III SA/Łd 356/08

Dnia 12 grudnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędziowie: Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Protokolant Referendarz Sądowy Robert Adamczewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2008 roku sprawy ze skargi J. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian użytków i klas glebowych 1/ uchyla zaskarżoną decyzję; 2/ orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku III SA/Łd 356/08 U Z A S A D N I E N I E [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego zaskarżoną decyzją z dnia [...] (znak [...]), działając na podstawie art. 138 § 1 k.p.a.; art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. z 2005 roku Dz. U. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) oraz Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 roku w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 roku Nr 38, poz. 454) utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] (znak [...]), zatwierdzającą zmiany klas i użytków gruntowych na działce nr [...] położonej w Ł., obręb [...]. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w 2003 r. wszczęte zostało postępowanie w sprawie aktualizacji klasyfikacji gruntów i użytków dla obrębu [...] w mieście Ł. O terminie wyłożenia zaktualizowanego projektu gleboznawczej klasyfikacji gruntów zainteresowane strony zostały poinformowane poprzez ogłoszenie w Gazecie Wyborczej W trakcie wyłożenia projektu w 2003 r. zainteresowani mogli składać uwagi i zastrzeżenia. Żadne zastrzeżenia czy uwagi dotyczące działki nr [...] wówczas nie wpłynęły. Następnie, na wniosek współwłaścicielki działki nr [...] J. C. z dnia 14 marca 2005 roku, przeprowadzono w dniu 4 kwietnia 2005 roku oględziny nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...]. Oględziny potwierdziły, że w ramach aktualizacji klasyfikacji gleboznawczej mylnie został określony użytek leśny na działce [...] w obrębie [...], który w rzeczywistości zlokalizowany był na działce nr [...]. W trakcie oględzin wykonano pomiar granic tego użytku leśnego. W oparciu o dane uzyskane w trakcie oględzin i dokonane pomiary sporządzona została mapa klasyfikacyjna dla działek [...] i [...]. Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. zatwierdził zmianę użytków i klas glebowych na działce nr [...]: polegającą na zaliczeniu gruntów na części działki do lasu ( LsV) . J. C. nie wniosła odwołania od tej decyzji ale w dniu 9 listopada 2005 r. wystąpiła z wnioskiem o zmianę klasyfikacji gruntu na działce nr [...] w obrębie [...] wskazując, że w opisie znajdującym się w akcie notarialnym Nr [...] działka nr [...] znajduje się częściowo na terenach o użytkowaniu rolniczym ( w pasie około 200 metrów od ulicy) a częściowo na terenach określonych mianem "terenów zieleni urządzonej". Teren rolniczy został przez nią zalesiony 10 lat temu "i dalsza część działki również zalesiana", czego obecna klasyfikacja w całości nie uwzględnia. Odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] wniósł skutecznie w dniu 17 grudnia 2005 roku Z. C. zarzucając naruszenie art. 7, 77, 80 k.p.a. oraz art. 10 k.p.a . Po rozpoznaniu jego odwołania, decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uchylił w całości decyzję z dnia [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W toku prowadzonego postępowania małżonkowie C. wnosili o uwzględnienie przez organ stanu faktycznego istniejącego na gruncie. W ich ocenie cały teren działki jest zakrzewiony i zalesiony i cały powinien należeć do użytków leśnych. Prezydent Miasta Ł. decyzją [...] z dnia [...] adresowaną do obojga małżonków orzekł ponownie o zatwierdzeniu zmiany klas i użytków gruntowych na działce nr [...], obręb [...] polegającej na zmianie części konturu klasyfikacyjnego PsIV, RIVb i RV na LsV. Pozostałe użytki i klasy pozostawiono bez zmian. Od tej decyzji odwołanie wnieśli J. i Z. C. podnosząc m.in., że z decyzji nie wynika jaka powierzchnia działki została przekwalifikowana. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...], z uwagi na naruszenie przez organ I instancji przepisów art. 77 i art. 133 k.p.a. uchylił w całości decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia z dnia [...] i po raz kolejny przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że rozpatrując ponownie sprawę Prezydent Miasta Ł. wystąpił z pismem do Wojewódzkiego Biura Geodezji w Ł. z prośbą o wykonanie jednostkowego operatu klasyfikacyjnego dla działki nr [...]. W dniu 21 listopada 2007 roku, w obecności współwłaścicielki nieruchomości Inspektor Działu Klasyfikacji Gruntów i Kartografii Gleb Wojewódzkiego Biura Geodezji w Ł. dokonał uzupełniającej kontroli terenowej klasyfikacji gruntów na przedmiotowej działce. Klasyfikator sporządził notatkę służbową, z której wynika, że w południowej części działki, przy ul. A. znajduje się siedlisko, sięgające 40m w głąb działki. Za siedliskiem, przed lasem na długości 54m występuje grunt orny klasy V, wykorzystywany jako ogródek przydomowy. Na długości 210 m, od 98m do 308m, od ulicy rośnie las sosnowy w wieku ponad dziesięcioletnim. W stronę północną, za ww. lasem, występuje grunt orny oraz pastwisko. Występujące grunty orne i użytki zielone są odłogujące i brak jest jakichkolwiek śladów zabiegów agrotechnicznych. W trakcie tych czynności J. C. oświadczyła, iż powierzchnia gruntów znajdująca się na północ od lasu jest dolesiana. Osoba przeprowadzająca oględziny stwierdziła natomiast jedynie pojedyncze dosadzone sadzonki, które nie mogą być uznane za użytek leśny. W związku z powyższym, uznanie całej działki jako użytku leśnego nie może mieć miejsca. Organ II instancji zaznaczył, że z wyników przeprowadzonych oględzin na działce [...] sporządzono operat klasyfikacyjny dla przedmiotowej działki. Częścią składową tego operatu jest wykaz zmian gruntowych, w którym wykazano powierzchnie poszczególnych użytków gruntowych. Operat klasyfikacyjny został przyjęty do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego w dniu 18 stycznia 2008 roku r., pod nr [...]. W oparciu o takie ustalenia Prezydent Miasta Ł. wydał następnie w dniu [...] decyzję (Nr [...]), na mocy której zatwierdził zmiany użytków i klas glebowych na działce nr [...], w obrębie [...], położonej w mieście Ł., zgodnie z danymi wynikającymi z ww. operatu klasyfikacji gruntów tj. część konturu klasyfikacyjnego Ps IV zmieniono na LsV, część konturu klasyfikacyjnego RV zmieniono na LsV, część konturu klasyfikacyjnego Ps IV zmieniono na Lz/PsIV. W decyzji podano też jaką powierzchnię mają poszczególne kontury klasyfikacyjne na działce nr [...]. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła J. C., wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 7, art. 77, art. 80 oraz art. 107 k.p.a. W uzasadnieniu odwołania J. C. stwierdziła, że decyzja jest niezgodna ze stanem faktycznym jaki istnieje na gruncie. Podniosła, ze niezgodne ze stanem faktycznym jest ustalenie, iż za siedliskiem przed lasem na długości 54 m istnieje grunt orny wykorzystywany jako przydomowy ogródek. Teren ten – jak stwierdziła odwołująca się – wbrew twierdzeniom zawartym w decyzji nie pełni i nie pełnił nigdy roli przydomowego ogródka. Obsadzony jest świerkami oraz brzozami które liczą od 6 do 10 lat. Ponadto od strony ulicy A. aż do lasu, o którym mowa w decyzji I instancji, po stronie nieruchomości położonej przy ul. A. znajdują się ponad 10 letnie krzewy ozdobne jak również świerki i jodły. Ten rozległy pas zieleni, jak zaznaczyła odwołująca się, nigdy nie został uwidoczniony na żadnych mapach mimo, iż wielokrotnie podczas prowadzonego postępowania kwestia ta była podnoszona. Za nieprawdziwe uznała także odwołująca się ustalenie, że za wzmiankowanym lasem występuje grunt orny oraz pastwisko. Tereny te – w jej ocenie – stanowią "szkółkę leśną", a nie użytek leśny, albowiem na tym terenie znajduje się posadzonych ponad 600 drzew. Zakwestionowała również stwierdzenie zawarte w zaskarżonej decyzji, z którego wynika, iż nasadzanie drzew na nieruchomości jest konsekwencją otrzymywania od leśnictwa sadzonek drzew. Stwierdziła, że sadzonki te zakupiła samodzielnie i posiada na potwierdzenie tego faktu rachunki. Odwołująca się uznała, że organ nie uwzględnił istniejącego stanu faktycznego na gruncie, dającego – w jej ocenie –podstawy do uznania całej działki za zalesioną. Podkreśliła także, że nie jest jej znana decyzja, na mocy której jej nieruchomość została sklasyfikowana w ten sposób, co pozostaje w sprzeczności z treścią umowy kupna – sprzedaży ( aktu notarialnego), w którym podano, że działka znajduje się częściowo na terenach o użytkowaniu rolniczym (pas 200 m od ulicy), a częściowo na terenach określanych jako "tereny zieleni urządzonej". Powołała się też na orzecznictwo NSA , które konsekwentnie stoi na stanowisku, że zmiany danych w ewidencji gruntów można dokonać tylko w oparciu o decyzje administracyjne, orzeczenia sądowe lub akty notarialne, w których zawarte są dane objęte ewidencją. Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. stwierdził, że brak jest przesłanek do uwzględnienia odwołania skarżącej, bowiem decyzja Prezydenta Miasta Ł. wydana została zgodnie z zasadami postępowania i z uwzględnieniem wszystkich dowodów i okoliczności. Wskazał, że nie ma podstaw do uwzględnienia żądania polegającego na wprowadzeniu zmiany w ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z treścią powoływanego przez odwołującą się aktu notarialnego Nr [...] z dnia 27 października 1993 roku, w którym położenie działki nr [...] określono w następujący sposób: "Z okazanego pisma Delegatury Urzędu Miasta Ł. dla dzielnicy Ł. G. Referat Urbanistyki i Nadzoru Budowlanego z dnia 22 października 1993 r. Nr [...] wynika, że wymieniona wyżej działka znajduje się częściowo na terenach o użytkowaniu rolniczym (w pasie około 200 metrów od ulicy), a częściowo na terenach określonych mianem terenów zieleni urządzonej, z tym że dopuszcza się lokalizację nowej zabudowy mieszkaniowej, w odniesieniu do terenów rolnych". Wojewoda podkreślił, że organ I instancji przed wydaniem decyzji ustalił w sposób wyczerpujący stan faktyczny na przedmiotowej działce. Przede wszystkim odbyło się to poprzez przeprowadzoną w obecności skarżącej kontrolę klas i użytków gruntowych przez uprawnionego klasyfikatora Wojewódzkiego Biura Geodezji w Ł., która przedstawia faktyczny stan klas i użytków gruntowych na przedmiotowej działce. Z wyników tej kontroli sporządzono jednostkowy operat klasyfikacyjny dla ww. działki, w którym wykazano powierzchnie poszczególnych użytków gruntowych. Operat został przyjęty do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego. Organ II instancji wskazał, że położenie użytku leśnego ustalone podczas ponownej kontroli klas i użytków gruntowych z dnia 21 listopada 2007 roku na przedmiotowej działce jest zgodne z ustaleniami Leśnictwa Miejskiego-Ł. z dnia 4 kwietnia 2005 roku, natomiast pojedyncze dosadzane sadzonki, występujące w pozostałej części działki, nie mogą zostać uznane za użytek leśny. Organ wskazał także na treść art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku – Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. z 2005 roku Dz. U. Nr 240, poz. 2027), zgodnie z którym osoby zgłaszające zmiany danych objętych ewidencją gruntów (w tym klasyfikacją gruntów) na żądanie starosty są obowiązane dostarczyć dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmiany. W niniejszej sprawie skarżąca nie przedstawiła organowi administracji publicznej dokumentów o jakich mowa w art. 22 ust. 3 ww. ustawy. Natomiast akt notarialny, na który powołuje się skarżąca nie jest dokumentem mogącym stanowić podstawę do dokonania zmiany klasyfikacji gruntów na przedmiotowej działce, albowiem opis położenia działki, zawarty w ww. akcie notarialnym wynikał z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego w 1993 roku, stąd też użycie określenia "tereny zieleni urządzonej". Zdaniem organu należy zauważyć, iż zapis powyższy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określał przeznaczenie ww. nieruchomości, nie określał natomiast rodzajów użytków i klas gruntów w rozumieniu przepisów o ewidencji gruntów oraz przepisów o klasyfikacji gruntów. Ponadto operat klasyfikacji gruntów, sporządzony dla ww. działki spełnia wymogi art. 22 ust. 3 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne i to on jest podstawą do wprowadzenia zmiany klasyfikacji gruntów w ewidencji gruntów i budynków. Zaznaczono również, że organ I instancji przed wydaniem decyzji wystosował zawiadomienia do wszystkich stron postępowania informująco możliwości zapoznania się ze zgromadzoną dokumentacją oraz wypowiedzenia się w sprawie. Na powyższe rozstrzygnięcie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożyła J. C., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Ł. Skarżąca zarzuciła decyzji naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. W treści skargi strona powtórzyła zarzuty sformułowane uprzednio w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Przede wszystkim nie zgodziła się z twierdzeniem organów, że za siedliskiem przed lasem na długości 54 m istniał grunt orny wykorzystywany jako przydomowy ogródek. Podniosła w związku z tym, że pomimo, iż w odwołaniu od decyzji organu I instancji wskazywała na tę okoliczność, to Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wydając skarżoną decyzję pominął tę kwestię całkowitym milczeniem. Dalej zarzuciła organowi II instancji, że w zaskarżonym rozstrzygnięciu nie odniósł się do zgłaszanego zarzutu braku odniesienia się do faktu, iż od strony ulicy A. (od frontu) aż do lasu, o którym mowa w decyzji organu I instancji po stornie nieruchomości położonej przy ul. A. znajdują się ponad 10 letnie krzewy ozdobne jak również świerki i jodły. Ponownie podniosła, że nieprawdą jest aby za wzmiankowanym lasem występował grunt orny oraz pastwisko. Tereny te – w ocenie skarżącej – stanowią "szkółkę leśną" a nie użytek leśny albowiem na tym terenie znajduje się posadzonych ponad 600 drzew. Po raz kolejny podniosła też, że nasadzenia na spornej działce są wynikiem podejmowanych przez nią samą działań i nasadzenia te nie były realizowane z sadzonek otrzymywanych od leśnictwa. W dniu 15 października 2008 r. skarżąca złożyła pismo procesowe, załączając do niego kserokopię pism jakie skierowała do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł., Prokuratury Rejonowej z prośbą o interwencję w związku z zachowaniem sąsiada- właściciela działki [...], który niszczy sadzonki drzew na jej działce oraz kilka dowodów zakupu sadzonek drzew ( lipy, olszy czarnej , sosny, grabu, świerku, dębu) z 2007 r., z 2006 r.,2005 r., tuj z 1999 r., płytę CD oraz wyrok wydany w postępowaniu nakazowym przez Sąd Rejonowy dla Ł.– W. w Ł. Sąd Grodzki uznający obwinionego Z. P. za winnego przegonienia a następnie wypasu zwierząt gospodarskich na działce leśnej należącej do J. C. (wykroczenie z art. 151 § 1 k.w.). W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. w całości podtrzymał swoje dotychczasowe rozstrzygnięcie i argumenty podniesione w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 12 grudnia 2008 r. J. C. popierała skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Natomiast, w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej ustawa p.p.s.a.] sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, iż sąd oceniając legalność zaskarżonej decyzji bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze. W niniejszej sprawie sąd uznał skargę za uzasadnioną mając na uwadze w pierwszej kolejności, że zaskarżona decyzja narusza przepisy postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co mogło również doprowadzić do naruszenia przepisów prawa materialnego. Przedmiotem oceny sądu w rozpatrywanej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] (znak [...]). Materialnoprawną podstawę do wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. z 2005 r. Dz. U. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) [dalej ustawa - Prawo geodezyjne i kartograficzne] oraz przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454), przy czym organ ani w komparycji decyzji ani w jej uzasadnieniu nie wskazał konkretnych norm prawnych, które miały zastosowanie w sprawie poza przepisem kompetencyjnym (art. 7 b ust.2 pkt 2 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne) i art. 22 ust.3 tej ustawy. Dokonując merytorycznej oceny prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności należy zauważyć, że w myśl art. 2 pkt 8 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, ewidencja gruntów i budynków to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Ewidencję gruntów i budynków oraz gleboznawczą klasyfikację gruntów prowadzą starostowie (art. 22 ust. 1 ww. ustawy). Sposób prowadzenia ewidencji i wprowadzania do niej zmian został uregulowany w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454). Zgodnie z § 44 pkt 2 tego rozporządzenia, do zadań starosty związanych z prowadzeniem ewidencji należy utrzymanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek . przy czym z urzędu wprowadza się zmiany wynikające m.in. z opracowań geodezyjnych i kartograficznych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych (§ 46 ust. 2 pkt 1 i 2 powoływanego rozporządzenia z 2001 r.). W myśl § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U. Nr 19, poz. 97 ze zm.) projekt klasyfikacji gruntów opracowuje klasyfikator, upoważniony do wykonywania tych prac, a do jego obowiązków należy określenie typów i klasy gleby oraz ustalenie na gruncie konturów poszczególnych typów gleby i konturów klas gleby wraz ze sporządzeniem potrzebnej dokumentacji. Zgodnie z § 9 wyżej wskazanego rozporządzenia z 1956 r. prawomocne orzeczenie w sprawie klasyfikacji gruntów stanowi podstawę do wniesienia wyników klasyfikacji do ewidencji gruntów i budynków. Aktualizacja operatu ewidencyjnego z urzędu dokonywana jest w trybie czynności materialno-technicznej. W przypadku gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnień zainteresowanych lub uzyskania dodatkowych dowodów starosta przeprowadza w sprawie tej aktualizacji postępowanie administracyjne lub stosuje art. 22 ust. 3 ustawy (47 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków). Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że oczekiwaniem skarżącej J. C. oraz jej męża było wprowadzenie w klasyfikacji użytków i klas glebowych dla działki nr [...] położonej w obrębie [...] w Ł., zmian polegających na uznaniu całej działki jako użytku leśnego. W przedmiotowej sprawie organ zatwierdzając zmiany użytków i klas glebowych dla działki [...] uznał za prawidłowe i wystarczające ustalenia i pomiary dokonane przez klasyfikatora w dniu 21 listopada 2007 r. Podzielił także jego stanowisko, zawarte w notatce służbowej, że "pojedyncze dosadzane sadzonki występujące na pozostałej części działki , nie mogą być uznane za użytek leśny". W oparciu o te ustalenia wykonany został jednostkowy operat klasyfikacyjny dla działki nr [...]. Ustalenia te w pewnej części są kwestionowane przez skarżącą. W ocenie skarżącej, cała działka, a nie tylko jej część, powinna być zaklasyfikowana jako użytek leśny. Chodzi w tym przypadku o teren działki za siedliskiem przed lasem, który jest obsadzony świerkami oraz brzozami w wieku ok. 6 do 10 lat, nie jest natomiast gruntem ornym wykorzystywanym jako przydomowy ogródek. Skarżąca zakwestionowała także ustalenia dotyczące działki od strony ul. A., podnosząc, że w tej części działki znajdują się ponad 10-letnie krzewy ozdobne, świerki i jodły. Za lasem natomiast, według skarżącej, znajduje się szkółka leśna , nie zaś grunt orny i pastwisko. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z § 68 ust.2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione dzielą się na : 1) lasy, oznaczone symbolem –Ls 2) grunty zadrzewione i zakrzewione, oznaczone symbolem –Lz, lub w przypadku zadrzewień śródpolnych, zaistniałych na gruntach objętych klasyfikacją gleboznawczą – symbolem złożonym z liter "Lz" oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego. Stosownie do § 68 ust. 6 tego rozporządzenia zaliczanie gruntów do poszczególnych użytków gruntowych określa załącznik nr 6. W odniesieniu do gruntów leśnych załącznik ten w pkt 2 ppkt 1 stanowi, że do lasów zalicza się grunty określone jako "las" w ustawie z dnia 28 września 1991 r o lasach ( Dz. U. z 2000 r. Nr 56, poz. 679, Nr 86, poz. 958 i Nr 120, poz. 1268). W pkt 2 ppkt 2 Załącznika Nr 6 wskazuje się także jakie grunty można uznać za zadrzewione i zakrzewione. Gdy chodzi zatem o definicję "lasu" rozporządzenie odsyła do ustawy o lasach. Art. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 45, poz. 435 ze zm.) stanowi, że lasem w rozumieniu ustawy jest grunt: 1) o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony: a) przeznaczony do produkcji leśnej, b) stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego albo c) wpisany do rejestru zabytków, 2) związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne. Z treści przytoczonej definicji wynika, że lasem jest nie tylko grunt o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony, spełniający jeden z warunków wskazanych w art. 3 pkt1 ppkt a,b,c. ale także grunt związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej np. szkółki leśne. W ocenie Sądu ustalenia poczynione przez organ nie były wystarczające do dokonania oceny o prawidłowej klasyfikacji użytków i klas glebowych na przedmiotowej działce. Poczynione ustalenia nie pozwalają bowiem na pełną ocenę, czy na spornym terenie działki skarżącej mamy do czynienia z terenem o statusie gruntu leśnego czy też innym użytkiem gruntowym. W rozpoznawanej sprawie, utrzymując w mocy decyzję zatwierdzającą zmiany użytków i klas glebowych dla działki nr [...] organ nie rozważał, jakie przesłanki powinny być spełnione aby teren był uznany za las. W tym, jak wynika z definicji ustawowej, należy uwzględniać także szkółkę leśną. Skarżąca wskazywała, że część jej nieruchomości za lasem, stanowi szkółkę leśną oraz przedstawiła rachunki za zakup sadzonek, a oględziny potwierdzają występowanie tam sadzonek drzew. Rozważenia wymaga więc, jakie kryteria muszą być spełnione aby dany teren mógł być uznany za szkółkę leśną i czy jakaś część działki nr [...] spełnia takie kryteria. W tym zatem zakresie, w ocenie sądu, działaniom organów administracji zasadnie można postawić zarówno zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 7, art. 77 i art. 107 § 1 k.p.a. jak i zarzut naruszenia prawa materialnego zwłaszcza § 68 ust. 6 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków w związku z art. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 45, poz. 435 ze zm.) przez jego niezastosowanie. Kwestie te, w szczególności odniesienie się do definicji lasu w rozumieniu wskazanych przepisów ustawy o lasach, nie zostały przez organ w ogóle rozpoznane. Organ w żadnym części uzasadnienia nie odwołał się do wskazanej definicji lasu, jednocześnie rozstrzygając w sposób jednoznaczny i definitywny, że tylko część spornej działki może być uznana za las, a pozostała część nie . W konsekwencji powyższego, w ocenie sądu, zostały naruszone zasady postępowania określone w przepisach art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. nakładające na organ obowiązek rzetelnego i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego. Stosownie bowiem do treści art. 7 k.p.a., wyrażającego zasadę prawdy obiektywnej, organ administracji publicznej ma obowiązek wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą. Ustalenie stanu faktycznego sprawy jest niezbędnym elementem prawidłowego zastosowania norm prawa materialnego i winno korespondować z materiałem dowodowym zgromadzonym w toku postępowania i wynikami jego analizy. Stosownie natomiast do treści art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Dodatkowo, analiza art. 7 i 77 k.p.a. prowadzi do wniosku, że organ administracji zobowiązany jest z urzędu przeprowadzić dowody służące ustaleniu stanu faktycznego i rozwianiu wszelkich wątpliwości pojawiających się w toku jego ustalania. W rozpatrywanej sprawie, niedokonanie istotnych dla sprawy ustaleń dotyczących stanu faktycznego sprawy uniemożliwia odparcie zarzutów skarżącej co do zasadności uznania spornej działki za teren użytków leśnych. W konsekwencji, powyższe doprowadziło do naruszenia wyżej wskazanych art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., co z kolei prowadzi do stwierdzenia, że przeprowadzone w sprawie postępowanie pozostawało w niezgodzie z zasadą dochodzenia prawdy obiektywnej. Nie są natomiast uzasadnione zarzuty skarżącej, że zmiana użytków i klas glebowych pozostaje w sprzeczności z treścią umowy kupna- sprzedaży przedmiotowej nieruchomości ( aktu notarialnego). Trafnie w tym zakresie zaznaczył organ , że akt notarialny nie jest dokumentem, który może stanowić podstawę do dokonania zmiany klasyfikacji gruntów, albowiem opis położenia działki zawarty w tym dokumencie wynikał z treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i określał przeznaczenie terenu obejmującego m.in. teren tej działki natomiast nie określał rodzajów użytków i klas gruntów. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy winien uwzględnić wskazane w niniejszym wyroku uwagi, a w szczególności uzupełnić materiał dowodowy pod kątem wymaganych przez ustawę o lasach przesłanek, które umożliwiają uznanie danego gruntu za las lub grunt zadrzewiony i zakrzewiony, a następnie ocenić czy cała działka skarżącej spełnia te kryteria. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) i lit. c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję. Z uwagi na to, iż skarga została uwzględniona, na podstawie art. 152 powoływanej ustawy, sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku. R.A.