem gry; 3) uczestnik w grze hazardowej urządzanej bez koncesji lub zezwolenia. W ocenie organów celnych w rozpatrywanej sprawie konsekwencją naruszenia przez spółkę warunków, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy, było nałożenie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry stosownie do treści art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy. Na powyższą decyzję spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w której zarzuciła naruszenie m.in. art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 1 oraz art. 91 w zw. z art. 14 ustawy o grach hazardowych poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na bezpodstawnym wymierzeniu stronie kary pieniężnej, pomimo braku notyfikacji projektu ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych, wymaganego przez art. ust. 1 oraz art. 1 pkt 11 Dyrektywy 98/34/WE. Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji lub stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji oraz o wystąpienie przez WSA w Łodzi do TK z pytaniem prawnym w kwestii zgodności art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2 i ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o grach hazardowych z art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, a także zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 124 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270, ze zm.), dalej - p.p.s.a do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytania prawne skierowane przez WSA w Gliwicach i Naczelny Sąd Administracyjny. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015r., poz. 658), przepisy ustawy, o której mowa w art. 1 w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 niniejszej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. Art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. został zmieniony na podstawie art. 1 pkt 29 ww. ustawy z dnia 9 kwietnia 2015r., a zatem w niniejszym postępowaniu – wszczętym przed dniem 15 sierpnia 2015r. – należy stosować art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015r. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015r. - sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie sądu (por. postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt: I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r. sygn. akt: I OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (tj. administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej). W orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt: I FZ 221/08, wyrok WSA z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt: III SA/Wa 3321/08), przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji. Spór, jaki zaistniał w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy gry na urządzeniu typu [...] o nr HFP [...] są, czy też nie są grami na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych. W przypadku stwierdzenia, że spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art. 2 ust. 3 cyt. ustawy- zastosowanie mają przepisy ustawy o grach hazardowych, w sytuacji natomiast ustalenia, że nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 2 ust. 3 wymieniona powyżej ustawa nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. W toku prowadzonego postępowania organy administracji uznały, że gry na urządzeniu typu [...] o nr HFP [...] spełniają wszystkie warunki wymienione w art. 2 ust. 3 w zw. z ust. 4 ustawy o grach hazardowych wskazując, że kluczowym dowodem na potwierdzenie powyższej okoliczności jest ostateczna decyzja Ministra Finansów z dnia [...], która przesądziła, w ocenie organów, że gry na wymienionym urządzeniu są grami na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. Sądowi rozpoznającemu niniejszą sprawę z urzędu wiadomym jest, że kwestia czy gry na urządzeniu typu [...] o nr HFP [...] są grami na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 ustawy była przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem przez Ministra Finansów decyzji z dnia [...], w której uznano, że gry na wymienionym urządzeniu są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach hazardowych. Na skutek złożenia przez stronę odwołania Minister Finansów decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...]. Na powyższą decyzję z [...]. skarżąca spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sprawa została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt V SA/Wa 450/15 i do chwili obecnej oczekuje na wyznaczenie terminu rozprawy. Wobec powyższego, zdaniem sądu celowym jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. Rozstrzygnięcie bowiem, jakie zapadnie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie będzie miało wpływ na wynik postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie. Należy zaznaczyć, że w niniejszej sprawie organy celne uznały, że gry na wymienionym urządzeniu spełniają przesłanki określone w art. 2 ust. 3 ustawy, opierając się na opinii z dnia 27 grudnia 2012r. sporządzonej przez biegłego sądowego z zakresu informatyki i telekomunikacji Sądu Okręgowego w Cz. R. R. oraz ostatecznej decyzji Ministra Finansów z [...]. Wzgląd zatem na jednolitość orzecznictwa sądowego oraz ekonomię procesową przemawia za tym, by do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 450/15, postępowanie w niniejszej sprawie zostało zawieszone. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art.125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. a.ł.