III SA/Łd 346/21

Dnia 12 maja 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. na informację Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. z dnia [...] roku znak sprawy: [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu wniesionego od negatywnej oceny merytorycznej projektu postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi, zaksięgowaną w dniu 22 marca 2021 roku, pod pozycją 910. e.o. A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na informację Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. z 1 marca 2021 roku w przedmiocie nieuwzględnienia protestu wniesionego od negatywnej oceny merytorycznej projektu. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 25 marca 2021 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, przez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut,...) zgodnie z art. 29 p.p.s.a. Sąd pouczył także, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Jednocześnie Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia dokumentacji, przez złożenie wniosku o dofinansowanie projektu, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 61 ust. 7 w zw. z ust. 6 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020). Wezwanie doręczono stronie skarżącej w trybie awizo 13 kwietnia 2021 roku. Z akt sprawy wynika, że do dnia wydania niniejszego postanowienia w sprawie nie uzupełniono braków formalnych skargi oraz nie złożono wniosku o dofinansowanie projektu wraz z załącznikami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej p.p.s.a. w związku z art. 64 ustawy z dnia z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 1431), skarga wniesiona do sądu administracyjnego w trybie wyżej przywołanej ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego aktu lub czynności skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepis art. 29 p.p.s.a. nie precyzuje jaki dokument powinien przedłożyć podmiot wymieniony w art. 28 p.p.s.a., aby wykazać swoje umocowanie. Na tle powyższych uregulowań w orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony, o którym mowa w art. 29 p.p.s.a., stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w odniesieniu do spółek polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia powyższego dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, ONSAiWSA 2005/5/91; postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005 r., sygn. akt II GZ 19/05, Lex nr 424781; wyrok NSA z dnia 22 kwietnia 2005 r., sygn. akt FSK 1675/04, Lex nr 154837). Innym szczególnym wymogiem skargi do sądu administracyjnego, wynikającym z art. 61 ust. 2 i 3 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, jest z kolei obowiązek dołączenia przez wnioskodawcę do skargi kompletnej dokumentacji (w formie oryginałów lub uwierzytelnionych kopii), na którą składają się: 1) wniosek o dofinansowanie, 2) informacja o wynikach oceny projektu, o której mowa w art. 46 ust. 3, 3) wniesiony protest, 4) informacja, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 – wraz z ewentualnymi załącznikami. Z powyżej przywołanych przepisów wynika, że warunkiem rozpoznania skargi jest jej kompletność w rozumieniu art. 61 ust. 3 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz spełnienie przez skargę wymogów formalnych pisma procesowego (określonych w art. 46, art. 47 § 1 i art. 57 § 1 P.p.s.a.). W omawianym przypadku mamy zatem do czynienia z koniecznością spełnienia dwóch trybów skuteczności skargi w przedmiocie dofinansowania projektu złożonego w ramach RPO WŁ na lata 2014-2020, a mianowicie wymogi formalne wynikające z przepisów procedury sądowoadministracyjnej i szczególne wymogi formalne wynikające z opisanych na wstępie odrębności ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w stosunku do p.p.s.a. Za aktualne należy przy tym uznać poglądy uznające, że w przypadku "zwykłych braków formalnych" skargi, tj. niewymienionych w art. 61 ust. 2 i 7 cytowanej wyżej ustawy (np. brak podpisu, brak pełnomocnictwa), znajdują zastosowanie przepisy art. 49 § 1 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. komentarz J. Jackiewicza do art. 61 do ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, LEX; postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II GSK 2363/13). Z przepisów tych wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Z mocy natomiast art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem strona skarżąca nie przedłożyła wraz ze skargą dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut,...), a także na zasadzie art. 61 ust. 7 w związku z art. 61 ust. 3 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, nie przedłożyła kompletnej dokumentacji obejmującej wniosek o dofinansowanie. Z powyższych względów strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz nadesłania kompletnej dokumentacji, a to wszystko w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Powyższe wezwania zostały doręczone stronie w trybie awizo 13 kwietnia 2021 r., a zatem termin do dokonania żądanych w nich czynności, w tym uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, upłynął 20 kwietnia 2021 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu, do akt sprawy nie dołączono dokumentów, tj.: dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej oraz wniosku o dofinansowanie wraz z załącznikami. Wobec powyższego, skargę złożoną w niniejszej sprawie należało odrzucić, o czym Sąd działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł, jak w pkt 1 w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono w pkt 2 sentencji postanowienia stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. e.o.