III SA/Łd 384/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M A na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] w przedmiocie skreślenia z listy uczestników studiów doktoranckich postanawia zwrócić na rzecz M A z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 100 (sto) złotych, zaksięgowaną w dniu 3 czerwca 2015 r. pod poz. 2426. Wyrokiem z dnia 26 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. A. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] r. w przedmiocie skreślenia z listy uczestników studiów doktoranckich. W dniu 3 czerwca 2015 r. skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku oraz uiściła 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Prawomocnym postanowieniem z dnia 7 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku, zaś postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2015 r. stwierdził jego prawomocność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasadą obowiązującą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest obciążenie kosztami sądowymi tego podmiotu, który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o czym stanowi art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). W sprawach, w których, tak jak w niniejszej sprawie, skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku (art. 141 § 2 zd. 1 p.p.s.a.). Odpis takiego wyroku z uzasadnieniem doręcza się tylko tej stronie, która złożyła wniosek (art. 142 § 2 p.p.s.a.), a przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia i jego doręczenie pobiera się opłatę kancelaryjną (art. 234 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z § 2 rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. nr 221, poz. 2192) za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł. Wniosek skarżącej o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie okazał się jednak nieskuteczny z uwagi na jego złożenie po upływie siedmiodniowego terminu określonego w art. 141 § 2 zd. 1 p.p.s.a. W związku z tym prawomocnym postanowieniem z dnia 7 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku. W następstwie tego odpis wyroku z uzasadnieniem nie zostanie doręczony skarżącej, gdyż jego uzasadnienie nie zostanie sporządzone. W tej sytuacji brak jest podstawy prawnej do uznania, że skarżącą obciąża obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie. Uiszczona przez skarżącą kwota 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie stanowi nadpłatę. Zatem zachodzi określona w art. 225 p.p.s.a. podstawa do jej zwrotu na rzecz skarżącej. Stosownie do art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy wystąpi nadpłata w kwocie kosztów uiszczonych przez stronę w porównaniu z wysokością kwoty należnej. W wypadku, o którym mowa w art. 225 p.p.s.a., sąd ma obowiązek z urzędu zwrócić stronie nadpłaconą kwotę kosztów postępowania. W przepisie tym przesądzono także, iż zwrot ten następuje na koszt strony. Konieczność obciążenia strony kosztami zwrotu nadpłaconej kwoty nie wystąpi, jeśli takich kosztów w konkretnym przypadku nie ma. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 225 p.p.s.a. należało postanowić o zwrocie na rzecz skarżącej kwoty 100 zł. k.p.