III SA/Łd 461/22

Dnia 7 lutego 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Sędziowie: Sędzia WSA Monika Krzyżaniak (spr.) Asesor WSA Anna Dębowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 7 lutego 2023 roku sprawy ze skargi K. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 12 maja 2022 roku nr KO.401.5.2022 w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę. Postanowieniem z 12 maja 2022 r., numer KO.401.5.2022, wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w związku z art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej jako: "k.p.a.") oraz art. 17 § 1, art. 18 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r., poz. 479, dalej jako: "u.p.e.a."), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy Gomunice z 22 marca 2021 r., znak: KS.6232.2.1.2021 w przedmiocie oddalenia zarzutów zobowiązanego w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułów wykonawczych Nr [...] z dnia 26 lutego 2020 r. i Nr [...] z dnia 25 listopada 2020 r. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał następujące ustalenia faktyczne i rozważania prawne: Pismem z 28.02.2021 r. K.G. wniósł zarzuty dotyczące postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Radomsku na podstawie wystawionych przez wierzyciela - Wójta Gminy Gomunice, tytułów wykonawczych: Nr [...] z 26 lutego 2020 r., obejmującego zaległości w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi za październik, listopad i grudzień 2019 r. oraz Nr [...] z 25 listopada 2020 r., obejmującego zaległości w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiące styczeń - wrzesień 2020 r. W uzasadnieniu wniesionych zarzutów zobowiązany wskazał na nieprawidłowości organu gminy w zakresie organizacji odbioru odpadów od mieszkańców, zbyt duże koszty administracyjne, co wpływa na nieuzasadnione zwiększanie opłat oraz podniósł, że w 2019 r. i w 2020 r. w sposób niewłaściwy naliczona została opłata za odpady od mieszkańca (zawyżona o 6 zł lub 10 zł). Zaznaczył ponadto, że opłaty powinny być pobierane wtedy, gdy jest realizowana usługa odbioru odpadów, natomiast gdy mieszkaniec sam zagospodaruje odpady lub wywiezie odpady własnym transportem na składowisko, to wówczas nie powinien być obciążany opłatami. Podniósł również, że doszło do przestępstwa polegającego na posądzaniu go o poświadczenie nieprawdy w wykazaniu osób mieszkających na posesji. Ponadto wskazał na kwestie dotyczące przyjmowania "tysiąca ton odpadów" na teren gminy oraz innych bezprawnych działań, w tym zaboru mienia - Skarbu Państwa - drogi publicznej, a także nieprawidłowości w działaniach Wójta Gminy Gomunice poprzez okradanie jego i innych mieszkańców gminy wskutek zawyżania opłat za śmieci. Skarżący zażądał zawiadomienia m.in. Komendy Głównej Policji w Warszawie o przestępstwach i "wdrożenia postępowań dyscyplinarnych oraz wdrożenia postępowań karnych" względem funkcjonariuszy publicznych naruszających prawo. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Radomsku pismem z 4 marca 2021 r., działając na podstawie art. 34 § 1 u.p.e.a. zwrócił się do wierzyciela o zajęcie stanowiska co do zgłoszonych zarzutów. Wójt Gminy Gomunice postanowieniem z 22 marca 2021 r., wydanym na podstawie art. 34 § 2 pkt 1 w związku z art. 18 u.p.e.a. uznał zarzuty zobowiązanego za nieuzasadnione i je oddalił. W uzasadnieniu postanowienia wierzyciel wskazał, że opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi należy do danin publicznych, bowiem obowiązek obliczenia i termin zapłaty opłaty przez właściciela nieruchomości wynika bezpośrednio z przepisów prawa. Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi uiszczana jest na podstawie deklaracji, a opłata wykazana w deklaracji jest zobowiązaniem do zapłaty. K.G. złożył deklaracje: z dnia 30 września 2013 r. - wykazując 7 osób zamieszkałych w nieruchomości położonej w K. przy ul. [...], 1 osobę zamieszkałą w K. przy ul. [...]; z dnia 2 maja 2018 r. - wykazując 6 osób zamieszkałych w nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] (1 osoba zmieniła miejsce zamieszkania); z dnia 14 sierpnia 2020 r. - wykazując 5 osób zamieszkałych w nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] (1 osoba zmieniła miejsce zamieszkania). Wszystkie deklaracje zostały podpisane osobiście przez K.G. Organ podniósł, iż okresie będącym przedmiotem zarzutów zobowiązanego obowiązywały uchwały Rady Gminy Gomunice w sprawie metody ustalenia opłaty za odpady komunalne i ustalenia stawki opłaty: - uchwała Nr 111721/2018 Rady Gminy Gomunice z 28 grudnia 2018 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości na terenie Gminy Gomunice oraz ustalenia stawki tej opłaty, obowiązująca od dnia 1 marca 2019 r. i ustalająca stawkę opłaty w wysokości 16,00 zł miesięcznie od osoby, - uchwała Nr XIX/99/19 Rady Gminy Gomunice z 20 grudnia 2019 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości na terenie Gminy Gomunice oraz ustalenia stawki tej opłaty, obowiązująca od dnia 1 lutego 2020 r. i ustalająca stawkę opłaty w wysokości 22,00 zł miesięcznie od osoby, - uchwała Nr XXIII/129/20 Rady Gminy Gomunice z 25 czerwca 2020 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości na terenie Gminy Gomunice oraz ustalenia stawki tej opłaty, obowiązująca od dnia 1 września 2020 r. i ustalająca stawkę opłaty w wysokości 22,00 zł miesięcznie od osoby (uchwałą wprowadzono stawkę podwyższoną w przypadku nie zbierania odpadów w sposób selektywny - wynikało to ze zmiany przepisów w tym zakresie). K.G. nie wywiązał się z obowiązku uiszczenia należnych opłat - danin publicznych, za okres od 1 października 2019 r. do 31 grudnia 2019 r. w wysokości 336,00 zł (7 osób x 16,00 zł = 112,00 zł; 112,00 zł x 3 mies. = 336,00 zł) oraz za styczeń 2020 r. w wysokości 112,00 zł (7 osób x 16,00 zł = 112,00 zł), a także za okres od miesiąca lutego 2020 r. do lipca 2020 r. w wysokości 924,00 zł (7 osób x 22,00 zł = 154,00 zł; 154,00 zł x 6 mies. = 924,00 zł) oraz za miesiące sierpień i wrzesień 2020 r. w wysokości 264,00 zł (6 osób x 22,00 zł = 132,00 zł; 132,00 zł x 2 mies. = 264,00 zł). W 2020 r. zobowiązany dokonał wpłaty w wysokości 236,00 zł, a zatem kwota nieuiszczona wyniosła 1.064,00 zł. Z uwagi na dalszy brak uregulowania należności w terminie płatności, zgodnie z art. 15 u.p.e.a., do zobowiązanego zostały wysłane upomnienia: z 23.01.2020 r. nr 47/2020, z 02.07.2020 r. nr 229/2020, z 15.10.2020 r. nr 361/2020. Doręczenie zobowiązanemu ww. upomnień nastąpiło w trybie art. 44 k.p.a. Z uwagi na brak uregulowania należności za okresy wskazane w upomnieniach, zostały wystawione tytuły wykonawcze: Nr [...] z 26 lutego 2020 r. i Nr [...] z 25 listopada 2020 r., przesłane do organu egzekucyjnego celem wyegzekwowania należności w drodze postępowania egzekucyjnego. Uwzględniając złożone przez zobowiązanego deklaracje oraz uchwały Rady Gminy Gomunice w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości na terenie Gminy Gomunice, biorąc pod uwagę ustalone stawki tej opłaty, organ uznał za niezasadny wniesiony przez zobowiązanego zarzut dotyczący wysokości nałożonych przez Wójta Gminy Gomunice opłat za odpady komunalne w okresach objętych tytułami wykonawczymi. Na powyższe postanowienie K.G. wniósł zażalenie, w którym zarzucił działanie sprzeczne z przepisami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, dotyczącej naliczania opłat za odpady, poprzez niewłaściwe naliczanie tych opłat i ich pobieranie w zawyżonej wysokości, przedstawiając swoje własne wyliczenia opłat w latach 2013 - 2021, przez co gmina ma m.in. "zadłużenie względem jego posesji". Skarżący podniósł ponadto, że deklaracja o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi została podpisana pod przymusem. Wskazał także, że opłaty powinny być ponoszone od wystawianego pojemnika i uzależnione od wielkości wytwarzanych odpadów (pojemności wystawionych pojemników), a nie od mieszkańca. Nadto, zwiększona liczba osób nie powinna mieć wpływu na zwiększoną liczbę odpadów zmieszanych, a tym samym wysokość opłaty, gdyż o ilości odpadów decydują inne czynniki. Podkreślił również, że w zaskarżonym postanowieniu powołano się na przepisy k.p.a., które nie są mu znane, ponieważ nie posiada tej ustawy. Nie udostępniono mu też informacji w zakresie nowelizacji ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminie, o co występował. Skarżący ma też wątpliwości, co do legalności uchwał Rady Gminy w Gomunicach w sprawie opłat za odpady komunalne. K.G. podniósł ponadto szereg różnych kwestii i zagadnień, w tym m.in., iż Wójt Gminy Gomunice posiada zadłużenie względem jego posesji (osoby) 50.000 tys. złotych wraz z odsetkami. Jest to odszkodowanie wraz z zadośćuczynieniem za popełnione w roku 2004 przestępstwo fałszowania dokumentów, co doprowadziło do przywłaszczenia mienia po jego rodzicach przez inne osoby. Wskazał również na kwestię nielegalnego wyrębu drzew ze szkodą dla środowiska oraz nielegalnego sprowadzania odpadów na teren gminy, za przyzwoleniem i korupcją urzędników. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim po przywróceniu skarżącemu terminu do złożenia zażalenia wyjaśniło, że ze względu na przedmiot zaskarżenia w niniejszym postępowaniu ocenie podlega postanowienie Wójta Gminy Gomunice z dnia 22 marca 2021 r. znak: KS.6232.2.1.2021 - stanowisko wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego – K.G. - w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...] z dnia 26 lutego 2020 r. i tytułu wykonawczego Nr [...] z dnia 25 listopada 2020 r. Natomiast inne kwestie podnoszone w zażaleniu, dotyczące m.in. odszkodowania i zadośćuczynienia od organów władzy za wystawiane "fałszywych dokumentów", co doprowadziło do przejęcia przez inne osoby mienia po rodzicach, czy też innych bezprawnych, w ocenie skarżącego, działań urzędniczych nie mogą być rozpatrywane w niniejszej sprawie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim powołując następnie treść art. 26 § 1, 5, art. 27 § 1 pkt 3, pkt 6 u.p.e.a. wskazało, że z akt sprawy wynika, iż w dniu 26 lutego 2021 r. wierzyciel - Wójt Gminy Gomunice wystawił tytuł wykonawczy Nr [...] obejmujący zaległości K.G. w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiące od października do grudnia 2019 r. (kwota należności 112,00 zł za każdy miesiąc). Przed wystawieniem tytułu wykonawczego Wójt Gminy Gomunice skierował do strony upomnienie Nr Up 47/2020 z dnia 23 stycznia 2020 r., wzywając go do uregulowania należności z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiące: 10/2019, 11/2019 i 12/2019, w kwocie po 112,00 zł za każdy miesiąc. Upomnienie zawierało pouczenie, że w przypadku nieuregulowania należności w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne w celu przymusowego ściągnięcia należności w trybie egzekucji administracyjnej, co spowoduje powstanie obowiązku uiszczenia kosztów egzekucyjnych, które zaspokajane są w pierwszej kolejności. Upomnienie zostało doręczone zobowiązanemu w dniu 28 stycznia 2020 r. W wyznaczonym terminie K.G. nie uregulował należności z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiące październik, listopad i grudzień 2019 r., wobec czego Wójt Gminy Gomunice w dniu 26 lutego 2020 r. wystawił tytuł wykonawczy obejmujący ww. należności i przekazał go Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Radomsku w celu wszczęcia egzekucji administracyjnej. Organ II instancji ustalił dalej, że w dniu 25 listopada 2020 r. Wójt Gminy Gomunice wystawił tytuł wykonawczy Nr [...] obejmujący zaległości K.G. w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiące od stycznia do września 2020 r. (kwota należności: za styczeń 2020 r. - 96,00 zł, za miesiące od lutego do maja 2020 r. - 132,00 zł za każdy miesiąc, za miesiące czerwiec i lipiec 2020 r. - 88,00 zł za każdy miesiąc, za sierpień i wrzesień 2020 r. - 132,00 zł za każdy miesiąc; łączna kwota należności: 1.064,00 zł). Przed wystawieniem tytułu wykonawczego Wójt Gminy Gomunice skierował do K.G. upomnienie Nr 229/2020 z dnia 2 lipca 2020 r., wzywając go do uregulowania należności z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiące: 01/2020 w kwocie 112,00 zł oraz za miesiące: 02/2020, 03/2020 04/2020 i 05/2020 w kwocie po 154,00 zł za każdy miesiąc. Upomnienie zawierało pouczenie, że w przypadku nieuregulowania należności w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne w celu przymusowego ściągnięcia należności w trybie egzekucji administracyjnej, co spowoduje powstanie obowiązku uiszczenia kosztów egzekucyjnych, które zaspokajane są w pierwszej kolejności. Upomnienie zostało doręczone K.G. w dniu 21 lipca 2020 r. W dniu 15 października 2020 r. Wójt Gminy Gomunice skierował do strony kolejne upomnienie Nr 361/2020, wzywając go do uregulowania należności z tytułu opłat zagospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiące: 01/2020 w kwocie 96,00 zł, za miesiące: 02/2020, 03/2020, 04/2020 i 05/2020, w kwocie po 132,00 zł za każdy miesiąc, za miesiące 06/2020 i 07/2020 w kwocie 88,00 zł za każdy miesiąc oraz za miesiące 08/2020 i 09/2020 w kwocie 132,00 zł za każdy miesiąc (łączna kwota należności: 1.064,00 zł). Upomnienie zawierało pouczenie, że w przypadku nieuregulowania należności w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia, zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne w celu przymusowego ściągnięcia należności w trybie egzekucji administracyjnej, co spowoduje powstanie obowiązku uiszczenia kosztów egzekucyjnych, które zaspokajane są w pierwszej kolejności. Upomnienie zostało doręczone stronie w dniu 4 listopada 2020 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uregulował należności z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiące styczeń - wrzesień 2020 r., wykazanych w upomnieniu z dnia 15 października 2020 r. wobec czego Wójt Gminy Gomunice w dniu 25 listopada 2020 r. wystawił tytuł wykonawczy obejmujący ww. należności i przekazał go Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Radomsku w celu wszczęcia egzekucji administracyjnej. Z pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w Radomsku z dnia 4 marca 2021 r., przy którym przekazano wierzycielowi zarzuty skarżącego wynika, iż organ egzekucyjny wszczął egzekucję administracyjną przesyłając zobowiązanemu odpis ww. tytułów wykonawczych wraz z zawiadomieniem o zajęciu świadczenia w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, które doręczone zostały w dniu 26.02.2021 r. W dniu 02.03.2021 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Radomsku wpłynęło pismo strony z 28.02.2021 r., które uznane zostało jako zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, wskazujące na określenie obowiązku objętego tytułem wykonawczym - wysokości opłat za odpady komunalne - niezgodnie z przepisami prawa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim powołało dalej treść art. 33 § 1 i § 2, § 4, § 5 u.p.e.a. i wskazało, że w przedmiotowej sprawie treść pisma zobowiązanego z dnia 28.02.2021 r., skierowanego do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Radomsku, jest wielowątkowa i chaotyczna. Mając jednak na uwadze, że zobowiązany neguje obowiązek uiszczania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi za 2019 rok i 2020 rok, uznając, że opłata nie powinna być pobierana, jeśli usługa odbioru odpadów nie była świadczona oraz zarzucał zawyżanie opłat za odpady - co można sprowadzić do zarzutu nieistnienia obowiązku objętego tytułem wykonawczym oraz określenia obowiązku niezgodnie z przepisami prawa, ww. pismo potraktowane zostało przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Radomsku jako zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym, złożone w trybie art. 33 § 2 u.p.e.a. W ocenie Kolegium argumentacja skarżącego w żaden sposób nie przemawia za uznaniem, że nie jest on zobowiązany do uiszczenia należności z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi we wskazanych w deklaracjach i zawiadomieniu Wójta Gminy Gomunice z dnia 06.02.2019 r. znak: KS.6232.5.2.2019 oraz zawiadomieniu z dnia 30.01.2020 r. znak: KO.6232.5.1.2020 wysokościach, a tym samym, że nie istnieje egzekwowany obowiązek (art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a.), oraz że obowiązek ten określony został niezgodnie z przepisami prawa (art. 33 § 2 pkt 2 lit. c up.e.a.). Podstawą dochodzonych od skarżącego należności z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiące październik, listopad i grudzień 2019 r. oraz za miesiące od stycznia do września 2020 r. jest złożona przez niego 30.09.2013 r. deklaracja o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (w deklaracji tej wykazano 8 osób, w tym na 7 osób zamieszkujących w K. przy ul. [...] i 1 osobę zamieszkującą przy ul. [...], oraz selektywny sposób zbierania odpadów), która następnie została zmieniona poprzez złożenie w dniu 02.05.2018 r. deklaracji korygującej (od 01.01.2018 r. "ubyła" jedna osoba) oraz zawiadomienie Wójta Gminy Gomunice z dnia 06.02.2019 r. znak: KS.6232.5.2.2019 o zmianie stawek opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi od dnia 1 marca 2019 r. i zawiadomienie z dnia 30.01.2020 r. znak: KS.6232.5.1.2020 o zmianie wysokości stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, obowiązującej od 1 lutego 2020 r. Z zawiadomienia z 06.02.2019 r. wynika, iż nowa wysokość opłaty od dnia 1 marca 2019 r. wynosi 112,00 zł miesięcznie. Z zawiadomienia z dnia 30.01.2020 r. wynika, iż nowa stawka opłaty od dnia 1 lutego 2020 r. wynosi 22,00 zł, a opłata w wysokości 154,00 zł (22,00 zł x 7 osób) została ustalona od nieruchomości położonych w miejscowości K. przy ul. [...] i ul. [...]. W ww. zawiadomieniu znajduje się pouczenie, że właściciel nieruchomości nie jest obowiązany do złożenia nowej deklaracji. Zawarto też w nim pouczenie, że zawiadomienie stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego, zgodnie z przepisami u.p.e.a. W dniu 14 sierpnia 2020 r. K.G. złożył deklarację o wysokości opłaty zagospodarowanie odpadami komunalnymi, w której wykazał 5 osób zamieszkałych w K. przy ul. [...] (jedna osoba zmieniła miejsce zamieszkania od 01.08.2020 r.) oraz miesięczną stawkę opłaty w wysokości 22,00 zł i wysokość opłaty miesięcznej zagospodarowanie odpadami komunalnymi w kwocie 132,00 zł (łączna liczba osób zamieszkałych na ww. nieruchomościach wynosi 6 x stawka opłaty 22 zł = 132,00 zł). Organ II instancji odnosząc się dalej do przepisów regulujących wysokość i terminowość opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi tj. ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2021 r., poz. 888 ze zm., dalej w skrócie: u.c.p.g."), tj. m. in. art. 6c, art. 6h i art. 6m ust. 1 ust. 2a, art. 6k. ust. 1 i 2, art. 6j ust. 1 u.c.p.g., wyjaśnił, że rada gminy podejmując uchwałę w przedmiocie stawek opłaty za gospodarowanie odpadami jest zobowiązana do dokonania kalkulacji wysokości stawki, tak aby pobierane opłaty pokrywały rzeczywiste koszty związane z funkcjonowaniem systemu zagospodarowania odpadami na terenie gminy. W rozpoznawanej sprawie Rada Gminy Gomunice, w oparciu delegację ustawową wynikającą z art. 6k ust. 1 pkt 1 u.c.p.g., podjęła w dniu 28 grudnia 2018 r. uchwałę Nr 111/21/2018 w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości na terenie Gminy Gomunice oraz ustalenia stawki tej opłaty (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 18 stycznia 2019 r., poz. 388), dokonując w niej wyboru jednej z określonych w art. 6j ust. 1 u.c.p.g. metod ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W uchwale wybrano metodę określoną w art. 6j ust. 1 pkt 1 u.c.p.g., zgodnie z którą opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn liczby mieszkańców zamieszkujących dana nieruchomość oraz stawki opłaty (§ 1 ust. 1 uchwały). Stawki opłaty zostały ustalone w wysokości: 16,00 zł miesięcznie od jednej osoby zamieszkującej dana nieruchomość, jeżeli odpady komunalne są zbierane i odbierane w sposób selektywny (§ 1 ust. 2 uchwały); 32,00 zł miesięcznie od jednej osoby zamieszkującej daną nieruchomość, jeżeli odpady komunalne nie są zbierane i odbierane w sposób selektywny (§ 1 ust. 3 uchwały). Uchwała weszła w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego, z mocą obowiązującą od 1 marca 2019 r. (§ 4 uchwały). W dniu 1 lutego 2020 r. weszła w życie uchwała Nr XIX/99/19 Rady Gminy Gomunice z dnia 20 grudnia 2019 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości na terenie Gminy Gomunice oraz ustalenia stawki tej opłaty (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2020 r., poz. 158), która uchyliła ww. uchwałę Nr 111/21/2018 z dnia 28 grudnia 2018 r. W uchwale Nr XIX/99/19, podobnie jak w poprzednio obowiązującej uchwale Nr 111/21/2018, wybrano metodę określoną w art. 6j ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. Stawki opłaty zostały ustalone w wysokości: 22,00 zł miesięcznie od jednej osoby zamieszkującej dana nieruchomość, jeżeli odpady komunalne są zbierane i odbierane w sposób selektywny (§ 2 ust. 1 uchwały); 44,00 zł miesięcznie od jednej osoby zamieszkującej daną nieruchomość, jeżeli właściciel nieruchomości nie wypełnia obowiązku zbierania odpadów komunalnych w sposób selektywny (§ 2 ust. 2 uchwały). W dniu 25 czerwca 2020 r. Rada Gminy Gomunice podjęła uchwałę Nr XXIII/129/20 w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości na terenie Gminy Gomunice oraz ustalenia stawki tej opłaty (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2020 r., poz. 4040 ze zm). W uchwale tej, podobnie jak w uchwałach wcześniejszych, wybrano metodę określona w art. 6j ust. 1 pkt 1 u.c.p.g., zgodnie z która opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość oraz stawki opłaty (§ 1 ust. 1 uchwały). Stawki opłaty zostały ustalone w wysokości: 22,00 zł miesięcznie od jednej osoby zamieszkującej daną nieruchomość, jeżeli odpady komunalne są zbierane i odbierane w sposób selektywny (§1 ust. 2 uchwały), 44,00 zł miesięcznie od jednej osoby zamieszkującej daną nieruchomość, jeżeli odpady komunalne nie są zbierane i odbierane w sposób selektywny (§ 1 ust. 3 uchwały). Z § 4 ww. uchwały wynika, że z dniem 31 sierpnia 2020 r. traci moc uchwała Nr XIX/99/19 Rady Gminy Gomunice z dnia 20 grudnia 2019 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W uchwale z dnia 25 czerwca 2020 r. stawki opłat za gospodarowani odpadami komunalnymi są takie same jak w uchylonej uchwale z dnia 20 grudnia 2019 r. Przewidziano w niej natomiast dodatkowo częściowe zwolnienie z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla właścicieli nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi kompostującymi bioodpady oraz określono warunki tego zwolnienia (§ 2 ust. 1 - 3 uchwały). Organ II instancji podkreślił, iż uchwały rady gminy w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty zagospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty, wydawane na podstawie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 6k ust. 1 u.c.p.g., są aktami prawa miejscowego obowiązującego na terenie danej gminy, które wiążą adresatów i organy administracji orzekające w danych sprawach. Wynika to m.in. z treści art. 87 ust. 2 Konstytucji RP, stosownie do którego źródłami powszechnie obowiązującego prawa są na obszarze działania organów, które je ustanowiły, akty prawa miejscowego. Organ wyjaśnił także, że jeżeli dana osoba uważa, że uchwała narusza jej interes prawny, czy uprawnienie, to może taką uchwałę zaskarżyć do sądu administracyjnego (art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). Ponadto akty prawa powszechnie obowiązującego ogłaszane są w urzędowych publikatorach, w tym w Dziennikach Ustaw i w Wojewódzkich Dziennikach Urzędowych, w których ogłaszane są m.in. uchwały rady gminy, prowadzonych obecnie wyłączne w formie elektronicznej. Rządowe Centrum Legislacji prowadzi serwis, który umożliwia wyszukiwanie aktów prawnych w tych publikatorach. Ponadto, akty prawa miejscowego w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi na terenie Gminy Gomunice dostępne są na stronie Gminy w Biuletynie Informacji Publicznej i każdy ma możliwość zapoznania się z tymi aktami prawnymi. Reasumując, organ wskazał, że podstawę prowadzenia egzekucji administracyjnej w stosunku do skarżącego stanowiły złożone przez niego deklaracje o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz zawiadomienia Wójta Gminy Gomunice z dnia 06.02.2019 r. W ocenie organu z akt sprawy wynika, że należności objęte tytułami wykonawczymi, wskazane w upomnieniach nie zostały uregulowane, a tym samym bezpodstawne są twierdzenia zobowiązanego dotyczące braku podstaw do uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, K.G. zaskarżył powyższe rozstrzygnięcie organu, podnosząc, że zaskarżone postanowienie jest nieuzasadnione, gdyż utrzymuje w mocy postanowienie Wójta Gminy Gomunice działającego na jego szkodę, z naruszeniem zasad sprawiedliwości społecznej, ochrony własności, określonych w Konstytucji RP oraz innych zasad określonych w tej ustawie. Skarżący powielił zarzuty wskazane w zażaleniu z dnia 9 kwietnia 2021 r. na postanowienie Wójta Gminy Gomunice z 22 marca 2021 r., a mianowicie: poświadczenia nieprawdy w dokumentach urzędowych, co przyczyniło się do bezprawnego odebrania mienia wchodzącego w skład spadku po rodzicach, bezprawnego rozkradania majątku leśnego i wyrębu drzew bez zezwolenia leśniczego, braku reakcji ze strony Urzędu Gminy w sprawie drogi publicznej, której część, za zgodą Wójta Gminy, przywłaszczyła inna osoba, zaniechań ze strony organów gminy, które spowodowały, że rolnicy nie otrzymali w 2018 r. odszkodowań z powodu strat w uprawach spowodowanych suszą, nieprawidłowości w zakresie gospodarowania odpadami, zawyżania opłat za śmieci (skarżący przedstawia przy tym własne wyliczenia wysokości opłat) oraz ich bezprawnego pobierania za usługi, które nie zostały wykonane, nielegalnego przyjmowania odpadów z terenu innych gmin, zawyżania podatku od nieruchomości. Skarżący zaznaczył, iż wskutek niezgodnych z prawem działań organu władzy publicznej lub też zaniechań, zarówno on, jak i inni mieszkańcy gminy, ponieśli szkody majątkowe (m.in. przez nieprawidłowe naliczanie opłat za śmieci i ich zawyżanie) o czym wielokrotnie informował Kolegium, które nie zareagowało we właściwy sposób na jego pisma i nie podjęło stosownych działań. Zdaniem strony, organ odwoławczy wydając stronnicze rozstrzygnięcie, ukrywa przestępstwa i korupcję Wójta Gminy Gomunice. K.G. podniósł, iż Wójt Gminy Gomunice bezprawnie oskarża jego osobę o niezapłacenie pieniędzy tytułem opłaty za śmieci. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 t.j.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 t.j., dalej jako: p.p.s.a.), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W świetle art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c) p.p.s.a.). Przeprowadzając taką kontrolę stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Należy również wskazać, że w myśl art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przenosząc określone w przepisach p.p.s.a. kryteria oceny zaskarżonego aktu administracyjnego na grunt przedmiotowej sprawy, Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa, w stopniu dającym podstawę do jego uchylenia. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie z dnia 12 maja 2022 r., którym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Piotrkowie Trybunalskim utrzymało w mocy postanowienie wierzyciela - Wójta Gminy Gomunice z dnia 22 marca 2021 r. w przedmiocie zarzutu dotyczącego prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych: nr [...] z 26 lutego 2020 r. obejmującego zaległość w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi za październik, listopad i grudzień 2019 r., oraz nr [...] z dnia 25 listopada 2020 r. obejmującego zaległość w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi za miesiąc styczeń - wrzesień 2020 r. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego są podstawowym środkiem służącym ochronie interesów zobowiązanego w postępowaniu egzekucyjnym. Zarzuty te, zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a., zobowiązany może zgłosić do organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od daty doręczenia mu odpisu tytułu wykonawczego. Przesłanki, które stanowią podstawę wniesienia zarzutów enumeratywnie wymienia art. 33 u.p.e.a., zaś procedurę postępowania przy rozpatrywaniu zgłoszonych zarzutów regulują przepisy art. 34 u.p.e.a. Zgodnie z art. 33 § 1 u.p.e.a., podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być: 1) nieistnienie obowiązku; 2) określenie obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z: a) orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i art. 4, b) dokumentu, o którym mowa w art. 3 a § 1, c) przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośrednio z tego przepisu; 3) błąd co do zobowiązanego; 4) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, jeżeli jest wymagane; 5) wygaśnięcie obowiązku w całości albo w części; 6) brak wymagalności obowiązku w przypadku: a) odroczenia terminu wykonania obowiązku, b) rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej, c) wystąpienia innej przyczyny niż określona w lit. a i b. Stosownie zaś do art. 34 § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny niezwłocznie przekazuje wierzycielowi zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej (§ 1). Zgodnie natomiast z art. 34 § 2 u.p.e.a. wierzyciel wydaje postanowienie, w którym: oddala zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej (pkt 1); uznaje zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej: w całości (pkt 2a); w części i w pozostałym zakresie oddala ten zarzut (pkt 2b); stwierdza niedopuszczalność zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, jeżeli: zarzut jest albo był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu podatkowym, administracyjnym lub sądowym (pkt 3a); zobowiązany kwestionuje w całości albo w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługuje środek zaskarżenia (pkt 3b). Zgodnie natomiast z art. 34 § 3 u.p.e.a. na postanowienie w sprawie zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej przysługuje zażalenie. Z akt sprawy wynika, że zobowiązany wniósł zarzuty, w których ogólnie powołał się na szereg okoliczności dotyczących m. in. działania sprzecznego z przepisami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, a także naliczania opłat za odpady poprzez niewłaściwe ich naliczanie i pobieranie w zawyżonej wysokości, przedstawiając swoje własne wyliczenia za okres 2013 - 2021, wskazując przy tym, że gmina posiada zadłużenie względem jego posesji. Skarżący podniósł ponadto, że deklaracja za gospodarowanie odpadami komunalnymi została podpisana pod przymusem. Skarżący wskazał także na warunki, od spełnienia których istnieje możliwość naliczania opłat, a które w jego ocenie nie zostały spełnione. Strona wskazała też, iż w zaskarżonym postanowieniu powołano się na przepisy k.p.a., które nie są jej znane, ponieważ nie posiada tej ustawy, a także nie udostępniono na stronie informacji w zakresie nowelizacji ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminie, o co występował. Skarżący ma też wątpliwości co do legalności uchwał Rady Gminy w Gomunicach w sprawie opłat za odpady komunalne. Z tak sformułowanego stanowiska skarżącego nie wynika wprost, która z przyczyn wymienionych w art. 33 u.p.e.a. dotyczy jego zarzutów, jednak z treści pism strony, jak trafnie wskazał organ, można jedynie domniemywać, że chodzi o zarzut nieistnienia obowiązku określony w art. 33 § 2 pkt 1 u.p.e.a. oraz zarzut określenia obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z przepisu prawa, jeżeli obowiązek wynika bezpośredniego z tego przepisu określony w art. 33 § 2 pkt 2 lit. c u.p.e.a. Wyjaśnienia w pierwszej kolejności wymaga, że w ramach postępowania w sprawie rozpatrzenia zarzutów, organ nie rozpatruje sprawy pod względem merytorycznym, ani też nie może dokonywać oceny decyzji będącej podstawą wystawienia tytułu wykonawczego. Należy wyraźnie podkreślić, że postępowanie w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym może toczyć się jedynie w ramach zarzutów nakreślonych przez zgłaszającego te zarzuty. Nikt nie ma możliwości zastępowania strony w formułowaniu zarzutów ani tym bardziej ich modyfikowania. Organ w postępowaniu wywołanym wniesionymi zarzutami, jest nimi związany i zarzuty te ograniczają zakres orzekania. Co do zasady skarżący w swoich zarzutach do postępowania egzekucyjnego wyraża jedynie swój sprzeciw wobec obowiązku stwierdzonego tytułem wykonawczym i toczącego się postępowania, nie formułując w jasny i klarowny sposób zarzutów określonych w art. 33 u.p.e.a. Sąd stwierdza, że stanowisko skarżącego, co do nieistnienia obowiązku uiszczania na rzecz Gminy opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz określenia obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z przepisu prawa nie jest zasadne. W konsekwencji nie są zasadne zarzuty strony w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej zawarte w piśmie z 28 lutego 2021 r. Sąd podzielił stanowisko organu, że wskazane przez skarżącego okoliczności nie mają wpływu na ocenę prowadzonego postępowania egzekucyjnego, co do należności objętych tytułami wykonawczymi nr [...] z 26 lutego 2020 r. oraz nr [...] z dnia 25 listopada 2020 r. Należy zaznaczyć, że obowiązek uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami wynika z przepisów ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz z odpowiednich uchwał rad gminy - w niniejszej sprawie to uchwały Rady Gminy Gomunice z 28 grudnia 2018 r. z 20 grudnia 2019 r., i 25 czerwca 2020 r. Ustawa z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 888 ze zm.; dalej: "u.c.p.g.") reguluje obowiązki właścicieli nieruchomości, czyniąc w tym zakresie rozróżnienie na tych właścicieli, którzy: a) nie są obowiązani do ponoszenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi - art. 6 ust. 1 u.c.p.g., oraz tych, b) którzy taką opłatę są obowiązani ponosić - art. 6h u.c.p.g. Zgodnie zaś z art. 6h u.c.p.g. właściciele nieruchomości, o których mowa w art. 6c, są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Z kolei stosownie do art. 6c u.c.p.g. gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy (ust. 1) oraz rada gminy może, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, postanowić o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne (ust. 2). Powyższe regulacje oznaczają, że obowiązek uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi mają właściciele nieruchomości: - po pierwsze, na których zamieszkują mieszkańcy; - po drugie, właściciele nieruchomości niezamieszkałych, jeśli tak uchwali rada gminy. Z wymienionego przepisu wynika domniemanie, że na zamieszkałych nieruchomościach powstają odpady i osoba zamieszkująca taką nieruchomość ma obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami. Zgodnie z treścią art. 6i ust. 1 pkt 1 ustawy z 13 września 1996 r., obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje w przypadku nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 1 - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości zamieszkuje mieszkaniec. Skarżący nie kwestionuje, że jest właścicielem nieruchomości zamieszkałej. Dlatego na nim również ciąży omawiany obowiązek uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Nie zgadza się natomiast m. in. ze sposobem organizacji odbioru odpadów od mieszkańców oraz z wysokością opłat podnosząc, że zbyt duże koszty administracyjne mają wpływ na nieuzasadnione w ocenie strony zwiększenie opłat. Skarżący podnosił także, że opłaty powinny być pobierane wtedy, gdy jest realizowana usługa odbioru odpadów, a gdy mieszkaniec sam gospodaruje odpady i wywiezie odpady własnym transportem na składowisko, wówczas nie powinien być obciążony opłatami. Z powyższym stanowiskiem strony nie można się zgodzić. Przede wszystkim już sam fakt zamieszkiwania na danej nieruchomości powoduje obowiązek uiszczania opłaty, bez względu na to czy na nieruchomości odpady powstają, w jakiej ilości i czy są transportowane we własnym zakresie na składowisko. Tym samym podnoszone przez stronę okoliczności nie mogły mieć wpływu na rozstrzygnięcie. Kolegium trafnie podkreśliło że opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi ma charakter daniny publicznej, nakładanej w drodze ustawy. Wobec tego każdy, kto znajdzie się w sytuacji opisanej w ustawie, zobowiązany jest do zapłaty opłaty na takich samych zasadach. Skoro stosunki prawne w tym zakresie zostały ukształtowane przez ustawodawcę, to nie jest możliwe ich modyfikowanie w drodze umów czy porozumień zawieranych przez podmiot obowiązany z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (właściciela nieruchomości). W orzecznictwie sądów administracyjnych jest powszechnie przyjęty pogląd, że obowiązek uiszczenia opłaty przez mieszkańca nieruchomości nie jest uzależniony od przekazywania przez mieszkańca odpadów komunalnych jak również od tego czy odpady są na nieruchomości wytwarzane czy też nie. Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie jest ceną za wykonaną usługę. Uprawnienie do pobierania opłat nie wynika z umowy cywilnoprawnej zawartej pomiędzy gminą i właścicielem nieruchomości, lecz z przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz unormowań zawartych w uchwałach rady gminy. Pobieranie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest czynnością mieszczącą się w sferze publicznoprawnej, w wykonywaniu której gmina występuje w roli organu władzy publicznej. Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi ma charakter publicznoprawny i jest oderwana od faktycznej ilości wytwarzanych i odbieranych przez gminę odpadów. Ustawodawca, w art. 6i ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. ustanowił bowiem domniemanie, że w zamieszkałych nieruchomościach powstają odpady, co jest zgodne z logiką i doświadczeniem życiowym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 czerwca 2017 r. sygn. akt II FSK 1579/15, wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 września 2016 r., sygn. akt. 542/16 czy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 28 lipca 2016 r., sygn. I SA/Ke 377/16, wyroki dostępne w CBOSA na stronie internetowej www.nsa. orzeczenia.gov.pl). Zgodnie również z art. 6m ust. 1 u.c.p.g., właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych. Art. 6m ust. 1d u.c.p.g. stanowi, że w wysokość zobowiązania określonego w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi obowiązuje za kolejne miesiące do czasu korekty deklaracji lub zmiany stawki opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, z zastrzeżeniem art. 6o. Zgodnie zatem z art. 6m ust. 1d wysokość zobowiązania określonego w deklaracji obowiązuje w kolejnych miesiącach do czasu: 1) korekty deklaracji lub 2) zmiany stawek - a w razie niezłożenia deklaracji lub złożenia deklaracji z danymi budzącymi uzasadnione wątpliwości organ powinien wydać decyzję w tej materii (W. Radecki [w:] Utrzymanie czystości i porządku w gminach. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2016, art. 6m). Stosownie do art. 6m ust. 2 u.c.p.g., w przypadku zmiany danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub określonej w deklaracji ilości odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości, właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć nową deklarację w terminie do 10 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła zmiana. Przepis ten stanowi zatem, że jeżeli zmieniają się dane będące podstawą ustalenia wysokości opłaty, w tym poprzez zaistnienie zdarzeń nie tylko zmniejszających, czy zwiększających wysokość opłaty, ale także znoszących obowiązek jej uiszczania, właściciel jest zobowiązany do złożenia nowej deklaracji w terminie 14 dni od nastąpienia zmiany (W. Radecki [w:] Utrzymanie czystości i porządku w gminach. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2016, art. 6m). W ocenie sądu organ trafnie podkreślił, iż uchwały rady gminy w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty zagospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia stawki tej opłaty, wydawane na podstawie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 6k ust. 1 u.c.p.g., są aktami prawa miejscowego obowiązującego na terenie danej gminy, które wiążą adresatów i organy administracji orzekające w danych sprawach. Wynika to m.in. z treści art. 87 ust. 2 Konstytucji RP, stosownie do którego źródłami powszechnie obowiązującego prawa są na obszarze działania organów, które je ustanowiły, akty prawa miejscowego. Organ prawidłowo wyjaśnił także, że jeżeli dana osoba uważa, że uchwała narusza jej interes prawny, czy uprawnienie, to może taką uchwałę zaskarżyć do sądu administracyjnego (art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). Ponadto akty prawa powszechnie obowiązującego ogłaszane są w urzędowych publikatorach, w tym w Dziennikach Ustaw i w Wojewódzkich Dziennikach Urzędowych, w których ogłaszane są m.in. uchwały rady gminy, prowadzonych obecnie wyłączne w formie elektronicznej. Rządowe Centrum Legislacji prowadzi serwis, który umożliwia wyszukiwanie aktów prawnych w tych publikatorach. Ponadto, akty prawa miejscowego w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi na terenie Gminy Gomunice dostępne są na stronie Gminy w Biuletynie Informacji Publicznej i każdy ma możliwość zapoznania się z tymi aktami prawnymi. Podstawę prowadzenia egzekucji administracyjnej w stosunku do skarżącego stanowiły złożone przez niego deklaracje o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz zawiadomienia Wójta Gminy Gomunice z 06.02.2019 r. Nie ulega przy tym wątpliwości, że wskazane w upomnieniach należności nie zostały przez skarżącego uregulowane. Próba podważenia podstaw wymiaru należności w postępowaniu dotyczącym stanowiska wierzyciela z uwagi na brak podstaw do merytorycznej oceny sprawy w postępowaniu egzekucyjnym była niemożliwa. Mając na uwadze powyższe rozważania nieuzasadnione są zarzuty skarżącego nieistnienia obowiązku oraz określenia obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Wobec braku wpływu podnoszonych przez stronę okoliczności na prowadzone postępowanie egzekucyjne sąd uznał, że zarzuty były całkowicie bezzasadne, co skutkuje tym, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną. k.ż.