III SA/Łd 422/18

Dnia 23 sierpnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.), , Protokolant Sekretarz sądowy – Blanka Kuźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2018 roku sprawy ze skargi T.K. na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwolnienia z dotychczasowego stanowiska służbowego i mianowania na inne stanowisko służbowe 1. uchyla zaskarżony rozkaz personalny oraz poprzedzający go rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia [...] numer [...]; 2. zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. na rzecz skarżącego T. K. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. III SA/Łd 422/18 UZASADNIENIE Rozkazem Personalnym nr [...] z dnia [...] Komendant Wojewódzki Policji w Ł. działając na podstawie art 138 § 1 pkt 2 i art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j, Dz. U z 2017 roku póz. 2087.) - po rozpatrzeniu odwołania T. K. od rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia [...] w przedmiocie zwolnienia z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego asystenta Zespołu do Spraw Nieletnich i Patologii Wydziału Prewencji KPP w P. i mianowania na stanowisko asystenta Wydziału Dochodzeniowo-Śledczego KPP w P.: - uchylił zaskarżony rozkaz personalny w części dotyczącej zwolnienia z dniem 31 grudnia 2017 r. ze stanowiska asystenta Zespołu do Spraw Nieletnich i Patologii Wydziału Prewencji Komendy Powiatowej Policji w P.; - w pozostałej części zaskarżony rozkaz personalny utrzymał w mocy, W sprawie ustalono następujący stan faktyczny : W dniu [...] Komendant Powiatowy Policji w P. na podstawie art. 6 f w związku z art. 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 2067 - ze zm.) – dalej: u.o.p., wydał rozkaz personalny nr [...], na mocy którego z dniem 31 grudnia 2017 r. zwolnił st. asp. T. K. z zajmowanego stanowiska asystenta Zespołu do Spraw Nieletnich i Patologii Wydziału Prewencji KPP w P. i z dniem następnym, tj. 1 stycznia 2018 r. mianował na stanowisko asystenta Wydziału Dochodzeniowo- Śledczego w podległej sobie jednostce organizacyjnej Policji, z zachowaniem dotychczasowych składników uposażenia. W uzasadnieniu wskazano, iż funkcjonariusz Rozkazem Personalnym nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] został przeniesiony do dalszego pełnienia służby na stanowisku detektywa Wydziału Dochodzeniowo-Śledczego z dniem 1 stycznia 2018 r. Natomiast rozkazem organizacyjnym nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia [...], z dniem 1 stycznia 2018 r. w Wydziale Dochodzeniowo-Śledczym wyłączono stanowiska detektywa i włączono stanowiska asystenta. Powyższe miało na celu ujednolicenie nazewnictwa stanowisk w służbie dochodzeniowo-śledczej do obowiązujących w garnizonie [...]. Kwestionując zasadność wydanego rozstrzygnięcia skarżący wniósł odwołanie o do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł., w którym wnosił o: - uchylenie w całości zaskarżonego rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] Komendanta Powiatowego Policji w P. wraz z kartą opisu stanowiska pracy; - wstrzymanie w całości wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...]; - przeniesienie skarżącego na stanowisko asystenta w Zespole ds. Nieletnich i Patologii Wydziału Prewencji KPP w P., zgodnie z posiadanymi przez stronę kwalifikacjami; - powstrzymanie się przez organ l instancji od wymuszania, na stronie wykonania nieprawomocnego rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia [...] - powstrzymanie wszelkich działań ze strony osób trzecich zatrudnionych w KPP w P. w stosunku do strony niosących znamiona mobbingu. Zaskarżonym rozkazem personalnym z dnia [...] Komendant Wojewódzki Policji w Ł. uchylił rozkaz personalny z dnia [...] w części dotyczącej zwolnienia skarżącego z zajmowanego stanowiska służbowego asystenta Zespołu ds. Nieletnich i Patologii Wydziału Prewencji KPP w P. i utrzymał w/w rozkaz personalny w mocy w pozostałym zakresie. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, iż kwestia zwolnienia skarżącego ze stanowiska asystenta Zespołu ds. Nieletnich i Patologii Wydziału Prewencji KPP w P. była już rozstrzygana w odrębnym postępowaniu administracyjnym, co skutkowało koniecznością uchylenia kwestionowanej przez skarżącego decyzji w powyższym zakresie. Natomiast, co do mianowania strony , z dniem 1 stycznia 2018 r. na stanowisko asystenta Wydziału Dochodzeniowo-Śledczego KPP w P. organ odwoławczy stwierdził, że w dniu [...] Komendant Powiatowy Policji w P. wydał rozkaz organizacyjny nr [...], który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2018 r., na mocy którego m.in., w Wydziale Dochodzeniowo-Śledczym KPP w P. wyłączono osiem stanowisk detektywa i włączono sześć stanowisk asystenta, z których to stanowisk jedno zajmował skarżący. Powyższa w zmiana dotyczyła jedynie zmiany nazwy stanowiska zajmowanego przez skarżącego z detektywa na asystenta i miała na celu ujednolicenie nazewnictwa stanowisk w służbie dochodzeniowo-śledczej do obowiązujących w garnizonie [...]. Tym samym należało uznać, że rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] Komendanta Powiatowego Policji w P. jest konsekwencją zmian organizacyjno-etatowych w Komendzie Powiatowej Policji w P. wprowadzonych tym rozkazem organizacyjnym. T. K. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi , której zarzucił: - naruszenie przepisów postępowania które mogło mieć istotny wpływ na treść wydanego rozkazu, a w szczególności art. 7, art. 77, art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak zebrania i rozważenia materiału dowodowego dotyczącego sprawy, art. 10 k.p.a. poprzez pozbawienie strony możliwości działania, art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. poprzez brak stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego organu I instancji z urzędu w sytuacji podniesienia przez organ II instancji okoliczności wywołującej nieważność w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu personalnego. - naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest art. 24 ust. 6 i 7 zarządzenia nr 1041 Komendanta Głównego Policji z dnia 28 września 2007 r w sprawie szczegółowych zasad organizacji i zakresu działania komend, komisariatów i innych jednostek organizacyjnych Policji. Z uwagi na powyższe wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonego rozkazu personalnego oraz poprzedzającego go rozkazu personalnego z dna [...], ewentualnie o ich uchylenie. Wniósł nadto o połączenie niniejszej skargi ze skargą zarejestrowaną pod sygnaturą akt III SA/Łd 136/18 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej wskazane. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 tej ustawy). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) – dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z wymienionych przepisów wynika zatem, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57. Przedmiotem niniejszej skargi T. K. uczynił rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] , nr [...] orzekający o uchyleniu wydanego w I instancji przez Komendanta Powiatowego Policji w P. rozkazu personalnego z dnia [...], nr [...], w części dotyczącej zwolnienia skarżącego z dniem 31 grudnia 2017 r. ze stanowiska służbowego asystenta Zespołu do Spraw Nieletnich i Patologii Wydziału Prewencji KPP w P. oraz o utrzymaniu w mocy rozkazu personalnego z dnia [...], to jest w części w jakiej mianuje skarżącego z dniem 1 stycznia 2018 r. na stanowisko służbowe asystenta Wydziału Dochodzeniowo-Śledczego KPP w P. z zachowaniem dotychczasowego uposażenia. Natomiast podstawę materialnoprawną wydanego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 1257) – dalej: k.p.a. oraz ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r. poz. 2067) – dalej: u.o.p. Uzasadniając zaskarżone rozstrzygnięcie w części w jakiej uchyla ono wydany w I instancji rozkaz personalny orzekający o zwolnieniu skarżącego, z dniem 31 grudnia 2017 r., z zajmowanego stanowiska asystenta Zespołu do Spraw Nieletnich i Patologii Wydziału Prewencji KPP w P., Komendant Wojewódzki Policji w Ł. przyznając rację stronie skarżącej, wskazał iż kwestia ta była już przedmiotem ostatecznego rozkazu personalnego z dnia [...], a co za tym idzie niedopuszczalnym było ponowne orzekanie w sprawie zwolnienia skarżącego z zajmowanego stanowiska służbowego asystenta w Wydziale Prewencji KPP w P. Natomiast co do zasadności utrzymania w mocy decyzji organu I instancji w pozostałej części, to jest odnośnie mianowania skarżącego z dniem 1 stycznia 2018 r. na stanowisko asystenta w Wydziale Dochodzeniowo - Śledczym KPP w P. organ odwoławczy wyjaśnił, iż rozkazem organizacyjnym z dnia [...], nr [...] Komendant Powiatowy Policji w P. dokonał zmian organizacyjno-etatowych w podległej mu jednostce Policji, w wyniku której dokonał między innymi przemianowania, z dniem 1 stycznia 2018 r., funkcjonujących dotychczas w Wydziale Dochodzeniowo-Śledczym KPP w P. stanowisk etatowych detektywa na stanowiska etatowe asystenta. Zmiana powyższa miała jedynie charakter porządkowy, wynikających z konieczności ujednolicenia nazewnictwa stosowanego w garnizonie [...] i nie wpływała w żaden sposób na sytuację prawną skarżącego. Sad dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonego rozkazu personalnego, jak i poprzedzającego go rozkazu personalnego z dnia [...] stwierdził, iż wydane zostały one z naruszeniem przepisów prawa procesowego, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co w myśl art. 145 §1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. skutkowało koniecznością ich wyeliminowania z obrotu prawnego. W ocenie Sądu, Komendant Wojewódzki Policji w Ł. utrzymując zaskarżonym rozkazem personalnym z dnia [...], rozkaz personalny organu I instancji w części w jakiej mianuje on skarżącego, z dniem 1 stycznia 2018 r. na stanowisko służbowe asystenta Wydziału Dochodzeniowo-Śledczego KPP w P., pominął zupełnie okoliczność, iż ostatecznym rozkazem personalnym z dnia [...] orzekł o przeniesieniu skarżącego, z dniem 1 stycznia 2018 r. na stanowisko detektywa Wydziału Dochodzeniowo-Śledczego KPP w P. Tym samym doszło do sytuacji, w której do obiegu prawnego weszły dwa ostateczne,( chociaż przedmiot postępowania jest inny ) wykonalne rozkazy personalne, na mocy których skarżący z dniem 1 stycznia 2018 r. został mianowany na dwa różne stanowiska służbowe, w tej samej jednostce organizacyjnej KPP w P., przy czym jedno z tych stanowisk we wskazanej powyżej dacie nie istniało. Nawet jeżeli intencją wydania zaskarżonego niniejszą skargą rozkazu personalnego było uporządkowanie, czy też konieczność ujednolicenia nazewnictwa etatów w KPP w P. do nazewnictwa obowiązującego w garnizonie [...], na co wskazuje w uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu organ administracji, to w ocenie Sądu koniecznym jest takie sformułowanie rozstrzygnięcia, z którego wynikałoby w sposób niebudzący wątpliwości, że z uwagi na przeprowadzone zmiany organizacyjno-etatowe, w następstwie których z dniem 1 stycznia 2018 r., stanowisko służbowe detektywa w Wydziale Dochodzeniowo –Śledczym KPP w P., na które przeniesiony został skarżący, zostało jedynie przemianowane na stanowisko asystenta. Tym samym zarzuty skargi, co do naruszenia art. 7,art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. uznać należało za zasadne. Za trafne, w ocenie Sądu uznać należało również zarzut skargi, co do naruszenia art. 10 k.p.a. , to jest pozbawienia skarżącego prawa do czynnego udziału w toczącym, się postępowaniu. Zdaniem Sądu powoływane przez organ administracji okoliczności, które przyczyniły się do niedochowania przezeń podstawowych zasad procesowych, w tym zaniechaniu obowiązku zawiadomienia o wszczęciu postępowania administracyjnego, jak i o przysługujących mu uprawnieniach strony, wynikające jak wskazuje organ z zbyt krótkiego czasu pomiędzy wydaniem rozkazu organizacyjnego z dnia [...], a datą jego wejścia w życie oraz nieobecnością skarżącego trwającą od dnia 29 grudnia 2017 r. do 5 stycznia 2018 r., kiedy to strona przebywała na urlopie wypoczynkowym, nie pozwalają uznać, że załatwienie przedmiotowej sprawy nie cierpiało zwłoki ze względu na niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialną. Tym samym bezsporne jest, że w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek, o których mowa w art. 10 § 2 k.p.a., uzasadniająca możliwość odstąpienia od wyrażonej w art. 10 § 1 k.p.a. zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. Z uwagi na powyższe naruszenia Sąd nie odnosił się do zarzutów skargi, co do naruszenia przepisów prawa materialnego. Rozpatrując sprawę ponownie organy administracji będą zobowiązane do uwzględnienia przedstawionego stanowiska Sądu, w szczególności przeprowadzą postępowanie z zachowaniem wszelkich zasad i wymogów określonych przepisami procedury administracyjnej. Na marginesie niniejszych rozważań wskazać należy, iż rozważenia zdaniem Sądu wymaga, czy skoro będąca przedmiotem niniejszej skargi kwestia zmiany stanowiska służbowego skarżącego z detektywa na asystenta Wydziału Dochodzeniowo - Śledczego KPP Policji w Ł., stanowi jedynie zmianę w zakresie nazewnictwa tego samego stanowiska i w wyniku tej zmiany nie dochodzi w rzeczywistości do przeniesienia strony na inne stanowisko służbowe, a co de facto nie wpływa w żaden sposób na sytuację materialnoprawną skarżącego, to po pierwsze jaka jest podstawa prawna wydania rozkazu personalnego w tym zakresie, a po drugie, czy zmiana nazewnictwa stanowisk etatowych w ramach konkretnej jednostki Policji i poinformowanie o tym fakcie funkcjonariusza Policji pełniącego służbę na tym stanowisku, wymaga wydania rozkazu personalnego podlegającego kontroli sądowoadministracyjnej sądu, czy też jest aktem wewnętrznym danej jednostki organizacyjnej. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c p.p.s.a uchylił zaskarżony rozkaz personalny oraz poprzedzający go rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w P. O kosztach zastępstwa procesowego sprawowanego przez profesjonalnego pełnomocnika Sąd rzekł na podstawie art. 205 § 2 p.p.s.a. a.l.