III SA/Łd 454/08

Dnia 16 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 16 października 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na zarządzenie Burmistrza P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie oddania w najem lokalu socjalnego postanawia: odrzucić skargę. TP A.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na zarządzenie Burmistrza P. z dnia [...] r. , Nr [...] wydane w sprawie oddania w najem lokalu socjalnego. Wystąpił o unieważnienie zaskarżonego zarządzenia i zobligowanie organu do przesiedlenia go wraz z rodziną do mieszkania o takim samym standardzie i takim samym stanie technicznym jak mieszkanie zajmowane obecnie. W odpowiedzi na skargę Burmistrz P. wniósł o odrzucenie skargi lub o jej oddalenie jako bezzasadnej. Uzasadniając organ wskazał, iż zaskarżone zarządzenie wydane zostało na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz uchwały Rady Miejskiej w P. Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie ustalenia zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy P. W ocenie organu zaskarżone zarządzenie jest aktem prawnym, o którym mowa w art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zaskarżenie takiego aktu winno nastąpić w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Organ podniósł , iż co prawda skarżący zachował termin do wniesienia skargi , o tyle nie został wyczerpany tryb przewidziany w art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co winno skutkować odrzuceniem skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie było niedopuszczalne. Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 3 ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W niniejszej sprawie z treści wniesionej przez A. S.skargi wynika, że dotyczy ona zarządzenia przesądzającego w ocenie Sądu o prawie do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego i kierującego do zawarcia tej umowy , stanowiącego zasób mieszkaniowy gminy. Zgodnie z poglądem ukształtowanym przez doktrynę prawa treść art. 3 § 3 ustawy może budzić wątpliwość co do znaczenia zwrotu "w sprawach, w których przepisy szczególne przewidują kontrolę sądową", użytego w powołanym przepisie. Jego interpretacja, ograniczająca się do unormowania zawartego w art. 3 § 3, może prowadzić do wniosku, że przepis ten wprowadza domniemanie właściwości sądów administracyjnych w tych sprawach, co mogłoby nasuwać zastrzeżenia co do jego zgodności z art. 177 Konstytucji RP. Stanowisko takie nie byłoby słuszne. W świetle regulacji zawartej w art. 184 Konstytucji RP, art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych , a także art. 3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy przyjąć, że w komentowanym przepisie chodzi tylko o sprawy, w których przepisy szczególne przewidują sądową kontrolę działalności administracji publicznej. Przepisy szczególne, o których mowa zawierają między innymi ustawa z dnia 15 września 2000 r. o referendum lokalnym; stawa z dnia 17 maja 1989 r. o izbach lekarskich; ustawa z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich. Przepisy szczególne zawarte w powołanych aktach przyznają określonym podmiotom, w określonych stanach faktycznych wniesienia skargi do sądu administracyjnego na określone tymi przepisami akty.(por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 29-30). W ocenie Sądu zaskarżone zarządzenie nie podlega kontroli sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Żaden przepis szczególny ustawy o samorządzie gminnym nie przewiduje bowiem zaskarżenia takiego zarządzenia do sądu administracyjnego. Natomiast stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę. TP