III SA/Łd 413/07

WyrokWSA w Łodzi2007-08-14

Skład orzekający: Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędzia NSA Irena Krzemieniewska, Sędzia NSA Teresa Rutkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy podjęcie zatrudnienia na podstawie umowy zlecenia na okres od 23 października 2004 roku do 1 listopada 2004 roku, potwierdzone pismem spółki z dnia 15 listopada 2004 roku, skutkuje utratą statusu osoby bezrobotnej od dnia 23 października 2004 roku?
Ratio decidendi
Podjęcie zatrudnienia na podstawie umowy zlecenia, nawet krótkotrwałego, skutkuje utratą statusu osoby bezrobotnej z mocy prawa od dnia podjęcia zatrudnienia, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Osoba bezrobotna musi spełniać określone warunki nie tylko w dniu rejestracji, ale przez cały okres pozostawania w ewidencji.
Stan faktyczny
Prezydent Miasta Ł. orzekł o utracie przez M. K. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od 23 października 2004 r. z powodu podjęcia zatrudnienia na podstawie umowy zlecenia. Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący podniósł, że wyrejestrował się z ewidencji 15 listopada 2004 r., a decyzja o utracie statusu powinna być liczona od tej daty. Sąd rozpoznał skargę po wcześniejszym zawieszeniu postępowania w związku z toczącą się sprawą o stwierdzenie nieważności innej decyzji dotyczącej skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...].

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 14 sierpnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek, Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Protokolant asystent sędziego Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2007 roku na rozprawie sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego oddala skargę Decyzją z dnia [...], nr [...] Prezydent Miasta Ł. działając na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 33 ust. 4 pkt 1 oraz art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.) orzekł o utracie przez M. K. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od dnia 23 października 2004 roku w związku podjęciem przez stronę zatrudnienia. Od powyższej decyzji M. K. złożył odwołanie, w którym podniósł, że decyzja Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] orzekająca o utracie statutu osoby bezrobotnej od dnia 23 października 2004 roku jest niezgodna z prawem. Decyzją z dnia [...], nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 10 ust. 4 pkt 2, art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy utrzymał zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że decyzją z dnia [...], nr [...] Prezydent Miasta Ł. orzekł o przyznaniu M. K. statusu osoby bezrobotnej od dnia rejestracji tj. od dnia 1 lipca 2004 roku, przyznając jednocześnie prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 9 lipca 2007 roku. Wojewoda [...] podniósł, iż w piśmie z dnia 15 listopada 2004 roku A Spółka z o.o. z siedzibą w W. poinformowała Powiatowy Urząd Pracy Nr 1 w Ł., że M. K. podjął od dnia 23 października 2004 roku zatrudnienie, a w kolejnym piśmie z dnia 27 grudnia 2004 roku zawarto informację, że zawarł z A Spółką z o.o. umowę zlecenia na okres od dnia 23 października 2004 roku do dnia 1 listopada 2004 roku, co w konsekwencji stało się podstawą do wydania zaskarżonej decyzji o pozbawieniu statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od dnia 23 października 2004 roku. Mając zatem na uwadze poczynione ustalenia faktyczne organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bezrobotnym jest osoba niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie i służbie, (...) zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego w powiatowym urzędzie pracy (...). Osoba bezrobotna winna zatem spełniać wskazane warunki nie tylko w dniu rejestracji lecz także w okresie pozostawania w ewidencji osób bezrobotnych, prowadzonej przez właściwy powiatowy urząd pracy. W przypadku natomiast, gdy osoba bezrobotna przestaje spełniać warunki określone w art. 2 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy traci status osoby bezrobotnej z mocy prawa stosownie do treści art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy. Z akt sprawy w ocenie organu odwoławczego bezspornie wynika, że w dniu 23 października 2004 roku M. K. zatrudnienie, co w świetle ugruntowanego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego przesądza o utracie statusu bezrobotnego. W skardze skierowanej do sądu administracyjnego skarżący wnosząc o unieważnienie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] , jako niezgodnej z obowiązującymi przepisami prawa wskazał, że po podjęciu zatrudnienia, w dniu 15 listopada 2004 roku wyrejestrował się z ewidencji osób bezrobotnych w Powiatowym Urzędzie Pracy Nr 1 w Ł. Ostateczną decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od dnia 15 listopada 2004 roku. Skarżący wskazał, że "w związku z zamiarem uchylenia powyższej decyzji przez Wojewodę [...] i Ministra Gospodarki i Pracy skarżący złożył odwołanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] roku, która do dnia wniesienia niniejszej skargi nie została jeszcze rozpoznana". W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie dodatkowo podnosząc, że podniesiona przez skarżącego okoliczność podjęcia zatrudnienia i wyrejestrowania się z ewidencji osób bezrobotnych w dniu 15 listopada 2004 roku nie zmienia faktu, że skarżący podjął pracę wcześniej tj. w dniu 23 października 2004 roku na podstawie zawartej z A Spółki z o.o. umowy zlecenia. Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zawiesił postępowanie sądowe do czasu rozstrzygnięcia przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie sprawy o sygn. akt II SA/Wa 1752/05 ze skargi M. K. na decyzję Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] roku, nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku, nr [...] w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] roku, PUP Nr [...] orzekającej o utracie przez M. K. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od dnia 15 listopada 2004 roku. Po rozpoznaniu skargi M. K. na decyzję Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] roku, nr [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 stycznia 2006 roku, (sygn. akt II SA/Wa 1752/05) uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] roku zarzucając organom orzekającym w sprawie niewystarczające wyjaśnienie stanu faktycznego, a w szczególności okoliczności, w jakich organ pierwszej instancji uzyskał informację od A Spółki z o.o. z siedzibą w W. o zawarciu ze skarżącym umowy zlecenia, faktycznej daty wpływu tej informacji do organu, momentu zapoznania się przez organ ze wspomnianą informacją i w konsekwencji możliwością jej wpływu na decyzję będącą przedmiotem kontroli nadzorczej. W wykonaniu wytycznych zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2006 roku, (sygn. akt II SA/Wa 1752/05) Wojewoda [...] po przeprowadzeniu dodatkowego postępowania wyjaśniającego we wskazanym zakresie, decyzją z dnia [...] roku stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] roku orzekającej o utracie przez M. K. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od dnia 15 listopada 2004 roku. Od powyższej decyzji M. K. wniósł odwołanie, po rozpoznaniu którego decyzją z dnia [...] roku Minister Gospodarki i Pracy utrzymał zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w mocy. Powyższą decyzję M. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 12 stycznia 2007 roku, sygn. akt II SA/Wa2084/06 skargę oddalił wskazując w uzasadnieniu, że materiał dowodowy w postępowaniu nadzorczym prowadzonym przez Wojewodę [...] został uzupełniony w stopniu umożliwiającym podjęcie prawidłowego rozstrzygnięcia, a organy nadzoru dokonały właściwej oceny i wydały decyzje zgodne z obowiązującym porządkiem prawnym. Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi z uwagi na ustanie przyczyny zawieszenia postępowania sądowego, podjął zawieszone postępowanie w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie lub inny akt z zakresu administracji publicznej wyłącznie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Ponadto, co należy podkreślić, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpatrując skargę, w tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania administracyjnego w sposób wpływający na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mogłoby stanowić podstawę do jej uchylenia. Bezspornym w rozpoznawanej sprawie jest, iż decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. orzekł o przyznaniu skarżącemu statusu osoby bezrobotnej od dnia rejestracji tj. od dnia 1 lipca 2004 roku, przyznając jednocześnie prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 9 lipca 2007 roku. W piśmie natomiast z dnia 15 listopada 2004 roku A Spółka z o.o. z siedzibą w W. poinformowała Powiatowy Urząd Pracy Nr 1 w Ł., że od dnia 23 października 2004 roku skarżący podjął zatrudnienie, a w kolejnym piśmie z dnia 27 grudnia 2004 roku zawarto informację, że skarżący zawarł z A Spółką z o.o. umowę zlecenia na okres od dnia 23 października do dnia 1 listopada 2004 roku, co konsekwencji stało się podstawą do wydania przez Prezydenta Miasta Ł. decyzji z dnia [...] o pozbawieniu strony statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od dnia 23 października 2004 roku, utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją Wojewody [...] z dnia [...]. Powyższe stanowisko organów orzekających w niniejszej sprawie należy uznać za słuszne w świetle brzmienia art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.), który stanowi, iż bezrobotnym jest osoba niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie i służbie albo innej pracy zarobkowej, albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieucząca się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu tej szkoły lub w szkole wyższej w systemie wieczorowym, zaocznym lub eksternistycznym, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej (...). Zgodnie natomiast z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 11 powołanej ustawy "inna praca zarobkowa" – oznacza wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia, umowy o dzieło albo w okresie członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej, spółdzielni kółek rolniczych lub spółdzielni usług rolniczych W świetle zatem powyższych regulacji należy wskazać, że osoba bezrobotna winna spełniać wskazane warunki nie tylko w dniu rejestracji lecz także w okresie pozostawania (figurowania) w ewidencji osób bezrobotnych, prowadzonej przez właściwy powiatowy urząd pracy. W przypadku bowiem, gdy osoba bezrobotna przestaje spełniać warunki określone w art. 2 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy, traci status osoby bezrobotnej z mocy prawa stosownie do treści art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że w okresie od dnia 23 października 2004 roku do dnia 1 listopada 2004 roku na podstawie umowy zlecenia skarżący podjął zatrudnienie, a fakt ten został bezsprzecznie potwierdzony w piśmie z dnia 15 listopada 2004 roku oraz w kolejnym piśmie z dnia 27 grudnia 2004 roku skierowanym do Powiatowego Urzędu Pracy Nr 1 w Ł. przez A Spółkę z o.o. z siedzibą w W.. Okoliczność podjęcia zatrudnienia we wskazanym okresie potwierdził również sam skarżący, który w piśmie z dnia 23 lutego 2005 roku skierowanym do Wojewody [...] zwracając się z prośbą o warunkowe umorzenie decyzji o pozbawieniu statusu osoby bezrobotnej wskazał, iż "nie było jego zamiarem świadome naruszenie przepisów o zatrudnieniu. Brak pracy i środków do życia przyczyniły się do podpisania umowy cywilno – prawnej i mojego 4 – dniowego zatrudnienia". W związku z powyższym słusznie przyjęły organy orzekające w niniejszej sprawie, iż podjęcie przez skarżącego zatrudnienia przesądziło o utracie statusu bezrobotnego. Konkludując należy wskazać, iż zaskarżona decyzja, a tym samym poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie narusza przepisów prawa, a przytoczona argumentacja organu odwoławczego w pełni zasługuje na uwzględnienie. Podnoszone w skardze uchybienia nie stanowią naruszenia prawa materialnego ani naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji – art. 145 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie nie zachodzą również przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w myśl art. 145 § 1 pkt 2 powołanej ustawy. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło