III SA/Łd 390/19

Dnia 13 sierpnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, , Asesor WSA Małgorzata Kowalska (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Renata Tomaszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2019 roku sprawy ze skargi P. L. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2018 oddala skargę. R.T. Zaskarżoną decyzją z [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z [...] w sprawie odmowy przyznania P. L. płatności do bydła w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2018. Z akt sprawy wynika, że 1 czerwca 2018 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek P. L. o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2018. Decyzją z [...] Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S., po rozpatrzeniu powyższego wniosku, przyznał P. L. jednolitą płatność obszarową w kwocie 5.907,89 zł, płatność za zazielenienie w kwocie 3.965,01 zł, płatność redystrybucyjną w kwocie 1.758,88 zł, płatność do krów w wysokości 1.487,39 zł, jak również przyznał kwotę 62,43 zł z tytułu zwrotu dyscypliny finansowej oraz odmówił przyznania płatności do bydła na rok 2018. P. L. złożył odwołanie od powyższej decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. w części dotyczącej odmowy przyznania płatności do bydła, wnosząc o objęcie płatnością 16 sztuk bydła kwalifikujących się do płatności. Powołaną na wstępie decyzją z [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności organ zauważył, że przedmiotem sporu jest odmowy przyznania wnioskodawcy płatności do bydła w związku niezakwalifikowaniem do płatności czterech sztuk zwierząt o numerach [...]. Następnie organ odwoławczy wskazał na zasady przyznawania płatności związanych do zwierząt uregulowane ustawą z 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1312) – dalej "ustawa o płatnościach" i rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (Dz. U. z 2015 r. poz. 351), odwołując się również do treści art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z 2 kwietnia 2004 r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (Dz. U. z 2017 r. poz. 546) oraz art. 7 ust. 1 Rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z 17 lipca 2000 r. ustanawiającego system identyfikacji i rejestracji bydła i dotyczące etykietowania mięsa wołowego i produktów mięsa wołowego oraz uchylające Rozporządzenie Rady (WE) nr 820/97 (Dz. U.UE.L z 2000 r. Nr 204, poz.1) – dalej "rozporządzenie (WE) nr 1760/2000". Przypomniał, że strona zgłosiła do płatności do bydła 20 sztuk zwierząt, w tym cztery zwierzęta urodzone po 15 maja 2018 r. o numerach identyfikacyjnych: [...]. W toku kontroli administracyjnej organ I instancji stwierdził, że zwierzęta te nie zostały znalezione w bazie Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt na dzień 15 maja 2018 r. Daty urodzenia tych sztuk bydła to 18 maja 2018 r., 18 maja 2018 r., 20 maja 2018 r. i 19 maja 2018 r. Ponadto przemieszczenie do siedziby stada producenta nr [...] nastąpiło 28 maja 2018 r., zaś datą zgłoszenia do ARiMR w formie papierowej był 30 maja 2018 r., a datą wprowadzenia danych do systemu IRZ - 1 czerwca 2018 r. Organ odwoławczy podkreślił, że z literalnego brzmienia art. 16 ust. 2 pkt a) ustawy o płatnościach wynika, że płatność związana do bydła przysługuje do zwierząt, których wiek w dniu 15 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie płatności, nie przekracza 24 miesięcy. W ocenie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zatem zwierzęta o numerach identyfikacyjnych [...] nie kwalifikują się do płatności do bydła z racji tego, że urodziły się po 15 maja 2018 r. Organ zaznaczył jednocześnie, że strona tej okoliczności nie kwestionuje. Oceniając możliwość przyznania płatności do bydła Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdził, że różnica między liczbą zwierząt zadeklarowanych kwalifikowanych we wniosku (20 sztuk) a liczbą zwierząt zatwierdzonych (16 sztuk) wyniosła 4 sztuki, zatem procentowy odsetek ustalony zgodnie z art. 31 ust. 2 i ust. 3 Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) Nr 640/2014 z 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L z 2014 r., Nr 181, poz. 48) – dalej "rozporządzenie (UE) nr 640/2014", wyniósł 25%. Z kolei tak ustalony odsetek przekracza 20%, co w oparciu o art. 31 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 640/2014 stanowi podstawę do odmowy przyznania płatności do bydła. Odnosząc się do treści odwołania organ II instancji wskazał, że nie można uznać stwierdzonych w sprawie nieprawidłowości za oczywistą omyłkę. Podkreślił, że strona znała daty urodzenia zwierząt zgłaszanych do płatności. Błąd jest więc tego rodzaju, że mógł zostać wykryty przez stronę w zwykłych okolicznościach. Natomiast dla organu błąd nie był od razu widoczny, gdyż jego wykrycie wymagało przeprowadzenia kontroli administracyjnej wniosku poprzez porównanie danych z załącznika do eWniosku z danymi IRZ. Organ odwoławczy zaznaczył ponadto, że 1 czerwca 2018 r. aplikacja eWniosekPlus działała prawidłowo, a rolnik przed wysłaniem wniosku potwierdza poprawność danych, a tym samym bierze pełną odpowiedzialność za wszystkie dane zawarte w wysłanym wniosku o przyznanie płatności. Ponadto organ rozpoznający odwołanie stwierdził, że brak jest podstaw do odstąpienia od zastosowania kar administracyjnych w myśl w art. 4 ust.1 akapit pierwszy i art. 32 rozporządzenia (UE) nr 640/2014. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższą decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] wniósł P. L.. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że w sprawie wystąpiła oczywista omyłka, która powstała na skutek wpisania w oświadczeniu o zwierzętach zadeklarowanych do płatności zwierząt o numerach [...], co spowodowane było faktem złożenia wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich 1 czerwca 2018 r. Skarżący podkreślił, że składając oświadczenie sugerował się błędnym przeświadczeniem, iż zwierzęta zarejestrowane w jego siedzibie stada kwalifikują się do płatności w dniu składania wniosku, gdyż nie przekroczyły wieku 24 miesięcy. Wskazał, iż nie miał zamiaru wprowadzić organu w błąd. Skarżący zaznaczył, że błędne wpisanie wskazanych w oświadczeniu zwierząt było nieświadome, gdyż był przekonany, iż skoro wniosek obszarowy wraz z oświadczeniem o zwierzętach zadeklarowanych został przyjęty przez system, to nie zawiera on błędów, nieprawidłowości, które to aplikacja wniosku wielokrotnie dostrzegała i o tym fakcie informowała stosownym komunikatem. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2107 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ramach kontroli działalności administracji publicznej sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania. Przeprowadzona przez sąd kontrola we wskazanym wyżej zakresie wykazała, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W ocenie sądu w niniejszej sprawie organ prawidłowo odmówił przyznania skarżącemu płatności do bydła w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2018 rok, uznając, że w stanie faktycznym sprawy zastosowanie znajduje w art. 31 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 640/2014. Przypomnieć należy, że w rozstrzyganej sprawie skarżący wnioskiem z 1 czerwca 2018 roku wystąpił o przyznanie płatności do bydła. Zgodnie z art. 16 ust. 1, ust. 2 pkt 1 lit. a i b i ust. 3 ustawy o płatnościach płatności związane do zwierząt gatunku bydło domowe są przyznawane rolnikowi w formie płatności do bydła, jeżeli posiada samice lub samce tego gatunku: których wiek w dniu 15 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, nie przekracza 24 miesięcy; przez okres 30 dni od dnia złożenia wniosku o przyznanie tej płatności. Ponadto koniecznym jest, by liczba zwierząt objętych wnioskiem o przyznanie tej płatności złożonym przez tego rolnika wynosiła co najmniej 3 sztuki. Płatności związane do bydła są przyznawane maksymalnie do 20 sztuk zwierząt, o których mowa wyżej. Ponadto zgodnie z § 12 ust.1 rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu płatności związane do bydła, płatności związane do krów oraz płatności związane do kóz przysługują do zwierząt, w odniesieniu do których: do dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności dokonano zgłoszeń wymaganych na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt; najpóźniej od dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności są spełnione wymagania w zakresie identyfikacji określone w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. W myśl § 12 ust. 5 wskazanego rozporządzenia płatność związana do bydła przysługuje do zwierząt, o których mowa w art. 16 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, urodzonych najpóźniej w dniu 15 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności. Z powyższych przepisów wynika, że płatność związana do bydła przysługuje do zwierząt będących w posiadaniu rolnika, których wiek w dniu 15 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, nie przekracza 24 miesięcy. Spełnienie wskazanego warunku jest możliwe jedynie wówczas, gdy 15 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, zwierzę już się urodziło i znajduje się w posiadaniu rolnika. W stosunku bowiem do zwierząt urodzonych po tej dacie ich wiek nie ma znaczenia na gruncie art. 16 ust.1 ustawy o płatnościach i § 12 ust. 5 powołanego rozporządzenia. W okolicznościach niniejszej sprawy, wobec bezspornego ustalenia, że zwierzęta znajdujące się w posiadaniu skarżącego o numerach identyfikacyjnych: [...] zgłoszone we wniosku o przyznanie płatności na 2018 rok, urodziły się po 15 maja 2018 r., organ zasadnie uznał, że zwierzęta te nie kwalifikują się do płatności. Zauważyć jednocześnie należy, że skarżący w toku postępowania nie kwestionował faktu nieprawidłowego zadeklarowania we wniosku o przyznanie płatności czterech zwierząt urodzonych po 15 maja 2018 r. Zgodnie z art. 30 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 640/2014, jeżeli liczba zwierząt zgłoszona we wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność przewyższa liczbę zatwierdzoną w wyniku kontroli administracyjnych lub kontroli na miejscu, pomoc lub wsparcie oblicza się na podstawie zwierząt zatwierdzonych. Natomiast stosownie do art. 31 ust. 2 tego rozporządzenia jeżeli stwierdzone niezgodności dotyczą więcej niż trzech zwierząt, całkowita kwota pomocy lub wsparcia, do której beneficjent jest uprawniony w ramach systemów pomocy lub środków wsparcia, lub rodzaju działania w ramach danego środka wsparcia, o których mowa w ust. 1, w danym roku składania wniosków zostaje zmniejszona o: odsetek ustalony zgodnie z ust. 3, jeżeli nie przekracza on 10 %; dwukrotność odsetka ustalanego zgodnie z ust. 3, jeżeli jest on większy niż 10 %, ale mniejszy niż 20 %. Jeżeli odsetek ustalony zgodnie z ust. 3 przekracza 20 %, za dany rok składania wniosków nie przyznaje się pomocy lub wsparcia, do których beneficjent byłby uprawniony zgodnie z art. 30 ust. 3 w ramach systemu pomocy lub środka wsparcia lub rodzaju działania w ramach danego środka wsparcia. Jeżeli odsetek ustalony zgodnie z ust. 3 przekracza 50 %, za dany rok składania wniosków nie przyznaje się pomocy lub wsparcia, do których beneficjent byłby uprawniony zgodnie z art. 30 ust. 3 w ramach systemu pomocy lub środka wsparcia lub rodzaju działania w ramach danego środka wsparcia. Ponadto beneficjent podlega dodatkowej karze równej kwocie odpowiadającej różnicy między liczbą zwierząt zgłoszonych a liczbą zwierząt zatwierdzonych zgodnie z art. 30 ust. 3 (...). W celu ustalenia odsetków, o których mowa w ust. 1 i 2, liczbę zwierząt zgłoszonych w ramach systemu pomocy lub środka wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą lub rodzaju działania, co do której stwierdzono niezgodności, dzieli się przez liczbę zwierząt zatwierdzonych na potrzeby tego systemu pomocy lub środka wsparcia, lub rodzaju działania w ramach danego środka wsparcia dla wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność, lub rodzaju działania w ramach danego środka wsparcia na dany rok składania wniosków (art. 31 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 640/2014). Zdaniem sądu organ orzekający w sprawie, uwzględniając powyżej przytoczone regulacje oraz fakt, że liczba zwierząt zatwierdzonych wyniosła 16 sztuk, a liczba zwierząt zadeklarowanych we wniosku – 20 sztuk, prawidłowo wyliczył, że w niniejszej sprawie procentowy odsetek ustalony w oparciu o 31 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 640/2014 wyniósł 25%, a tym samym przekraczał 20 %, co stanowiło podstawę do odmowy przyznania płatności do bydła w świetle art. 31 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 640/2014. Nie zasługuje na akceptację argumentacja skarżącego, iż stwierdzone nieprawidłowości w zakresie zwierząt zadeklarowanych do płatności stanowią oczywistą omyłkę. W tym miejscu zauważyć należy, że pojęciem "błędu oczywistego" posługuje się art. 4 Rozporządzenia Wykonawczego Komisji (UE) z 17 lipca 2014 r. nr 809/2014 ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności - dalej "rozporządzenie (UE) 809/2014". Zgodnie z tym przepisem wnioski o przyznanie pomocy, wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i dokumenty uzupełniające złożone przez beneficjenta mogą zostać skorygowane i poprawione w dowolnym czasie po ich złożeniu w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów uznanych przez właściwy organ na podstawie ogólnej oceny danego przypadku, pod warunkiem że beneficjent działał w dobrej wierze. Właściwy organ może uznać oczywiste błędy tylko w przypadku, gdy mogą one być bezpośrednio zidentyfikowane w wyniku sprawdzenia informacji zawartych w dokumentach, o których mowa w akapicie pierwszym. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że błąd jest oczywisty, jeżeli ujawnia się go bez żadnych dodatkowych informacji od wnioskodawcy, bądź konfrontacji z innymi dokumentami, wyłącznie na podstawie weryfikacji samego wniosku i załączników do wniosku. Błąd oczywisty to błąd, który można dostrzec "na pierwszy rzut oka", inaczej niebudzący wątpliwości, którego wykrycie nie wymaga przeprowadzenia działań kontrolnych. Warunkiem uznania błędu za oczywisty jest również ustalenie, że stronie nie można przypisać złej wiary w popełnieniu błędu. O kwalifikacji błędu jako oczywisty nie decyduje subiektywne odczucie odwołującego, lecz obiektywne cechy oraz charakter popełnionego błędu. Jeżeli z porównania kolejnych części wniosku wynika występująca między nimi sprzeczność, która powoduje, że wniosek jest niespójny, to błąd jest oczywisty i może być poprawiony w każdym czasie. Za błąd ten nie można natomiast uznać przypadku, gdy mimo sprawdzenia informacji zawartych we wniosku oraz dołączonych dokumentów, nie może być on w sposób prosty zidentyfikowany (por. wyroki NSA: z 27 czerwca 2019 r. sygn. akt I GSK 607/19, z 16 maja 2019 r. sygn. akt I GSK 363/19, z 2 lutego 2019 r. sygn. akt I GSK 3112/18, z 28 marca 2017 r. II GSK 1670/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem www. orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej "CBOSA"). W ocenie sądu błąd popełniony przez skarżącego przy wypełnianiu wniosku, polegający na wpisaniu w oświadczeniu dotyczącym płatności do bydła czterech sztuk zwierząt urodzonych po 15 maja 2018 r. nie można uznać za błąd oczywisty w rozumieniu art. 4 rozporządzenia (UE) nr 809/2014. Błąd ten nie mógł bowiem zostać wykryty przez organ na podstawie analizy samego wniosku oraz dołączonych do niego załączników, bez poddawania ich szczegółowej kontroli administracyjnej. Znalezienie błędu przez organ wymagało porównania danych z załącznika do wniosku z danymi zawartymi w Systemie Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt, gdyż informacje o dacie urodzenia poszczególnych zadeklarowanych do płatności zwierząt nie były zawarte w oświadczeniu wnioskodawcy dotyczącym płatności do bydła. Sama deklaracja zwierząt do płatności zawierała jedynie numery identyfikacyjne zwierząt i numery siedziby stada, w której przetrzymywane były zwierzęta i na etapie składania wniosku nie budziła żadnych wątpliwości. Natomiast skarżący posiadał wiedzę w zakresie dat urodzenia zwierząt zadeklarowanych do płatności, a zatem błąd mógł zostać przez niego wykryty w zwykłych okolicznościach. Wypełniając wniosek skarżący potwierdził, że zna zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej, objętych wnioskiem o przyznanie płatności (część VIII wniosku). Ponadto w pkt. 5 pouczenia do oświadczenia o zwierzętach zadeklarowanych do płatności został poinformowany, że wsparcie związane z produkcją w formie płatności do bydła przysługuje do posiadanych samic lub samców z gatunku bydło domowe (Bos taurus), których wiek w dniu 15 maja 2015 r. nie przekracza 24 miesięcy i że zadeklarowane zwierzęta muszą być w posiadaniu rolnika przez okres, o którym mowa w przepisach o płatnościach bezpośrednich. W tej sytuacji nie można uznać, że zaistniały błąd wniosku o przyznanie płatności powstał bez winy skarżącego i stanowi oczywiste uchybienie popełnione przy wypełnianiu wniosku, które może zostać skorygowane przez wnioskodawcę w każdym czasie. Podkreślić przy tym trzeba, że za rzetelność danych zawartych we wniosku o przyznanie płatności odpowiada rolnik. Wypełniając wniosek o przyznanie płatności i potwierdzając prawidłowość wpisanych w nim danych rolnik składa oświadczenie woli i wiedzy, za które ponosi odpowiedzialność (por. wyroki: NSA z 26 maja 2010 r. sygn. akt II GSK 609/09, WSA w Białymstoku z 6 czerwca 2018 r. sygn. akt I SA/BK 252/18, dostępne w CBOSA). W świetle powyższego okoliczność podniesiona przez skarżącego, że system informatyczny, za pośrednictwem którego składał wniosek o przyznanie płatności, nie poinformował stosownym komunikatem o błędzie w złożonym wniosku nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem to wnioskodawca winien był wykryć błąd polegający na zadeklarowaniu zwierząt, które nie osiągnęły odpowiedniego wieku. Należy pamiętać, że postępowaniach w sprawach dotyczących płatności bezpośrednich zasada informowania stron wyrażona w art. 9 k.p.a. doznaje ograniczenia, bowiem w postępowaniach tych organ udziela stronom tylko na ich żądanie niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania. Skarżący w toku postępowania nie wystąpił z takim żądaniem. Niemniej jednak, jak wyżej wskazano w treści wniosku o przyznanie płatności został pouczony o okolicznościach mających wpływ na przyznanie płatności do bydła, zaś obowiązki informacyjne ciążące na organie rozpoznającym wniosek o przyznanie płatności nie mogą być utożsamiane z obowiązkiem świadczenia pomocy prawnej czy udostępnienia systemu informatycznego, który wykryłby wszelkie błędy wniosku o przyznanie płatności i informował o nich wnioskodawcę. Podsumowując stwierdzić należy, że sąd nie dopatrzył się naruszeń przepisów prawa materialnego i procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Postępowanie przed organami zostało przeprowadzone w sposób wyczerpujący, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy został właściwie oceniony. Do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego zastosowano prawidłową normę prawa materialnego, dokonując jej właściwej wykładni celem podjęcia rozstrzygnięcia. Trafnie przyjęto, że ujawniony błąd wniosku o przyznanie płatności nie mógł zostać uznany za błąd oczywisty podlegający korekcie w każdym czasie i wobec przekroczenia odsetka zwierząt określonego w art. 31 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 640/2014 należało odmówić przyznania płatności do bydła. Z powyższych względów, uznając, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. EC