III SA/Łd 436/25

Dnia 10 lipca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Ceglarska-Piłat po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B. na pismo Wojewody Łódzkiego z dnia 19 maja 2025 roku nr PNIK-IV.1410.17.2025 w przedmiocie informacji o niestwierdzeniu naruszenia prawa postanawia: odrzucić skargę. K. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na pismo Wojewody Łódzkiego z 19 maja 2025 r. dotyczące skargi na uchwałę Nr XXI/176/2025 Rady Miejskiej w Sulejowie z 28 kwietnia 2025 r. wskazując, że narusza ono przepisy prawne, jest pismem ogólnym i informującym, naruszając tym samym ustawowy obowiązek k.p.a. tj. wydania postanowienia lub zawiadomienia o wyniku postępowania, z podaniem uzasadnienia wyniku rozpatrzenia skargi, którego pismo z 19 maja 2025 r. nie podaje. Strona podniosła, że w piśmie z 19 maja 2025 r. Wojewoda Łódzki w sposób ogólny poinformował ją o niestwierdzeniu istotnego naruszenia prawa w stosunku do wskazanej uchwały, ograniczając swoje obowiązki do nadzorczych oraz naruszając ustawowe obowiązki wynikające z k.p.a. Organ nie zbadał czy Rada Miejska w Sulejowie rozpatrzyła skargę skarżącej w oparciu o kryteria rzetelności, gospodarności czy celowości a tym samym naruszył ustawowy obowiązek organu odwoławczego, tj. art. 134 k.p.a., art. 233 k.p.a. i art. 234 k.p.a. wszczęcia postępowania i rozpatrzenia przedmiotu wniesionych przez stronę skarg w zakresie rażącego naruszenia przez Radę Miejską oraz Burmistrza Sulejowa interesów strony skarżącej. Tym samym strona wniosła skargę na pismo Wojewody Łódzkiego z 19 maja 2025 r. wraz z wnioskiem o rozpatrzenie przedmiotu skargi na uchwałę Rady Miejskiej Sulejowa oraz Burmistrza Sulejowa. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Łódzki wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.". Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc pozostawanie sprawy, której dotyczy skarga, w kognicji sądu administracyjnego. Kognicję sądów administracyjnych określa art. 3 p.p.s.a. stanowiąc w § 1, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.); postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie K. B. uczyniła pismo Wojewody Łódzkiego z 19 maja 2025 r., w którym poinformowano ją, że w wyniku przeprowadzonego postępowania nadzorczego w trybie art. 85 i następnych ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.) organ nadzoru – Wojewoda Łódzki nie stwierdził istotnego naruszenia prawa w stosunku do zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej w Sulejowie z 28 kwietnia 2025 r. Skarżąca została poinformowana także, że przedmiotowa uchwała uznana została przez organ nadzoru za zgodną z prawem. W ocenie Sądu, zaskarżone pismo Wojewody Łódzkiego z 19 maja 2025 r. nie mieści się w katalogu aktów prawnych i czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Nie jest ono bowiem ani decyzją administracyjną ani postanowieniem wydanym w toku postępowania administracyjnego czy egzekucyjnego ani inną czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przedmiotowe pismo jest odpowiedzią na pismo skarżącej z 1 maja 2025 r., w którym wniosła ona "Skargę – Odwołanie" od uchwały Rady Miejskiej w Sulejowie z 28 kwietnia 2025 r. Odpowiedź organu nie ma charakteru władczego i nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach jednostki, a w konsekwencji nie może być zaskarżone do sądu administracyjnego. Wskazać należy, że przedmiotowa uchwała Rady Miejskiej w Sulejowie z 28 kwietnia 2025 r. została podjęta na podstawie art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz.U. z 2024 r. poz. 572), dalej: "k.p.a.", zgodnie z którym, jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych jest rada gminy. Stosownie do art. 237 § 1 i 3 k.p.a. organ właściwy do załatwienia skargi powinien załatwić skargę bez zbędnej zwłoki i o sposobie załatwienia skargi zawiadomić skarżącego. Przepisy te zostały zamieszczone w dziale VIII k.p.a., dotyczącym skarg i wniosków obywateli, jednakże działalność organów państwa i organów administracji publicznej regulowana przepisami działu VIII k.p.a. nie jest objęta kognicją sądów administracyjnych. Z powyższych względów, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi. ds