III SA/Łd 397/10

Dnia 2 września 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Krzemieniewska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. B. na uchwałę Rady Gminy B. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi dotyczącej obowiązku zapewnienia przez gminę transportu dziecka do szkoły p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. D.T. Pismem z dnia 13 czerwca 2010 r. I. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Gminy B. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia jej skargi dotyczącej obowiązku zapewnienia przez gminę transportu dziecka do szkoły. Do skargi załączono m.in. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zawarte w piśmie z dnia [...] r. W odpowiedzi na skargę z dnia 22 czerwca 2010 r. Rada Gminy B. wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 3 powołanej ustawy kontrola obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. I. B. zwróciła się do Wójta Gminy B. z żądaniem wywiązania się gminy z obowiązku dowozu jej dziecka do szkoły. Wójt Gminy B. odpowiedzi informował skarżącą, iż ze wskazanych w pismach powodów nie jest w stanie wywiązać się z tego obowiązku. W piśmie z dnia [...] r. skierowanym do Wojewody Ł. skarżąca domagała się wydania zarządzenia nadzorczego nakazującego Gminie B. realizację obowiązku dowożenia córki do szkoły. Wojewoda Ł. skierował na podstawie art. 231 k.p.a. (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) ww. pismo do Rady Gminy B. jako skargę z prośbą o rozpatrzenie zarzutów i poinformowanie skarżącej oraz Wojewody Ł. o zajętym stanowisku. Od tej chwili pismo skarżącej było rozpatrywane w trybie tzw. postępowania skargowego regulowanego przepisami działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżąca nie sprzeciwiła się tego rodzaju postępowaniu. Wskazać zatem należy, że zgodnie z treścią art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga, która została w tym trybie wniesiona, uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne uproszczone, które kończy się nie decyzją administracyjną w sposób władczy kształtującą sytuację prawną adresata, lecz czynnością materialno-techniczną, tj. zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy. W myśl zaś przepisu art. 229 punkt 3 k.p.a., jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - jest rada gminy. W przedmiotowej sprawie organem właściwym do rozpoznania skargi w trybie przepisów działu VIII k.p.a. była Rada Gminy B., która podjęła uchwałę z dnia [...] r. nr [...] uznającą skargę I.B. za niezasadną. W orzecznictwie panuje niekwestionowany pogląd, w pełni akceptowany również przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie, zgodnie z którym, w sprawach dotyczących postępowania skargowego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z 1 lutego 2007r. I OSK 395/06 LEX nr 362475; postanowienie WSA w Lublinie z 31 grudnia 2007r. III SA/Lu 586/07 Wspólnota 2008/3/47; postanowienie WSA w Warszawie z 24 listopada 2006r. III SA/Wa 948/06 LEX nr 295005). Poglądu tego w żaden sposób nie zmienia fakt, że zaskarżona czynność przybrała formę uchwały - wynika to bowiem tylko i wyłącznie z faktu, że uchwała jest właściwą formą dla działania organu kolegialnego, jakim jest rada gminy (miasta). Uchwała podjęta przez radę gminy (miasta) w trybie postępowania skargowego regulowanego przepisami k.p.a. nie może być w żadnym wypadku kwalifikowana jako akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 t.j.), tak jak zostało to zakwalifikowane przez stronę skarżącą w skardze do WSA w Łodzi. Skarga na czynność nie mieszczącą się w zakresie właściwości sądu administracyjnego jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 punkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. D.T.